Keny Arkana – La Rage @ B-Fest

Την Παρασκευή έκανα μια βόλτα από το B-Fest στην Καλών Τεχνών και βρέθηκα μπροστά σε μια μεγάλη έκπληξη.  Το βράδυ, στα πλαίσια των συναυλιών, θα εμφανιζόταν η Keny Arkana, η απίθανη Αργεντινογαλλίδα ράπερ.

Παρ` όλο που ήμουνα κομμάτια, έμεινα μέχρι τις 1 και πράγματι άξιζε κάθε στιγμή.

Ένας χώρος κατακλεισμένος από χιλιάδες νέους σε σημείο που να μη χωράνε παραπάνω…

…και η «οργή» να ξεχειλίζει… Κάθε στίχος, κάθε στιγμή της παρουσίας της σε έκανε να σφίξεις τις γροθιές, να δακρύσεις, να ουρλιάξεις…

Το La Rage , είναι το πιο γνωστό της κομμάτι… το μάθαμε πολύ καλά πριν από 1,5 χρόνο τότε το Δεκέμβρη..

…και το απολαύσαμε δις την Παρασκευή βράδυ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας και για τους 7 νεκρούς μας

Μέσα σε μια βδομάδα έχουμε τους πρώτους 7 νεκρούς-θύματα της οικονομικής κρίσης.. Άνθρωποι σαν και μας… σαν το γείτονα μας… που λύγισαν από την άθλια οικονομική τους κατάσταση.

Τέσσερις[1] συμπολίτες μας έπαψαν να ελπίζουν στην Ελλάδα, στους πολιτικούς, στη δουλεία τους, στο μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους.  Τέσσερις από μας αυτοκτόνησαν, μην ελπίζοντας και μην περιμένοντας καμιά αριστερά και καμιά απεργία να τους δείξει τη διέξοδο.

Έτσι και σήμερα άλλα τρία άτομα, κάτω από τον τρόμο της απόλυσης και της ανασφάλειας, αναγκάστηκαν από το κάθαρμα τον Βγενόπουλο να δουλέψουν στο κεντρικό του κατάστημα στην Αθηνά.

Τρεις συμπολίτες μας, όπως και χιλιάδες άλλοι, έγιναν απεργοσπάστες, μπας και εξασφαλίσουν ένα μισερό μεροκάματο. Τρεις συμπολίτες μας  χάθηκαν τσάμπα και βερεσέ μέσα στις φλόγες της Marfin, αντί να είναι στο δρόμο μαζί με τους συνάδελφους τους και να καίνε οι ίδιοι το βρωμερό αυτό κατάστημα.

Γιατί πρέπει να είσαι απίστευτα ανάλγητος, ώστε να εξαναγκάζεις τους υπαλλήλους σου να ανοίγουν το κατάστημα μες τη μούρη της μεγαλύτερης απεργιακής κινητοποίησης της δεκαετίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


η δίκη των δολοφόνων του Αλέξη

Για την Παρασκευή 23/1 αναβλήθηκε η δίκη των δολοφόνων του Αλέξη. Μια δίκη που θα έπρεπε να είχε την αντίστοιχη προβολή των δικών του Μελίστα (δολοφόνου του Καλτεζά στα 1985) ή του Καλαμπόκα.

Όμως όλη η προσπάθεια πολιτικοποίησης της, έχει αφεθεί στα χέρια των αναρχικών. Η θεσμική αριστερά έχει εξοβελίσει την υπόθεση στο απλό δικαστικό ρεπορτάζ των σελίδων του Ριζοσπάστη και της Αυγής. Μόνο αν προκύψει καμιά μιντιακή εκτροπή με μπάχαλα θα το ξαναθυμηθούν, αλλιώς ραντεβού στην ημέρα της απόφασης για να την «σχολιάσουμε πολιτικά».

Την ώρα που το κράτος τρομοκρατεί την τοπική κοινωνία της Άμφισσας και δημιουργεί κλίμα πανικού μέσα από τα κανάλια, μόνο αναρχικές ομάδες «θυμούνται» ταχτικές αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος.

Συγκεκριμένα, την ώρα που τράπεζες και δημόσια κτίρια αμπαρώνονται με σιδεριές και ομάδες εκατοντάδων αστυνομικών έχουν ζώσει την πόλη, μια ομάδα 10-15 ατόμων με προκηρύξεις γυρνάνε πόρτα-πόρτα και από καφενείο σε καφενείο για να εξηγήσουν πως «δεν ήρθαν οι Ούννοι». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


fuuuuuck!!!

Το ΠΑΣΟΚ μας κάνει επίδειξη δύναμης τεστάρωντας, από τη μία τα όρια της πολιτικής δύναμης που του παρέχει η κοινωνική συναίνεση και από την άλλη τα όρια της «απείθαρχίας» των πολιτικών δυνάμεων.

Αν η ΝΔ θα διατυμπάνιζε σε κάθε γριούλα, σε κάθε χωριό πως «έχουμε κυβέρνηση που θα πατάξει την τρομοκρατία», το ΠΑΣΟΚ διατρανώνει την πίστη του στην «κοινωνική ειρήνη»  και στη «διαβούλευση». Ελπίζει πως οι φωνές των διαδηλωτών δε θα φτάσουν στο υπόλοιπο 9,5 εκατομμύριο πολιτών..

Αν η ΝΔ είναι η τραμπούκικη «ντουλάπα» που σε απειλεί «στα ίσα» πως θα σε σκίσει, το ΠΑΣΟΚ μοιάζει με τον αρχίδι εκείνο που μπαίνει στη μέση φωνάζωντας «μην πλακώνεστε ρε παιδιά» και στη χώνει στα μουλωχτα… εκεί που πας να δώσεις τόπο στην οργή.

Με αυτό τον τρόπο θέτει ένα αμείλικτο δίλημμα στην αριστερά… «ή με τους ταραξίες ή με τη διαβούλευση». Κόντρα στη ΝΔ τα πράματα ήταν απλά.. Απλά δεν υπήρχε διέξοδος διαλόγου. Τώρα ο Χρυσοχοΐδης σου στέλνει τα ΜΑΤ αλλά σου αφήνει και την πόρτα του «σαλονιού» ανοιχτή… Εκεί είναι ο Βούγιας και ο Μπίστης σε περιμένουν με τα φοντάν.

Λοιπόν; Ντιμπέιτ ή μπάχαλα;  Μόνο με τακτικίστικους ελιγμούς, οι βουλευτές θα συμμετέχουν σε ντιμπέιτ, οι πιτσιρικάδες θα φτιάχνουν μολότωφ και εσύ θα ψάχνεις να κάνεις «πολιτική».

ΥΓ. Είμαι εδώ και δώδεκα μέρες σε μερική ηλεκτρονική τύφλωση, κώφωση, αφωνία και παραλυσία. Ξεκίνησα από ένα blue screen, απανωτά αλλαξα ένα pc, και τώρα έχει γαμηθεί ο Δίας. Μέχρι και η καλωδίωση ethernet θα αλλαχτεί και το router. Όλη δικτύωση στη δουλειά μου επανασχεδιάζεται με αποτέλεσμα ένα πολύ αγχωτικό εργασιακό περιβάλλον.

Τις έχασα όλες τις διαδηλώσεις το τριήμερο και αισθάνομαι σαν δεμένος και δαρμένος σε μια καρέκλα. Ήταν από τις διαδηλώσεις που ΗΘΕΛΑ να είμαι.

FUUUUUUCK!!!!

Ελπίζω μέσα σε μια δυο μέρες να επανέλθω στην καθημερινότητα μου.


Cat Power – Speak For Me (Gatouleas Video)

Είναι κάποιες φορές που όλα είναι τέλεια…

Ένα καταπληκτικό τραγούδι… Το Speak For Me είναι μια δυνατή ροκιά που «λέει» τα πάντα με το πάντα καλό και «κλασσικό» στυλ.

Μια indie τραγουδίστρια… η Cat Power που μπορεί να μην ξέρω τίποτα για αυτήν, αλλά (πέρα από το τραγούδι της) το όνομα της μου κάνει απόλυτα. Εδώ και η σελίδα της.

Ένας χρόνος από τη μεγάλη εξέγερση των πιτσιρικάδων..

Μια στιγμιαία μεν, αλλά τεράστια νίκη δε απέναντι στο συμβιβασμό και στην ηττοπάθεια.

Φωτογραφίες που ξανακοίταζα… Από όλο τον κόσμο αλλά και αυτές που τράβηξα στον Πειραιά.

Και οι στίχοι του τραγουδιού που «Μιλάνε για μένα» (speak for me). Όπως οι μαθητές «μίλησαν» για όλους μας.

Speak for me; do you see the same signs?

Do you know how to read between the lines?

All in all, it’s all or none, all for one.

What you want?

Ένα τραγούδι που δεν είχε βίντεο κλιπ…

Κάθισα χθες και το έφτιαξα με το Windows Movie Maker.

Ελπίζω να σας αρέσει…

Εδώ μόνο το τραγούδι


πάμε ξανά….

Σιγά μην πέρναγε έτσι… Αύριο Δευτέρα στις 10.30 το πρωί μαθητές θα είναι στην Πλατεία Κοραή στο κέντρο του Πειραιά.

Ελπίζω να καταφέρω να ρίξω ένα βλέφαρο!


Την Κυριακή ξεσκουριάζουμε…

Το PC μου μπορεί να τα έχει φτύσει, αλλά μια αφίσα προλαβαίνω να ανεβάσω…

Και φυσικά την Κυριακή θα είμαι στα Προπύλαια Πανεπιστημίου στις 1.30 το μεσημέρι για τιμήσω τους πιτσιρικάδες. Αυτούς τους 15χρόνους που μας χάρισαν έναν Δεκέμβρη που θα θυμόμαστε για πολλά χρόνια.

Γιατί μας ξαναθύμισαν πως είναι να νοιάζεσαι για ένα «συμμαθητή» σου που δεν έχεις γνωρίσει ποτέ…