Ο θάνατος του Λεγάκη, «τέλειωσε» πρόωρα το μοναδικό πετυχημένο (;) στοίχημα του ΣΥΝ

ΓΙΑ ΤΟ ΝΙΚΟ ΛΕΓΑΚΗ

Κατ’ αρχήν ο Νίκος Λεγάκης ήταν αυτό που λέμε, ο ευγενικός, λαϊκός γιατρός που νοιαζότανε για το συνάνθρωπο του και τη γειτονιά του. Και μιλάω για πραγματική «γειτονιά», τα Καμίνια… κι όχι τίποτα ΒΠ προάστια.

Η συνεχής υποβάθμιση της «κάτω μεριάς της Πειραιώς», οδήγησε το Λεγάκη πριν από καμιά δεκαριά χρόνια, στην ίδρυση μιας τοπικής κίνησης και τον έφερε και στο Δημοτικό Συμβούλιο στις τελευταίες εκλογές. Θα μπορούσε να ήταν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ…. Και τα δύο κόμματα του πρόσφεραν, αβέρτα, θέσεις και οφίτσια. Προτίμησε ένα δρόμο μακριά από αυτά τα λούκια. Γι’ αυτό και διατήρησε την καλή του φήμη μέχρι το τέλος.

Βοήθησε πολύ κόσμο… Ακόμα και έμενα σε μια δύσκολη περίπτωση υγείας μου. Χωρίς να με ξέρει προσωπικά. Τον ευχαρίστησα πολλές φορές γι’ αυτό..

Το κάνω κι άλλη μια φορά μέσα από το μπλογκ μου…

…αν και θα προτιμούσα να μην ήταν με αυτή την αφορμή.

Ακόμα και τώρα, πάντως, δεν κρύβω τη διαφωνία μου με την επιλογή του σαν κεντρικό εκπρόσωπο μιας αριστερής δημοτικής κίνησης.

Όχι, προφανώς, για την καταλληλότητα ή μη του ίδιου του πρόσωπου, αλλά για τη πολιτική λογική που κρύβεται πίσω από αυτούς που τον προτείνουνε. Βάζουμε ένα αχρωμάτιστο, ηθικό πολίτη για να κρύψουμε κάτω από το χαλί την ανεπάρκεια της πολιτικής μας.

2006 – 2009

Σε αυτή την περίοδο, χοντρικά, ανάμεσα στις κινητοποιήσεις για το άρθρο 16 και το Δεκέμβρη του 2008, το «Λιμάνι της Αγωνίας» ακολουθεί μια πολιτική αριστερής – νεοΣΥΡΙΖιακής φρασεολογίας, αλλά στην πράξη και την καθημερινότητα εφαρμόζει προγραμματική αντιπολίτευση στη Δημαρχία Φασούλα μακριά από τα υπαρκτά κοινωνικά κινήματα της περιόδου. Ο Δρίτσας παρελαύνει από κάθε «κεντρική» αριστερή εκδήλωση και διαδήλωση, αλλά στο Δήμο ψηφίζουν άνευ όρων τα δικομματικά προεδρεία του ΔΣ και υπερψηφίζουν, κριτικά, δάνεια του Δήμου.

Η «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ αρκείται στις γενικόλογες αριστερές εξαγγελίες και οι κεντροαριστεροί ήταν ικανοποιημένοι γιατί εφαρμοζόταν η πολιτική τους

Το Λιμάνι περίμενε να κληρονομήσει τη φθορά της ΠΑΣΟΚικής δημαρχίας όπως ο Αλαβανικός ΣΥΡΙΖΑ περίμενε να κληρονομήσει τα δημοσκοπικά 18άρια.

2009 – σήμερα

Ο ΣΥΝ έχοντας πετύχει την πλήρη αποδοχή αυτού του δίπολου «αριστερής φραστικής πλειοδοσίας – κεντροαριστερής παρέμβασης στην κοινωνία και στους θεσμούς» , βάζει ένα νέο διπλό στόχο.

Μια σοσιαλδημοκρατική επιλογή ως κεντρικού υποψήφιου και την εκλογική συνεργασία με τους Οικολόγους.

Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Ε, λοιπόν, αυτό που κατακεραυνώνεται στο «κεντρικό» πολιτικό σκηνικό, στον 3ο τη τάξη πολιτικής σημασίας δήμο της Ελλάδας – στον Πειραιά – γίνεται πραγματικότητα.

Το «Λιμάνι» και ο ΣΥΝ δημιουργούν ένα εκλογικό σχήμα, τη «Συμμαχία» η οποία στηρίζεται από 4 διαφορετικά περιφερειακά σχήματα. Ξαφνικά ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ – «Μέτωπο» – Οικολόγοι και ΔΗΑΡΙα του Κουβέλη μπορούν και συνδιαμορφώνουν κοινό πρόγραμμα και ψηφοδέλτιο κάτω από τον σοσιαλδημοκράτη Λεγάκη.

Βλέπετε οι κεντρικοπολιτικές μπαλαφάρες και τα «διαφορετικά σχέδια», αν δεν πατάνε σε υπαρκτές πολιτικές διαφωνίες, δεν μπορούν να κρυφτούν σε πραγματικό κοινωνικό πεδίο.

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΣΤΟ «ΛΙΜΑΝΙ»

Φυσικά δεν ήταν όλα ρόδινα στο «Λιμάνι». Με την μετατόπιση του Δρίτσα στη Βουλή, φούντωσε η υπόγεια διαμάχη για τη διαδοχή του επικεφαλής στο δημοτικό σχήμα.

Η διαφωνία δεν υπήρχε στο ήδη συμφωνημένο σχέδιο αλλά στο «ποιος είναι ο καταλληλότερος» για να το εκφράσει.

Αν κάποιος το παραζαλίσει θα βρει διαφορετικούς πολιτικούς συμβολισμούς.  Κι εδώ ψάχνουνε «σύμβολα» να αντικαταστήσουν το «σύμβολο Δρίτσα». Από τη μία ο Καρδαράς του ΣΥΝ είναι ο «γραβατωμένος» μεγαλοδικηγόρος και  πρώην δημοτικός σύμβουλος της κοινής δημαρχίας ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ επί Λογοθέτη και από την άλλη ο Μπελαβίλας (και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης του Αλαβάνου) είναι ο καθηγητής μέλος της αγωνιστικής ΠΟΣΔΕΠ που κόντραρε την αναθεώρηση του άρθρου 16. Η άλλη πλευρα μιλά για έναν ευπρεπή δικηγόρο και για έναν μεγαλομανή, αντιπαθητικό, εγωιστή παράγοντα που βάζει τις κλίκες πάνω από την πολιτική. Πιο underground οι χαρακτηρισμοί ξεφεύγουν, ένθεν και ένθεν… εγώ σταματώ εδώ.

ΝΕΑ ΚΡΙΣΗ 15 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Στην πραγματικότητα ο θάνατος του Λεγάκη ενταφίασε οριστικά τις όποιες ελπίδες για «κληρονομιά» του 3,5% που είχε κερδίσει πριν από 4 τέσσερα χρόνια. Αυτό θα διασκορπιστεί, πλέον, κυρίως στο δικομματισμό.

Από την άλλη ή όποια αντικατάσταση του επικεφαλής του συνδυασμού, θα ανασύρει ξανά τις παλιές ηγετικές διαμάχες. Μια υποψηφιότητα ΣΥΝ θα «πετάξει» έξω «Μέτωπο», Οικολόγους και Ανανεωτικούς, αλλά και ο Δρίτσας ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να υποστηριχτεί από τα άλλα κόμματα. Μια πιθανή υποψηφιότητα της ανένταχτης «φιλοΑλαβανικής» και «Δριτσέικης»  Σταθάκη, θα ξενερώσει όλο το Συνασπισμικό κομμάτι. Σε όποιον/α και να  καταλήξουν, θα οδηγήσει σε επίσημη  ή ανεπίσημη «απόσυρση» άλλων πλευρών.

Πλέον το 6,5% των εκλογών του ’06 φαντάζει άπιαστο όνειρο… πόσο, μάλλον, που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατάφερε και έβγαλε ψηφοδέλτιο στο Δήμο.

Οι μεγαλόπνοοι στόχοι μιας απολίτικης παναριστεράς οδήγησαν σε μια ευάλωτη και εύθραυστη ετερόκλητη συμμαχία.

Πλέον ψάχνουν αυτόν που θα φορτωθεί τα αίτια της ήττας…

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s