Καλό ταξίδι Μωχάμεντ

Τον ήξερα, σχεδόν, 20 χρόνια… Καλός άνθρωπος αλλά άτυχος… όπως συνήθως συμβαίνει… γιατί η ζωή δεν είναι παραμύθι.

Μέχρι τα τελευταία ταλαιπωρήθηκε από την ανέχεια και την κατάσταση της υγείας του. Το ένα επιδείνωνε το άλλο.

Μου έλεγε πριν από λίγο καιρό «Γέρασα… έγινα κουτσό άλογο και δεν με παίρνει κανένας για δουλειά».

Κι ήταν ούτε 45 χρονώ… Αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα του Μαροκινού μετανάστη στην Ελλάδα . Εδώ, σιγά-σιγά, έτσι θα μοιάζει και ο Έλληνας με την πείνα που θα πέσει.

Αμ δεν ήταν, πάντα, έτσι.  Στην αρχή έπιαναν τα χέρια και δούλευε παντού και πάντα. Ακόμα και στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά πήγαινε στα «κενά» του και έφτιαξε γραφείο υποστήριξης μεταναστών. Αλλά με τον καιρό κι αυτά κόπηκαν. Βλέπετε «γέρασε». Κάτι λίγο η μέση του, κάτι παραδίπλα το κυκλοφορικό και τα δόντια του. Η φτώχεια του φόρτωνε κάθε χρόνο κι άλλους δυο παραπάνω.

Με μεροκάματα της πλάκας, με φαγητό και χαρτζιλίκι που έβγαινε με τσοντάρισμα από φίλους και γνωστούς. Τα νοίκια χρωστούμενα σε ένα χαμόσπιτο που η σπιτονοικοκυρά του – από καλοσύνη – έκανε τα στραβά μάτια … και του πλήρωνε και το ρεύμα, κάπου κάπου.

Κατάφερε πριν από 6 μήνες να γυρίσει στη πατρίδα του.

Στο μυαλό μου το είχα φτιάξει σα λύτρωση. Πως θα βρεθεί ξανά σε έναν οικείο τόπο… φτωχικά αλλά λίγο ήρεμα, λίγο πιο ανάλαφρα.

Απ’ ότι έμαθα χθες, αυτή η «ευτυχία» κράτησε λίγο. Μετά από λίγο καιρό ξαναβγήκαν τα προβλήματα που τον οδήγησαν στην ξενιτιά το ’90. Γυρνοβολούσε για μεροκάματο από πόλη σε πόλη.

Έφυγε από καρδιά την περασμένη Τετάρτη στα 50 του.

Δεν ξέρω αν ήταν από πίκρα ή στεναχώρια…

Δεν θα το μάθω ποτέ.

Δεν υπάρχουν χάπι εντ στη ζωή μας.

 

Advertisements

3 Σχόλια on “Καλό ταξίδι Μωχάμεντ”

  1. Ο/Η Maria λέει:

    den to ksereis auto.an iparxoun i oxi happy end.ki an i ipothesi pros to xeirotero einai mia pithanotita(auto kano sxedon panta) paizei kai to antitheto(auto to douleuo).
    eimaste edo gia na paleuoume telika.anisos agonas gia kapoious..
    nai.alli malakia den exo na po.
    🙂

  2. Ο/Η bodyfull λέει:

    Προτιμώ ένα άθλιο τέλος από μία αθλιότητα χωρίς τέλος

  3. Ο/Η gatouleas λέει:

    Μαρία, μάλλον καταλήγω πως μπορεί να υπάρχει μια happy ζωή (εστω και στο περίπου) αλλα το end δεν είναι εξ` ορισμού γαμισε τα;
    Δύσκολα μπορεί να με πείσει καποιςο πως υπάρχει αυτό που βλέπουμε σε κάποιες ταινίες για τους γαλήνιους γέροντες που φεύγουν ήρεμοι, γεμάτοι εν σοφία..
    Ολό και κάποια μαλακία, ένα γαμώτο, ένα «όχι τώρα, πούστη» θα πετάμε λίγο πριν τα κακαρώσουμε (αν το βλέπουμε να `ρχεται).
    Κι εδώ είναι bodyfull, που πιστευώ πως όταν βλέπεις το «τελος» να `ρχεται, πάντα θα επιλέγεις την «αθλιότητα»..


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s