η ανίκανη γενιά των σαραντάρηδων

Μερικές φορές θα ήθελα να ξυπνήσω και να μου πουν πως όλα αυτά ήταν ένα όνειρο…

Η να με χώσουν σε ένα κρυογονικό θάλαμο μαζί με τον Walt Disney και να βρεθώ 20 με 30 χρόνια αργότερα.

Όμως, βαθειά μες την ψυχή μου, μία μεταφυσική επιθυμία έχω…

Να μπορούσε να βρεθεί ένα όπλο που να εξαφάνιζε από προσώπου γης και από την παγκόσμια ανθρώπινη μνήμη, τους σημερινούς σαραντοπενηντάρηδες. Ένα όπλο που να εξαΰλωνε όσους γεννήθηκαν στη δεκαετία του ’60 και να δημιουργούσε ένα τεράστιο, αλλά τόσο χρήσιμο γενεαλογικό κενό.

Αυτή η γενιά είναι η πιο άχρηστη και ατάλαντη απ’  όσες έχουν εμφανιστεί εδώ και 100-τόσα χρόνια.

Όλες οι προηγούμενες είχαν τις δικές τους «προτάσεις» και ελπίδες.

Στα ’20 είχαμε τη Ρώσικη και τις άλλες ευρωπαϊκές επαναστάσεις.

Στα ’30 είχαμε την Ισπανία, την Κίνα, τη Γαλλία.

Στα ’40 είχαμε την Ελλάδα και τα κινήματα μετά τον πόλεμο.

Στα ’60 είχαμε το Μάη.. στη Γαλλία, στην Πράγα.

Στα τέλη του ’70 είχαμε τη Νικαράγουα, την Πολωνία της Αλληλεγγύης, την Ιρανική επανάσταση.

Ακόμα και η «ησυχία» του ’50 (με εξαίρεση την Ουγγαρία), είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Η ανθρωπότητα ξαναχτίζεται πάνω στις στάχτες του πολέμου και το μέλλον φαντάζει καλύτερο.

…Και ξαφνικά έρχονται τα τεμπέλικα, παχουλά κοράκια να μασουλήσουνε τα «έτοιμα».

Δεν έχουν μάθει ούτε να χτίζουν, ούτε να κυνηγούν. Θαυμαστές του Τομ Κρουζ και του Μάικλ Νταγκλας.. Όλα νομίζουν πως είναι ένα εξυπνατζίδικο παιχνίδι… Κάτι σαν Risky Business…

Δεν έχτισαν ούτε επιχειρήσεις, αλλά ούτε σωματεία. Μόνο με έναν εγωιστικό  κωλοπαιδαρισμό νομίζουν πως τα πάντα φτιάχτηκαν «για πάρτη τους»…. «easy money», που λένε.

Ειδικά στην Ελλάδα ζήλεψαν αφάνταστα τη γενιά του Πολυτεχνείου. Όχι για τους  αγώνες τους, αλλά για τη «ρεαλιστική προσαρμογή τους» . Για τη γενιά που πήγε σχολείο στη μεταπολίτευση, ο Πάγκαλος συμβολίζει τον Παρισινό Μάη, ο Σιμίτης τις βόμβες και την αντίσταση στη Χούντα και η Δαμανάκη την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Ζήλεψε το ξεπούλημα των ιδανικών και δοκίμασε την απόλυτη ιστορική Ύβρη. Προσπάθησε να ξεπουληθεί πριν ακόμα δημιουργήσει ένα κόκκο χρήσιμο προς πώληση. Μετά τους κατεστραμμένους νεόπτωχους γιάπηδες των ’90ies, όμως, για άλλη μια φορά, θα διαπιστώσει  και με απόλυτα επώδυνο τρόπο πως «έφτασε δεύτερη». Η γενιά του Πολυτεχνείου αφού ξεπούλησε και τα ασημικά του μαγαζιού, τρέχει σε πρόωρες συνταξιοδοτήσεις μπας και προλάβει τα τελευταία κουκούτσια.

Ο σημερινός σαραντοπενηντάρης, όμως, έχει μείνει εγκλωβισμένος στις φαντασιακές του αυταπάτες. Πολύ νέος για «να την κάνει», αλλά και πολύ γέρος για να μάθει να αγωνίζεται.

Παρακολουθώ με θλίψη παιδιάστικες αντιδράσεις από «ώριμους» μπούληδες.  ΟΚ… Μπορεί να είμαι σκληρός με τους χαρακτηρισμούς μου, αλλά τους δίνω πολλά ελαφρυντικά. Έτσι έμαθαν να δουλεύουν. Τα πάντα τα έκαναν με την κρατική προστασία. «Η τέχνη του επιχειρείν» ήταν οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, οι χαριστικές συμβάσεις με το δημόσιο και οι αθρόες υπερτιμολογήσεις με το ανάλογο «λαδάκι» του αρμόδιου. Αλλά και ο συνδικαλισμός κάτι αντίστοιχο ήταν. Ο σημερινός «σαραντακαικάτι» το μόνο που ξέρει είναι τον προστατευόμενο και «τσάμπα-μάγκα» του συνδικαλισμού των ΔΕΚΟ.  Προεδρείο αναλάμβανε αυτός που «ξέρει» να ελιγχθεί στους  υπουργικούς διαδρόμους, που «ξέρει» να μιλήσει στους «κατάλληλους» . Είναι δυνατόν τώρα στα «γεράματα» να μάθει νέα κόλπα;

Και η αριστερά του, αντίστοιχη ήταν… Ούτε «ανατρεπτική», αλλά ούτε και μεταρρυθμιστική.  Μια συνεχόμενη μπαλαφάρα… Άπειρες αερολογίες, θεωρητικά σχήματα και φτηνό κοπιάρισμα της τέχνης του πολιτικάντη.

Ποτέ δεν κάθισε στα σοβαρά να παράξει ένα σχέδιο ανατροπής, να δοκιμάσει τρόπους και σχήματα ΕΝΑΝΤΙΑ στο κράτος και τα όργανα του. Αλλά ούτε και δοκίμασε νέους «ρεφορμιστικούς» δρόμους. Ακόμα και οι αριστεροί δήμοι σαν τη Νίκαια και το Ρέντη μετά από 30 τόσα χρόνια «αριστερής» διακυβέρνησης, δεν έχουν να προτείνουν ούτε ένα θεσμό, ούτε μία πειραματική δράση που να τους διαφοροποιεί από αντίστοιχους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Όλα στα όρια του ΠΑΣΟΚικού ρεαλισμού.

Είναι τυχαίο, άραγε, που στα 2010 αναζητεί τους δικούς του «Παπανδρέου» και «Καραμανλή»; Είτε κατασκευάζει «fake»  ηγέτες, σαν τον Τσίπρα και τον Κικίλια ή αναμοχλεύει από τον πάτο του βαρελιού τα απομεινάρια των προηγούμενων, σαν τον Αλαβάνο και το Δημαρά. Της πλάκας γενιά… της πλάκας ηγεσία…

Έτσι, βρίσκεται μόνιμα σε κατάθλιψη… Ανάμεσα σε μια ενοχική αίσθηση ανικανότητας και σε ένα σκυλάδικο, ανικανοποίητο «τα θέλω όλα, τώρα» ήθελε να ζήσει σαν τις κοσμοπολίτικες σελίδες του Κωστοπουλικού ΚΛΙΚ και ΝΙΤΡΟ και γι’ αυτό δεν θα έχει το αξιοπρεπές τέλος της γενιάς του Βέγγου.

Θα ψηφήσει με ένα πολυκαιρισμένο ιμιτασιόν κουστούμι, φεσωμένη στις κάρτες και στα δάνεια.

Αλλά το χειρότερο είναι πως θα ψοφήσει ο καθένας μόνος του…  και χωρίς να ξέρει και το γιατί.

Τα ιδρυματικά, χαζοχαρούμενα «Φιλαράκια» του ’90, έχουν μεταμορφωθεί σε «Desperate Housewives» των 2000. Ποτέ η «Μόνικα» δεν κατάλαβε πως έγινε «Μπρι».

Μόνο μπουρλότο, λοιπόν… Στα πρόσωπα αλλά και στα μυαλά μας.. μπας και η λήθη φέρει μια άλλη μέρα.

Advertisements

18 Σχόλια on “η ανίκανη γενιά των σαραντάρηδων”

  1. Ο/Η giannisf λέει:

    Συμφωνώ! Και μάλιστα ότανβλέπω τους σημερινούς 40αρηδες που δουλεύουν στο Υπουργείο που εργάζομαι!
    Οι περισσότεροι διορίστηκαν με βύσμα και στα πανεπιστήμια-που τώρα θέλουν να κλείσουν- δεν πατούσαν και παίρνανε πτυχία για την πλάκα…
    Βλέπεις το μικροαστισμό τους στις καθημερινές σειρές που προβάλλονται στα ιδιωτικά κανάλια. Εξοχικό, καμία γκομενίτσα και κοιλιά μέχρι το πάτωμα. Αφήνουν τους νέους στην ανεργία και στη φτώχεια και αυτοί προσπαθούν να σωθούν με πρώορες συνταξιοδοτήσεις και επιδόματα. Και άσε τους νεους να κουρεύονται…

  2. Ο/Η silentcrossing λέει:

    Καλησπέρα! δεν τα έχουμε ξαναεί, μάλλον, αυτό το κείμενο όμως ήταν το πρώτο πράγμα που διάβασα νωρίς το πρωί και το σκέφτομαι όλη μέρα. Δεν έχω να προσθέσω κάτι, για την ακρίβεια δεν θα άλλαζα ούτε τελεία. Να μην αισθάνεσαι ενοχές μόνο για όσα τους καταλογίζεις γιατί το δίκιο είναι μαζί μας. Το ίδιο και η (πραγματική) γενιά του Πολυτεχνείου, σε διαβεβαιώ…

  3. Ο/Η gatouleas λέει:

    @giannisf, οι 40άρηδες ΝΟΜΙΖΟΥΝ πως θα την σκαπουλάρουν. Δεν είναι τόσο μεγάλοι για να συνταξιοδοτηθούν, αλλά είναι τόσο «φεσωμένοι» και εγκλωβισμένοι που δεν μπορούν να «το πάρουν κι αλλιώτικα».
    @silentcrossing, δεν έχω ενοχές. Θα το φάνε όλο το «παλούκι» και ΔΕΝ θα πουν κι ένα τραγούδι. Έχουν μια ολόκληρη κόλαση μπροστά τους… Ίσως ειπώθηκε για αυτούς το γνωστό ρητό «too old to rock`n`roll, too young to die». Αααα πολύ ωραία τα λίνκς σου «Αγαπάω»… 🙂

  4. Ο/Η bodyfull λέει:

    kill them all, just do it

  5. Ο/Η Κώστας Σκιαδάς λέει:

    Μεγάλη εντύπωση μού έκανε ή ατάκα, ή οποία όμως άν καί σκληρή έπρεπε νά λεχθεί.
    “Αλλά το χειρότερο είναι πως θα ψοφήσει ο καθένας μόνος του… και χωρίς να ξέρει και το γιατί”.

    Ή γενιά πού θά ακολουθήσει, θά είναι καί πάλι μία γενιά τής ανέχειας όπως ήταν ή μεταπολεμική. Καί ίσως τότε οί δυσκολίες τής ζωής νά βοηθήσουν τούς νεοέλληνες ώστε νά συνέλθουν καί νά αρχίσουν νά συμπεριφέρονται όπως καί οί παππούδες τους, γνωρίζοντας τήν λιτότητα καί τήν εγκράτεια. Τουλάχιστον θά ξαναβρούν οί άνθρωποι καί πάλι τό γέλιο τους πού σήμερα έχει χαθεί.

  6. Ο/Η Κώστας λέει:

    Πόσο αληθινό, πόσο δίκαιο !!!!
    Είμαι απόλυτα σύμφωνος και ας ανήκω σε αυτή την γενιά.
    Η γενιά του ρουσφετιού, του βολέματος. Μια χαμένη γενιά, η οποία όξυνε (διόγκωσε) τα προβλήματα που κληροδότησε η γενιά του Πολυτεχνείου

  7. Ο/Η gatouleas λέει:

    @bodyfull, no one here gets out alive, now
    @ΚώσταΣκιαδά, για να ξαναβρούμε τη δύναμη και την ομορφιά του γέλιου, πρέπει να ξαναβρούμε την αξιοπρέπεια μας… και αυτή βασίζεται στο να μπορείς@ να ορθώσεις ανάστημα. Η μεταπολεμική γενιά γαλουχήθηκε από γονείς, που πάλεψαν τον πόλεμο, έγιναν «σαλταδόροι» σε γερμανικά καμιόνια για ένα ψωμί κι όχι μαυραγορίτες και λαδέμποροι.
    Οι σαραντάρηδες το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να τραγουδούν το «if you tolerate this»… και γι` αυτό ΘΑ ΔΟΥΝΕ τα παιδιά τους να γίνονται κιμάς από την κοινωνία που ανέχτηκαν.
    @Κώστα… ναι.. το έφαγε αμάσητο όλο το παραμύθι των 80ies.. και το τρώει ακόμα!

  8. Ο/Η Banshee λέει:

    Τα πες όλα. Καλημέρα!

  9. Ο/Η Maria λέει:

    oi kakomoirides ki autoi me ti paramithia emegalosane kai ti paramithia poulane..den exei meinei kai tipota allo ..paramithi sto paramithi.
    kai asta ta politika.vasika oi saranto-penintarides trone xontra mamisia tora.
    xoria auta pou dinoune.
    exeis dikio.exafanizol ginete?

  10. Ο/Η mikavour λέει:

    Αααα τι ρατσισμός είναι αυτός με τη γενιούλα μου; Τι σας φταίξαμε μωρέ; Εμείς παιδιά της αλλαγής (του Αντρέα ΓΠ), του Γκορμπατσώφ, του Ερωκομμουνισμού, ήμαστε τι θέλατε να κάνουμε; Μεγαλώσαμε μέσα στα νεόδημητα της αντιπαροχής, δεν πατούσαμε στα μαθήματα γιατί κάναμε την επανάσταση αφισοκολόντας για το ΚΚΕ το Εσ ή το ΠΑΣΟΚ και πετούσαμε δίφραγκα στους ΔΑΠίτες όταν τολμούσαν να εμφανιστούν στα αμφιθέατρα. Ναι, μας ήρθαν εύκολα τα πράγματα στην αρχή, αλλά ζορίζουν τώρα, ε; Και πρέπει να ξεπληρώνουμε και το δάνειο, δεν μας χωρούσε το παλιό διαμέρισμα. Θα δούμε τι θα γίνει στο εξής…

    Βέβαια θυμάμαι τον εαυτό μου και τους φίλους μου στα πρώτα νιάτα, να βρίζουμε τη γενιά του Πολυτεχνείου που «όλο τρώει από τη κουτάλα και όλο κάνει μαύρη πλάκα» αλλά έχω αρχίσει να φοβάμαι ότι αυτού του είδους το χάσμα γενεών είναι πολύ επικίνδυνο.

    Γιατί αγαπητοί 20σαρό30αντάρηδες (-αρες) η ζωή στο κάθε βήμα της, ο κόσμος στην κάθε μέρα του δεν κληρονομείται, ούτε κληροδοτείται. Τον φτιάχνουμε από την αρχή, κάθε μέρα, όλοι μαζί, ανεξαρτήτως ηλικίας.

    Και έχω και γω ράματα για τη γούνα πολλών από σας, που προ 2004 μου τρέχατε με τόσο ενθουσιασμό εθελοντές στις τελετές έναρξης και πλήξης να μου παριστάνετε τους κούρους και τον καραγκιόζη σκουπιδιάρη και ήσαστε τόσο μα ΤΟΣΟ ευτυχισμένοι και περήφανοι που είσαστε Ελληνόπουλα, και ίσως μερικοί από τους πιο παλιούς να κλάψατε από χαρά που βλέπατε τον ΓΑΠ να ρίχνει τις ζεμπεκιές του μπροστά στον φακό μόλις ανακοινώθηκε στην Ελληνική αντιπροσωπεία το χαρμόσυνο νέο (ναι, αυτός υπέγραψε και τους Ολυμπιακούς…). Και τώρα, τρέχω εγώ να πληρώνω τους γαμημένους τους Ολυμπιακούς!

    Βέβαια κάνατε τον Δεκέμβρη, υποκλίνομαι… Βοηθήσαμε και εμείς όμως λίγο, και χαίρομαι και γι’ αυτό. Εμείς είχαμε προσπαθήσει να κάνουμε κάτι με τον Τεμπονέρα, όχι με τόση επιτυχία, αλλά τουλάχιστον δεν το κατεβάσαμε έτσι, αμάσητο (κι εκεί ο ΓΑΠ, στην κηδεία, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις…). Αλλά για τους θανάτους των μεταναστών που προηγήθηκαν και συνεχίστηκαν, τι κάνουμε όλοι μαζί; Αιτούντες πολιτικό άσυλο σου λέει, άνθρωποι «ξένοι» για τη γενιά σας, για την τάξης σας, για τη γλώσσα σας, για το χρώμα σας, για τις παρέες σας… Τι κάνατε, τι κάναμε και τι κάνουμε όλοι μαζί; Μόκο ε; Μόκο στην καλύτερη, γιατί είναι και ο Άγιος Παντελεήμονας, μεγάλη η χάρη του.

    Εμείς πήραμε τις δουλειές με το γλύψιμο; Ακόμα και αυτοί που τρούπωσαν έτσι, τουλάχιστον πληρώνονταν. 8500 δρχ μηνιάτικο και 60 δραχμές ρεφενέ στην ταβέρνα, τότε… Όχι να μπαίνεις με στέιτζ για 400 Ευρώ τον μήνα, να σε πληρώνουν κάθε εξάμηνα στην καλύτερη και να βγάζεις τον σκασμό, μη δυσαρεστήσεις το βίζμα σου… Αυτό δεν μπορώ να το χωνέψω με τίποτα: 6 μήνες απλήρωτοι οι υπάλληλοι των ΚΕΕ πέρσι (επί επάρατης και φυσικά διορισμένοι από την ίδια, ο βουλευτής να ‘ν καλά), μόνο 4 άτομα ήθελαν να συμμετέχουν στην απεργία της ΓΣΕΕ… «Εεε δεν θα τα χάααααάσουμε, αλίμονο, θα μας τα δώωσουν»! Δεν πειράζει, περίμενε, θα στα προσθέσουν στη σύνταξη!

    Άσε που συνεχίζετε, οι αρσενικοί από σας, σοσιαλιστές, αριστεριστές, αριστεροί, ελευθεριακοί και γκρουπούσκουλα να μου τρέχετε να καταταχτείτε στα στρατά! Χαμπάρι δεν έχετε πάρει ότι τώρα υπάρχει νόμος και μπορείτε τουλάχιστο να προσπαθήσετε να κάνετε κάτι χρησιμότερο στη ζωή σας, κάνοντας απλώς μια αίτηση… Γιατί μου τρέχετε με τόση βία και άγχος να καταταχτείτε, να «ξεμπερδεύετε»; Επειδή το λέει ο μπαμπάς; Και εδώ ο μπαμπάς φταίει;

    Τέλος πάντων, συγχύστηκα γράφοντας… Καλύτερα, αντί να τα χώνει ο ένας στον άλλο να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί, γιατί δεν τα βλέπω καλά τα πράματα…

    Αυτή η φωτογραφία πάνω – πάνω σαραντάρηδες δείχνει; Φαινόμαστε ακόμα τόσο τζόβενα στα μάτια σας; 🙂

  11. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Καταλαβαίνω και συμφωνώ εν πολλοίς με το σκεπτικό σου αλλά προσωπικά πιστεύω πως η πιο υπερτιμημένη και υπεύθυνη για τα σημερινά χάλια του τόπου είναι η περίφημη Γενιά του Πολυτεχνείου.

  12. Ο/Η gatouleas λέει:

    @tsalapeteinos, είναι χιλιοπειπωμένες οι «κατηγορίες» για τη γενιά του Πολυτεχείου. Πριν από καμιά σαρανταριά χρόνια, υπήρχαν οι αντίστοιχες για τους «συνθηκολογημένους» του εμφύλιου. Χιλιάδες «Κοεμτζήδες» της Παραγγελιάς του Τάσσιου, ύψωσαν το ανάστημα τους στους πατεράδες τους και έφτιαξαν το Πολυτεχνείο… και μετά ηττήθηκαν…και το ξεπούλησαν…
    ..και αυτή είναι η διαφορά των σημερινών σαραντοπενηντάρηδων με τους προηγούμενους mikavour…
    Όχι, γιατι «έκαναν λάθη» ή ήταν «δεξιοι», αλλά γιατί γέρασαν χωρίς να κάνουν ΠΟΤΕ τη δική τους εξέγερση.
    Σε καμια δεκαριά χρόνια θα κρίνουμε κατα πόσο οι σημερινοί τριαντάρηδες θα έχουν κάνει κάτι χρήσιμο ή θα είναι φτήνοι, αποτυχημενοί «αντιγραφείς» της 80ίλας…

    • Ο/Η mikavour λέει:

      Όχι, δουλειά μας δεν είναι να κρίνουμε τα προηγούμενα, αλλά να ζούμε το τώρα. 10 χρόνια είναι πολλά, αγαπητέ γατούλη, πρέπει να κάνουμε πράματα άμεσα.

      Αγαπητά πτηνά και τετράποδα, θέλω να πω, να, δεν είναι ούτε πλάκα, ούτε «άποψη», να ψάχνεις να βρεις «τις γενιές που φταίνε». Είναι ρατσισμός, με επιπλέον κινδύνους, γιατί κόβουμε τις γέφυρες με τα άλλα ζώα – συμμάχους και εθιζόμαστε σε μια πολύ στρεβλή θεώρηση του ιστορικού υποκειμένου: αντικαθιστούμε τον άνθρωπο με την αγέλη.

      Δεν υπάρχουν γενιές, υπάρχουν εποχές και κάθε εποχή κυριαρχείται από τις τάσεις, τις ιδέες και τη δράση των ανθρώπων της. Την εποχή που εμείς ξεπεράσαμε την εφηβεία μας δεν κοινωνήσαμε την ήττα του εμφύλιου ή του Πολυτεχενείου, σημαδευτήκαμε όμως από την μητέρα όλων των ηττών: την πτώση του τείχους, ένα τάνκερ για την Κούβα, το τέλος των ιδεολογιών και της ιστορίας. Ίσως είναι πολύ πιο οδυνηρή η αναγκαστική αντικατάσταση του ονείρου από τον πραγματισμό ή τον κυνισμό. Δε μένει και πολύς χώρος για τη «δική σου εξέγερση»…

      Οι παλιότεροι βρήκαν χώρο να ονειρευτούν, εξεγέρθηκαν, ηττήθηκαν. Μετά ξεπούλησαν; Τι ξεπούλησαν μωρέ; Η ιστορία των πατεράδων σας δεν είναι το avatar να το βλέπετε μέσα από 3D γυαλιά. Επιστρατεύστε τη λογική σας παρακαλώ: Ένας ηττημένος δεν έχει τίποτα «να ξεπουλήσει», τάχει χάσει ήδη όλα: την ελπίδα, την πίστη, την αυτοεκτίμηση. Ή σχεδόν όλα, μιας και του μένει η παρηγοριά ότι είχε δίκιο, έκανε το σωστό… Δείτε καλά, τους πατεράδες σας δείτε, ακούστε τι σας λέει η Γώγου και ο Τάσσιος αφού σας αρέσει, αλλά ΜΗΝ κολλάτε στους διαχρονικούς αστέρες – νυν και αεί πουλημένα τομάρια, τύπου Μίκη, Σαββόπουλου, Δαμανάκη, Λαλιώτη και ΣΙΑ

      Πάλι μ’ έπιασε γλωσσοδιάρροια, αλλά ακόμα θέλω να πω: κάθε ιστορική στιγμή τη διαμορφώνουν όλες οι γενιές που τη ζουν και τώρα όλοι μαζί πρέπει κάτι να κάνουμε για το σήμερα. Στο ΕΑΜ και τον εμφύλιο δεν πολέμησαν μόνο οι 20αροτριαντάρηδες ούτε όλοι αυτής της γενιάς ήταν από τη μια πλευρά… Το δίκιο, το άδικο και το όνειρο δε γνωρίζει ηλικίες ούτε γενιές, μόνο ψυχές.

      Όνειρα γλυκά, 2 το πρωί…

  13. Ο/Η χαρη λέει:

    καλημέρα, καλώς σέ ξαναβρίσκω Γατουλέα (έλειπα όπως ξέρεις) και να μέ συμπαθάς αλλά δεν έχω ακούσει μεγαλύτερη αρλούμπα (γενικά, εδώ και χρόνια) απ’ αυτήν που ταξινομεί τούς ανθρώπους με βάση την ημερομηνία γέννησης ( : και δεν περίμενα να την ενστερνίζεσαι εσύ που δεν μάς έχεις συνηθίσει στην μονοδιάστατη οπτική αυτών που σώνει και καλά κάπου «ανήκουν»)…: Οι άνθρωποι είναι άτομα (μοναδικά και ανεπανάληπτα, ναι, τι να κάνουμε) κι αν η ημερομηνία γέννησής τους τούς κάνει να γνωρίζουν ευκολότερα κάποιους «σύγχρονούς τους», αυτό δεν σημαίνει και τόσο πολλά για την ιδιοσυγκρασία τους τελικά… Φυσικά οι συνθήκες είναι παντοδύναμες, και κάνουν τούς ανθρώπους να ζουν πράγματα που εν πολλοίς δεν επέλεξαν, κι εκεί πολλές φορές κρίνονται, αλλά… να μού επιτρέψεις να σού πω ότι

    όταν μιλάς για γενιά (τής νομικής και) τού πολυτεχνείου (γιατί όπως ξέρεις το «πολυτεχνείο» χωρίς τη «νομική» δεν θα υπήρχε) φαντάζομαι πως ξέρεις καλά ότι στο φοιτητικό κίνημα κατά τής δικτατορίας πήραν μέρος το πολύ 3.000 άνθρωποι – από τα 3 εκατομμύρια να πούμε πληθυσμό τής αθήνας (και, άντε, τα 10 εκατομύρια συνολικά στην ελλάδα…) Από αυτές τις 3.000 εγώ δεν ξέρω να εξαγόρασαν τη στάση τους τη δράση τους και τον εαυτό τους πάνω από 100 (θέλεις 300; άντε) Οι υπόλοιποι διατηρούν την αξιοπρέπειά τους φαντάζομαι. Οι άλλοι υπόλοιποι όμως (τής «γενιάς») που ήτανε γύρω και κάνανε τουμπεκί ψιλοκομμένο και σφυρίζαν κλέφτικα (τα εκατομμύρια που λέγαμε), πώς θέλεις να ανήκουν τώρα δικαιωματικά (μολονότι αυτούς η ιδεολογία τής «γενιάς» τούς αρέσει…) στο ίδιο τσουβάλι; – και ζητάς το λόγο τώρα από δαύτους γιατί φέρθηκαν, μετά τη χούντα, με την ίδια έλλειψη τσαμπουκά (με την καλή έννοια) κι αξιοπρέπειας (με τη χειρότερη δυνατή έννοια) π0υ έδειξαν και κατά τη διάρκειά της;

    και έτσι πάει λέγοντας… και για τούς υπόλοιπους τα ίδια φαντάζομαι ισχύουν, τηρουμένων κάποιων αναλογιών – Πώς μπορείς να ζητάς τον λόγο από όλους συνολικά, όταν δεν είναι όλοι ίδιοι ατομικά; Εντάξει, μάς επηρεάζουν οι συνθήκες, σίγουρα τα παιδιά που βγήκαν στον δρόμο οποιαδήποτε εποχή δεν θά’βγαιναν αν ζούσαν σε άλλη ίσως, αλλά – από πού κι ώς πού αυτά ανήκουν σώνει και καλά στη γενιά τών συνομήλικών τους που κάθισαν σπίτι τους;

    κι όταν διαπιστώνεις (δικαίως και ορθά σε ορισμένες περιπτώσεις κατά τη γνώμη μου) συνολικά φαινόμενα όπως ο φθόνος ή η βαρεμάρα ή η μαλακία ή ο ωχαδερφισμός ή η βλακεία, ξέρεις μού φαίνεται ότι αυτά δεν έχουν σχέση με ηλικίες – και η ομαδοποίηση μπορεί να είναι μια μεγάλη (διαλεκτική δήθεν) απάτη, αλλά απάτη: και πολύ απατηλή…

    άντε καλό χειμώνα 🙂

  14. Ο/Η gatouleas λέει:

    Αχ, βρε Χάρη μου… ειδικά εσύ περιμένα να με καταλάβεις.. Αλλά μάλλον, είναι ένα ακόμα σύμπτωμα της περιόδου.. Έχουμε χάσει τη στοιχειώδη ΑλφαΒήτα και κοινούς τόπους και όλα φαντάζουν να ξαναγράφονται από την αρχή.
    Μου φαίνεται περιέργο να πρέπει να ξαναθυμίσω την απαραίτητη «ποιητική άδεια» για να κάνω ένα σχόλιο για τη «γενιά», την «τάξη», το «φύλο», το «χρώμα», το «έθνος». Όλα αυτά είναι ΣΥΜΒΑΤΙΚΕΣ ομαδοποιήσεις και όχι στερεοτυπικές με χρησιμότητα την αναζήτηση κοινωνικής ταυτότητας πέρι από την ΠΡΟΦΑΝΗ θέση πως «το κάθε άτομο είναι ξεχωριστό και ιδιαίτερο.»
    Δεν θέλω να συνεχίσω την επιχειρηματολογία μου, γιατί θα μαλακώσει τη συγκεκριμένη κραυγή καταγγελίας… ή αυτοκριτικής.
    Επαναλαμβάνω, όμως, πως δεν μπορεί ΚΑΝΕΝΑΣ σαραντοπενηντάρης να γυρίσει με τον τσαμπουκά του κινηματογραφικού Κοεμτζή στον πατέρα και να του πει με πύρινα μάτια, «εσύ έσκυψες, και τώρα θέλεις να σκύψω κι εγώ;»
    Το «πουλάκι» για αυτους πέταξε… Πλέον μπορούν μόνο οι «επόμενοι».
    Και mikavour, έστω και καθυστερημένα, δεν ψάχνω «φταίχτες» και «ήρωες»… Δεν αναζητώ «αίτια» και «δικαιολογίες»….. Βαρέθηκα τον ακαδημαϊκό»σχετικισμό»… Την παρλαπίπα των 80ies… «δεν υπάρχει ασπρο ή μαύρο αλλά αποχρώσεις του γκρι»…. Ένα ταξικό γαμωσταυρίδι από τα σωθικά περιμένω να ακούσω.
    Και εκτιμώ πως αυτό αν βγει, θα έρθει από τη σημερινή no future γενιά… Ναι… κάπου ανάμεσα στα 3d και στο ρεφενέ των τριπλών και τετραπλών συγκατοικήσεων..

  15. Ο/Η χαρη λέει:

    απλώς την έχω σκυλοβαρεθεί την καραμέλα τών «γενιών» γατουλέα, χωρίς να φταις εσύ – και συνεπώς δεν άντεξα να φανταστώ ότι τη χρησιμοποίησες με όρους ποιητικής άδειας: είναι πάντως λίγο ρίσκο – και το μεγαλύτερο ρίσκο είναι το ότι πυροδοτείς πολυλογίες απ’ τη μεριά μου 😥
    anyway με την ευκαιρία να πω (το ξέχασα προηγουμένως αλλά μάλλον βγήκε από τα συμφραζόμενα) ότι μού άρεσε η παρέμβαση mikavour (κι ας μη συμπαθώ ιδιαίτερα τα άτομα που ανήκουν στη γενιά της (!) (αυτό δεν είναι ρατσισμός είναι στατιστική -επί τής ζωής μου- 😦 !) Κι επίσης ήθελα να πω και πάλι το ξέχασα παραπάνω πως (δεν έχω αμφιβολίες ότι) τα τελικά σου συμπεράσματα είναι βασικά σωστά: η παρέα τού no future έχει (πολύ) future… 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s