Για το 34ο παραθεριστικό τετραήμερο της ΓΣΕΕ

Απ` εδώ θα οργανωθεί η μάχη κατά του κεφάλαιου και των τραπεζιτών!

Ξεκινά αύριο το νέο συνέδριο της ΓΣΕΕ στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο ATHOS PALACE της Χαλκιδικής.

Είναι λογικό, μετά από 2 χρόνια απόλυτα ξεδιάντροπής τακτικής της ηγεσίας του συνδικαλισμού, να επιθυμούν οι γνωστοί εργατοπατέρες να συνεδριάζουν μακριά από το κέντρο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης.  Όπως οι G8, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ που μαζεύονται σε βουνά και λαγκάδια για να αποφύγουν διαδηλώσεις και αντιδράσεις, έτσι και οι Παναγόπουλουλοι προτιμούν τη χλίδα των 4 αστέρων από την οργάνωση της αντίστασης των εργαζομένων. Τι σχέση έχουν οι μελλοντικοί υπουργοί με τους μετανάστες , τους ωρομίσθιους, τα μπλοκάκια και τους στέιζερς; «Σιγά μην μονιμοποιήσουμε και τις καθαρίστριες», όπως έλεγε και ο αντιπρόεδρος της σοσιαλιστικής μας κυβέρνησης.

Να ήταν μόνο αυτό…

Όπως καταγγέλλει το Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου και Χάρτου:

«Μέσα στο πολυτελές θέρετρο θα βρίσκονται με τις ψήφους τους ο ηθικός αυτουργός της δολοφονικής επίθεσης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα (εργοδοτικό σωματείο ΟΙΚΟΜΕΤ), οι κλέφτες του μεροκάματου των αιγύπτιων αλιεργατών (εργοδοτικό σωματείο «αλιεργατών»), οι συνένοχοι της εκμετάλλευσης  των μεταναστών της Μανωλάδας (Εργατικό Κέντρο στην Ηλεία που δεν στήριξε την απεργία τους).»[1] Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Την Κυριακή ξεσκουριάζουμε…

Το PC μου μπορεί να τα έχει φτύσει, αλλά μια αφίσα προλαβαίνω να ανεβάσω…

Και φυσικά την Κυριακή θα είμαι στα Προπύλαια Πανεπιστημίου στις 1.30 το μεσημέρι για τιμήσω τους πιτσιρικάδες. Αυτούς τους 15χρόνους που μας χάρισαν έναν Δεκέμβρη που θα θυμόμαστε για πολλά χρόνια.

Γιατί μας ξαναθύμισαν πως είναι να νοιάζεσαι για ένα «συμμαθητή» σου που δεν έχεις γνωρίσει ποτέ…


εικόνες γυναίκων χτυπημένων από βιτριόλι

Όχι! Δεν είμαι της άποψης να βάζω «ακατάλληλες» εικόνες για να σοκάρω. Θεωρώ πως κάθε τι πρέπει να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό, κι όχι έναν περαστικό εντυπωσιασμό.

Όχι! Δεν θα δημοσίευα κακοποιημένες γυναίκες (ή παιδιά, ή οτιδήποτε «μακρινό») του «τρίτου» κόσμου για να αναλογιστώ μαζί με Αντζελίνες Τζολί και Μαριέττες Γιαννάκου «πόσο δύσκολα ζούνε αυτοί οι απολίτιστοι».

Όχι! Δεν θα ισοπεδώσω τα πράματα ισοφαρίζοντας τη λεκτική σεξιστική βία με το βιτριόλι.

Όμως, δεν μπορώ να μη σκέφτομαι πως αν στο Πακιστάν καίνε γυναίκες για «ανυπακοή», στην Ελλάδα τις καίνε για «ακραίο» και «εξωθεσμικό» συνδικαλισμό, όπως την Κούνεβα.

Δημοσιεύω κάποιες φωτογραφίες θυμάτων από οξύ γιατί δεν μπορούσα να φανταστώ το μέγεθος της σωματικής και ψυχικής καταστροφής που έχουν υποστεί… και εκτιμώ πως οι περισσότεροι αναγνώστες βρίσκονται στην ίδια άγνοια.

Η Saira Liaqat, κρατά τη φωτογραφία της πριν την επίθεση που δέχτηκε στα 15 της χρόνια και τις 9 πλαστικές επεμβάσεις. Είχε αρνηθεί να συζησει με τον μέλλοντα συζυγό της πριν τελειώσει το σχολείο.

Η Shahnaz Bibi,  μετά την επίθεση που δέχτηκε σε καυγά με συγγενή της. Δεν έχει κάνει καμία πλαστική.

Όλες οι 12 φωτογραφίες και το ρεπορτάζ στο μπλογκ του tampabay.


εργασιακές σχέσεις και τα “παράλογα” αιτήματα των στέιτζερς

Τις τελευταίες εβδομάδες που έχει ξανανοίξει η συζήτηση για τους συμβασιούχους και τα stage, έχει έρθει στην επιφάνεια τα προβλήματα των διαφορετικών εργασιακών σχέσεων. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι είναι έτοιμοι να φαγωθούν μεταξύ τους για το «ποιος είναι το λαμόγιο του βουλευτή» ή «ο τεμπέλης που ταλαιπωρεί τους πολίτες και τρώει τις αργομισθίες τεμπελιάζοντας».

Οι συγκλονιστικές διαδηλώσεις, όμως, του τελευταίου διαστήματος έχουν προκαλέσει τριγμούς στα διάφορα ιδεολογήματα. Ξαφνικά οι διάφοροι (τάχα μου…) «λουφαδόροι» και «γλύφτρες των βουλευτικών γραφείων», έχουν συνδικαλιστεί με γοργούς ρυθμούς και σε πανελλαδική κλίμακα απευθυνόμενοι, «περιέργως», στην αριστερά και όχι στους «δεξιούς που τους βόλεψαν». Η μεταστροφή της συνείδησης είναι το πρώτο μάθημα που ΞΑΝΑμαθαίνουμε όλοι μας.

Ένα άλλο μάθημα, όμως, που δεν έχουμε μάθει ακόμα, είναι η πολυδιάσπαση των εργαζομένων και τα πολλαπλά προβλήματα που δημιουργεί.

Στον ευρύτερο δημόσιο τομέα πολίτες εργάζονται μέσα από εντελώς διαφορετικές συμβάσεις και με ολοένα και λιγότερα εργασιακά δικαιώματα. Ας τις δούμε με λίγο περισσότερη προσοχή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Κουνεβα, συμβασιούχοι και stagάδες: Una fatsa, una ratsa

kounevaΠόση διαφορά έχουν οι εργαζόμενοι στις συμβάσεις και στα stage με τις απανταχού Κούνεβες;

Γιατί θεωρείται φυσικό και λογικό το αίτημα των πρωτοβάθμιων σωματείων που ζητούσαν

«Απαιτήσαμε το έργο της καθαριότητας του ΗΣΑΠ να καλύπτεται από μόνιμο προσωπικό και να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις από τους/τις ήδη εργαζομένους στην καθαριότητα του ΗΣΑΠ, Έλληνες και μετανάστες.»[1]

…και η διοίκηση του ΗΣΑΠ είχε δεσμευτεί (και δεν τήρησε φυσικά) την άμεση καταγγελία της σύμβασης με την ΟΙΚΟΜΕΤ και τη

«…σύνταξη όρων νέου διαγωνισμού για τους καθαρισμούς της, σε στενή συνεργασία με την ΠΕΚΟΠ και τα σωματεία των εργαζομένων της, προκειμένου με το νέο αυτό διαγωνισμό να προκύψουν όροι πλήρους διασφάλισης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στους καθαρισμούς σύμφωνα με όσα προβλέπονται στις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στην εν γένει εργατική νομοθεσία και παράλληλα στη διερεύνηση της δυνατότητας απευθείας από την ΑΕ ΗΣΑΠ της μισθοδοσίας του προσωπικού του εργολάβου.»[2];

Γιατί για τις καθαρίστριες θεωρείται λογική η συμμετοχή του σωματείου στις προσλήψεις αλλά θεωρείται απαράδεκτη σε άλλους εργασιακούς χώρους; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ο γυαλός είναι πάντα στη θέση του… Όμως ο καπετάνιος στη φουρτούνα τα έκανε θάλασσα…

fuck_youUpdate: Συναφή ποστ Παραίτηση Καραμανλή, ή Στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε, Μάλλον στραβά αρμενίζουμε

Το ύστατο επιχείρημα για τη συνθηκολόγηση της Αριστεράς, είναι η συντηρητική μετατόπιση των πολιτών. Στο πρώτο ποστ αυτής της ενότητας, λανθασμένα το «χρέωσα» μόνο στους ΣΥΡΙΖαίους. Όμως γρήγορα ξαναθυμήθηκα τις συνωμοσιολογίες του ΚΚΕ για τις «προβοκάτσιες» και το «σχέδιο» που εκπονήθηκε κατά του ΚΚΕ[1]. Και τα δυο κόμματα, όντας από την ίδια πολιτική μήτρα, τι πιο φυσιολογικό να χρησιμοποιούν τα ίδια κόλπα.

Πάντως στο ΚΚΕ η προσδοκία για επανάκαμψη στα ποσοστά του 2007 κάνει το κόμμα να «ξεχνά» τις επιθέσεις. Ξαφνικά μέσα σε 3 μήνες θα καμφθούν οι «προβοκάτσιες», το «κίνημα θα έχει ξαναβρεί τους βηματισμούς του» και ξανά η ελπίδα θα είναι μπροστά. Ο οπορτουνισμός στο μεγαλείο του. Γιατί αν σε 2-3 μήνες ξαναέχουμε  τίποτε πρόωρες και υπάρχει συμπίεση ποσοστών, ξανά-μανά η «δεξιά πολιτική θα προελαύνει»!! Σύντροφοι, το κίνημα δεν παίρνει χάπια και να αλλάζει ρυθμούς και κατεύθυνση ανά μήνα…

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, που θα συνεχίσει με στοχοπροσήλωση της καθοδική του πορεία, έχει έτοιμο το κουστουμάκι… δεν αρκεί μόνο το «ευρωπαϊκό δυσμενές κλίμα» που σχολίασα στο δεύτερο ποστ, αλλά υπάρχει μια βαθιά συντηρητική μετατόπιση στην Ελλάδα. Εδώ ανασύρει τις μικροαστικές κραυγές των νοικοκυραίων του Δεκέμβρη, το μαζικό αίσθημα υπέρ του γηπέδου του Παναθηναϊκού, τις ισχνές και αδύναμες αντιστάσεις απέναντι στα πογκρόμ στον καταυλισμό της Πάτρας, στο Εφετείο, στον Αγ. Παντελεήμονα. Θα θυμηθεί την αδυναμία αντίστασης στην ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και των λιμανιών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


do you remember Kouneva?

Συνέντευξη τύπου έδωσαν πριν 10 μέρες οι δικηγόροι της Κούνεβα και η ΠΕΚΟΠ. Νέον; Ουδέν! Έξι μήνες μετά δενkouneva2 έχει πραγματοποιήθεί επιτόπια έρευνα και συλλογή DNA στοιχείων. Το TVXS έχει αναλυτική παρουσίαση…

Αφήστε το λίγο ακόμα και οι ένοχοι θα τιμωρηθούν αμίλεικτα… οταν θα πεθάνουν από γηρατειά θα τους περιποιηθεί για τα καλά ο Ύψιστος! Έχουν να τραβηξουν μετά θάνατο…

Ααα.. Θυμάστε που ο ΗΣΑΠ είχε δεσμευτεί πως θα καταργηθούν οι συμβάσεις με την ΟΙΚΟΜΕΤ και οι καθαρίστριες θα νομιμοποιηθούν; Κι αυτές στην άλλη ζωή, φαίνεται…

Η ΠΕΚΟΠ έβγαλε ανακοίνωση τον περασμένο μήνα που έλεγε, μεταξύ άλλων…

Η ΟΙΚΟΜΕΤ εξακολουθεί να έχει την εργολαβία του ΗΣΑΠ, να κάνει απολύσεις, να τρομοκρατεί εργαζόμενους, να προσπαθεί να σπείρει τη διχόνοια και τη διάσπαση.

Επειδή αυτή η κατάσταση δεν πάει άλλο, επειδή έχουμε αγανακτήσει με τις συνεχείς αναβολές, επειδή φοβόμαστε ότι δεν υπάρχει η θέληση να διωχτεί ο εργολάβος-δουλέμπορος, επειδή φοβόμαστε ότι η διοίκηση του ΗΣΑΠ προσπαθεί μόνο να κερδίσει χρόνο, για να ξεχαστεί η υπόθεση και να παραμείνει το καθεστώς των εργολάβων, με τον Οικονομάκη ή κάποιον άλλο Οικονομάκη

Στις 19 του Μάη έγινε άλλη μια διαδήλωση. Το σωματείο ΗΣΑΠ είπατε; Νομίζω έχει μια χοροεσπερίδα, ή οργανώνει «μεγάλους» και πιο «σοβαρούς» αγώνες αυτό το διάστημα… Και πάντως «εντός του θεσμικού συνδικαλισμού» και χωρίς «αριστερίστικα πλαίσια σαν της ΠΕΚΟΠ».

Θα τα φάμε πόντο – πόντο όλα αυτά το επόμενο διάστημα….


γιατί σκέφτομαι να μη χάσω το μπάνιο μου στις 7 Ιούνη…

Κυκλοφορεί ένα κείμενο από τον Έλικα που προσπαθεί να αντικρούσει τα 10 πιο κλασσικά επιχειρήματα υπέρ της αποχής από τις εκλογές της 7ης Ιουνίου. Προσωπική μου άποψη είναι πως στοχεύει λάθος κοινό, με λάθος επιχειρήματα επιτυγχάνοντας το ακριβώς αντίθετο. Εντυπωσιακό, έτσι;

december2008

Δεκέμβρης 2008. Αυτή η διάθεση θα "απέχει" από τις εκλογές. Και θα φταίνε τα υπάρχοντα ψηφοδέλτια για αυτό

Ψηφίζω από το 1993 και έχω ρίξει ότι μπορείτε να φανταστείτε… Από «ΠΑΣΟΚάρα» σε εκείνες τις εκλογές, όλες τις εκδοχές της αριστεράς ως το μου-λου ψηφοδέλτιο στις τελευταίες νομαρχιακές. Γενικά δεν είμαι φετιχιστής στην ψήφο μου. Αλλά πάντα ήθελα να έχω μια «θετική» σχέση με την κάλπη. Για πρώτη φορά με σαγηνεύει η προοπτική του άκυρου και της αποχής. Αλλά δε θεωρώ τον εαυτό μου «αντικειμενικό» δείγμα.  Ας διαβάσουν οι σύντροφοι αυτής της καμπάνιας το ποστάκι της Banshee και να μου πουν σε τι ακριβώς απαντά ο δεκάλογος τους στους προβληματισμούς της. Πολίτες σαν τη Banshee, θέτουν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση τα ίδια, πάνω κάτω, ερωτήματα και αναζητούν κάποιον να προσπαθεί να τα απαντήσει. Ναι… ίσως μετά από 10-15 εκλογές να παύουν να αναρωτιούνται και να μετατρέπονται σε «θεωρητικούς» της αποχής. Αλλά μέχρι τα 30 σου όλο και κάτι «παλεύεις».

Η αριστερά σε αυτές τις εκλογές κινδυνεύει να χάσει ένα μεγάλο κομμάτι της από αυτούς τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της. Αυτοί δεν είναι οι φανατικοί του άκυρου, αυτοί που θεωρητικοποιούν τη στάση τους σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Είναι αυτοί είτε ψηφίζουν για πρώτη φορά και τους θεωρούν «όλους ίδιους» είτε κάποιοι που πότε ψηφίζουν και πότε όχι και πάντως δεν έχουν μια κομματική δέσμευση κάπου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


νέα διαδήλωση για την Κούνεβα σήμερα


η επίθεση στο θεάτρο για την Κούνεβα: μια θλιβερή απόδειξη της ανυπαρξίας

When all else fails, we can whip the horse`s eyes…and make them sleep…and cry…

The Celebration Of The Lizard, Jim Morrison

Την περασμένη εβδομάδα παρακολουθήσαμε ένα γελοίο διαγωνισμό στο όνομα της τέχνης και του πολιτισμού. Όχι! Δε μιλώ για τη Eurovision, γιατί οι ίδιοι οι διοργανωτές της έχουν παραδεχθεί πως πρόκειται για ένα «πανηγυράκι» μουσικής. Μιλώ για το διαγωνισμό  ηλιθίων που στήθηκε πάνω στο θεατρικό έργο «Το Κίτρινο Σκυλί». Προσπάθησα να αντισταθώ… Να το παρακάμψω… Αλλά ας δούμε τα γεγονότα από την αρχή και να προσπαθήσω να συμβάλλω με κανα-δυο κριτήρια στη συζήτηση.

«Επίθεση με μπογιές στο «Από Μηχανής Θέατρο» πραγματοποίησε ομάδα 20-25 νεαρών, το βράδυ της bogiesΚυριακής, μισή ώρα πριν από την έναρξη της παράστασης, «Το κίτρινο σκυλί», έργο του Μισέλ Φάις επηρεασμένο από τη δολοφονική επίθεση κατά της μετανάστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα.

Η παράσταση, που τελικά αναβλήθηκε λόγω της επίθεσης, ξεκινούσε στις 10.15 το βράδυ. Στις 9.45 οι δράστες της επίθεσης, μπήκαν στο θέατρο, πέταξαν μπογιές και έγραψαν συνθήματα φωνάζοντας «βγάζετε λεφτά από τον πόνο της Κούνεβα», «κάνατε αστικό θέμα την Κούνεβα» και άλλα..»  Ελευθεροτυπία 11/5/2009

Τι έχουμε εδώ, λοιπόν; Κατά την κρίση μου μια παρέα βλακέντιων, διανοούμενων της πλάκας, επαναστατών «εξ αποκαλύψεως», wannabe κατόχων του ελληνικού κοπιράιτ της εξέγερσης και τεμπέληδων εκ πεποιθήσεως σηκώθηκαν μια μέρα από τη νάρκη τους, νόμισαν πως είχε ξημερώσει η Αναρχική Δημοκρατία, είχαν λύσει όλα τα προβλήματα, των αφεντικών, του πολέμου, των άθλιων συνθηκών εργασίας και διαβίωσης και αποφάσισαν να λύσουν τα ζητήματα του πασιφισμού στη λογοτεχνία και της θεατρικής βιομηχανίας.

Από την άλλη, βέβαια, έχουμε μια σειρά δημοσιογράφων και πολιτικών που ζουν στη δική τους Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Ξαφνικά, αφού έλυσαν όλα τα ζητήματα της κρατικής καταστολής, της οπλοφορίας των δολοφόνων μπάτσων, τις ελεγχόμενης βιομηχανίας της πληροφόρησης, της «πνευματικής ιδιοκτησίας» και του ελεύθερου ίντερνετ, ξύπνησαν το επόμενο πρωί και ανακάλυψαν πως ο βασικός τους εχθρός στρατοπεδεύει στα Εξάρχεια και ετοιμάζεται να καταλύσει τη δημοκρατία. Αλλά για αυτούς θα τα πούμε πιο κάτω. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


λίγες ασυναρτησίες για τους αριστερούς “που δέχονται πιέσεις”

Καθημερινά πρέπει να συμβιβαζόμαστε… και σιωπούμε…

  • Πώς να διεκδικήσεις ένσημα; Πώς να ζητήσεις τις υπερωρίες; Να φτιάξεις σωματείο; Να απεργήσεις; ΧΑ!
  • Πώς να αντιδράσεις στα μαγαζιά που καταλαμβάνουν πλατείες και παραλίες με τα τραπεζάκια και τα «πριβέ πάρκινγκ»;
  • Πώς να αντιδράσεις στα άθλια παραπήγματα που αποκαλούνται «πίστες και night club» και σερβίρουν πανάκριβα μπόμπες ποτά σε προκάτ κατασκευές, χωρίς έξοδο κινδύνου και στοιχειώδες συνθήκες ασφάλειας;
  • Πώς να αντιδράσεις στον καθημερινό εκβιασμό της πολεοδομίας, των νοσοκομείων, των φροντιστηρίων και των τραπεζών όπου «ή πληρώνεις ή τελειώνεις»;

Μα έτσι δεν είναι και οι πολιτικοί μας; Συνδιαλλαγές πάνω και κάτω από το τραπέζι με παπάδες, γερμανούς της SIEMENS, εφοπλιστές και γαλακτοβιομήχανους.

«Το νόμιμο είναι και ηθικό» μας έλεγε ο φίλτατος Βουλγαράκης. Αλλά και το παράνομο το κάνουμε νόμιμο… και άρα ηθικό, μας δίδαξε η υπόθεση Παυλίδη.

Είναι τρομερή η πίεση που νιώθει ο καθένας μας και δεν κακίζω κανένα που δεν αντιδρά. Μάλιστα οι περισσότεροι από μας όλο και κάποια «μικροεπανάσταση» θα κάνουμε στην προσωπική μας ζωή. Με φοβερό και δυσβάσταχτο προσωπικό κόστος, φυσικά…

Άλλοι δε θα το σκάσουμε το φακελάκι, άλλοι δε θα «κάτσουμε» στον προϊστάμενο για την προαγωγή ή την πρόσληψη. Άλλοι δε θα «ρίξουμε» το συνάδελφο για την πάρτη μας . Κάποιοι θα τολμήσουμε κι ένα βήμα παραπάνω… θα φτιάξουμε μια ομάδα για τα αδέσποτα, για μουσική ή θέατρο, για την καφετέρια που έχει καταλάβει το πεζοδρόμιο της γειτονιάς μας… ίσως δειλά – δειλά κοιτάξουμε αν υπάρχει και κανένα σωματείο στον κλάδο μας «να έχουμε κι από ‘κει μια άκρη».

Όλα αυτά με φόβο και τρόμο… Μη γίνει καμιά στραβή, μέρες δύσκολες που είναι, και βρεθούμε χειρότερα και από τον πακιστανό της γειτονιάς μας

Μέχρι τώρα ξέραμε τους πολιτικούς που τα παίρνουν. Τώρα υπάρχουν και αυτοί που φοβούνται…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


πρωτομαγιά… και η γσεε πιάνει το Μάη…

Η ΓΣΕΕ τη φετινή πρωτομαγιά μας έδειξε για άλλη μια φορά τις πραγματικές διαθέσεις και βλέψεις. Παρ’ όλο που gsee_aείχαμε τον περασμένο χειμώνα

  • Το ξέσπασμα της μεγάλης οικονομικής κρίσης
  • Την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και των λιμανιών Πειραιά-Θεσσαλονίκης
  • Την αποκάλυψη ενός βαθύτατου συστήματος διαφθοράς της κυβέρνησης σε όλα τα επίπεδα
  • Τον ηρωικό Δεκέμβρη των μαθητών
  • Τη μάχη για την προάσπιση του συνδικαλισμού στα Jumbo, και φυσικά…
  • Τη δολοφονική απόπειρα των μαφιόζων απέναντι στη Κωνσταντίνα Κούνεβα

Τι αποφάσισαν αυτοί οι χαραμοφάηδες;

Να αναστείλουν τις διαδηλώσεις της εργατικής πρωτομαγιάς και να τη μετατρέψουν σε ένα πανηγυράκι-συναυλία στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »