Κωνσταντίνος Β – Ένα Κύμα

Για όσους τους λείπει…

…είτε το είδαν από κοντά φέτος, είτε έχουν να το δουν χρόνια…

…ένα κύμα από τον Κωνσταντίνο Β

Ένα κύμα είναι η λύση…

…για τα πιο μικρα και για τα πιο μεγάλα θέματα.

Ένα κύμα που θα ξεπλύνει τα πράματα.

Θα ξορκίσει τις κατάρες και τις αθλιότητες που μας βασανίζουν.

Ένα κύμα που θα χαλαρώσει τις εντάσεις μας..

..θα αναδείξει τα καλύτερα μας..

..θα καλύψει τις στριγκλιές μας.

Ένα κύμα….

Advertisements

Μάλαμας – Τσιγάρο Ατέλειωτο

Μερικά τραγούδια τα εκτιμάς κάπως αλλιώς… Το Τσιγάρο Ατέλειωτο» του Μάλαμα είναι από τα κλασσικά «καλά» και «πχοιοτικά» που καταντάει κοινοτυπία η παραπέρα ενασχόληση με αυτά..

Όμως όταν την περασμένη Πέμπτη το άκουσα να το σιγοτραγουδά ένας Πακιστανός στη λαϊκή στις 8 το πρωί, κάτι έγινε μέσα μου.

Κι όταν ένα τραγούδι σου μιλά το πρωί, πρέπει να το σέβεσαι…

Δεν ξέρω αν ήταν το τσιγάρο, η μοναξιά, η κουρασμένη γυναίκα ή ο ταλαίπωρος Πακιστανός…

Όμως το σιγοτραγούδησα όλη την ημέρα…

Βούρκωσα κάποια στιγμή..

Το ξέχασα…

Ξεχάστηκα…

Προχώρησα…

Πρέπει να ντρεπόμαστε όταν προσπερνάμε τόσο εύκολα τα συναισθήματα μας…


Ο χρόνος είναι με το μέρος μας!

Time Is On My Side

Χαχαχαχα!…

Μ` αρέσει να γελάω με τα χάλια μας…

Ας συνεχίσουμε να ελπίζουμε στις ήπιες, εκλογικές «αντεπιθέσεις» του κώλου και θα μαζέψουμε όλον τον απόπατο της κοινωνίας.

Βρε δε μπα να είσαι χαζοχαρούμενος νεοκεντροαριστερός ΤσιπροΜελανσόν;

Ή πρώην αντικαπιταλιστής (light με χαμηλά λιπαρά… και ποσοστά) ΑνταρσυοΛίγκα;

Ή μήπως νομίζεις πως με το ΚΚΕ απολίθωμα στρουθοκάμηλου , θα ξεφύγεις κάνοντας πως δεν βλέπεις;

Now you always say
That you want to be free
But you’ll come running back

«Νόμιζες πως θα απελευθερωθείς, αλλά ήρθε η ώρα να αρχίσεις να τρέχεις»

παραφράζω το σημερινό τραγούδι των Rolling Stones.

Και στις 6 Μάη θα «πέφτετε» από τα σύννεφα.. αφού νομίζετε πως χάνοντας με κάτω τα χέρια συνεχώς τα τελευταία δύο χρόνια, θα «κερδίσετε» στο «εκτός έδρας» τεραίν στου αστικού κοινοβουλευτισμού…

Α… ναι…

Κι όταν θα τον «πιούμε» θα τρέξουμε για «αντιδεξιές» συσπειρώσεις με τους ΠασοκΚουβελοΟλάντηδες…

 

 


Παρά ένα… τεσσαράκοντα (39 Lashes από OST J.C.S.)

Από πέρυσι που προετοιμαζόμαστε για την 39η «κούπα», είχε ψηθεί να φτιάξω ένα βιντεάκι.

Όταν μάλιστα αυτό πέφτει και μέσα στη Μ. Εβδομάδα, έρχεται ταμάμ με το “39 Lashes” (39 μαστιγώματα) από τη ροκ όπερα Jesus Christ Superstar

Ακατάλληλο για μυγιάγκιχτους χριστιανούς και… δευτερότριτους…

…εδώ η αυθεντική εκδοχή της ταινίας

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=A2HMVjv1nvU#t=172s


Εφτά

7 χρόνια… τόσο μακριά φαντάζουν όλα.

Λες και έγιναν αλλού… κάποτε… σε κάποιον άλλο.

Πόσα πράματα έχω αλλάξει από τότε. Πριν από εφτά χρόνια, δε θα με έκανα παρέα…

Σίγουρα!

Οι αλλαγές δεν προέκυψαν αμέσως. Δεν εσωτερικεύονται αμέσως τα διδάγματα.

Αργά και σταθερά αφήνεις πίσω σου ότι νομίζεις και ξεκινάς ένα φρέσκο ταξίδι προς τα νέα σου λάθη.

Να τους προσέχετε, πάντως, αυτούς τους αναζωογονημένους…

Υπάρχουν πολλοί Ντόριαν Γκρέι ανάμεσα μας. Δεν είναι φυσικό να μην «γράφει» ο χρόνος πάνω μας.

Αυτή η νεανική εικόνα τους, αυτό το ξαναμμένο πνεύμα κρύβει ένα πίνακα καλά κρυμμένο. Εκεί υπάρχουν βαθιές ουλές. Πληγές που τρέχει μαύρο πύον.

Αιώνιες κατάρες που τρώνε τα σωθικά τους.

Το κοντράτο με το διάβολο τρέχει.

7 χρόνια… Μαγικός χρόνος.


«Another Earth» και «Kepler 22-b»: Μια ταινία, μια ανακάλυψη, μια ιστορία μέσα σε ένα μήνα

“Η NASA ανακοίνωσε ότι εντοπίστηκε ένας πλανήτης με χαρακτηριστικά παρόμοια με εκείνα της Γης.”

In.gr  6/12/2011

“The planet, Kepler 22-b, lies about 600 light-years away and is about 2.4 times the size of Earth, and has a temperature of about 22C.

It is the closest confirmed planet yet to one like ours – an «Earth 2.0».”

BBC  5/12/2011

“On the eve of the discovery of a duplicate earth, tragedy strikes and the lives of these strangers become irrevocably intertwined.”

Από την περίληψη στην επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας “Another Earth”

 

Η ανακάλυψη ενός πανομοιότυπου πλανήτη με τη Γη πριν από μια βδομάδα, μου δίνει την αφορμή να μιλήσω για μια ταινία που είδα λίγες μέρες πριν από αυτή την ανακάλυψη. Το Another Earth έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις 12 του Οκτώβρη φέτος και έχει σαν κεντρικό πυρήνα του την ανακάλυψη της «Γης 2».

Δεν είναι επιστημονική φαντασία, παρά ένα παραμύθι ..μια αφορμή για να προσεγγίσουμε το δράμα της ανθρώπινης φύσης.

Συνοπτικά:

Μια δεύτερη Γη εμφανίζεται στον ουρανό και είναι ίδια με τη δική μας. Εκεί, καθένας από εμάς έχει τον κλώνο του. Μέχρι να ανακαλύψουμε ο ένας τον άλλο, έχουμε πανομοιότυπες πορείες. Από εκείνη τη στιγμή, όμως, σπάει ο συσχετισμός.

Για τη Rhoda, μια υποψήφια σπουδάστρια αστρονομίας στο MIT, ο νέος αυτός πλανήτης σημαίνει να βγαίνει έξω με φίλους και να μεθάει.

Για τον John, έναν καθηγητή μουσικής στο Yale, σημαίνει να πάρει την γυναίκα του και το παιδί του για μια βόλτα στον νυχτερινό ουρανό που, φυσικά αποκτά μεγαλύτερη ομορφιά πλέον με μια άλλη Γη ανάμεσα στα αστέρια.

Η μεθυσμένη Rhoda συγκρούεται (κυριολεκτικά) με τον John και σκοτώνει τη γυναίκα και το παιδί. Μπαίνει φυλακή αλλά επειδή είναι ανήλικη, η ταυτότητα της δεν γίνεται γνωστή κι έτσι ο John δεν μαθαίνει ποτέ ποιος σκότωσε την οικογένεια του.

Μετά την αποφυλάκιση της, έχοντας διαλυθεί κάθε προοπτική καριέρας, πιάνει δουλειά σαν καθαρίστρια στο σπίτι του διαλυμένου John, χωρίς αυτός να γνωρίζει το ρόλο που έχει παίξει στη ζωή του. Έτσι κι αλλιώς, έχει εγκαταλειφθεί σε μια δίνη αλκοολισμού, ανίκανος να ξεπεράσει το χαμό της οικογένειας του.

Η ταινία πραγματεύεται την προσπάθεια της Rhoda, να αναζητήσει δίαυλο επικοινωνίας με τον John, να βρει τρόπο να συγχωρεθεί, να εξιλεωθεί…

Η «Γη 2» αποτελεί μια κρυφή ελπίδα… Μήπως η “Rhoda 2” τα έχει καταφέρει στη ζωή της καλύτερα από εκείνη; Μήπως έχει κάνει καλύτερες επιλογές;

Στο βίντεο που σας παραθέτω είναι μια μικρή ιστορία-παραμύθι για τον πρώτο Ρώσο κοσμοναύτη. Για το πώς μπορούμε να (προσπαθήσουμε, τουλάχιστον) να αντιστρέφουμε και τις πιο δυσάρεστες συνθήκες.

Ανάθεμα κι αν γνωρίζω, μερικές φορές, τι θέλω να πω σε κάποια ποστ μου…

 


Is There Life On The Earth – Μ. Χατζηδάκης… για την «Ημέρα των Νεκρών»

Για πρώτη φορά από τότε που κρατώ το μπλογκ, παιδεύτηκα τόσο για το «Τραγούδι της Δευτέρας». Πολλές φορές «κολλάω», δεν έχω έμπνευση, αλλά δεν ήταν αυτό. Ήμουν σε μια περίεργη κατάσταση και δεν μπορούσα να ταιριάξω το mood μου. Δεν μπορούσα να βρω το κατάλληλο τραγούδι.

Για άλλη μια φορά, βρίσκομαι σε κατάσταση transit, με διλήμματα και αποφάσεις που πρέπει να πάρω.

Έτσι μου κίνησε την προσοχή η «Μέρα των Νεκρών» που γιορτάζεται στο Μεξικό και στη Λατινική Αμερική την 1η και 2η Νοέμβρη, κυρίως, αλλά υπάρχει και στις ΗΠΑ και στην Καθολική Ευρώπη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »