Η πολυδιασπάση είναι ευεργετική για την Αριστερά!

Από τότε που με θυμάμαι, ένα κομμάτι της αριστεράς «ψήνεται» για την ενότητα του χώρου…

Ναι… μπορεί και να υποκρύπτονται αναλύσεις περί «ευρύτερου δημοκρατικού χώρου», όπως πχ στη Γαλλία που συμπράττει το ΚΚ με το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ή, απλά, διαθέσεις αφομοίωσης μικρών σχηματισμών από ένα μεγαλύτερο.

Δεν μπορώ να αρνηθώ πως, πράγματι, φαίνεται πειστικός ο πρωτόγονος ισχυρισμός περί «ισχύς εν τη ενώσει»…  Όμως, όταν αθροίζεις καφέ και πορτοκαλάδα, στο τέλος δεν έχεις παραπάνω κι απ` τα δύο αλλά ένα ξέπλυμα παντελώς άχρηστο για οποιοδήποτε σκοπό.

Η σύγκριση των δύο τελευταίων εκλογών είναι αποκαλυπτική…

Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ πριν από 2 χρόνια λειτούργησε προωθητικά και για τις δύο πλευρές. Οι 315.000 ψήφοι ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ το 2009, έγιναν το 2012 386.000 της «ρεαλιστικής» κεντροαριστεράς της ΔΗΜΑΡ και ένα εκατομμύριο του ΣΥΡΙΖΑ.  Και οι δύο πλευρές απελευθερώθηκαν και μπόρεσαν να αναδείξουν τον προγραμματικό τους λόγο αντί να αναλώνονται σε συντροφικά μαχαιρώματα μεταξύ τους.

Είστε τόσο σίγουροι πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα έβγαζε 17+6-23% αν βρίσκονταν στα ίδια ψηφοδέλτια ο Ψαριανός που καλούσε την περασμένη διετία να υπάρχει σύμπραξη της αριστεράς με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και να πεταχτεί το ακροδεξιό ΛΑΟΣ από την κυβέρνηση;

Προχωρώ παραπέρα το συλλογισμό μου…

Αν είχε αποχωρήσει το Μέτωπο[1] (δηλ. ΚΟΕ-ΔΕΑ-ΑΠΟ-Αλαβάνος) από το ΣΥΡΙΖΑ πάνω στη φουσκονεριά των Δημοτικών εκλογών και δημιουργούσαν ένα σχήμα με όλη ή μέρος της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ θα είχε προκύψει ένας  πόλος γύρω στο 3 με 5% αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Οι απώλειες θα ήταν ελάχιστες για τον Τσίπρα γιατί πάλι θα διατηρούσε ένα κορμό αριστερών συνεργασιών μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ.. Το ΚΟΚΚΙΝΟ, η ΡΟΖΑ, η ΑΚΟΑ, ο Γλέζος κλπ θα διατηρούσαν το πολυσυλλεκτικό προφίλ του σχήματος.

Η κρίση, λοιπόν, του πολιτικού συστήματος αφήνει κενό για δημιουργία ξεκάθαρων πολιτικών χώρων..

Αυτή τη στιγμή υπάρχει κενό ΚΑΙ για μια «κινηματική» αντικαπιταλιστική αριστερά των απεργιών και του εργατικού ελέγχου, αλλά ΚΑΙ για ένα «ντούρο» μισο-πατριωτικό Αντι-ΕΕ,  ΑντιΕυρώ χώρο.

Πολύ περισσότερο υπάρχει η δυνατότητα ανάπτυξης ενός «υποκειμενικού», μπλανκιστικού σχήματος.

Πολλοί από τους αναγνώστες νομίζουν πως έχω μια πικρόχολή εχθρική στάση με την αριστερά…  Δεν ισχύει.. Θεωρώ πως όλες οι εκδοχές συνεισφέρουν… Από τον ελευθεριακό κομμουνισμό και τον συνωμοτισμό ως και την κυβερνητική αριστερά… Ο καθένας ας δουλέψει το σχέδιο του.

Αυτό που «εχθρεύομαι» είναι τον τακτικισμό.. Να υποτάσσεις, να αποκρύβεις το ξεχωριστό σχέδιο και να μετατρέπεσαι σε διαδρομίστα παράγοντα.

Αν, λοιπόν, στις «συνιστώσες» έχει απομείνει έστω ένα απομεινάρι ξεχωριστού σχέδιου από τον Τσίπρα, αν έχουν να πουν κάτι εκτός από πανηγυρτζίδικες ανακοινώσεις, έχουν μια ακόμα ευκαιρία να ανασυνταχτούν…. Στο αντίπαλο στρατόπεδο, η κρίση στη ΝΔ δεν θα δημιουργούσε άλλο πόλο, αν δεν υπήρχε το (καποτε!) περιθωριακό σχήμα της Χ.Α.

Εγώ θα συνεχίσω να παλεύω προς αυτή την κατεύθυνση….

Κι ελπίζω σύντομα να έχω κάποια ευχάριστα νέα..

Πολύ σύντομα!


[1] Να μη χάσει το Μέτωπο τη δεύτερη ευκαιρία, 12/11/2010

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s