Του χρόνου και με Φατφατζίδη και την εφηβική…
Το σημερινό μενού ήτανε πλήρες… Και την καθιερωμένη “υποδοχή” στην παραλιακή
και Τσιγκολελέτο και απ` όλα!!
-
μπούρου-μπούρου
Adeia (Λάισενς)
Όχι! Δεν είμαι της άποψης να βάζω «ακατάλληλες» εικόνες για να σοκάρω. Θεωρώ πως κάθε τι πρέπει να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό, κι όχι έναν περαστικό εντυπωσιασμό.
Όχι! Δεν θα δημοσίευα κακοποιημένες γυναίκες (ή παιδιά, ή οτιδήποτε «μακρινό») του «τρίτου» κόσμου για να αναλογιστώ μαζί με Αντζελίνες Τζολί και Μαριέττες Γιαννάκου «πόσο δύσκολα ζούνε αυτοί οι απολίτιστοι».
Όχι! Δεν θα ισοπεδώσω τα πράματα ισοφαρίζοντας τη λεκτική σεξιστική βία με το βιτριόλι.
Όμως, δεν μπορώ να μη σκέφτομαι πως αν στο Πακιστάν καίνε γυναίκες για “ανυπακοή”, στην Ελλάδα τις καίνε για «ακραίο» και «εξωθεσμικό» συνδικαλισμό, όπως την Κούνεβα.
Δημοσιεύω κάποιες φωτογραφίες θυμάτων από οξύ γιατί δεν μπορούσα να φανταστώ το μέγεθος της σωματικής και ψυχικής καταστροφής που έχουν υποστεί… και εκτιμώ πως οι περισσότεροι αναγνώστες βρίσκονται στην ίδια άγνοια.
Η Saira Liaqat, κρατά τη φωτογραφία της πριν την επίθεση που δέχτηκε στα 15 της χρόνια και τις 9 πλαστικές επεμβάσεις. Είχε αρνηθεί να συζησει με τον μέλλοντα συζυγό της πριν τελειώσει το σχολείο.
Η Shahnaz Bibi, μετά την επίθεση που δέχτηκε σε καυγά με συγγενή της. Δεν έχει κάνει καμία πλαστική.
Όλες οι 12 φωτογραφίες και το ρεπορτάζ στο μπλογκ του tampabay.
Το ερωτηματολόγιο της ΟΝΝΕΔ Π. Φαλήρου έχει μια μεγάλη γκάμα ερωτημάτων και αναγκάζει τους υποψήφιους 
αρχηγούς να “εκτεθούν”.
Διαβάζοντας τις απαντήσεις στους “Εγκάθετους”, ο Ψωμιάδης δεν παρείχε καμία έκπληξη. Κλασσικός λαϊκοδεξιός που προσπαθεί να ελιχτεί με βάση το ένστικτο παρά τις θέσεις. Αντίθετα, αυτό που μου έκανε περισσότερη εντύπωση είναι η έλλειψη θέσεων και απόψεων του Σαμαρά. Τις περισσότερες φορές απαντούσε “χρειάζεται μελέτη” ή “υπό προϋποθέσεις”, χωρίς, όμως, να τις περιγράφει.
Αυτό το ποστ μου ενίσχυσε την εκτίμηση πως η εκλογή Σαμαρά θα είναι περισσότερο μια αντι-Μητσοτακική συσπείρωση, χειρότερης ποιότητας από αυτή γύρω από τον Καραμανλή junior. Μια πρόταση αδιέξοδη και με ημερομηνία λήξης.
Αντίθετα η Ντόρα προβάλλει ένα κεντροδεξιό σενάριο, με περισσότερη κατανόηση στο σύγχρονο ευρωπαϊκό πεδίο. Το τεράστιο της πρόβλημα, βέβαια, είναι πως αυτές οι απόψεις, πλέον, φαίνεται να καλύπτονται από το ΠΑΣΟΚ.
Ο δρόμος ανασύνταξης της ΝΔ είναι μακρύς και σκοτεινός, πάντως…
Αναλυτικά όλες οι ερωταπαντήσεις… Ανάγνωση περισσότερων »
Σύμφωνα με τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, όλες οι Δημοτικές Επιχειρήσεις πρέπει να έχουν κλείσει ή 
μετατραπεί σε συγκεκριμένες επιχειρησιακές μορφές μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2009.
Ο Δήμος του Ρέντη συνεχίζει και κωλυσιεργεί, αρνούμενος να εντάξει τους εργαζόμενους στο μόνιμο δημοτικό προσωπικό.
Σε μια περίοδο μεταβατική, αφού είναι μπροστά η εφαρμογή του Καποδίστρια 2 και η ενοποίηση του Δήμου με κάποιον διπλανό του, όσοι εργαζόμενοι δεν μεταταχθούν, πετιούνται στο δρόμο..
Το σωματείο του Δήμου έχει κηρύξει την πρώτη 24ωρη απεργία κόντρα στην κεντροαριστερή δημοτική αρχή και ετοιμάζεται για περισσότερα.
Εδώ είναι η προκήρυξη που κυκλοφόρησαν προς τους δημότες. Ανάγνωση περισσότερων »
Έπεσε στα χέρια μου μια σειρά από “gripe sheets”, δηλαδή δελτία τεχνικού ελέγχου που συμπληρώνονται κατά τη διάρκεια μιας πτήσης. Σκοπό έχουν να καταγραφούν τα όποια μικρά ή μεγαλύτερα προβλήματα προκύψουν, για να επιληφθεί το τεχνικό τμήμα.
Μετά τον έλεγχο, οι τεχνικοί πρέπει να αναγράψουν τις ενέργεις ώστε να “κλείσει” το θέμα.
Η λίστα έπεσε στα χέρια μου, προφανώς, από τη συνάδελφο που τοποθέτησαν για την εξόντωση του απεχθούς τροκτικού.
Απολαύστε τα! ( Όπου Π είναι το πρόβλημα που καταγράφηκε, όπου Λ η λύση που δόθηκε) Ανάγνωση περισσότερων »
Δεν ξέρω αν οι απορίες εμπίπτουν στο «οργανωτικό» ζήτημα, αλλά δεν μπορώ να βρω ούτε συγκεκριμένη απάντηση, αλλά ούτε καν σαφή πολιτική αντίληψη για αυτές.
1) Ο ΣΥΝ και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ υλοποιούν την κοινά συμφωνημένη άποψη του ΣΥΡΙΖΑ για τους στέιτζερς όπως έχει περιγραφεί ΚΑΙ τα 15 σημεία αλλά ΚΑΙ το Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή την υποστήριξη της μονιμοποίησης ΜΟΝΟ των συμβασιούχων.
Πως γίνεται οι συνιστώσες να «στηρίζουν» τα 15 σημεία , αλλά να διαφωνούν στην εφαρμογή τους; Ανάγνωση περισσότερων »
Η τελευταία συνεργασία του μεγάλου Tom Waits.
Αυτή τη φορά “δανείζει” τη φωνάρα του σε ένα νέο hip hop συγκρότημα, τους N.A.S.A. Οι North America, South America είναι ένα νέο πολυεθνικό συγκρότημα με βάση τη Βραζιλία και το Βλεβάρη έβγαλε το πρώτο του άλμπουμ, The Spirit Of Apollo.
Σε αυτό υπάρχουν μεγάλες συμμετοχές. David Byrne, RZA και πολλοί άλλοι.
Στο σημερινό Spacious Thoughts έχουμε κάποια δείγματα από την εντυπωσιακή φωνή μοναδικού Tom Waits. “Παίρνει” το τραγούδι μετά το 1.10′ και το μετατρέπει από ενά απλό hip hop, σε κεραυνό…
Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού είναι μια πολύ καλή δουλειά σε animation. Αν έχετε καλή σύνδεση, δείτε το σε high definition.
ΥΓ Μονο σε μένα έρχεται γεύση από ουίσκι όταν ακούω Tom Waits;
Τις τελευταίες εβδομάδες που έχει ξανανοίξει η συζήτηση για τους συμβασιούχους και τα stage, έχει έρθει στην επιφάνεια τα προβλήματα των διαφορετικών εργασιακών σχέσεων. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι είναι έτοιμοι να φαγωθούν μεταξύ τους για το «ποιος είναι το λαμόγιο του βουλευτή» ή «ο τεμπέλης που ταλαιπωρεί τους πολίτες και τρώει τις αργομισθίες τεμπελιάζοντας».
Οι συγκλονιστικές διαδηλώσεις, όμως, του τελευταίου διαστήματος έχουν προκαλέσει τριγμούς στα διάφορα 
ιδεολογήματα. Ξαφνικά οι διάφοροι (τάχα μου…) «λουφαδόροι» και «γλύφτρες των βουλευτικών γραφείων», έχουν συνδικαλιστεί με γοργούς ρυθμούς και σε πανελλαδική κλίμακα απευθυνόμενοι, «περιέργως», στην αριστερά και όχι στους «δεξιούς που τους βόλεψαν». Η μεταστροφή της συνείδησης είναι το πρώτο μάθημα που ΞΑΝΑμαθαίνουμε όλοι μας.
Ένα άλλο μάθημα, όμως, που δεν έχουμε μάθει ακόμα, είναι η πολυδιάσπαση των εργαζομένων και τα πολλαπλά προβλήματα που δημιουργεί.
Στον ευρύτερο δημόσιο τομέα πολίτες εργάζονται μέσα από εντελώς διαφορετικές συμβάσεις και με ολοένα και λιγότερα εργασιακά δικαιώματα. Ας τις δούμε με λίγο περισσότερη προσοχή. Ανάγνωση περισσότερων »
Update: Απ` ότι φαίνεται μπορεί να υπάρξουν προβλήματα με την NBC και τα πνευματικά δικαιώματα. Αν δεν μπορείτε να δείτε “απ` ευθείας” τα βίντεο , κλικάρετε πάνω τους για να μεταφερθείτε στο YouTube Κανάλι μου.
Σήμερα έχουμε γεύση από Ισπανία… Μια ανάσα από φλαμένγκο και το παραδοσιακό τραγούδι El Que Se Tenga Por Grande. Μιλάει για τους υπερφίαλους, τους Υβριστές… «Αυτός που νομίζει πως είναι καλύτερος από τους άλλους, ας ρίξει μια ματιά στο νεκροταφείο», τραγουδάει ο ποιητής…
He who thinks he is bigger than the others,
let him go to the cemetary,
where he can see what the world is really like -
it is but a hand full of dust.
Το άκουσα στην τελευταία ταινία του Jim Jarmusch, The Limits Of Control (Στα Όρια Του Ελέγχου) που άγνωστο πότε θα προβληθεί την Πέμπτη στους κινηματογράφους.
Δεν είναι η καλύτερη του, αλλά παραμένει συνεπής στη λιτή ματιά του. Δεν έχει σημασία το στόρυ της ταινίας. Ο βασικός ήρωας, ο Isaach De Bankole (ο απίστευτος παγωτατζής του Ghost Dog), είναι ο διαμεσολαβητής και εκτελεστής διάφορων εντολών. Αλλά ο Jarmusch, όπως πάντα, δεν στέκεται σε αυτό.
Οι ήρωες του δεν κάνουν τόσο διαφορετικά πράγματα από τους υπόλοιπους, αλλά πάντα κουβαλάνε μια «περίεργη» εμμονή, μια εμβάθυνση στους στόχους και στους τρόπους τους που τους κάνουν να μοιάζουν με αλλόκοτες φιγούρες.
Πάντως το κόλλημα με την ταινία το έφαγα με τον τρόπο που περιφερόταν στη Μαδρίτη.
Μου θύμισε πολλά πράματα… Ο τρόπος που περιφερότανε… ο τρόπος που επικοινωνούσε(;)…
Τεσπα…
Η ταινία απευθύνεται στους Τζαρμουσικούς, αλλά το τραγούδι και ο φοβερός χορός της χορεύτριας , σε όλους…
Εδώ είναι ένα κλιπάκι που έφτιαξα για την ταινία…
…και εδώ τo τραγούδι καθώς και η αντίστοιχη σκηνή στην ταινία..
Στο μπλογκ των Times υπάρχει μια ενδιαφέρουσα έρευνα για την πορεία των κερδών στη μουσική βιομηχανία την τελευταία πενταετία. Ένα χρονικό διάστημα που μας τα έχουν «σπάσει» με τα «πειρατεία που σκοτώνει τη μουσική» και τους δυστυχισμένους (τάχα μου) μουσικούς που πλήττονται από το τσαμπέ downloading.
Η έρευνα αποκαλύπτει αυτό που όλοι παριστάνουν πως δεν ξέρουν…
Οι μόνοι που έχουν πτώση κερδών είναι οι πολυεθνικές της μουσικής ενώ οι καλλιτέχνες έχουν αύξηση!!
Συγκεκριμένα τα κέρδη των καλλιτεχνών από τις πωλήσεις cd παραμένουν σταθερά, ενώ έχουν σχεδόν διπλασιαστεί τα κέρδη από live εμφανίσεις.
Και είναι και πολύ λογικό…
Οι εταιρείες, έτσι κι αλλιώς, δεν έδιναν σεντ στο 99% των μουσικών. Πόσο πιο κάτω από το μηδέν να πέσουν οι καρμοίρηδες; Από την άλλη οι όποιες αμοιβές των «σταρ» δεν μπορούν να περικοπούν γιατί είναι οι ναυαρχίδες των εταιρειών.
Έτσι οι μουσικοί έχουν στραφεί – με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – σε ελεύθερη προώθηση των κομματιών τους και δουλεύουν πιο πολύ τις συναυλίες.
Και μην ακούσω ενστάσεις του τύπου «άμα φαλήρουν οι εταιρείες, ποιοι θα βγάζουν τα cd», και χωρίς «παράνομο» downloading «προωθούσαν νέα σχήματα και μουσικά είδη.
Όλο το ποστ εδώ “Do music artists fare better in a world with illegal file-sharing?
Αυτή την περίοδο στη ΝΔ χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα…
Ήταν τόσο μεγάλη η ήττα των περασμένων εκλογών που η αυτοπεποίθηση των στελεχών και η πνευματική τους διαύγεια χτυπάει μπιλοζίρια….
Κανένας από τους δύο διεκδικητές της αρχηγίας δεν δείχνει ικανός, αυτή τη στιγμή, να προβάλλει κανένα σοβαρό πολιτικό σχέδιο. Πόσο μάλλον να φέρει την επανασυσπείρωση και μια νικηφόρα επάνοδο στην εξουσία.
Το τελευταίο διάστημα κουβεντιάζοντας με διάφορα στελέχη διαπίστωνα πως οι μεν υποστηριχτές της Ντόρας έβλεπαν στο πρόσωπο της τον απόγονο ενός αρχηγού-νικητή, έμπειρου και σκληραγωγημένου στην εξουσία. Αντίθετα αυτοί του Σαμαρά ενοποιούνται περισσότερο σαν αντι-μητσοτακικοί παρά σαν φιλοσαμαρικοί. Ο Σαμαράς ακόμα και για τους φίλους του παραμένει μια μέτρια και ηττοπαθή φιγούρα, αλλά τη ΜΟΝΑΔΙΚΗ φιγούρα που μπορεί να αντιπαρατεθεί στη Ντόρα. Ανάγνωση περισσότερων »
Κάθε φορά που ένας ή μια παγκόσμια ποπ σταρ έρχεται για συναυλία στην Ελλάδα, μια μουρμούρα ακούγεται για την εμφάνιση της…
Όπως και για τη Μαντόνα ή τη Σακίρα, έτσι και για τη Μπιγιονσέ, ένα ψιλοπάγωμα υπήρχε ανάμεσα στους θαυμαστές της…
Καλή η κορμάρα και το γενικότερο λουκ της κάθε μιας της… καλά και τα δεκάδες φορέματα και τα μεικάπ, αλλά τελικά μόνο το γενικότερο γκόσιπ μένει μετά από τις εμφανίσεις τους..
Οι περισσότεροι θεατές αισθάνθηκαν άβολα την Κυριακή με την απέραντη περατζάδα της Μπιγιονσέ. Πιο πολύ ήτανε ντεκόρ σε ένα τηλεοπτικό show, παρά θετές σε μια live συναυλία.
Νομίζω πως υπάρχει ένα πρόβλημα χημείας του ελληνικού ποπ κοινού με τις συναυλίες των star τους.
Το ποπ κοινό στην Ελλάδα, είναι το κοινό της «πίστας» της παραλιακής και οι συναυλίες σε ΟΑΚΑ και Λυκαβηττούς του φαίνονται άβολες . Είναι πιο συνηθισμένο σε «επικοινωνία» με τον καλλιτέχνη μέσα από το «τραπέζι», παρά με τις ανοιχτές συναυλίες σε mall και μικρομάγαζα. Δεν είναι τυχαίο που τα mad secret concert είναι μια αποτυχημένη απομίμηση του mtv.
Από την άλλη το ελληνικό «συναυλιακό» κοινό είναι ροκ – από τα πιο φανατικά και απαιτητικά της Ευρώπης – όπου τα «εντυπωσιακά» (τάχα μου) περάσματα της κάθε Μαντόνα, φαντάζουν απίστευτα ψεύτικα ακόμα και στους πιο καλοπροαίρετους θεατές..
Γι` αυτό σας λέω..
Μόνο στο εξωτερικό θα μπορούμε να είμαστε μέρος μιας αντίστοιχης συναυλίας,,
Εδώ, μόνο ΒΛΕΠΟΥΜΕ τον τραγουδιστή..
