Trent Reznor – Immigrant Song… Led Zeppelin και Girl with the Dragon Tattoo

Ο Trent Reznor των Nine Inch Nails ακουμπάει τα «ιερά» του ροκ… Το Immigrant Song των Led Zeppelin με την στριγκλιά έναρξης, είναι σήμα κατατεθέν μιας ολόκληρης εποχής.

Αλλά στα 2012, μετά από 40 χρόνια και βάλε, υπάρχει μια σοβαρή διασκευή του.

Κρατώντας όλη τη δύναμη του τραγουδιού, του δίνει μια industrial εκδοχή και το κάνει μάχιμο ακόμα και για τον πιο νέο και άσχετο πιτσιρικά.

Το Immigrant Song είναι διασκευή για μια άλλη διασκευή.

Ο David Fincher, σκηνοθέτης του Seven, Alien 3 και Fight Club, κάνει το αμερικάνικο ρημέικ της σουηδικής ταινίας “The Girl With The Golden Tattoo” που θα ξεκινήσει να παίζεται από την Πέμπτη στους κινηματογράφους.

Το στόρυ από μόνο του είναι ένα καλοβαλμένο πολιτικό-αστυνομικό θρίλερ.

Η εξαφάνιση μιας κοπέλας πριν από 40 χρόνια, ένας αδιάφθορος δημοσιογράφος, η διαφθορά των «υψηλά ιστάμενων», η συγκάλυψη των φασιστικών καταβολών (ή πεποιθήσεων;) του πολιτικού-επιχειρηματικού κόσμου, θα αρκούσαν να για μια καλοβαλμένη ταινία.

Ο χαρακτήρας, όμως, της Lisbeth είναι που απογειώνει το κόνσεπτ.

Μια αμφί, κακοποιημένη, χακερού, πάνκισσα, καταρρίπτει όλα τα στερεότυπα… ένθεν και ένθεν.

Δεν είναι «προβληματική», αλλά και δεν αυτοπεριθωριοποιείται “ηρωικά” στον δικό της μικρόκοσμο. Διεκδικεί το «χώρο» της με νηφαλιότητα και αυτοπεποίθηση. Εκδικείται, αλλάζει τη ζωή της, χωρίς καμιά παραπανήσια και ανώφελη ένταση.

Our only goal will be the western shore, που λέει και το τραγούδι.

Ο «μετανάστης» των Led Zeppelin αποκτά άλλο συμβολισμό στη σημερινή παρηκμασμένη Ευρώπη.

Ο τρόπος που συναντιούνται οι – φαινομενικά – δύο διαφορετικοί κόσμοι, είναι το ραφινάτο κέντημα της ταινίας. Η Lisbeth μπορεί να αναγνωρίσει κώδικες και διόδους επικοινωνίας με τον «συμβατικό», μεσήλικα δημοσιογράφο. Αλλά και αυτός αποδεικνύει την ικανότητα του να «ξεβολεύεται» από  τον μικροαστισμό του.. . η ταινία ξεκινά με τη φυλάκιση. Μια φυλάκιση που για τον ίδιο είναι η υπεράσπιση των ιδανικών του.

Αλλά χωρίς αυτή τη φυλάκιση δεν θα υπήρχε η δίοδος επικοινωνίας με τη νέα γενιά των Lisbeth.

Δεν ξέρω αν και η αμερικάνικη εκδοχή θα έχει αυτή την καλοδουλεμένη προσέγγιση και ανάπτυξη των δύο χαρακτήρων.

Γι` αυτό δείτε πρώτα την πρώτη version του 2009 και να ελπίσουμε πως η διασκευή της θα είναι τόσο καλή όσο και το τραγούδι του trailer.

Sean Spillane – JH2… από το Soundtrack: “The Woman”, ένα γυναικείο gore film

Το JH2 είναι μια απλή, σκληρή ροκιά που έγραψε ο Sean Spillane. Είναι ένα τραγούδι από το soundtrack της ταινίας The Woman.

Μια χαρά είναι και το τραγούδι, αλλά και τα υπόλοιπα της συλλογής.

Όμως εγώ θέλω να σταθώ στη ταινία.

Πρώτη προβολή έγινε στα τέλη Σεπτέμβρη και, τυπικά, είναι ένα splatter θρίλερ.

Μια «Γυναίκα» είναι η τελευταία επιζών μιας πρωτόγονης (;) φυλής που διαλύεται από την αστυνομία των ΗΠΑ. Ζει σε σπηλιές, ουρλιάζει άναρθρα… ζει σαν αγρίμι. Μέχρι που πέφτει θήραμα στα χέρια του λευκού, κυριαρχικού κυνηγού πατερ-φαμίλια.

Την αλυσοδένει και προσπαθεί να την «εκπολιτίσει».

Σιγά-σιγά αποκαλύπτεται μια άλλη βία. Το κυρίαρχο αρσενικό, μετατρέπει σε βιαστή το γιο του και καταστέλλει με κάθε τρόπο τις γυναίκες της οικογένειας του.

Δεν υπάρχουν αμέτοχοι στην «πολιτισμένη» κοινωνία μας. Όσοι προσπαθούν να φερθούν «δημοκρατικά» και «λογικά» μετατρέπονται σε θηράματα.. σε αντικείμενα «εκπολιτισμού».

Στο τέλος – όταν αποκαλύπτονται οι φρικαλεότητες του «άντρα» – η βία της «Γυναίκας» φαντάζει (και ΕΙΝΑΙ!) στο θεατή απόλυτα λογική και δίκαια. Ο σκηνοθέτης δεν θέλει να αφήσει καμία παρερμηνεία… Η κυριαρχική βία του «άντρα» γεννά, πράγματι, βίαια τέρατα… όπως και υποταγμένους συνένοχους. Είναι άλλη η «βία» των εκπολιτισμένων θηραμάτων και , εντελώς, άλλη η στοχευμένη της «Γυναίκας».

Ο καθένας παίρνει τη θέση του.

Αμέτοχος, όμως, δεν υπάρχει κανένας… μόνο θήραμα…

www.thewomanfilm.com