Παρτιζάνος στο Βίτσι (Partizan na Vitso)… Μεκεδονικό αντιφασιστικό τραγούδι από τον εμφύλιο `46 – `49

Το βίντεο το βρήκα στο Abecedar και γυρίστηκε στα πλάισια των γιορτών «Αμπελειώτικα 2012»

Στον αντιφασιστικό αγώνα, δεν κάνεις εκπτώσεις… δεν πας στα μουλωχτά, νομίζωντας πως θα ντριμπλάρεις τον εχθρό.

Παρατάσσες ΟΛΑ τα όπλα σου..  διαμορφώνεις τη ΔΙΚΗ σου ατζέντα και το δικό σου στρατό..

Advertisements

Πόσο ξύλο θέλει η αριστερά για να «στρώσει»; …(τον αντιφασιστικό της αγώνα)

Το σκηνικό της χειροδικίας του Χρυσαυγίτη προς την Κανέλλη και τη Δούρου, το έχουμε δει όλοι, φαντάζομαι..

Και τώρα;

Θα τραβήξετε και μια επερώτηση; Θα μαζέψετε υπογραφές από φορείς, σωματεία και κοινωνικο-πολιτικούς χώρους;

Θα πέσετε από τα σύννεφα;

Θα μείνετε εμβρόντητοι;

Θα διαπιστώσετε έκπληκτοι, πόσο μακριά «από τον ευρωπαϊκό πολιτικό πολιτισμό μας» είναι οι μέθοδοι της Χ.Α.;

Θα βάλετε και καμιά δεκαριά κοινωνιολόγους, παιδοψυχολόγους, αναλυτές, γιόγκι και γκουρού που θα αναλύσουν «σε βάθος» το φαινόμενο του «έρποντα φασισμού»;

Θα πάτε σε κανένα πολιτιστικό χώρο και κουβεντιάζετε με ουίσκια σε κρυστάλλινα ποτήρια για τον «κίνδυνο του φασισμού»;

Συνεχίστε να καθόσαστε στις σιγουριές σας… Συνεχίστε να σιωπάτε στους φασιστικούς τραμπουκισμόυς….

Μετά τις καθημερινές κλωτσοπατινάδες σε μετανάστες και «μαλλιάδες»,  τις φασιστικές παρελάσεις έξω από τα κομματικά γραφεία, τα βρωμόξυλα που τρώνε αφισοκολλητές της αριστεράς, το ντου στα γραφεία του ΣΕΚ, φάγατε και τις σφαλιάρες σας και σε live αναμετάδοση…

Ίσως θέλετε κι άλλες…

Ίσως θέλετε και νεκρούς για να ξυπνήσετε από την κοινοβουλευτική σας φορμόλη.

Γιατί όταν δεν πελεκάς ΕΣΥ τους Παγκάλους και τους Μιχαλολιάκους, τότε θα βρεθείς στη γωνία.. ΚΑΙ ηττημένος ΚΑΙ ευνουχισμένος…

Δεν με πείραξαν οι σφαλιάρες..

Φρικάρω με τις χαρούμενες φατσούλες των απανταχού Παπαδημούληδων, αριστερουληδων πως, τάχα, αποκαλύφτηκε η Χ.Α.

Νομίζουν πως αυτά «κοστίζουν» στους φασίστες…

Ο βαθύς τους ύπνος κινδυνεύει να πλακώσει με θανατηφόρο πάπλωμα το κομμουνιστικό κίνημα…


Οι φασίστες πογκρομ στην Π-Π και το ΚΚΕ συγκέντρωση στην πλατεία Γεωργίου: τα παράλληλα σύμπαντα της θεσμολαγνικής αριστεράς

Γεγονός 1ο:

Περίπου 350 μέλη της Χρυσής Αυγής, που σύμφωνα με πληροφορίες πήγαν οργανωμένα με τρία πούλμαν στην Πάτρα, μπήκαν μπροστά στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατοίκων της περιοχής για τη δολοφονία. Ντυμένοι στα μαύρα, με κράνη και κρατώντας ρόπαλα και σημαίες παρατάχθηκαν απέναντι στις αστυνομικές δυνάμεις έξω από το παλιό εργοστάσιο στο λιμάνι. Κάτοικοι ζητούσαν από την Αστυνομία να μην τους εμποδίσει και να τους αφήσει να εισβάλουν στο κτίριο για να εκδιώξουν τους μετανάστες. Λίγο μετά τις 8 το βράδυ ξέσπασαν οι συγκρούσεις με τα ΜΑΤ που απάντησαν με δακρυγόνα. Για αρκετή ώρα επικρατούσε σκηνικό μάχης. Διαδηλωτές τουλάχιστον τρεις φορές επιχείρησαν να εισβάλουν στο κτίριο.

ΤΑ ΝΕΑ 23/5/2012

Γεγονός 2ο: Κανα-δυο χιλιόμετρα πιο πέρα, στην πλατεία Γεωργίου το ΚΚΕ είχε κεντρική εκδήλωση με εκατοντάδες μέλη και φίλους και ομιλήτρια την Αλέκα Παπαρήγα. Η μόνη αναφορά στο πογκρόμ που εξελισσόταν πιο δίπλα ήταν μια ακατανόητη (κατ εμέ) φράση εκτός κειμένου. Σας τη μεταφέρω copy-paste από το Ριζοσπάστη και παρακαλώ ένα μεταφραστή να μου αποδώσει το νόημα, ειδικά αυτό το «δεν μπορεί ο λαός να προστατεύει τα θύματα των μεταναστών».. Να το κάνει δηλ. η αστυνομία;  Ή μήπως η Χ.Α. είναι «λαός» που δεν πρέπει να κάνει τον προστάτη;

«Με ειδοποίησαν λίγο πριν έρθω ότι έγινε μια επίθεση της «Χρυσής Αυγής» στην περιοχή σας. Ε, δεν μπορεί ο λαός, να προστατεύει και τα θύματα των μεταναστών που έχουν προσχωρήσει στο οργανωμένο έγκλημα, δεν μπορεί να αναθέσουμε την προστασία και των θυμάτων του οργανωμένου εγκλήματος – Ελλήνων και μεταναστών – δεν μπορεί να την αναθέσουμε στη «Χρυσή Αυγή»».

Νισάφι, πια, με τα εξυπνατζίδικα λογοπαίγνια που κρατάνε ίσες απόστάσεις από την εργατική τάξη και τους φασίστες και μόνο σκοπό έχουν να καλυψούν τη ΚΚΕδικη αδράνεια και παθητικότητα… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


η παρατεταμένη κρίση του αστικού μπλοκ

Με μια τυπική ματιά στα καθ` εαυτό αποτελέσματα μπορεί κάποιος να παρατηρήσει τις εξής μετακινήσεις

  1.  Η ακροδεξιά ανέβηκε από 400 χιλιάδες σε 1,4 εκατομμύρια ψήφους
  2. Τα παραδοσιακά σχήματα έπεσαν κατά 800 χιλιάδες ψήφους, αλλά το συνολικό μπλοκ (δεξιάς ακροδεξιάς) ανέβηκε κατά 200 χιλιάδες
  3. Τα κεντρο-αριστερά σχήματα έχασαν περίπου 1,8 εκατομμύρια ψηφοφορους
  4.  Η αριστερά κέρδισε πάνω από 800.000 ψήφους
  5. Η αποχή-άκυρο-λευκά ανέβηκε κατά 600.000.

Άρα υπάρχει μια σχηματική «τριπλή», αλλά, άνιση μετατόπιση του «κέντρου» προς την  αριστερά-αποχή, κατά πρώτο λόγο, και στη δεξιά κατά δεύτερο.

Αυτή, όμως, είναι η μισή αλήθεια, αν δεν δούμε τη συνολική πολιτική κρίση.

Η ανικανότητα συγκρότησης του παραδοσιακού πυλώνα της αστικής τάξης

Ο Σαμαράς προσπαθεί να σπάσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ .. Να τρέχει μόνος του και να μη φτάνει ούτε δεύτερος! Το πραγματικό, όμως, πρόβλημα για τη ΝΔ και το αστικό μπλοκ ξεκινάει από πιο παλιά. Ξεκινά από την παραίτηση Καραμανλή το 2009.

Είναι, πλέον, πασίγνωστο πως τα μνημονιακά μέτρα και η επέμβαση του ΔΝΤ ετοιμάζονταν μέσα στο 2009 και πως δεν «έπεσαν από τα σύννεφα» ούτε η ΝΔ ούτε το ΠΑΣΟΚ μετά τις τότε εκλογές. Η δειλία (;) και η ανημποριά της ΝΔ να επιτελέσει τον «εθνικό» της στόχο, δηλαδή να λειτουργήσει σαν «κομάντο», να συγκρουστεί με τη νεολαία του «Δεκέμβρη» και τα συνδικάτα, ώστε να περάσει όσα μέτρα θα προλάβαινε πριν καταρρεύσει μέσα από τη λαϊκή μήνι, ανάγκασαν το πολιτικό σύστημα να «τραβήξει» από πολύ νωρίς τις «εφεδρείες» του, δηλ. το ΠΑΣΟΚ.

Το Σεπτέμβρη του 2009, πριν ακόμα από τις εκλογές και τα μνημόνια έγραφα στο  «Παραίτηση Καραμανλή: προσωπικό ή συστημικό αδιέξοδο;»

Άρα, γιατί έπεσε η ΝΔ;

Το κομβικό σημείο ήταν το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η ΝΔ ήταν προετοιμασμένη να δώσει «γη και ύδωρ» στους υποψήφιους επενδυτές, μόνο που αυτοί έπαψαν να παίρνουν ακόμα και το έτοιμο φαί.

Η κρίση μετέτρεψε ακόμα και τα ετοιμοπόλεμα γεράκια στυλ Βγενόπουλου σε «homo καβατζώνους». Όταν κλείνουν οι στρόφιγγες σε Κίνα και Σαουδική Αραβία, το κεφάλαιο στην Ελλάδα δεν επενδύει ούτε σάλιο.

Η ΝΔ έπεσε γιατί ένα χρόνο μετά το ξέσπασμα της κρίσης αδυνατούσε να βρει ένα στοιχειώδες σχέδιο για την ελληνική οικονομία. Και αυτό θεωρώ ότι είναι το πιο κρίσιμο σημείο των ημερών μας…

Υπάρχει μόνο ένα ερώτημα που θα απαντηθεί στους επόμενους μήνες… Η πολιτική κρίση αφορά μόνο τη ΝΔ; Το ΠΑΣΟΚ έχει στοιχειώδες σχέδιο διαχείρισης της οικονομικής κρίσης; Γιατί αν και ο δεύτερος πυλώνας εξουσίας στην Ελλάδα αποδειχτεί νούλα, τότε ο κίνδυνος συστημικής αστάθειας θα είναι πλέον υπαρκτός.

Το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, ανέλαβε τη βρώμικη δουλειά της ΝΔ και «αγόρασε» όλο το σχέδιο του ΔΝΤ και της ευρωπαϊκής προσαρμογής.  Γι` αυτό και «καρπώθηκε» κι όλη την αποδοκιμασία… Φυσικά και υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες για τη συστημική αστάθεια… Το ΠΑΣΟΚ ήταν, σχεδόν, 30 χρόνια στην εξουσία κι αυτό «δυσκόλευε» τη Νεοδημοκρατική κυριαρχία στον κρατικό μηχανισμό (και άρα την πολιτική αξιοπιστία της), αλλά και αφαιρούσε τα τελευταία ψήγματα φιλο-λαϊκού προσωπείου του. Έτσι καταρρέει, σήμερα, χωρίς να φαίνεται κάποια σανίδα σωτηρίας του.

Ένας Ολάντ να φέρει την ελπίδα στο αστικό μπλοκ

Και τώρα μπαίνουμε στην ύφεση….

Όσο κι αν φαίνεται τραβηγμένο, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα! Τώρα θα κλιμακωθεί η επίθεση στο επίπεδο διαβίωσης των λαϊκών στρωμάτων. Γιατί, πλέον, η ύφεση έχει εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη. Για πρώτη φορά μεταπολεμικά ΟΛΗ η Ευρώπη θα έχει αρνητικό δείκτη ανάπτυξης. Δηλαδή η ελληνική ύφεση θα βρίσκεται σε ένα δυσμενές περιβάλλον που θα καθιστά ακόμα πιο δύσκολα τα σχέδια «διάσωσης» και προοπτικής διεξόδου.

22/3/2012: Διαδήλωση της αριστεράς και συνδικάτων ενάντια στην κυβέρνηση Κορρέα

Η ηγεμονία της Γερμανίας θα αμφισβητηθεί, ακόμα περισσότερο, από τη στρατηγική του πληθωρισμένου δολάριου του Ομπάμα. Η κυριαρχία, όμως, των ΗΠΑ κόντρα στους «Μερκοζί» δεν έχει τίποτα ευνοϊκό για τους εργαζόμενους. Μέχρι να ισοπεδωθεί ο μισός πλανήτης, ώστε να ξαναπάρει μπρος η «κερδοφόρα ανάπτυξη», θα επιχειρείται μια βάναυση συμπίεση στο βιοτικό επίπεδο, για να κρατάει διασωληνωμένα τα κέρδη των πολυεθνικών.

Οι αλλαγές συμμαχιών της αστικής τάξης δεν πρέπει να γίνονται προπετάσματα καπνού, αλλά να «διαβάζονται» σαν ευκαιρίες ανατροπής.

Ο Κορέα στον Ισημερινό, ο Ολάντ στη Γαλλία, στην Ουγγαρία, στην Ισλανδία  κλπ φέρνουν, μεν, «άλλη» πολιτική, αλλά όχι φιλολαϊκή… Επιχειρούν να ανασυντάξουν το μπλοκ εξουσίας με παραλλαγές στους συμμάχους τους, χωρίς να εγκαταλείπεται η βασική αξία: το ξεζούμισμα των κοινωνικών πόρων και των λαϊκών εισοδημάτων. Τη θέση πχ των αμερικάνικων πολυεθνικών στον Ισημερινό παίρνουν οι Καναδικές και οι Κινέζικες[1].

Έτσι, λοιπόν, και στην Ελλάδα το αστικό μπλοκ θα αναζητήσει τον Έλληνα Ολάντ. Στις εκλογές του Μαΐου το σχέδιο να συγκροτηθεί ένας αστερισμός κεντροαριστερών-κεντροδεξιών σχημάτων, απέτυχε παταγωδώς και επέτεινε τη συστημική κρίση. ΔΗΜΑΡ, Οικολόγοι, Μάνος, Τζημαρας, Μπακογιάννη θα έδιναν μια κοινοβουλευτική δύναμη πάνω από 200 έδρες. Το πλαφόν του 3%, τελικά, γύρισε μπούμερανγκ στον αστισμό, αφού ένα «δικό τους» 13-15% δεν ξεπέρασε το πλαφόν κι έτσι δεν υπήρχε στη Βουλή ένα «κοινωνικό 50%» που να νομιμοποιούσε μια ελαφριά μετατόπιση στην πολιτική σκηνή.

Οι πιέσεις στο ΣΥΡΙΖΑ να παίξει αυτό το ρόλο είναι (και θα είναι!) αφόρητες. Μη σας ξεγελάνε οι συστημικοί κεραυνοί αποδοκιμασίας. Με αυτό το μαστίγιο (αλλά και το καρότο) έπαιξαν και με το ΠΑΣΟΚ του `81. Αλλά αυτό θα το δούμε πιο αναλυτικά σε ξεχωριστό ποστ.

Το μπακαπ σχέδιο της εθνικιστικής ακροδεξιάς

Η ΝΔ κάνει μια ύστατη προσπάθεια να ανασυνταχτεί.. Μετατρέπεται σε «Βοριδικιά», κλείνει το μάτι στις ρίζες της, στην ΕΡΕ του `60, επαναφέρει τον ξενοφοβικό λόγο και μιλά για «ανακατάληψη των πόλεων» από τους «κουκουλοφόρους».

Κι όμως…

Αρκεί ένας περαστικός Τζήμερος να κάνει κολλεγιά με τον κουκουρούκου Μάνο και διεκδικεί κανά 5άρι % από την εκλογική πίτα! Την ώρα που κηρύσσεται αντιαριστερή πανστρατιά, την ώρα που οι αναρχομπάχαλοι τρομοκράτες του Τσίπρα πάνε να πάρουν την πρωτιά, το κάθε καπετανάτο της Δεξιάς βαράει το δικό του βιολί! Πρωτοφανή πράματα για το συντηρητικό στρατόπεδο. Ναι… κατά πάσα πιθανότητα ο Σαμαράς αποδεικνύεται  ο πιο «άμπαλος», ο πιο άχρηστος ηγέτης της δεξιάς.. Αυτός που κατάφερε να ρίξει τη ΝΔ πιο χαμηλά σε ψήφους ως αντιπολίτευση απ` όσο κυβερνούσε!

Αλλά το πρόβλημα είναι πως η ΝΔ μαζί με το καταρρέον ΠΑΣΟΚ, συμβολίζουν την αδιέξοδη στρατηγική της ΕΕ. Μια στρατηγική που πατάει στην υφεσιακή λογική, στη δημοσιονομική πειθαρχία και στη λογική «αγοράζω χρόνο» μέχρι να λυγίσουν οι ανταγωνιστές.

Σε αυτό το χάρτη της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, πρέπει να προστεθούν τα νεώτερα «εικοσάρια» της Γαλλίας και της Ελλάδς

3,5 χρόνια μετά, όμως, από το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η ΕΕ βυθίζεται στο βάλτο της ύφεσης την ώρα που οι βασικοί ανταγωνιστές πηδάνε στο άρμα του πληθωριστικού προστατευτισμού. Η Ρωσία και η Κίνα ξεκινάνε εξοπλιστικά προγράμματα μαμούθ, ενώ οι ΗΠΑ περικόπτουν τα έξοδα των εισβολών τους στη Μέση Ανατολή για να έχουν «κάβα» στη δύσκολη στροφή που έρχεται.

Γι` αυτό και σιγά σιγά η κάθε ευρωπαϊκή χώρα αρχίζει και λοξοκοιτά προς τον εθνικισμό. Σε μια σειρά χώρες (Γαλλία, Ολλανδία, Αυστρία, , Νορβηγία, Ελλάδα κλπ) η ακροδεξιά βρίσκεται γύρω από το 20%..

Και όχι μόνο…

Αρχίζει και διεκδικεί την ηγεμονία στο χώρο της δεξιάς. Στην Ιταλία και Ολλανδία «ρίξανε» τις δεξιές κυβερνήσεις και στη Γαλλία σαμποτάρανε το Σαρκοζί στο δεύτερο γύρο. Η αναβίωση του Κράτους Έκτακτης (ή Εθνικής) Ανάγκης, αρχίζει να φεύγει από τις περιθωριακές συζητήσεις. Βέβαια η ηγεμονία ανήκει στην «ευρωπαϊκή» δεξιά της «ευγενούς άμιλλας».. προς το παρόν.

Κομμουνάριοι και μπολσεβικισμός μόνη «σφήνα» στην αστάθεια

Η αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος στο «ελληνικό πέιραμα» του Μνημόνιου, δίνει ευκαιρίες για εξεγερσιακή προετοιμασία και δράση.

Θα μπορέσει το αντίπαλο στρατόπεδο να παράξει ένα νέο ΠΑΣΟΚ;

Θα στραφεί σε αστυνομικό κράτος καταστολής;

Ότι και να κάνει θα παραμείνει αδύναμο και ευάλωτο…

Καμία από τις δυο κυβερνήσεις δε θα μπορέσει ούτε να κάνει άλμα μακριά από την κρίση, αλλά ούτε θα μπορεί να δημιουργήσει ένα στοιχειώδες πλαίσιο κοινωνικών παροχών. Μόνο το ναρκωτικό του πατριωτισμού, το ψέμα των «θυσιών για την ανάπτυξη υπέρ της πατρίδος» μπορούν να παίξουν.

Κάποιοι ελπίζουν να βρούνε συμβιβαστικές μεταρρυθμίσεις μέσα σε μια καταρρέουσα κοινωνία… καλά κάνουν.. χρήσιμες είναι κι αυτές…

Κάποιοι άλλοι, όμως, θα δοκιμάσουμε να συντάξουμε όποιο στρατό μπορέσουμε ώστε στην επόμενη στροφή να μην επαναλάβουμε το κλασσικό σχέδιο της αριστεράς «…και τώρα τρέχουμε».

Και τα δύο σύντροφοι, δε γίνονται…  ας δοκιμάσουμε τα διαφορετικά σχέδια και ας δούμε που μπορούμε να βάλουμε πλάτη ο ένας στον άλλο.


[1] Μια πρόχειρη αποδόμηση του «θάματος» του Ισημερινού στο  «Debtocracy: λιπόψυχα μισόλογα, υπεκφυγες και ανακρίβειες»


«Η πρόσφατη εκλογική επιτυχία είχε ενισχύσει την κοινοβουλευτική τάση…»

Η κρίση (στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας σ.G.)αποτελούσε ουσιαστικά την εξωτερίκευση της σύγκρουσης που μαινόταν στο εσωτερικό του Κόμματος (με ιδιαίτερα οξυμένο τρόπο μετά την εκλογική

Πάνω: Διαδηλωση ΚΚΓ, Πρωτομαγια 1928
Κάτω: Διαδηλωση Ναζί έξω από τα κεντρικά γραφεία του ΚΚΓ, 1933

νίκη του 1930) και είχε να κάνει με τη σχέση μεταξύ μεμονωμένων βίαιων ενεργειών και μαζικής δράσης. Η πρόσφατη εκλογική επιτυχία είχε ενισχύσει την κοινοβουλευτική τάση και απομάκρυνε ακόμα περισσότερο την προοπτική να βρεθεί κάποια ισορροπία ανάμεσα στη νόμιμη και την ημιπαράνομη δράση. Επίσης, την ίδια περίοδο – και υπό τη πίεση της Κομιντέρν – το Κ.Κ. άλλαξε την τακτική του. Πιο συγκεκριμένα, άρχισε να καταδικάζει τις μεμονωμένες βίαιες δράσεις και ξεκίνησε την προσπάθεια δημιουργίας ενιαίου μετώπου βάσης μεταξύ αγωνιστών και συνοδοιπόρων του Σ.Κ., αλλά ακόμα και εργατών προσκείμενων στους Εθνικοσοσιαλιστές. Ωστόσο, και σε πείσμα της ηγεσίας του Κόμματος, η βίαιη πάλη δεν έσβησε.

Ναζισμός και εργατική τάξη, S. Bologna εκδόσεις AntifaScripta Σεπτεμβρης 2011

Φαντάσου να μην είχανε ημιπαράνομη δράση και πολιτοφυλακη… Ούτε guten tag δεν θα προλαβαίνανε να πούνε!


Τι είναι το κόμμα του Καμμένου και ποια η ταχτική απέναντι του;

Το κόμμα του Καμμένου προκαλεί μια ιδιόμορφη «σιωπή» στο χώρο της αριστεράς.. Η περιγραφή του αλλάζει τα πολιτικά συμπεράσματα..οπότε ο χαρακτηρισμός του σα μια θολή, γενικώς δεξιά «αντι-μνημονιακή» δύναμη, αφήνει όλα τα περιθώρια για ταχτικίστικους χειρισμούς… Πότε είναι λαμόγιο, διαδρομάκιας, όψιμος αντι-μνημονιακός, υπουργός όλως των δεξιών κυβερνήσεων, πότε εν δυνάμει σιωπηρός σύμμαχος που μπορεί να δώσει «πέντε – έξι βουλευτές σε μια δικιά μας, αντι-μνημονιακή κυβέρνηση».

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, λοιπόν, είναι ένα τυπικό ακροδεξιό κόμμα κι όσοι προσπαθούν να το κρύψουν κάνοντας κωλοτούμπες μπροστά σε ανίερες συμμαχίες, κάνουν  πολύ κακό στα καθήκοντα της αριστεράς…

Η στοίχιση και δόμηση του δεν βασίζεται σε κάποιο λαϊκίστικο, δεξιό πολιτικό λόγο… Έχει δύο βασικούς πυλώνες : τον εθνικιστικό και ρατσιστικό λόγο κόντρα στα λαϊκά εισοδήματα και τις κοινωνικές παροχές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Kinks – I`m NOT Like Everybody Else

Αυτή την εβδομάδα ξύπνησε η περηφάνια του παλαιο-αριστερού.. Βρήκε στον Τσίπρα τον μεγάλο αταλάντευτο ηγέτη που ξεμπροστιάζει το κεφάλαιο και συσπειρώνει τις λαϊκές μάζες κόντρα στα Μνημόνια και στις ιμπεριαλιστικές επιταγές.

Γι` αυτό αφιερώνω το τραγούδι των Kinks που έρχεται 50 χρόνια πριν I`m not like everybody else (δεν είμαι σαν όλους τους άλλους).

Αφιερωμένο…για όσο κρατάει το όνειρο…