Crystal Castles feat. Robert Smith – Not In Love

Fuck!! FUUUUCK!!!!

Η χρονιά ξεκινά με πλημμύρα από συναισθήματα…

Οι γιορτές μου βγάζουν και δυναμώνουν καθετί που λατρεύω, επιθυμώ, ζηλεύω, ποθώ, μου λείπει, αναζητώ..

Γίνομαι μισός και πλήρης…

Απογειώνομαι και βυθίζομαι στο μεγαλείο του όλου… Μηδέν και άπειρο ενώνονται σε ένα μαγικό χορό. Αισθάνομαι τόσο λίγος, τόσο μικρός που αυτή η αυτογνωσία  με κάνει να νιώθω γίγαντας και αθάνατος… λίγο πριν τα τινάξω.

Κι όλα αυτά μου τα κάνει το πουλέν μου… οι Crystal Castles… Το συγκρότημα που σας πρωτοπαρουσίασα στον πρώτο μήνα ζωής του Gatoulea, αλλά συνέχισα να θαυμάζω σε όλη την πορεία τους. Η δημιουργική μεταμόρφωση της 22χρονης Alice Glass σίγουρα έχει παίξει ένα ρόλο. Μέχρι τα 15 της γύρναγε σαν πρεζόνι στις πανκ καταλήψεις του Καναδά και τραγούδαγε στους Fetus Fatale, μέχρι που συναντήθηκε με τον Ethan Kath. Ο ίδιος εξομολογήθηκε πως η πιτσιρίκα Alice άλλαξε τη μουσική του.

Έγιναν top hot παρουσία το 2008 και έβγαλαν το δεύτερο cd τους το 2010.

Πριν από κανα δίμηνο συνεργάστηκαν με τον Robert Smith των Cure, για τη διασκευή του Not In Love.

Αυτός ο «απλός» ήχος που γυροφέρνει με 80ies, δημιουργεί το ν1 μελαγχολικό τραγούδι της χρονιάς.

Λυπάμαι αν σας χαλάω τη διάθεση.. αν βρισκόσαστε σε μια γιορτινή, χαρωπή διάθεση αλλά πρέπει να δηλώσω πως

i’m not in love

i saw your picture hangin’ on the back of my door
won’t give you my heart
no one lives there anymore
and we were lovers
now we can’t be friends
fascination ends
here we go again
cause it’s cold outside, when you coming home
cause it’s hot inside, isn’t that enough

i’m not in love
we are not in love

Γαμώτι…

Πρέπει να είμαι δυνατός…

Πρέπει να μπορώ να βοηθήσω…

Αλλά θέλω τόσο να σωθώ…


τι θα γινόταν αν μια γάτα συμμετείχε σε μια χαρούμενη παιδική ιστορία;

Η Cat Versus Human μας προσφέρει μέσα από τα σκίτσα της μια πιθανή εκδοχή

κι εγώ τη χρησιμοποιώ για να σας ευχηθώ

Το 2011 να ξεπεράσει τις προσδοκίες μας!



Παγκόσμιο σύμβολο αισιοδοξίας και αγωνιστικότητας ο μικρός γάτος που νικάει αλιγάτορες!

Σήμερα παίρνω ηθικό και δυνάμεις για να αντισταθώ στο Μνημόνιο, στα μέτρα, στην κρίση του συστήματος, στον ίδιο τον καπιταλισμό και σ` ότι μου φαντάζει τεράστιο κι ανίκητο, από αυτό το σύντροφο γάτο που βρίσκεται κάπου στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ.

Αν αυτός μόνος του μπορεί και τσακίζει στο ξύλο δίμετρους αλιγάτορες, τότε όλα είναι δυνατά.

Απ` ότι φαίνεται αυτός ο γάτος είναι θρύλος γιατί κυκλοφορούν διάφορα βίντεο από τουρίστες . Συχνάζει κοντά σε ένα ποταμόπλοιο στο Μισισιπή και του τραβούν βιντεάκια την ώρα των κατορθωμάτων του.

Εδώ είναι ένα μικρό κυνηγητό ..

Στο επόμενο, ο ηττημένος αλιγάτορας επιστρέφει με ενισχύσεις! Δύο δίμετροι αλιγάτορες κάνουν συγχρονισμένη επίθεση από δύο πλευρές στον ήρωα μας! Δείτε το αποτέλεσμα της μάχης γύρω στο 1 λεπτό…

Υπάρχει, στο τέλος, και αυτή η καταπληκτική λεπτομέρεια των αιλουροειδών. Αφού κατατροπώνει τα δύο ερπετά, γυρνάει να χαϊδευτεί στον μπόμπιρα πιο δίπλα…

My Hero!!!


Ρετρό: τι είδα 6 μήνες στο «Λιμάνι της Αγωνίας»

Αυτή συζήτηση έχει, περισσότερο τοπικό και συναισθηματικό χαρακτήρα. Αφού, πλέον, η αποστέωση και δεξιά προσαρμογή του «Λιμανιού» και κατ’ επέκταση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι κάτι παραπάνω από ολοφάνερη. Αλλά έχει ένα ενδιαφέρον για το πώς μπορεί να υπάρξει ένα σχήμα που να διακηρύσσει τα «πιο αριστερά» σε πάνελ και «κεντρικά» φόρουμ αλλά να πραγματώνει ένα αποστεωμένο κεντροαριστερό, συνδιαχειριστικό πρόγραμμα με μόνη κοινωνική αναφορά σε εκλεπτυσμένους και «προβληματισμένους» μικροαστούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


η ανίκανη γενιά των σαραντάρηδων

Μερικές φορές θα ήθελα να ξυπνήσω και να μου πουν πως όλα αυτά ήταν ένα όνειρο…

Η να με χώσουν σε ένα κρυογονικό θάλαμο μαζί με τον Walt Disney και να βρεθώ 20 με 30 χρόνια αργότερα.

Όμως, βαθειά μες την ψυχή μου, μία μεταφυσική επιθυμία έχω…

Να μπορούσε να βρεθεί ένα όπλο που να εξαφάνιζε από προσώπου γης και από την παγκόσμια ανθρώπινη μνήμη, τους σημερινούς σαραντοπενηντάρηδες. Ένα όπλο που να εξαΰλωνε όσους γεννήθηκαν στη δεκαετία του ’60 και να δημιουργούσε ένα τεράστιο, αλλά τόσο χρήσιμο γενεαλογικό κενό.

Αυτή η γενιά είναι η πιο άχρηστη και ατάλαντη απ’  όσες έχουν εμφανιστεί εδώ και 100-τόσα χρόνια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Mad World – Gary Jules και Tears For Fears

Ακόμα κι αν δεν έχετε δει το Donnie Darko, μάλλον θα ξέρετε το Mad World του Gary Jules.

Άραγε έχουν όλοι οι άνθρωποι ήχους και τραγούδια που να τους κόβονται τα γόνατα με την πρώτη νότα;… με την πρώτη στροφή;

Να «γεμίζεις» όπου κι αν βρίσκεσαι, με όποιον κι αν είσαι, ότι κι αν σου έχει συμβεί την προηγούμενη μέρα ή ένα εκατοστό του δευτερολέπτου πριν;

Φτάνει το πρώτο πλήκτρο του πιάνου να χαϊδέψει τη χορδή και το ΞΕΡΕΙΣ… το αναγνωρίζεις.

Η μπαλάντα θα μπορούσε να είναι το soundtrack της κρίσης του πλανήτη μας…

and i find i kind of funny
i find it kind of sad
the dreams in which i’m dying are the best i’ve ever had
i find it hard to tell you i find it hard to take
when people run in circles it’s a very very
mad world

Θα το εξηγήσω αύριο (μάλλον)

Προς το παρόν δείτε το βίντεο κλιπ… Είναι κι αυτό καταπληκτικό!

ΥΓ  Παραθέτω και την αρχική εκδοχή του τραγουδιού από τους Tears For Fears. Ναι! Αυτοί το έγραψαν 30 χρόνια πριν.

Φανταστείτε, τώρα, να μην παραχωρούσαν τα «πνευματικά δικαιώματα» και να μην μαθαίναμε ΠΟΤΕ τη νεώτερη διασκευή.

Κάποια στιγμή πρέπει να παραδεχτούν όλοι οι καλλιτέχνες το αυτονόητο. Τα «πνευματικά δικαιώματα» είναι για τα φράγκα και μόνο, ενώ όλοι γνωρίζουν πως το έργο τέχνης ΔΕΝ ΤΟ ΕΛΕΓΧΕΙΣ όταν γίνει δημόσιο.


I`m Cyborg but it`s OK

Μ’ αρέσουν οι ταινίες με δυσλειτουργικούς ήρωες. Με ανθρώπους που δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν με το διπλανό τους.

Δε μιλώ, τόσο, για τους «σοφούς», τις «ιδιοφυίες» που παραείναι έξυπνοι για το μέσο πολίτη. Αυτοί είναι κλισέ…  Μοιάζουν με αλτέρνατιβ ηρωικά στόρι.

Είναι ο διπλανός μας, ο συγγενής μας, η γκόμενα που γνωρίσαμε κάποτε, ο φίλος που «χαθήκαμε» κάπου… κάποτε.

Το «I’m Cyborg but it’s OK» είναι μια σχετικά άγνωστη ταινία του Chan-wook Park, σκηνοθέτη του Oldboy, γυρισμένη μόλις πριν από 2 χρόνια.

Πρόκειται για μια ρομαντική κωμωδία που διαδραματίζεται σε ένα κορεάτικο ψυχιατρείο. H Young-goon καταρρέει σε μια βάρδια της στο εργοστάσιο αφού τραυματίζεται προσπαθώντας να περάσει καλώδια μέσα από το δέρμα της.  Κανένας δεν μπορεί να φανταστεί πως πίσω από την άρνηση της να μιλήσει και να τραφεί βρίσκεται μια ψύχωση της… Νομίζει πως είναι ένα πολεμικό cyborg με σκοπό να εκδικηθεί το χάσιμο της αγαπημένη της γιαγιάς.

Μόνο η σχέση της με τον Il-sun θα της δώσει μια «άλλη» διέξοδο. Αυτός είναι ένας παθολογικός κλέφτης.. Μπορεί να κλέψει τις Πέμπτες, τεχνικές του πινγκ-πονγκ και ότι άλλο βάλει στο μάτι.

Μέσα σε ένα σουρεαλιστικό σκηνικό εντυπωσιακών χρωμάτων, με απίστευτες φατσούλες και πανέμορφες εικόνες δημιουργείται μια αλλόκοτη συμμαχία. O Il-sun είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα της Young-goon. Μπορεί να της «κλέψει» τη συμπάθεια προς το πλησίον, ώστε να γίνει αμείλικτη τιμωρός αλλά και να της κάνει τις απαραίτητες τεχνικές μετατροπές ώστε να «φορτίζεται» και με ανθρώπινη τροφή.

Δύο «τρελοί» που βρίσκουν τους δικούς τους λόγους ύπαρξης…

..και φυσικά μια γάτα παίζει ένα καθοριστικό ρόλο στο στόρυ…

Στο βίντεο που σας έχω είναι η τόσο γλυκιά σκηνή που ο Il-sun εγκαθιστά το ριζο-megatron στην Young-goon.

Υ.Γ. Η ταινία παίχτηκε ελάχιστα πριν από δυο χρόνια και, μάλλον, δεν υπάρχει σε ελληνικό dvd.. Μόνη λύση το «παράνομο» κατέβασμα…

 


Inception Cat

Έρχεται!….. Για να στοιχειώσει τα όνειρά σου!


fela kuti – don`t gag me (Je’nwi T’emi)

O Νιγηριανός Fela Kuti είναι ένας μεγάλος εκπρόσωπος της πολιτικής afrobeat. Από τη μία δούλευε σε μία μίξη αφρικάνικων ήχων, funk και jazz. Αλλά από την άλλη φανατικός υποστηρικτής του Παναφρικάνικου Σοσιαλισμού , της πιο διαδεδομένης αντι-ιμπεριαλιστικής πρότασης της Αφρικής, και πολέμιος της Δυτικής κουλτούρας στα 70ies.

Απόγονος καλοστεκούμενης οικογένειας, σπούδασε μουσική στις ΗΠΑ και έγινε μέλος των Μαύρων Πάνθηρων. Επέστρεψε στη Νιγηρία και έφταξε διάφορα συγκροτήματα, ενώ προσπάθησε (ανεπιτυχώς) να συγκροτήσει πολιτικό κόμμα.

Στα μέσα της δεκαετίας του `80 πέρασε μερικά χρόνια στη φυλακή και μετά την απελευθέρωση του έβγαλε το μουσικό άλμπουμ Beasts Of No Nation όπου παρουσιάζει τους τέτεο προέδρους των ΗΠΑ, Αγγλίας και ρτσιστικής Ν. Αφρικής , Ρήγκαν – Θάτσερ και Μπότα σαν βρικόλακες.

Πέθανε στα 1997 από AIDS σε ηλικία 59 ετών.

Το τραγούδι don`t gag me επιλέχτηκε με ένα και μόνο κριτήριο… είναι από συναυλία σε κλαμπ στη Νιγηρία. Νομίζω αξίζει τον κόπο να βλέπουμε έστω και σε βίντεο μουσική σε φυσικό περιβάλλον και όχι σε κάτι αποστειρωμένα half note με κουστουμαρισμένους ασπρουλιάρηδες..

 

 


Οι λευκοί προελαύνουν στο μουντιάλ της Αφρικής

 

Τα αδέρφια Μπόατεγκ.. Ο ένας στη Γερμανία και ό άλλος στη Γκάνα.

Δυστυχώς τα προημιτελικά ήταν μια πανωλεθρία της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής. Από εκεί που περιμέναμε ένα λάτιν τελικό Βραζιλίας – Αργεντινής θα μας βγει ένας λευκός τελικός μες στην καρδιά της Αφρικής.

Πάντως, αν ευχαριστήθηκα τον αποκλεισμό της ξενέρωτης και «ευρωπαϊκής» Βραζιλίας, πραγματικά είναι πλήγμα η αποχώρηση του Ντιέγκο Μαραντόνα και της Παραγουάης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Κανιβαλιστικός μεζές

Επειδή θα αρχίσουμε να τρώμε το γέιτονά μας και μετά τα ίδια τα σωθικά μας, δεν πρέπει να αρχίσουμε να το συνηθίζουμε;

Η Megan απο το Seattle στο site της Not Martha, μας δίνει μια αναλυτική συνταγή πως να φτιάχνεις νόστιμο κρέας σε χέρι-look-a-like εμφάνιση.

Χοντρικά έχει κατασκευάσει μια φόρμα, αλλά προτείνει και μια πιο «πρόχειρη» λύση χρησιμοποιώντας πλαστικό γάντι. Το σερβίρει με πουρέ, αλλά το πιο το πιο hot tip είναι η χρήση του κρεμμυδιου για τα «νύχια» και το «κόκαλο».

Εδώ η αναλυτική συνταγή..

Καλή μας όρεξη!


βρέθηκε η γάτα του Σρέντιγκερ!

Μόνο μια γάτα βρίσκεται σε υπέρθεση δύο καταστάσεων… Τυχαίο; Δε νόμιζω!

Για όσους δεν ξέρουν, εδώ η αγγλική ανάλυση του wikipedia και μια περιγραφή στα ελληνικά από τη Φυσική `Α Λυκείου.

Το concept και η φώτο από το forgetomori.