Damien Saez – Sexe… η σκηνή της Rebecca Romijn στο Femme Fatale

Συνεχίζουμε το Σεπτέμβρη με άκρως σεξουαλική διάθεση…

Το Sexe τουDamien Saez δεν το διάλεξα για την μοναδικότητα του τραγουδιού, όσο για τη σκηνή που το άκουσα.

Το strip(και περισσότερο)tease της Rebecca Romijn στο Femme Fatale του DePalma, είναι από τις αξέχαστες και εθιστικές σκηνές του κινηματογράφου. Τίγκα στο κλισέ, βέβαια, αλλά όταν είναι τόσο καλοστημένο προτιμάς να καείς στην κόλαση μαζί με όλα τα εγκεφαλικά σου κύτταρα…

Η σκηνή – για όσους… ελάχιστους δεν έχουν δει την ταινία – διαδραματίζεται στο πίσω μέρος ενός μπαρ όπου η Rebecca δίνει ένα σόου σ` ένα τυχαίο πελάτη, προκαλώντας τη μονομαχία του με τον Μπαντέρας…

Κορυφαία στιγμή το γέλιο της που παρακολουθεί να μάχονται δυο αρσενικά για πάρτη της… όπως και η ατάκα της στο νικητή-Μπαντέρας:

You don’t have to lick my ass. Just fuck me! (Μη μου γλύψεις τον κώλο.. απλά γάμα με!)

Ο Damien Saez έγραψε το 2002 αυτό το τραγούδι για την ταινία του Ντε Πάλμα το οποίο και συνάντησε δυσκολίες στην δημόσια αναπαραγωγή του λόγω των στίχων του

mets ta langue ou tu sais
non ne t’arrte pas
continue de lcher
que j’aime quand tu fais a

a fait du mal a fait du bien

Βάλε τη γλώσσα σου εκεί

Μη σταματάς.. συνέχισε να γλύφεις

Μ` αρέσει τόσο πολύ

Πονάει… Νιώθω τόσο ωραία

Την ίδια χρονιά έγραψε το Fils De France (Ο Γιος της Γαλλίας), ένα αντιφασιστικό τραγούδι ενάντια στο Λεπέν που μόλις είχε πάρει 17% και είχε μπαι στο δευτερο γύρο των προεδρικών εκλογών

 20% pour l’horreur, 20% pour la peur .. 20% για τη φρίκη, 20% για τον φόβο

 

Advertisements

«Another Earth» και «Kepler 22-b»: Μια ταινία, μια ανακάλυψη, μια ιστορία μέσα σε ένα μήνα

“Η NASA ανακοίνωσε ότι εντοπίστηκε ένας πλανήτης με χαρακτηριστικά παρόμοια με εκείνα της Γης.”

In.gr  6/12/2011

“The planet, Kepler 22-b, lies about 600 light-years away and is about 2.4 times the size of Earth, and has a temperature of about 22C.

It is the closest confirmed planet yet to one like ours – an «Earth 2.0».”

BBC  5/12/2011

“On the eve of the discovery of a duplicate earth, tragedy strikes and the lives of these strangers become irrevocably intertwined.”

Από την περίληψη στην επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας “Another Earth”

 

Η ανακάλυψη ενός πανομοιότυπου πλανήτη με τη Γη πριν από μια βδομάδα, μου δίνει την αφορμή να μιλήσω για μια ταινία που είδα λίγες μέρες πριν από αυτή την ανακάλυψη. Το Another Earth έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις 12 του Οκτώβρη φέτος και έχει σαν κεντρικό πυρήνα του την ανακάλυψη της «Γης 2».

Δεν είναι επιστημονική φαντασία, παρά ένα παραμύθι ..μια αφορμή για να προσεγγίσουμε το δράμα της ανθρώπινης φύσης.

Συνοπτικά:

Μια δεύτερη Γη εμφανίζεται στον ουρανό και είναι ίδια με τη δική μας. Εκεί, καθένας από εμάς έχει τον κλώνο του. Μέχρι να ανακαλύψουμε ο ένας τον άλλο, έχουμε πανομοιότυπες πορείες. Από εκείνη τη στιγμή, όμως, σπάει ο συσχετισμός.

Για τη Rhoda, μια υποψήφια σπουδάστρια αστρονομίας στο MIT, ο νέος αυτός πλανήτης σημαίνει να βγαίνει έξω με φίλους και να μεθάει.

Για τον John, έναν καθηγητή μουσικής στο Yale, σημαίνει να πάρει την γυναίκα του και το παιδί του για μια βόλτα στον νυχτερινό ουρανό που, φυσικά αποκτά μεγαλύτερη ομορφιά πλέον με μια άλλη Γη ανάμεσα στα αστέρια.

Η μεθυσμένη Rhoda συγκρούεται (κυριολεκτικά) με τον John και σκοτώνει τη γυναίκα και το παιδί. Μπαίνει φυλακή αλλά επειδή είναι ανήλικη, η ταυτότητα της δεν γίνεται γνωστή κι έτσι ο John δεν μαθαίνει ποτέ ποιος σκότωσε την οικογένεια του.

Μετά την αποφυλάκιση της, έχοντας διαλυθεί κάθε προοπτική καριέρας, πιάνει δουλειά σαν καθαρίστρια στο σπίτι του διαλυμένου John, χωρίς αυτός να γνωρίζει το ρόλο που έχει παίξει στη ζωή του. Έτσι κι αλλιώς, έχει εγκαταλειφθεί σε μια δίνη αλκοολισμού, ανίκανος να ξεπεράσει το χαμό της οικογένειας του.

Η ταινία πραγματεύεται την προσπάθεια της Rhoda, να αναζητήσει δίαυλο επικοινωνίας με τον John, να βρει τρόπο να συγχωρεθεί, να εξιλεωθεί…

Η «Γη 2» αποτελεί μια κρυφή ελπίδα… Μήπως η “Rhoda 2” τα έχει καταφέρει στη ζωή της καλύτερα από εκείνη; Μήπως έχει κάνει καλύτερες επιλογές;

Στο βίντεο που σας παραθέτω είναι μια μικρή ιστορία-παραμύθι για τον πρώτο Ρώσο κοσμοναύτη. Για το πώς μπορούμε να (προσπαθήσουμε, τουλάχιστον) να αντιστρέφουμε και τις πιο δυσάρεστες συνθήκες.

Ανάθεμα κι αν γνωρίζω, μερικές φορές, τι θέλω να πω σε κάποια ποστ μου…

 


«planking» ή κάνοντας το ψόφιο κοριο

Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, ίσως η νέα μόδα του “planking” να είναι προσωρινή διέξοδος.

Μοιάζει με αυτό που λέμε «κάνω το ψόφιο κοριό» ή «παίζοντας το πεθαμένο». Το planking περιλαμβάνει δύο απλούστατες συνθήκες…

1)      Να είσαι οριζοντιωμένος μπρούμυτα με το πρόσωπο να κοιτά κάτω, και

2)      Να έχεις παράλληλα τα χέρια σου με το σώμα

Έξτρα πλάκα έχει, όταν επιλέγεις ασυνήθιστα μέρη να ξαπλώσεις.

Στην Αγγλία 7 γιατροί και νοσοκόμοι, τέθηκαν σε διαθεσιμότητα επειδή ξάπλαραν σε ώρα δουλειάς, ενώ στην Αυστραλία συνέλαβαν ένα πιτσιρικά που αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το καπό ενός μπατσάδικου για χώρο planking.

Ενώ, λοιπόν, είναι διασκεδαστικό να κομπλάρεις διάφορους σε δρόμους και σουπερμάρκετ, «καμένος» αποφάσισε να το δοκιμάσει  στο κάγκελο της βεράντας του και σκοτώθηκε πέφτοντας από τον 7ο όροφο… Με τέτοια μυαλά… άσε καλύτερα…

Πάντως , τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα…

Μήπως έχουμε γίνει μαιτρ στο στρουθοκαμηλισμό και δεν μας κάνει εντύπωση αυτό το «σπορ»;


Dead Island… Ένα διαφορετικό video-game trailer

 

Το πιο μελαγχολικό trailer ενός video game…

Ζόμπι φρενίτιδα σε τροπικό νησί, αλλά η προσέγγιση έχει άκρως ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά.

Δεν έχω παίξει το παιχνίδι και ούτε με ενδιαφέρει…

Αν ήταν ταινία, πάντως, θα την έβλεπα σε χρόνο dt…

Τι μπορεί να γραφτεί μέσα σε τρία λεπτά…

 


0% να πάρουν οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ!

Η μοναδική ρεαλιστική «πλάκα» που μπορούμε να περιμένουμε την Κυριακή είναι πατώσουν οι υποψήφιοι του ΓΑΠ. Μακάρι να υπήρχε τέτοιο κλίμα που να έτρωγαν γιαούρτι και πογκρόμ ακόμα και οι διαμερισματικοί υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ σε κάθε χωριό. Να ντρέπονταν να ψηφίσουν ακόμα και τον εαυτό τους.  Έτσι θα πηγαίναμε σε πρόωρες εκλογές όπου ο κόσμος θα «μαύριζε» το ΠΑΣΟΚ αλλά τα κομματικά επιτελεία των άλλων κομμάτων θα έσπρωχναν τη μαζική υπερψήφιση του, από το φόβο και μόνο, μην τυχόν και βρεθούν να κυβερνήσουν τέτοια ώρα. Ο Σαμαράς θα μοίραζε σταυρωμένα ΠΑΣΟΚτζίδικα ψηφοδέλτια αφού μόνο στην ιδέα να γίνει πρωθυπουργός αυτή την περίοδο, αλλάζει σωβρακάκι από τις στάμπες που αφήνει.

Κατά τα άλλα:

  • Δεν πιστεύω πως οι εκλογές αλλάζουν τον κόσμο… Ούτε σταματάνε μνημόνια και τους σχεδιασμούς των καπιταλιστών. Γι’ αυτό και δεν θεωρώ ούτε χαμένη ψήφο, ούτε «πλάγια υποστήριξη του δικομματισμού» την αποχή και το άκυρο. Αλλά ούτε είναι και στήριξη του συστήματος αν «συμμετέχεις στο συστημικό εκλογικό πανηγυράκι». Κάθε χρόνο πείθομαι όλο και περισσότερο πως τα αριστερά ψηφοδέλτια και οι αντι-εκλογικές καμπάνιες, δίνουν παραπάνω σημασία στις εκλογές απ ‘όσο αξίζουν οι ίδιες… Γι’ αυτό και δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο την προεκλογική περίοδο. Ίσως ενδόμυχα, πιστεύουν και οι δυο απόψεις πως τελικά «μέσα από την εκλογική διαδικασία μπορείς να αλλάξεις – έστω και λίγο – τον κόσμο».
  • Σε αυτές τις εκλογές δεν κρίνεται το μέλλον της αριστεράς. Δεν θα τη «σώσει» ένα ψηλό ποσοστό, ούτε θα τη «διαλύσει» ένα μηδενικό. Η αριστερά είναι «αυτοδημιούργητη», άξια της μοίρας της. Καθημερινά, μέσα από τη στάση της στα μαζικά κινήματα, τη στάση της σε κάθε Κούνεβα, στον κάθε Άγιο Παντελεήμονα, στους ναυτεργάτες και στους μικρούς και μεγάλους «Δεκέμβρηδες» … στη Marfin, στους στεϊζάδες, στους εργαζόμενους της Ακρόπολης και στο Banquet. Όσοι αναζητούν «σωστά» ποσοστά για να επιβιώσουν, δεν αξίζουν πολιτικής επιβίωσης. Έχουν πάρει στραβά την υπόθεση της αριστεράς και επενδύουν στον εκλογισμό και όχι στο κίνημα και στην κοινωνική γείωση.
  • Σε αυτές τις εκλογές δε θα κριθεί ούτε το μνημόνιο… Η «τιμωρία» του ΠΑΣΟΚ δε θα σταματήσει τους καπιταλιστικούς σχεδιασμούς… όπως και η συντριβή του Καραμανλή και της ΝΔ πριν από ένα χρόνο δε σταμάτησε την αστική αντεπίθεση. Οι λόγοι της ταξικής μάχης είναι οικονομικοί και όχι ιδεολογικοί γι’ αυτό θα συνεχιστούν με αμείλικτη ένταση.. τουλάχιστον από τη μεριά της άρχουσας τάξης.
  • Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να μετατρέψουμε – κι αυτό όσο μας «παίρνει» – το πολιτικό σκηνικό σε «ροντέο». Όταν η κυβέρνηση δηλώνει με περίσσιο θράσος πως οι εκλογές «Είναι μια ευκαιρία σε αυτές τις εκλογές να επανανομιμοποιηθεί η εμπιστοσύνη του πολίτη απέναντι στην κυβέρνηση»[1] πρέπει να λάβει ένα ηχηρό μήνυμα.. και αυτό είναι το μαύρισμα των υποψήφιων της. Πρέπει να κατοχυρωθεί στη συνείδηση όλων μας, πως η όποια ψήφος που καταλήγει σε υποψήφιο που έχει τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ – είτε σε πρώτο είτε δεύτερο γύρο – ισοδύναμη με πράξη δοσίλογου και λαδέμπορου της Κατοχής , είναι πολιτική και προσωπική εξαχρείωση. Μόνο λαμόγια, τσογλάνια και σφουγγοκωλάριοι της εξουσίας θα πρέπει να πάνε να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚτζήδες.

Γι’ αυτό φαντασιώνομαι ένα αποτέλεσμα που θα φέρνει Σγουρούς, Καμίνηδες, Μίχες και Μπουτάρηδες στα λοιπά… Να πάρει 1012 ψήφους ο Σγουρός, 332 ο Καμίνης και 67 ο Μίχας…

Ναι.. ρε! Μόνο τόσους!

Όχι τίποτα άλλο.. αλλά για να κόψω φάτσες ΠΑΣΟΚων στη τηλεόραση.

Μόνο αυτή τη διασκέδαση ελπίζω την Κυριακή.. Γιατί από ελπίδα για το ευρύτερο μέλλον… Άστο καλύτερα.


[1] Ελευθεροτυπία 4/11/2010


κι άλλος ταξιδιώτης του χρόνου; Κινητό τηλέφωνο στο «Τσίρκο» του Τσάπλιν;

Μετά τον μουράτο των 40ies που ποτέ δεν αποδείχτηκε τι ήταν, βλέπουμε μια περίεργη σκηνή στο «Τσίρκο» του Τσάπλιν.

Ξαφνικά περνάει μια γυναίκα κομπάρσος κρατώντας κάτι στο αυτί της και μιλώντας μόνη της, την ώρα που περπατά.

Κάποιοι ισχυρίζονται πως απλά φτιάχνει τα μαλλιά της ή απλά «ντρέπεται» την κάμερα. Άλλοι αναρωτιούνται πως μπορούσαν να λειτουργούν κινητά χωρίς σύστημα κεραιών.

Για μένα δεν χρειάζομαι τόσες «αποδείξεις». Θα μπορούσε να ήταν ασύρματη συσκευή επικοινωνίας μεταξύ των «ταξιδιωτών».

Το μόνο «ζήτημα» που έχω είναι, γιατί δεν με παίρνουνε κι εμένα από την κωλοεποχή που ζω….

Να με πάνε 50 χρόνια πριν ή 50 χρόνια μετά..


φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη

Σήμερα τελειώνει το τριήμερο φεστιβάλ της Άμεσης Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς ήταν μεσοβδόμαδα και μου ήταν αδύνατο, λόγω δουλειάς, να το παρακολουθήσω.

Από τη θεματολογία και μόνο, φαίνεται ένα άκρως ενδιαφέρον γεγονός με πολλές συζητήσεις για την κρίση, την εργασία και για διαμόρφωση «άλλης πρότασης», καθώς και πολλά «εργαστήρια» για διάφορες δραστηριότητες… από τον αντιεθνικισμό ως τη μουσική.

Παράλληλα υπήρχαν θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες, ενώ εντύπωση που προκάλεσε η ένταξη δραστηριοτήτων για μικρά παιδιά…

Την  Τετάρτη υπήρχε παραμύθι με πηλοπλαστική, χθες περιήγηση στο δάσος με πειράματα φυσικής, ενώ σήμερα θα γίνει μουσικό παραμύθι με θεατρική συμμετοχή…

Μου φαίνεται, εκεί θα την άραζα…

Αλλά ρε παιδιά…. Φεστιβάλ για την εργασία, μεσοβδόμαδα;

Δεν μπορούσε να πάει με Σαββατοκύριακο; Έστω κι αν ήταν κουτσουρεμένο το Σάββατο λόγω της αυριανής διαδήλωσης, δεν υπήρχε και η Κυριακή;

Τεσπά…

Ας γίνονται, έστω και μισερά..