Τι είναι το κόμμα του Καμμένου και ποια η ταχτική απέναντι του;

Το κόμμα του Καμμένου προκαλεί μια ιδιόμορφη «σιωπή» στο χώρο της αριστεράς.. Η περιγραφή του αλλάζει τα πολιτικά συμπεράσματα..οπότε ο χαρακτηρισμός του σα μια θολή, γενικώς δεξιά «αντι-μνημονιακή» δύναμη, αφήνει όλα τα περιθώρια για ταχτικίστικους χειρισμούς… Πότε είναι λαμόγιο, διαδρομάκιας, όψιμος αντι-μνημονιακός, υπουργός όλως των δεξιών κυβερνήσεων, πότε εν δυνάμει σιωπηρός σύμμαχος που μπορεί να δώσει «πέντε – έξι βουλευτές σε μια δικιά μας, αντι-μνημονιακή κυβέρνηση».

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, λοιπόν, είναι ένα τυπικό ακροδεξιό κόμμα κι όσοι προσπαθούν να το κρύψουν κάνοντας κωλοτούμπες μπροστά σε ανίερες συμμαχίες, κάνουν  πολύ κακό στα καθήκοντα της αριστεράς…

Η στοίχιση και δόμηση του δεν βασίζεται σε κάποιο λαϊκίστικο, δεξιό πολιτικό λόγο… Έχει δύο βασικούς πυλώνες : τον εθνικιστικό και ρατσιστικό λόγο κόντρα στα λαϊκά εισοδήματα και τις κοινωνικές παροχές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

μμμμμ….εγέρθητι! …ou la la!

Όταν τρίβεσαι στη γκλίτσα του τσοπάνη…

 


Η πολυδιασπάση είναι ευεργετική για την Αριστερά!

Από τότε που με θυμάμαι, ένα κομμάτι της αριστεράς «ψήνεται» για την ενότητα του χώρου…

Ναι… μπορεί και να υποκρύπτονται αναλύσεις περί «ευρύτερου δημοκρατικού χώρου», όπως πχ στη Γαλλία που συμπράττει το ΚΚ με το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ή, απλά, διαθέσεις αφομοίωσης μικρών σχηματισμών από ένα μεγαλύτερο.

Δεν μπορώ να αρνηθώ πως, πράγματι, φαίνεται πειστικός ο πρωτόγονος ισχυρισμός περί «ισχύς εν τη ενώσει»…  Όμως, όταν αθροίζεις καφέ και πορτοκαλάδα, στο τέλος δεν έχεις παραπάνω κι απ` τα δύο αλλά ένα ξέπλυμα παντελώς άχρηστο για οποιοδήποτε σκοπό.

Η σύγκριση των δύο τελευταίων εκλογών είναι αποκαλυπτική…

Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ πριν από 2 χρόνια λειτούργησε προωθητικά και για τις δύο πλευρές. Οι 315.000 ψήφοι ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ το 2009, έγιναν το 2012 386.000 της «ρεαλιστικής» κεντροαριστεράς της ΔΗΜΑΡ και ένα εκατομμύριο του ΣΥΡΙΖΑ.  Και οι δύο πλευρές απελευθερώθηκαν και μπόρεσαν να αναδείξουν τον προγραμματικό τους λόγο αντί να αναλώνονται σε συντροφικά μαχαιρώματα μεταξύ τους.

Είστε τόσο σίγουροι πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα έβγαζε 17+6-23% αν βρίσκονταν στα ίδια ψηφοδέλτια ο Ψαριανός που καλούσε την περασμένη διετία να υπάρχει σύμπραξη της αριστεράς με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και να πεταχτεί το ακροδεξιό ΛΑΟΣ από την κυβέρνηση;

Προχωρώ παραπέρα το συλλογισμό μου…

Αν είχε αποχωρήσει το Μέτωπο[1] (δηλ. ΚΟΕ-ΔΕΑ-ΑΠΟ-Αλαβάνος) από το ΣΥΡΙΖΑ πάνω στη φουσκονεριά των Δημοτικών εκλογών και δημιουργούσαν ένα σχήμα με όλη ή μέρος της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ θα είχε προκύψει ένας  πόλος γύρω στο 3 με 5% αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Οι απώλειες θα ήταν ελάχιστες για τον Τσίπρα γιατί πάλι θα διατηρούσε ένα κορμό αριστερών συνεργασιών μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ.. Το ΚΟΚΚΙΝΟ, η ΡΟΖΑ, η ΑΚΟΑ, ο Γλέζος κλπ θα διατηρούσαν το πολυσυλλεκτικό προφίλ του σχήματος.

Η κρίση, λοιπόν, του πολιτικού συστήματος αφήνει κενό για δημιουργία ξεκάθαρων πολιτικών χώρων..

Αυτή τη στιγμή υπάρχει κενό ΚΑΙ για μια «κινηματική» αντικαπιταλιστική αριστερά των απεργιών και του εργατικού ελέγχου, αλλά ΚΑΙ για ένα «ντούρο» μισο-πατριωτικό Αντι-ΕΕ,  ΑντιΕυρώ χώρο.

Πολύ περισσότερο υπάρχει η δυνατότητα ανάπτυξης ενός «υποκειμενικού», μπλανκιστικού σχήματος.

Πολλοί από τους αναγνώστες νομίζουν πως έχω μια πικρόχολή εχθρική στάση με την αριστερά…  Δεν ισχύει.. Θεωρώ πως όλες οι εκδοχές συνεισφέρουν… Από τον ελευθεριακό κομμουνισμό και τον συνωμοτισμό ως και την κυβερνητική αριστερά… Ο καθένας ας δουλέψει το σχέδιο του.

Αυτό που «εχθρεύομαι» είναι τον τακτικισμό.. Να υποτάσσεις, να αποκρύβεις το ξεχωριστό σχέδιο και να μετατρέπεσαι σε διαδρομίστα παράγοντα.

Αν, λοιπόν, στις «συνιστώσες» έχει απομείνει έστω ένα απομεινάρι ξεχωριστού σχέδιου από τον Τσίπρα, αν έχουν να πουν κάτι εκτός από πανηγυρτζίδικες ανακοινώσεις, έχουν μια ακόμα ευκαιρία να ανασυνταχτούν…. Στο αντίπαλο στρατόπεδο, η κρίση στη ΝΔ δεν θα δημιουργούσε άλλο πόλο, αν δεν υπήρχε το (καποτε!) περιθωριακό σχήμα της Χ.Α.

Εγώ θα συνεχίσω να παλεύω προς αυτή την κατεύθυνση….

Κι ελπίζω σύντομα να έχω κάποια ευχάριστα νέα..

Πολύ σύντομα!


[1] Να μη χάσει το Μέτωπο τη δεύτερη ευκαιρία, 12/11/2010


Πόσο παραπάνω από το 16,78 θέλετε ΣΥΡΙΖΕΟΙ για να διώξετε τους χρυσαυγίτες από τον Αγ. Παντελεήμονα;

«Δεν έχουμε κόσμο», «Δεν είμαστε κοινωνικά γειωμένοι», «Δεν είναι πρόβλημα η δράκα συμμοριτών»

Χιλιάδες ψέματα, για πολλά χρόνια…

Χιλιάδες ψέματα για να κρυφτείς πίσω από την ανημποριά σου…

Έρχονται νέες υπεκφυγές, νέες φαιδρές δικαιολογίες…

«Δεν είναι της παρούσης», «Δεν θα πέσουμε στην παγίδα της ακροδεξιάς ατζέντας για το μεταναστευτικό»..

Ήδη αρχίσαμε τις πρώτες εκπτώσεις.

Αναζητούν μια κυβέρνηση της αριστεράς που δεν «αγγίζει»  την κόλαση 2 εκατομμυρίων συμπολιτών μας. Αναζητούν μια «μίνιμουμ», αντιμνημονιακή κυβέρνηση.. σαν κι αυτή την προσωρινή της κάθαρσης του 1989. Do you remember Marika Mitsotaki, συντροφοι;

Η αριστερά του 17% (ή του 25%) θα κυβερνήσει ή θα κρατήσει ένα πανίσχυρο κοινοβουλευτικό αντιπολιτευτικό πόλο.

Όταν περιμένεις να διώξουν  τους φασίστες του Αγ. Παντελεήμονα οι αριστεροί Υπουργοί Δ. Τάξεως και Πρόνοιας και οι αριστεροί Διευθυντές Αστυνομίας…

Όταν περιμένεις πως τα νομοσχέδια και οι κρατικοί οργανισμοί θα αντικαταστήσουν το κομμουνιστικό κίνημα..

Όταν περιμένεις πως ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και η ΕΡΤ θα είναι τα όργανα αγκιτάτσιας και προπαγάνδας.

Γρήγορα θα καταλάβεις  πως αυτό είναι ανέφικτο.

Και τότε θα αρχίσεις κι άλλα «μούμπλε μούμπλε» και θα σφυράς ανέμελος..

Εσύ μπορεί να μην το καταλαβαίνεις…

Αλλά θα έχεις φορέσει το κοστούμι του ΠΑΣΟΚ που παράτησαν οι προηγούμενοι στην γκαρνταρόμπα της Βουλής.


«Μετά τους Ναζί, εμείς!»

Η φράση του τίτλου αποδίδεται στο γραμματέα του ΚΚ Γερμανίας, του μεγαλύτερου κόμματος της αριστεράς μετά το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Κοκορευόταν πως έφτασε η ωρά να κυβερνήσει η αριστερά.

……

Εκτελέστηκε στο Αουσβιτς (ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης) το 1944.

Καθώς έφευγε, οι οπαδοί του Χίτλερ έκλεισαν τις γραμμές γύρω του με όλα τα σημάδια της αφοσιωμένης πίστης. Ο Τέλμαν και ο Μίντσενμπεργκ γελούσαν σαν σχολιαρόπαιδα. Όσο για μένα, ήμουν τόσο χαμένος και προβληματισμένος, όπως όταν είχα δει το παρακμιακό τελετουργικό λίγες μέρες πριν στο Γκρούνβαλντ. Δεν μπορούσα να δω τίποτα για να γελάσω. Αισθάνθηκα πραγματικά βουτηγμένος στη θλίψη.

Ο Μίντσενμπεργκ, ρίχνοντας μια ματιά σε μένα, ρώτησε: «Ντιέγκο, τι τρέχει με σένα;».

«Αυτό που τρέχει», του είπα, «είναι ότι με κατακλύζει ένα προαίσθημα. Το προαίσθημα ότι, αν οι ένοπλοι κομμουνιστές άφηναν σήμερα στον Χίτλερ να φύγει ζωντανός, θα μπορούσε να ζήσει για να κόψει τα κεφάλια και των δυο συντρόφων μου σε λίγα χρόνια».

Ο Τέλμαν και ο Μίντσενμπεργκ γέλασαν δυνατά. Ο Μίντσενμπεργκ με επαίνεσε για τη ζωηρή φαντασία που είχα ως καλλιτέχνης.

«Θα πρέπει να αστειεύεσαι», είπε. «Δεν άκουσες τον Χίτλερ να μιλά; Δεν κατάλαβες, από όσα σου μετέφραζα, τι ανοησίες έλεγε;».

MyArt, my Life: an autobiography, Dover 1991, Ντιεγκο Ριβερα

 

Στην κατεστραμμένη από την οικονομική κρίση Γερμανία του μεσοπολέμου, η αριστερά είχε βάλει σαν κύριο σκοπό να «νικήσει» και ξεπεράσει το Σοσιαλιστικό κόμμα και να αναδειχθεί σαν η κύρια δύναμη κόντρα στη Δεξιά.

Θεωρούσαν πως οι Ναζί ήταν μια λαϊκίστικη φούσκα, χωρίς ειρμό και πρόγραμμα που θα ξεφτιλιστεί μόνο από τον πρωτόγονο , παραληρηματικό λόγο.

Ανίκανοι να αναγνωρίσουν το φασιστικό πολιτικό κίνημα, αντέδρασαν ΚΑΙ πολύ αργα ΚΑΙ με λάθος τρόπο.

Στα 1933 οι Ναζί ήταν στην εξουσία και το κράτος ήταν στα χέρια τους. Η αριστερά από την αδιαφορία, γύρισε στο «δημοκρατικό» μέτωπο. Νόμισε πως η υπερασπιση του κοινοβουλευτισμού και της αστικής δημοκρατίας μέσα από τα Λαϊκά Μέτωπα, θα δημιουργούσε ευρύτερες συσπειρώσεις.

Όταν, όμως, ο λαός αναζητεί «τους προδότες στο Γουδή», απλά ταυτίζεσαι με την παλιά διαφθορά και χαρίζεις τον «αντισυστημισμό» στα φασιστικά κινήματα.

Συνεχίστε να περιμένετε να «ξεφουσκώσουν» οι Ναζί και να παλέψουν «οι Δήμοι, οι φορείς και τα συνδικάτα»


…και 2 ανακοινώσεις από «ΡΕΣΑΛΤΟ» & «ΣΙΝΙΑΛΟ» για την 48ώρη απεργία

Παραθέτω χωρίς δικό μου σχολιασμό τις ανακοινώσεις από τα στέκια «Ρεσάλτο» στο Κερατσίνι και «Σινιάλο» στο Αιγάλεω. Διαβάστε και τη συζήτηση που προέκυψε στο «Σινάλο». Εδώ θα βρείτε ένα ενδεικτικό σπό τα 26.. αυτό του «Κω. από την κατάληψη».

Ίσως κάποτε η Επαναστατική-Αντικαπιταλιστική Αριστερά αποκτήσει ξανά τη σχέση με τα κοινωνικά κομματια που απεμπλέκονται μαζικά από τις διαχειριστικές επιλογές και ξαναβρει τον τρόπο να συζητά πολιτικά έξω από συνωμοσιολογικές και «πραχτόρικες» λογικές.

ΡΕΣΑΛΤΟ

Για την 48ωρη απεργία 19-20 Οκτώβρη και τα γεγονότα στη συγκέντρωση του Συντάγματος την Πέμπτη 20/10 Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Αν το ΚΚΕ έκανε «ειρηνικές» αλυσίδες στο Πολυτεχνείο του `80 και στη Γένοβα το 2001;

Η απόφαση του ΚΚΕ να παρεμποδίσει την προσέγγιση των αστυνομικών μπλοκ από κομμάτια του κινήματος, έχει την δικιά του αυτοτελή πολιτική βαρύτητα. Για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία του εργατικού ελληνικού εργατικού κινήματος έχουμε την προσπάθεια ΕΠΙΒΟΛΗΣ του «πασιφισμού» με οργανωτικό τρόπο. Επειδή, όμως, υπάρχει μια συντονισμένη προσπάθεια από το ΣΥΝΟΛΟ της αριστεράς να γίνει Μαύρο-Άσπρο, θα υπενθυμίσω δύο ιστορικά, πλέον, γεγονότα: τη διαδήλωση του Πολυτεχνείου το 1980 και τη διαδήλωση της Γένοβας το 2001.

Δύο διαδηλώσεις που επιβεβαιώνουν πως μπορούν να υπάρξουν παράλληλα σε μια κοινή διαδήλωση ΚΑΙ «ειρηνικοί» ΚΑΙ «συγκρουσιακοί» διαδηλωτές… και να κριθεί η κάθε πλευρά από τη πολιτική συνεισφορά της.

Όμως, το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο σήμερα…

Αλλά ας κάνουμε μια αναδρομή στο παρελθόν, πρώτα.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 1980

Σύμφωνα με το αφιέρωμα που γράφτηκε στο Kanali Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »