Ghetto Brothers – Ghetto Brothers Power

Περισσότερο συμμορία παρά μουσικό συγκρότημα…ghetto_bros_Benjy_standing_at_right

Στα τέλη του `60 οι Ghetto Brothers ήταν από τις πιο πολιτικοποιημένες ομάδες δρόμου…

Σοσιαλισμός, black power, ανεξαρτησία του Πουερτο Ρικο από την Αμερική.

Όλα αυτά μέσα στο εξεγερμένο `68 και κάτω από τους ήχους της soul.

Ghetto Brothers Power, λοιπόν, σήμερα…

..και μη μασάτε….

Advertisements

Αφιέρωμα: Τραγούδια σε Ταινίες… Jim Morrison – The End και Apocalypse Now

Εδώ συναντιούνται τέσσερα μεγαλοφυή καλλιτεχνικά σχέδια… Η ποιητική και μουσική σύνθεση The End του Jim Morrison, το σκηνοθετικό όραμα του Coppola στο Apocalypse Now, η μοναδική ερμηνεία του Marlon Brando και η μοναδική συγγραφή της «Καρδιάς του Σκότους» από τον Τζόζεφ Κόνραντ  έναν αιώνα πίσω.

Το θέμα τους ΔΕΝ είναι ο πόλεμος… ούτε το The End μιλάει γι` αυτόν, ούτε το βιβλίο. Ακόμα και η ταινία χρησιμοποιεί τον πόλεμο στο Βιετναμ σαν καμβά που αποκαλύπτεται η δυτική, εξευγενισμένη μας υποκρισία.

Δημιουργούμε ένα κόσμο-θύλακα που παριστάνουμε πως η ζούγκλα είναι «αλλού»… σε «άλλους». Βρίζουμε Αφγανούς, Αφρικανούς, Αλβανούς, αλλά «αναγκαστικά»… κάποιοι «άλλοι».. κάποιο μακρινό ΝΑΤΟ, κάποια μακρινή ελληνική φρεγάτα στη Σομαλία κάνει τη βρώμικη δουλειά.

Ξεχνάμε πως τα καρπούζια που τρώμε, οι οικοδομές που κατοικούμε, είναι φτιαγμένα από το αίμα άλλων.

«Εκπαιδεύουμε νέους να ρίχνουν φωτιά σε ανθρώπους αλλά οι διοικητές τους δεν τους αφήνουν να γράψουν «Γαμιέστε» στ’ αεροπλάνα τους επειδή είναι άσεμνο.» αναφέρεται στην ταινία.

Δεν έχουμε πρόβλημα με τα «σφαγεία».. . φτάνει να είναι μακριά από τα μάτια μας και να «σφάζονται» εξευγενισμένα.. με ευρωπαϊκές προδιαγραφές.

Το βιβλίο αναφέρεται σε ένα αποικιοκρατικό εμπορευματικό σταθμό μιας Δυτικής χώρας στην Αφρική. Όσο πιο «βαθειά» στο ποτάμι μπαίνει ο επισκέπτης, τόσο πιο πολύ ξεδιαλύνεται, αποκαλύπτεται η γυμνή αλήθεια στα μάτια του. Τα άλλοθι εγκαταλείπονται, οι δικαιολογίες περισσεύουν, η μάχη επιβίωσης φτάνει στο πιο καθάριο της σημείο.

Ο Κουρτς είναι ο εμπορικός αντιπρόσωπος που «αποδέχεται» τον «πόλεμο» αλλά όχι τις έλλογες δυτικές αιτιολογήσεις του.  Αυτός που θα επιβιώσει στο τέλος δεν θα είναι ο «τεχνικά» καλύτερος, ούτε ο πολυπληθέστερος.

Θυμάμαι όταν ήμουν με τις Ειδικές Δυνάμεις πήγαμε σ’ έναν καταυλισμό για να εμβολιάσουμε μερικά παιδιά.

Φύγαμε απ’ το στρατόπεδο κι αυτός ο γέρος ήρθε πίσω μας τρέχοντας και κλαίγοντας. Γυρίσαμε πίσω…

Είχαν έρθει εκεί και έκοψαν όλα τα εμβολιασμένα χέρια. Ήταν εκεί… ένας σωρός. Ένας σωρός από παιδικά μπράτσα.

Και, θυμάμαι…

έκλαψα και θρήνησα σαν…σαν κάποια γιαγιά. Και τότε ένιωσα σαν να είχα πυροβοληθεί…σαν να είχα πυροβοληθεί μ’ ένα διαμάντι!

Και σκέφτηκα, Θεέ μου, τη μεγαλοφυία του πράγματος. Τη θέληση για να το κάνουν αυτό…

Τέλειο, γνήσιο, ολοκληρωμένο, κρυστάλινο, αγνό.

Και κατάλαβα ότι αυτοί ήταν πιο δυνατοί από μας. Επειδή το άντεχαν. Δεν ήταν τέρατα. Ήταν άνθρωποι, εκπαιδευμένα στελέχη. Άνθρωποι που πολεμούσαν με την καρδιά τους… που είχαν οικογένειες…που ήταν γεμάτοι αγάπη, αλλά είχαν τη δύναμη να κάνουν αυτό.

Αν είχα δέκα μεραρχίες από τέτοιους ανθρώπους τότε τα βάσανά μας εδώ θα είχαν τελειώσει γρήγορα.

Πρέπει να έχεις άντρες που είναι ηθικοί αλλά ταυτόχρονα να είναι ικανοί  να χρησιμοποιήσουν τα πρωτόγονα ένστικτά τους για να σκοτώνουν

…χωρίς συναίσθημα,

…χωρίς πάθος.

Χωρίς κρίση…

Γιατί η κρίση είναι αυτό που μας νικάει.

Ο Κουρτς σκοτώνεται από τον αντικαταστάτη του.. Σφαγιάζεται σαν μια πανάρχαιη τελετή. Δεν αποκαθιστάται η «τάξη», φυσικά.. το ποτάμι συνεχίζει να ρέει στην ίδια κατεύθυνση όποιον επιβάτη και να έχει.

Το The End λέει στον τελευταίο του στίχο..

The end of laughter and soft lies 
The end of nights we tried to die 

This is the end

Το τέλος του γέλιου και ανώδυνων ψεμάτων

Το τέλος των προσπαθειών μας να πεθάνουμε κάποιο βράδυ.

Αυτό το τέλος…


Να μην αφήσουμε ΗΠΑ και Ιταλία να γίνουν προτεκτοράτα!

Η (Ευρωπαϊκή Κεντρική) Τράπεζα απαίτησε από τον Ιταλό πρωθυπουργό να δεσμευτεί σε επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων και σε συνταγματική αλλαγή πριν αγοράσει ιταλικά ομόλογα… ο υπουργός Οικονομικών Τζούλιο Τρεμόντι, …, ανέφερε ότι θα αρχίσουν οι διεργασίες για την αναθεώρηση του Συντάγματος με την οποία θα προβλέπονται ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί…. Όπως αναφέρουν οι Financial Times, αφορούν το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, μεταρρυθμίσεις στη δημόσια υγεία, περικοπές δαπανών και μειώσεις μισθών αιρετών προσώπων, καθώς και άλλες δομικές αλλαγές.

In.gr 5/8/2011

«Τι μας ζητούν στ’ αλήθεια η ΕΚΤ και οι διεθνείς θεσμοί; Μια κυβέρνηση ανίσχυρη, εντελώς απαξιωμένη και πλέον υπό κηδεμονία οφείλει τουλάχιστον να πει ποια είναι η πραγματική κατάσταση», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο επικεφαλής του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος (PD) Πιερλουίτζι Μπερσάνι.

In.gr 8/8/2011

…ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s προχώρησε σε υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ… Τα αμερικανικά ομόλογα, τα οποία άλλοτε αποτελούσαν την αδιαμφισβήτητα ασφαλέστερη επένδυση σε διεθνές επίπεδο, αξιολογούνται πλέον χαμηλότερα από τα ομόλογα που εκδίδονται από χώρες όπως η Βρετανία, η Γερμανία, η Γαλλία και ο Καναδάς.

In.gr 6/8/2011

…το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, που επικαλείται δήλωση κυβερνητικού αξιωματούχου της χώρας, μετέδωσε: «Η Κίνα έχει κάθε δικαίωμα να απαιτεί από τις ΗΠΑ να δώσουν λύση στο δομικό πρόβλημα χρέους και να διαβεβαιώσουν ότι τα χρεόγραφα που η Κίνα κατέχει σε δολάρια είναι ασφαλή… Χρειάζεται διεθνής εποπτεία για το ζήτημα του δολαρίου…»

In.gr 6/8/2011

Τα διεθνή μονοπώΛΛΛΛια και το χρηματιστικό κεφάλαιο προχωρούν στην υποδούλωση ολάκερου του πλανήτη.

Μέσα από τις συνεχής «μεταρρυθμίσεις» έχουν μετατρέψει παραδοσιακές παραγωγικές δυνάμεις σε τεράστιες βιομηχανίες διασκέδασης των καπιταλιστών.

Οι ΗΠΑ διέλυσαν τη βαριά βιομηχανία τους και έχουν μετατραπεί στο παγκόσμιο διασκεδαστήριο των προνομιούχων, αφού συντηρούνται από τις παραλίες στα Μαϊάμια, στις Χαβάιες και στις Καλιφόρνιες, στις μουσικές και κινηματογραφικές παραγωγές των οβραίων του Χόλιγουντ και στα καζίνο του Λας Βέγκας.

Αφού ευνούχισαν κάθε περιθώριο αυτοδύναμης ανάπτυξης και σπρώχνοντας στη μαζική ανεργία τους αμερικάνους πολίτες, έρχονται τώρα να δώσουν το τελικό χτύπημα.

Θέλουν να μετατρέψουν ΗΠΑ και Ιταλία σε προτεκτοράτα, κράτη μαριονέτες στα σχέδια του Διεθνούς Κεφάλαιου.

Πότε, επιτέλους, θα εκλεγεί μια εθνικά αξιοπρεπής κυβέρνηση στις ΗΠΑ και στην Ιταλία που να υψώσει το ανάστημα της απέναντι στη Μέρκελ, στο Σαρκοζί και στους αχόρταγους άραβες, κινέζους και γιαπωνέζους που, σε συνεργασία, με τους ρώσους και εβραίους ετοιμάζουν την υποδούλωση του περήφανου αμερικάνικού και ευρωπαϊκού λαού;

Αυτή τη στιγμή χρειάζονται μόνο αποφασιστικές πράξεις και να διδαχτούμε από το παράδειγμα του Ισημερινού:

–          Άμεση διαγραφή του αμερικάνικου χρέους και στάση πληρωμών!

–          Άμεση εθνικοποίηση κάθε μη-αμερικάνικης επιχείρησης

–          Ενίσχυση των αμερικάνικων προϊόντων

Για τον αμερικάνικο σοσιαλισμό του 21ου αιώνα!

Ένα καλοκαιρινό ποστ αφιερωμένο σε όσους προσπαθούν να ανακαλύψουν αριστερές διεξόδους μέσα από εθνικούς δρόμους και «ενδιάμεσα» εθνικά οικονομικά προγράμματα διεξόδου από την κρίση ή, απλά, μιλάνε για κρίση «χρέους» και «σπάταλου ελληνικού δημόσιου».  

Εβίβα!

Μήπως γίνεται ακόμα πιο κατανοητό, πως μετατρέπεται η εκάστοτε αριστερά σε κεντροαριστερά, δηλαδή σε ουρά του εθνικού αστικού συστήματος; Σες λίγο θα εκθειάζουν και προγράμματα λιτότητας που θα ενισχύουν τη «δικιά μας» εθνική οικονομία…


μία φώτο από τον κοινοβουλευτικό πολιτισμό «μας»

if you tolerate this, then your children you`ll be next..

την βρήκα στον Αγη Γηο


Ένα ατύχημα, οιωνός από ένα εφιαλτικό μέλλον

Το χρονικό του ατυχήματος..

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Πυροσβεστικής, στις 04:27 τα ξημερώματα της Δευτέρας ξέσπασε φωτιά στη ναυτική βάση από άγνωστη αιτία. Στο σημείο έσπευσαν δυνάμεις της πυροσβεστικής, χωρίς να καταφέρουν να θέσουν τη φωτιά υπό έλεγχο, με αποτέλεσμα να επεκταθεί σε δύο κοντέινερ με πυρομαχικά.

Ακολούθησε η έκρηξη μεγάλης ισχύος, που προκάλεσε ζημιές σε σπίτια και καταστήματα σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων.

 in.gr

Βιβλική καταστροφή προκάλεσε έκρηξη που έγινε στη ναυτική βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» στη Λεμεσό της Κύπρου, λίγο πριν από τις 06:00. Μέχρι στιγμής, οι Αρχές της Κύπρου έχουν ανακοινώσει δώδεκα  νεκρούς, εκ των οποίων οι πέντε είναι πυροσβέστες, και 62 τραυματίες, εκ των οποίων οι 4 νοσηλεύονται στην εντατική. Σύμφωνα με όσα μεταδίδουν ανταποκριτές, η καταστροφή στην περιοχή είναι τεράστια, ενώ τα ασθενοφόρα, λόγω αδυναμίας προσέγγισης, φθάνουν σε κάποιο σημείο περιμετρικά της βάσης, στο οποίο μεταφέρουν τους τραυματίες, για να τους παραλάβουν.

Εξαιτίας της έκρηξης έχει προκληθεί διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος σε μεγάλο μέρος της Κύπρου, αφού οι ηλεκτροπαραγωγοί σταθμοί Βασιλικού και Μονής τέθηκαν από το πρωί – γύρω στις 06:00- εκτός λειτουργίας, ενώ ζημιές έχει υποστεί και το δίκτυο επικοινωνιών. Ειδικά στη Λευκωσία δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα, αναφέρουν δημοσιογραφικές πηγές.

Zougla.gr

 Άξονας Ελλάδας – Νότιας Κύπρου – Ισραήλ

Είναι γνωστό ότι στα ενεργειακά θέματα, η Κύπρος έχει προχωρήσει αποφασιστικά σε μια στρατηγικής σημασίας συνεργασία με το Ισραήλ, για την οποία, η Αγκυρα ουδόλως ευτυχής είναι. Όμως, τι να πει; Αυτή είναι μεγάλη πολιτική, δεν είναι αστεία. Τα συμφέροντα των δύο κρατών έχουν έρθει πάρα πολύ κοντά και η Τουρκία πρέπει να σκεφτεί πλέον και δυο και τρεις φορές πριν να κάνει εξυπνάδες στη Λευκωσία. Και, για πρώτη φορά, αν παρατηρείτε, δεν κάνει…

Γ. Μαλούχος  Το Βήμα 4/6/2011

Αυτό το ατύχημα έρχεται σε μια περίεργη συγκυρία…

Τον τελευταίο χρόνο έχει επιτευχθεί μια αναβαθμισμένη σχέση πολιτικήςοικονομικής και στρατιωτικής συμμαχίας μεταξύ Ελλάδας – Νότιας Κύπρου και Ισραήλ. Κοινό «αμυντικό δόγμα» με κοινά στρατιωτικά γυμνάσια και κοινές εταιρείες με στόχο το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Μια λύση απόλυτα συμφέρουσα για τις, δοκιμαζόμενες από την κρίση, οικονομίες των χωρών αυτών. Ο «κοιμισμένος» ενεργειακός θησαυρός του υπεδάφους θα ήταν μάνα εξ ουρανού…  και θα βοήθαγε να απεγκλωβιστεί η τριάδα αυτή, από την πετρελαϊκή εξάρτηση και τα ασταθή αραβικά καθεστώτα.

Η απαγόρευση του απόπλου των αποστολών “Free Gaza” πέρυσι και φέτος από τα ελληνικά και ελληνοκυπριακά λιμάνια και το σαμποτάζ της περασμένης εβδομάδας είναι μια ξεκάθαρη εκδήλωση προσανατολισμού των ελληνικών καθεστώτων.

Η θηλιά στο λαιμό στα τουρκικά και αραβικά καθεστώτα

Όμως πιστεύετε πως αυτοί οι επεκτατικές κινήσεις θα μείνουν αναπάντητες;

Θα βλέπουν απαθής οι τουρκικές και αραβικές κυβερνήσεις να σχεδιάζεται ένα τόξο-χωροφύλακας στα σύνορα τους;

Σε μια προηγούμενη περίοδο, πριν την παγκόσμια οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008, αυτά θα είχαν μπει σε μια διαπραγμάτευση…  Θα δίνονταν κάποια κίνητρα, κάποιο μερίδιο αγοράς, ένα κομμάτι ή ένα εναλλακτικό σχέδιο ανάπτυξης για τα ανατολικά καθεστώτα.

Σήμερα που δεν υπάρχουν πολλές κερδοφόρες επενδύσεις, σήμερα που μια επένδυση τέτοιου μεγέθους φαντάζει μια λίμνη πόσιμο νερό σε μια θάλασσα ξεζουμισμένων και κορακιασμένων από τη δίψα καπιταλιστών πλέον η διπλωματία και ο οικονομικός ανταγωνισμός θα αρχίσει να μεταφέρεται και στο πολεμικό πεδίο … ορθόδοξο ή και ανορθόδοξο.

Πόσο εύκολο θα είναι ένα «ατύχημα» σε μια γεώτρηση αύριο στο Καστελόριζο; Ή σε ένα φράγμα νερού στα σύνορα Τουρκίας – Ιράκ;

Ακούτε τα τύμπανα να χτυπάνε μακριά;

Θα δεχτώ πως είναι ατύχημα κι όχι δολιοφθορά…

Θα δεχτώ πως από ένα ατύχημα παραιτήθηκε ο Υπουργός Άμυνας και ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς της Νότιας Κύπρου…

Όμως αν αυτή η καταστροφή έγινε «κατά λάθος», τι θα γινόταν αν ήθελε κάποιος εσκεμμένα να κάνει «μεγάλη ζημιά»; Πόσο μεγαλύτερη θα ήταν η καταστροφή; Πόσους παραπάνω νεκρούς θα μπορούσε να επιφέρει;

Και μια γεώτρηση στη θάλασσα, πόσο πιο ευάλωτη σε «ατυχήματα» θα είναι;

Και μια επένδυση βάθους 5-10-15 χρόνων, πόσο μπορεί να αντέξει καθυστερήσεις και κόστος από παρόμοια ατυχήματα;

Απλά, ξεχάστε τον κόσμο που ζούσατε μέχρι πέρυσι..

Νομίζετε πως η φτώχεια και η ανεργία του Μνημονίου είναι «ότι χειρότερο»;

Όχι!

Δεν είναι κάποιος που γελάει με την ανόητη αφέλεια μας..

Είναι τα σκυλιά που αλυχτάνε για αίμα…

Και είναι πεινασμένα…

 

 


Εθνικό ή Ταξικό Μέτωπο; Μέρος 2ον…το «πρόβλημα» της αστικής τάξης

Ένα κομμάτι της αριστεράς ξεφεύγει από μια οικονομίστικη αντιπαράθεση με το Μνημόνιο και τα κάθε αποσπασματικά μέτρα της κυβέρνησης και επιχειρεί να δώσει μια «συνολική πολιτική διέξοδο».

Και καλά κάνει! Είναι, πράγματι, προχώρημα να αναζητείς συνολικές απαντήσεις και να ξεφεύγεις από ένα στείρο οικονομισμό «όχι στα νέα μέτρα» ή μια αγωνιστική πλειοδοσία χωρίς σχέδιο. Αρχίζουμε και καταλαβαίνουμε πως δεχόμαστε μια συνολική και αμείλικτη επίθεση και πρέπει να διαμορφώσουμε μια συνολική απάντηση.

Όμως δεν χρησιμοποιεί την «αριστερή» πολιτική απάντηση της εργατικής επανάστασης και του σοσιαλισμού. Την αποφεύγει σαν ο διάολος το λιβάνι, εγκαταλείπει σύμβολα, ιδεολογίες και ανασύρει ένα νέο ενδιάμεσο πολιτικό στόχο.. την εθνική ανεξαρτησία, τη δημοκρατία, τη νέα ή λαϊκή μεταπολίτευση.. κάποιο πολιτικό φτιασίδωμα του ίδιου του καπιταλισμού.

Δεν θεωρεί πως το πρόβλημα της κρίσης είναι η κυριαρχία του κεφάλαιου πάνω στην εργασία, αλλά στη μεταφορά πλούτου από τη μία χώρα στην άλλη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Εθνικό ή Ταξικό Μέτωπο; Μέρος 1ον

Μέχρι τώρα το κίνημα βάδιζε σε μια μίνιμουμ «αντι-μνημονιακή» ενότητα.  Αυτή η ενότητα, όμως, είναι σαθρή γιατί πατά σε δύο διαφορετικές βάρκες.

Η μία είναι η «αστική»-συντηρητική. Είναι ο μικροαστός που συνθλίβεται ανάμεσα στις τράπεζες και στα ακριβά μεροκάματα των συνδικαλισμένων εργατών. Είναι ο wannabe φραγκάτος.. ο μικρο-καπιταλιστής που χάνει το όραμα του «χρηματιστηριακού τζόγου-καγιέν-ξανθής μοντέλας»… ο εθνικιστής που έβλεπε την Ελλάδα του Σημίτη να «εισβάλλει» στα Βαλκάνια και να περιθωριοποιεί την Τουρκία, ενώ τώρα αισθάνεται πως είναι το Λαύριο της ΕΕ.

Η άλλη είναι η εργατική… Είναι ο χρόνια άνεργος.. ο «υπο-απόλυση», αυτός που του κόβουν και του ξανακόβουν το μισθό και του ζητάνε να ζήσει και 500-400 € και αύριο με λιγότερα. Ο συνταξιούχος που μετά από 30-40 χρόνιας δουλειάς δεν μπορεί να ζήσει και του διαλύουν και τα νοσοκομεία. Ο no-future πιτσιρικάς που δεν ξέρει αν θα ανοίξει το διαλυμένο σχολείο του το Σεπτέμβρη και δεν μπορεί να βρει έστω ένα σκατομεροκάματο σε ένα καφέ.

Και οι δυο «δεν θέλουν το μνημόνιο».

Όμως η πρώτη στρώνει μια υπέροχη παγίδα για τη δεύτερη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »