Keny Arkana – La Rage @ B-Fest

Την Παρασκευή έκανα μια βόλτα από το B-Fest στην Καλών Τεχνών και βρέθηκα μπροστά σε μια μεγάλη έκπληξη.  Το βράδυ, στα πλαίσια των συναυλιών, θα εμφανιζόταν η Keny Arkana, η απίθανη Αργεντινογαλλίδα ράπερ.

Παρ` όλο που ήμουνα κομμάτια, έμεινα μέχρι τις 1 και πράγματι άξιζε κάθε στιγμή.

Ένας χώρος κατακλεισμένος από χιλιάδες νέους σε σημείο που να μη χωράνε παραπάνω…

…και η «οργή» να ξεχειλίζει… Κάθε στίχος, κάθε στιγμή της παρουσίας της σε έκανε να σφίξεις τις γροθιές, να δακρύσεις, να ουρλιάξεις…

Το La Rage , είναι το πιο γνωστό της κομμάτι… το μάθαμε πολύ καλά πριν από 1,5 χρόνο τότε το Δεκέμβρη..

…και το απολαύσαμε δις την Παρασκευή βράδυ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Συνεχίζουμε τον αγώνα μας και για τους 7 νεκρούς μας

Μέσα σε μια βδομάδα έχουμε τους πρώτους 7 νεκρούς-θύματα της οικονομικής κρίσης.. Άνθρωποι σαν και μας… σαν το γείτονα μας… που λύγισαν από την άθλια οικονομική τους κατάσταση.

Τέσσερις[1] συμπολίτες μας έπαψαν να ελπίζουν στην Ελλάδα, στους πολιτικούς, στη δουλεία τους, στο μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους.  Τέσσερις από μας αυτοκτόνησαν, μην ελπίζοντας και μην περιμένοντας καμιά αριστερά και καμιά απεργία να τους δείξει τη διέξοδο.

Έτσι και σήμερα άλλα τρία άτομα, κάτω από τον τρόμο της απόλυσης και της ανασφάλειας, αναγκάστηκαν από το κάθαρμα τον Βγενόπουλο να δουλέψουν στο κεντρικό του κατάστημα στην Αθηνά.

Τρεις συμπολίτες μας, όπως και χιλιάδες άλλοι, έγιναν απεργοσπάστες, μπας και εξασφαλίσουν ένα μισερό μεροκάματο. Τρεις συμπολίτες μας  χάθηκαν τσάμπα και βερεσέ μέσα στις φλόγες της Marfin, αντί να είναι στο δρόμο μαζί με τους συνάδελφους τους και να καίνε οι ίδιοι το βρωμερό αυτό κατάστημα.

Γιατί πρέπει να είσαι απίστευτα ανάλγητος, ώστε να εξαναγκάζεις τους υπαλλήλους σου να ανοίγουν το κατάστημα μες τη μούρη της μεγαλύτερης απεργιακής κινητοποίησης της δεκαετίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


η δίκη των δολοφόνων του Αλέξη

Για την Παρασκευή 23/1 αναβλήθηκε η δίκη των δολοφόνων του Αλέξη. Μια δίκη που θα έπρεπε να είχε την αντίστοιχη προβολή των δικών του Μελίστα (δολοφόνου του Καλτεζά στα 1985) ή του Καλαμπόκα.

Όμως όλη η προσπάθεια πολιτικοποίησης της, έχει αφεθεί στα χέρια των αναρχικών. Η θεσμική αριστερά έχει εξοβελίσει την υπόθεση στο απλό δικαστικό ρεπορτάζ των σελίδων του Ριζοσπάστη και της Αυγής. Μόνο αν προκύψει καμιά μιντιακή εκτροπή με μπάχαλα θα το ξαναθυμηθούν, αλλιώς ραντεβού στην ημέρα της απόφασης για να την «σχολιάσουμε πολιτικά».

Την ώρα που το κράτος τρομοκρατεί την τοπική κοινωνία της Άμφισσας και δημιουργεί κλίμα πανικού μέσα από τα κανάλια, μόνο αναρχικές ομάδες «θυμούνται» ταχτικές αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος.

Συγκεκριμένα, την ώρα που τράπεζες και δημόσια κτίρια αμπαρώνονται με σιδεριές και ομάδες εκατοντάδων αστυνομικών έχουν ζώσει την πόλη, μια ομάδα 10-15 ατόμων με προκηρύξεις γυρνάνε πόρτα-πόρτα και από καφενείο σε καφενείο για να εξηγήσουν πως «δεν ήρθαν οι Ούννοι». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


fuuuuuck!!!

Το ΠΑΣΟΚ μας κάνει επίδειξη δύναμης τεστάρωντας, από τη μία τα όρια της πολιτικής δύναμης που του παρέχει η κοινωνική συναίνεση και από την άλλη τα όρια της «απείθαρχίας» των πολιτικών δυνάμεων.

Αν η ΝΔ θα διατυμπάνιζε σε κάθε γριούλα, σε κάθε χωριό πως «έχουμε κυβέρνηση που θα πατάξει την τρομοκρατία», το ΠΑΣΟΚ διατρανώνει την πίστη του στην «κοινωνική ειρήνη»  και στη «διαβούλευση». Ελπίζει πως οι φωνές των διαδηλωτών δε θα φτάσουν στο υπόλοιπο 9,5 εκατομμύριο πολιτών..

Αν η ΝΔ είναι η τραμπούκικη «ντουλάπα» που σε απειλεί «στα ίσα» πως θα σε σκίσει, το ΠΑΣΟΚ μοιάζει με τον αρχίδι εκείνο που μπαίνει στη μέση φωνάζωντας «μην πλακώνεστε ρε παιδιά» και στη χώνει στα μουλωχτα… εκεί που πας να δώσεις τόπο στην οργή.

Με αυτό τον τρόπο θέτει ένα αμείλικτο δίλημμα στην αριστερά… «ή με τους ταραξίες ή με τη διαβούλευση». Κόντρα στη ΝΔ τα πράματα ήταν απλά.. Απλά δεν υπήρχε διέξοδος διαλόγου. Τώρα ο Χρυσοχοΐδης σου στέλνει τα ΜΑΤ αλλά σου αφήνει και την πόρτα του «σαλονιού» ανοιχτή… Εκεί είναι ο Βούγιας και ο Μπίστης σε περιμένουν με τα φοντάν.

Λοιπόν; Ντιμπέιτ ή μπάχαλα;  Μόνο με τακτικίστικους ελιγμούς, οι βουλευτές θα συμμετέχουν σε ντιμπέιτ, οι πιτσιρικάδες θα φτιάχνουν μολότωφ και εσύ θα ψάχνεις να κάνεις «πολιτική».

ΥΓ. Είμαι εδώ και δώδεκα μέρες σε μερική ηλεκτρονική τύφλωση, κώφωση, αφωνία και παραλυσία. Ξεκίνησα από ένα blue screen, απανωτά αλλαξα ένα pc, και τώρα έχει γαμηθεί ο Δίας. Μέχρι και η καλωδίωση ethernet θα αλλαχτεί και το router. Όλη δικτύωση στη δουλειά μου επανασχεδιάζεται με αποτέλεσμα ένα πολύ αγχωτικό εργασιακό περιβάλλον.

Τις έχασα όλες τις διαδηλώσεις το τριήμερο και αισθάνομαι σαν δεμένος και δαρμένος σε μια καρέκλα. Ήταν από τις διαδηλώσεις που ΗΘΕΛΑ να είμαι.

FUUUUUUCK!!!!

Ελπίζω μέσα σε μια δυο μέρες να επανέλθω στην καθημερινότητα μου.


Cat Power – Speak For Me (Gatouleas Video)

Είναι κάποιες φορές που όλα είναι τέλεια…

Ένα καταπληκτικό τραγούδι… Το Speak For Me είναι μια δυνατή ροκιά που «λέει» τα πάντα με το πάντα καλό και «κλασσικό» στυλ.

Μια indie τραγουδίστρια… η Cat Power που μπορεί να μην ξέρω τίποτα για αυτήν, αλλά (πέρα από το τραγούδι της) το όνομα της μου κάνει απόλυτα. Εδώ και η σελίδα της.

Ένας χρόνος από τη μεγάλη εξέγερση των πιτσιρικάδων..

Μια στιγμιαία μεν, αλλά τεράστια νίκη δε απέναντι στο συμβιβασμό και στην ηττοπάθεια.

Φωτογραφίες που ξανακοίταζα… Από όλο τον κόσμο αλλά και αυτές που τράβηξα στον Πειραιά.

Και οι στίχοι του τραγουδιού που «Μιλάνε για μένα» (speak for me). Όπως οι μαθητές «μίλησαν» για όλους μας.

Speak for me; do you see the same signs?

Do you know how to read between the lines?

All in all, it’s all or none, all for one.

What you want?

Ένα τραγούδι που δεν είχε βίντεο κλιπ…

Κάθισα χθες και το έφτιαξα με το Windows Movie Maker.

Ελπίζω να σας αρέσει…

Εδώ μόνο το τραγούδι


πάμε ξανά….

Σιγά μην πέρναγε έτσι… Αύριο Δευτέρα στις 10.30 το πρωί μαθητές θα είναι στην Πλατεία Κοραή στο κέντρο του Πειραιά.

Ελπίζω να καταφέρω να ρίξω ένα βλέφαρο!


Την Κυριακή ξεσκουριάζουμε…

Το PC μου μπορεί να τα έχει φτύσει, αλλά μια αφίσα προλαβαίνω να ανεβάσω…

Και φυσικά την Κυριακή θα είμαι στα Προπύλαια Πανεπιστημίου στις 1.30 το μεσημέρι για τιμήσω τους πιτσιρικάδες. Αυτούς τους 15χρόνους που μας χάρισαν έναν Δεκέμβρη που θα θυμόμαστε για πολλά χρόνια.

Γιατί μας ξαναθύμισαν πως είναι να νοιάζεσαι για ένα «συμμαθητή» σου που δεν έχεις γνωρίσει ποτέ…


remember, remember the 6th of December

Μπορεί ο Δεκέμβρης του `08 να φαντάζει πολύ μακριά από τη σημερινή πραγματικότητα, το κράτος δεν σταματά ναen-drasei προσπαθεί να τιμωρήσει αυτούς που «βεβήλωσαν» το αξιόμαχο της Ελληνικής «μας» Αστυνομίας.

Φυσικά και διάλεξε τα πιο αδύναμα κομμάτια των μαθητών. Την Πέμπτη 8 Οκτώβρη στα Δικαστήρια του Πειραιά η υπόθεση 32 στο πινάκιο, αφορά την δίωξη του ελληνικού κράτους ενάντια σε δυο μετανάστες μαθητές, μια κοπελιά από την Πολωνία και ένας από τον Ινδία.

Η ΕΛΜΕ Πειραιά καλεί σε στάση εργασίας και συγκέντρωση διαμαρτυρίας το πρωί έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Πειραιά. Ο Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά θα βρίσκεται εκεί και θα παρασταθεί στη δίκη σαν μάρτυρας υπεράσπισης.

Την Τετάρτη στις 7 το απόγευμα η  «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ » διοργανώνει, συμπληρωματικά, μια παρέμβαση αλληλεγγύης στην πλατεία Κοραή.

Ξέρω πως η απογοήτευση που επικρατεί, δεν προσφέρεται για διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις, αλλά..

…life goes on… και καλό θα είναι να μην συνεχίζεται μέσα στις φυλακές…


Ο γυαλός είναι πάντα στη θέση του… Όμως ο καπετάνιος στη φουρτούνα τα έκανε θάλασσα…

fuck_youUpdate: Συναφή ποστ Παραίτηση Καραμανλή, ή Στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε, Μάλλον στραβά αρμενίζουμε

Το ύστατο επιχείρημα για τη συνθηκολόγηση της Αριστεράς, είναι η συντηρητική μετατόπιση των πολιτών. Στο πρώτο ποστ αυτής της ενότητας, λανθασμένα το «χρέωσα» μόνο στους ΣΥΡΙΖαίους. Όμως γρήγορα ξαναθυμήθηκα τις συνωμοσιολογίες του ΚΚΕ για τις «προβοκάτσιες» και το «σχέδιο» που εκπονήθηκε κατά του ΚΚΕ[1]. Και τα δυο κόμματα, όντας από την ίδια πολιτική μήτρα, τι πιο φυσιολογικό να χρησιμοποιούν τα ίδια κόλπα.

Πάντως στο ΚΚΕ η προσδοκία για επανάκαμψη στα ποσοστά του 2007 κάνει το κόμμα να «ξεχνά» τις επιθέσεις. Ξαφνικά μέσα σε 3 μήνες θα καμφθούν οι «προβοκάτσιες», το «κίνημα θα έχει ξαναβρεί τους βηματισμούς του» και ξανά η ελπίδα θα είναι μπροστά. Ο οπορτουνισμός στο μεγαλείο του. Γιατί αν σε 2-3 μήνες ξαναέχουμε  τίποτε πρόωρες και υπάρχει συμπίεση ποσοστών, ξανά-μανά η «δεξιά πολιτική θα προελαύνει»!! Σύντροφοι, το κίνημα δεν παίρνει χάπια και να αλλάζει ρυθμούς και κατεύθυνση ανά μήνα…

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, που θα συνεχίσει με στοχοπροσήλωση της καθοδική του πορεία, έχει έτοιμο το κουστουμάκι… δεν αρκεί μόνο το «ευρωπαϊκό δυσμενές κλίμα» που σχολίασα στο δεύτερο ποστ, αλλά υπάρχει μια βαθιά συντηρητική μετατόπιση στην Ελλάδα. Εδώ ανασύρει τις μικροαστικές κραυγές των νοικοκυραίων του Δεκέμβρη, το μαζικό αίσθημα υπέρ του γηπέδου του Παναθηναϊκού, τις ισχνές και αδύναμες αντιστάσεις απέναντι στα πογκρόμ στον καταυλισμό της Πάτρας, στο Εφετείο, στον Αγ. Παντελεήμονα. Θα θυμηθεί την αδυναμία αντίστασης στην ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και των λιμανιών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


γιατί σκέφτομαι να μη χάσω το μπάνιο μου στις 7 Ιούνη…

Κυκλοφορεί ένα κείμενο από τον Έλικα που προσπαθεί να αντικρούσει τα 10 πιο κλασσικά επιχειρήματα υπέρ της αποχής από τις εκλογές της 7ης Ιουνίου. Προσωπική μου άποψη είναι πως στοχεύει λάθος κοινό, με λάθος επιχειρήματα επιτυγχάνοντας το ακριβώς αντίθετο. Εντυπωσιακό, έτσι;

december2008

Δεκέμβρης 2008. Αυτή η διάθεση θα "απέχει" από τις εκλογές. Και θα φταίνε τα υπάρχοντα ψηφοδέλτια για αυτό

Ψηφίζω από το 1993 και έχω ρίξει ότι μπορείτε να φανταστείτε… Από «ΠΑΣΟΚάρα» σε εκείνες τις εκλογές, όλες τις εκδοχές της αριστεράς ως το μου-λου ψηφοδέλτιο στις τελευταίες νομαρχιακές. Γενικά δεν είμαι φετιχιστής στην ψήφο μου. Αλλά πάντα ήθελα να έχω μια «θετική» σχέση με την κάλπη. Για πρώτη φορά με σαγηνεύει η προοπτική του άκυρου και της αποχής. Αλλά δε θεωρώ τον εαυτό μου «αντικειμενικό» δείγμα.  Ας διαβάσουν οι σύντροφοι αυτής της καμπάνιας το ποστάκι της Banshee και να μου πουν σε τι ακριβώς απαντά ο δεκάλογος τους στους προβληματισμούς της. Πολίτες σαν τη Banshee, θέτουν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση τα ίδια, πάνω κάτω, ερωτήματα και αναζητούν κάποιον να προσπαθεί να τα απαντήσει. Ναι… ίσως μετά από 10-15 εκλογές να παύουν να αναρωτιούνται και να μετατρέπονται σε «θεωρητικούς» της αποχής. Αλλά μέχρι τα 30 σου όλο και κάτι «παλεύεις».

Η αριστερά σε αυτές τις εκλογές κινδυνεύει να χάσει ένα μεγάλο κομμάτι της από αυτούς τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της. Αυτοί δεν είναι οι φανατικοί του άκυρου, αυτοί που θεωρητικοποιούν τη στάση τους σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Είναι αυτοί είτε ψηφίζουν για πρώτη φορά και τους θεωρούν «όλους ίδιους» είτε κάποιοι που πότε ψηφίζουν και πότε όχι και πάντως δεν έχουν μια κομματική δέσμευση κάπου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


λίγες ασυναρτησίες για τους αριστερούς “που δέχονται πιέσεις”

Καθημερινά πρέπει να συμβιβαζόμαστε… και σιωπούμε…

  • Πώς να διεκδικήσεις ένσημα; Πώς να ζητήσεις τις υπερωρίες; Να φτιάξεις σωματείο; Να απεργήσεις; ΧΑ!
  • Πώς να αντιδράσεις στα μαγαζιά που καταλαμβάνουν πλατείες και παραλίες με τα τραπεζάκια και τα «πριβέ πάρκινγκ»;
  • Πώς να αντιδράσεις στα άθλια παραπήγματα που αποκαλούνται «πίστες και night club» και σερβίρουν πανάκριβα μπόμπες ποτά σε προκάτ κατασκευές, χωρίς έξοδο κινδύνου και στοιχειώδες συνθήκες ασφάλειας;
  • Πώς να αντιδράσεις στον καθημερινό εκβιασμό της πολεοδομίας, των νοσοκομείων, των φροντιστηρίων και των τραπεζών όπου «ή πληρώνεις ή τελειώνεις»;

Μα έτσι δεν είναι και οι πολιτικοί μας; Συνδιαλλαγές πάνω και κάτω από το τραπέζι με παπάδες, γερμανούς της SIEMENS, εφοπλιστές και γαλακτοβιομήχανους.

«Το νόμιμο είναι και ηθικό» μας έλεγε ο φίλτατος Βουλγαράκης. Αλλά και το παράνομο το κάνουμε νόμιμο… και άρα ηθικό, μας δίδαξε η υπόθεση Παυλίδη.

Είναι τρομερή η πίεση που νιώθει ο καθένας μας και δεν κακίζω κανένα που δεν αντιδρά. Μάλιστα οι περισσότεροι από μας όλο και κάποια «μικροεπανάσταση» θα κάνουμε στην προσωπική μας ζωή. Με φοβερό και δυσβάσταχτο προσωπικό κόστος, φυσικά…

Άλλοι δε θα το σκάσουμε το φακελάκι, άλλοι δε θα «κάτσουμε» στον προϊστάμενο για την προαγωγή ή την πρόσληψη. Άλλοι δε θα «ρίξουμε» το συνάδελφο για την πάρτη μας . Κάποιοι θα τολμήσουμε κι ένα βήμα παραπάνω… θα φτιάξουμε μια ομάδα για τα αδέσποτα, για μουσική ή θέατρο, για την καφετέρια που έχει καταλάβει το πεζοδρόμιο της γειτονιάς μας… ίσως δειλά – δειλά κοιτάξουμε αν υπάρχει και κανένα σωματείο στον κλάδο μας «να έχουμε κι από ‘κει μια άκρη».

Όλα αυτά με φόβο και τρόμο… Μη γίνει καμιά στραβή, μέρες δύσκολες που είναι, και βρεθούμε χειρότερα και από τον πακιστανό της γειτονιάς μας

Μέχρι τώρα ξέραμε τους πολιτικούς που τα παίρνουν. Τώρα υπάρχουν και αυτοί που φοβούνται…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα…

Επειδή ξέρω πως ψοφάτε για πολιτικό gossip, σήμερα το ρισκάρω και θα σας μεταφέρω ένα στοιχείο για το toumbaπροεκλογικό κλιπάκι του ΣΥΡΙΖΑ που είναι στα σκαριά. Ξέρω πως μπορεί να βγω ψεύτης, αλλά, στην πραγματικότητα, ΤΟ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ.

Ο μοναδικός λόγος που διαδίδω μια φήμη, είναι η ελπίδα μου κάποιοι να προλάβουν μια χοντράδα ολκής…

Που λέτε το σποτάκι θα είναι μια χαρά ντούρο αριστερό… Τι διαδηλώσεις, τι φόρουμ, τι αντιπαγκοσμιοποιητικό και το κίνημα θα έχει, δεν περιγράφεται…

Κάτι ξεχνάει, όμως, να συμπεριλάβει…

Μπορείτε να φανταστείτε, μήπως, τι;

Δεν υπάρχει ΟΥΤΕ μία αναφορά στον Αλέξη και το κίνημα των μαθητών του Δεκέμβρη!!! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »