Ένας αμερικάνος μπασκετμπολίστας για τις κινητοποιήσεις στην Ελλάδα

Ένας αμερικάνος μπασκετμπολίστας του Παναθηναϊκού, ο Ντρου Νίκολας, έδωσε συνέντευξη στο ΒΗΜΑ πριν από  δύο εβδομάδες.

Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι ούτε «κομμουνιστής», ούτε «αναρχικός», ούτε «ακτιβιστής». Ένας Δημοκρατικός υποστηρικτής του Ομπάμα και… απίστευτα τυχεράκιας που βγάζει τα άντερα του από λεφτά συνεχίζοντας να παίζει με τη «σπυριάρα».

Λοιπόν, αυτός ο τύπος αναρωτήθηκε φωναχτά για τις περίεργες ελληνικές αντιλήψεις περί κινήματος:

 Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι ότι συνήθως οι Έλληνες κατεβαίνουν σε διαμαρτυρία ή κάνουν απεργία για μία ημέρα. Κλείνουν τους δρόμους, κάνουν πορείες, μερικές φορές τα σπάνε. Και μετά; Τι γίνεται; Την επόμενη ημέρα πηγαίνουν στη δουλειά σαν να μην τρέχει τίποτα; Για εμένα, αν θέλεις να απεργήσεις ή να διαμαρτυρηθείς, κάν’ το ώσπου να αλλάξει κάτι, ώσπου να εκπληρωθούν τα αιτήματά σου. Δεν μου πέφτει λόγος, αλλά μην κάνεις απεργία για μία ημέρα και μετά όλα καλά

Εμμμμ.. δεν ήταν κανένας «αγωνιστής» εκεί δίπλα να του εξηγήσει το Σχέδιο της Πολιτικής Παρακαταθήκης…

Φτάνει να κάνεις μια πιο λάρτζ πρόταση από το διπλανό σου… μια «αγωνιστική» πλειοδοσία από τους ανταγωνιστές σου… μια πιο εμπεριστατωμένη προγραμματική αντι-πρόταση από τους ιδεοληπτικούς συντρόφους σου… μια πέτρα παραπάνω ή μια τζαμαρία, επιπλέον, κάτω, από τους «φλώρους».

Δεν έχει σημασία αν κερδίζουμε ή χάνουμε…

Σημασία είναι να μην μπορεί κανείς να μας την μπει πως δεν έχουμε προτάσεις ή δεν κάνουμε «κάτι».

Που να καταλάβει τι σημασία έχει η «ζύμωση» στα ουζερί των Εξαρχείων για τους νεκρούς και τραυματίες της περασμένης εβομάδας…