για μια αντικαπιταλιστική πρόταση στην κρίση- εισαγωγή

Τον τελευταίο μήνα γράφω και σβήνω όλα τα πολιτικά σχόλια που θέλω να κάνω… Τα ξαναδιάβαζα και δεν έβλεπα κάτι παραπάνω από μια αυτονόητη και εύκολη κριτική…  Δεν είναι κακή… το 90% των συμπολιτών μας βρίζει το σύμπαν και είναι έτοιμο να πάθει εγκεφαλικό.

Όμως δεν μπορούσα να βρω μία αφορμή να ξεφύγω από τη γενικόλογη γκρίνια… ακόμα και ο εξοργιστικός ταχτικισμός του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μου προκαλούσε κάτι παραπάνω από θλίψη. Είχα πέσει, απ’ ότι φαίνεται, στη λούμπα.. είχα παρασυρθεί από τον τηλεγραφικό και πολιτικάντικο τρόπο αντιμετώπισης της καθημερινότητας. Η ατακαδόρικη αντιμετώπιση τςη πολιτικής με είχε καταβάλλει…

Ο χώρος αυτός έχει πάθει μια «ανάποδη» παράκρουση εδώ και 8 μήνες. Από εκεί που τα οικονομικά θέματα ήταν εκτός ατζέντας, πλέον οι πάντες πετάνε και μια παρόλα. Δεν είναι κακό να αντιλαμβάνεσαι, έστω και στην ύστατη στιγμή πως πρέπει να απαντήσεις για τα προβλήματα της Βάσης της του κοινωνικού ιστού. Το πρόβλημα βρίσκεται στη φύση των προτάσεων… συνήθως είναι οικονομοτεχνικού και αποπολιτικοποιημένου πλαισίου και γρήγορα εκτρέπονται σε μια φτηνή χουλιγκάνικη αντιπαράθεση.

«Ειδικοί» παρελαύνουν από εφημερίδα σε πάνελ και από εκδήλωση σε συνέντευξη, ενώ η «μάζα» οπαδοποιείται… Αν πριν είχαμε «ΣΥΡΙΖΑ μελών» ή «ΣΥΡΙΖΑ συνιστωσών», «ριζοσπαστική ή προγραμματική αντιπολίτευση», τώρα τα διλήμματα είναι «Ευρώ ή δραχμή», «εθνικοποίηση τραπεζών ή όχι»… όλα ξεπερνιούνται αν βρεις το «σωστό» σύνθημα… όλα κωδικοποιούνται σε κολπατζίδικες εκφράσεις που διαφέρουν στη σύνταξη ή σε «κρυφά μηνύματα». Δείτε τις θέσεις του ΣΥΝ και του Μετώπου για το δημόσιο χρέος. Μόνο οι μυημένοι θεωρούν τις διαφορές «σαφής» σε σημείο που να ορθώνονται οδοφράγματα μεταξύ τους.

Η μία πλευρά διεκδικεί  «Να τεθεί άμεσος στόχος η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους των δανείων αυτών και η ριζική αλλαγή των όρων αποπληρωμής του υπολοίπου.»[1]

Ενώ η άλλη «Να   διεκδικήσουμε … την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, …, τη μείωση των επιτοκίων και τη διαγραφή μέρους του.»[2]

Προσφέρω βυσσινάδα και τουλούμπα σε όποιον μου εξηγήσει τη διαφορά των δύο προτάσεων. Ποτέ ένας σχηματισμός της αριστεράς δεν είχε περιπέσει σε τέτοια ένδεια πολιτικής .

Τα μηνύματα είχαν δοθεί πριν από 1,5 χρόνο με την αμερικάνικη κρίση. Να θυμίσω την πολύμηνη σιωπή της αριστεράς για τη φύση της κρίσης, καθώς και για τα μέτρα στήριξης των αμερικάνικων τραπεζών. Μιλάγανε για «καζινο-καπιταλισμούς» και κρίσης φόρμας του συστήματος.

Στις 1η του Οκτώβρη του 2008, ένα μήνα μετά το ξέσπασμα της κρίσης είχα γράψει ένα ποστ, ακριβώς για αυτή την αμηχανία, και για το ψευτοδίλημμα των εθνικοποιήσεων που έκανε η αμερικάνικη κυβέρνηση. Περιέγραφα, πως η συνεχή πτώση των κερδών, οδηγούσε τους καπιταλιστές στην κορύφωση του τραπεζικού τζόγου. Ταυτόχρονα, προσπαθούσα να επιστήσω την προσοχή, πως αυτό το ξέσπασμα της κρίσης θα μας βάλει πολύ πιο αυξημένα καθήκοντα. Όταν συντηρητικές κυβερνήσεις σε Αμερική και Αγγλία κρατικοποιούσαν δειλά-δειλά, οργανισμούς η αριστερά πρέπει να έχει μια διαφορετική κατεύθυνση της οικονομίας..

«Οι κρατικές τράπεζες έχουν νόημα ΜΟΝΟ αν βοηθάνε στην αναδιανομή του εισοδήματος μέσα από επιδοτήσεις σε μη προνομιούχα τμήματαΓιατί αν δεν περιγράψεις ένα διαφορετικό σκεπτικό, η όποια συζήτηση για την εθνικοποίηση του 49, 51 ή 100% των μετοχών διατηρώντας αυτούσια την «εντολή» για περιορισμό των δανείων και έλεγχο των δανειοληπτών, θα είναι απλά μια τεχνική μελέτη που θα μετατρέπει τους πολιτικούς σε συνένοχους των τζογαδόρων-«επενδυτών» τύπου Βγενόπουλου.…». [3]

Ο χώρος συνέχιζε να σφυρίζει κλέφτικα για άλλο ένα χρόνο. Ακόμα και μετά τις τελευταίες εκλογές που το ΠΑΣΟΚ επί δύο μήνες έκανε προπαγάνδα προετοιμασίας για τα μέτρα, άλλοι περίμεναν το δημοκρατικό εκσυγχρονισμό του ΓΑΠ και άλλοι ευαγγελίζονταν έναν «εργατικό Δεκέμβρη» για να τους σώσει από τις αμαρτίες του υπαρκτού Δεκέμβρη.

Μετά τα μέτρα, σιγά -σιγά άρχισαν να ανακαλύπτουν την «συστημική κρίση». Παρ’ όλα αυτά, αν και θεωρητικά όλο το αριστερό φάσμα μιλά για καπιταλιστική κρίση, υπάρχει μία τομή. ΚΚΕ και αναρχικός χώρος αναζητούν, έστω και στα λόγια, μία συνολική λύση απέναντι στην καπιταλιστική κρίση, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει μίνιμουμ Μέτωπα και προτάσεις.

Με φρίκη διαπίστωσα πως άρχισαν να συμπαρασύρονται και άλλα κομμάτια της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς σε μια αναζήτηση αυτού του εύκολου και γρήγορου δρόμου. Η Ελευθεροτυπία έχει σπονσονάρει αυτή την πρωτοβουλία και δεκάδες αγωνιστές αναζητούν ένα «σοφό» πρόγραμμα, ένα αίτημα αιχμής όπου με την μαγική ενότητα της αριστεράς θα αντιμετωπίσουμε όλους τους δαίμονες του καπιταλισμού.

Την τελευταία εβδομάδα έγραψα ένα κείμενο που θα το παρουσιάσω σε ενότητες τις επόμενες μέρες.

Θα εστιάσω στην αγωνιώδη προσπάθεια να συνταχτεί ένα μίνιμουμ, ρεαλιστικό πλαίσιο σύγκλισης απέναντι στην καπιταλιστική κρίση. Γι’ αυτό θα επικεντρωθώ στο ΣΥΡΙΖΑ και δευτερευόντως στο ΚΚΕ, γιατί τα ζητήματα παρέμβασης του αναρχικού χώρου είναι εντελώς διαφορετικής φύσης.

Δεν ξέρω, ακόμα, πόσες και ποιες θα είναι οι ενότητες, αλλά θα προσπαθήσω να τις μικρύνω για να σχηματίζει η κάθε μια ένα μικρό και «γρήγορο» κείμενο.

Απλά ανακοινώνω μία γκάμα θεμάτων και προβληματισμού που αποτελούν ένα ενιαίο εργαλείο ανάλυσης και πρότασης…

Ενδεικτικά θα υπάρχει..

  • Μία παρουσίαση στα μετωπικά πειράματα της μεσοπολεμικής κρίσης
  • Κριτική για τις προτάσεις νέου νομίσματος, υποτίμησης, εθνικοποίησης και ανάπτυξης
  • Εκτιμήσεις για την οικονομία της επόμενης μέρας της αντι-καπιταλιστικής Ελλάδας
  • Το πείραμα της Barθelonika και ζητήματα εργατικού ελέγχου

Δεν ξέρω αν θα πάνε σε συνεχόμενες μέρες ή θα διακόπτονται από μια διαφορετική θεματολογία… να μην πήξουμε και καλοκαιριάτικα.

Βλέποντας και κάνοντας λοιπόν…


[1] Πρόταση 10 σημείων προς τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

 

[2] Πολιτική απόφαση 6ου Συνέδριου ΣΥΝασπισμού

[3] Κραχ στην Αμερική – Ψεύτικες αντιπαραθέσεις σε ένα διεφθαρμένο περιβάλλον

Advertisements

3 Σχόλια on “για μια αντικαπιταλιστική πρόταση στην κρίση- εισαγωγή”

  1. Ο/Η kostis λέει:

    Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά 🙂 Όσον αφορά το δεύτερο bullet, η πιο ουσιαστική κριτική που έχω διαβάσει για το κίνημα υπέρ της στάσης πληρωμών είναι ότι «Στερείται διεθνιστικού προσανατολισμού» και ουσιαστικά προτείνει ένα μεγάλο βήμα (οικοδόμηση του Σοσιαλισμού) σε μια μικρή χώρα, η οποία είναι σίγουρο ότι θα πολεμηθεί ανελέητα.

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=553880

    Θα έλεγα ότι το «ρεαλιστικό πλαίσιο σύγκλισης απέναντι στην καπιταλιστική κρίση» είναι απαραίτητο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο – δεν πολεμάς το πάνοπλο καπιταλιστικό σύστημα με σφεντόνες – χρειάζεται ένα πανευρωπαϊκό εργατικό μέτωπο κατά την ταπεινή μου άποψη. Ελάχιστα έχω δει να προβάλλεται αυτή η άποψη από την ελληνική Αριστερά, η οποία θεωρεί ίσως ότι μπορούμε να δώσουμε εγχώριες λύσεις σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία.

  2. Ο/Η krot λέει:

    Θα βάλω κι εγώ τα λινκια μου.
    Διάβασα και μου άρεσε αυτό: http://nosfy-myblognosfy.blogspot.com/2010/07/blog-post_11.html

    Επίσης, δεν ξέρω αν το έχετε ακούσει, αλλά επίκειται αυτό: http://www.etuc.org/a/7407
    Κι εγώ πιστεύω πως χρειάζεται μίνιμουμ συντονισμός και επικοινωνία τουλάχιστον μεταξύ των χωρών της ΕΕ που έχουν ήδη πληγεί (δλδ σχεδόν όλων).
    Η μικρή μας συνεισφορά από το Βέλγιο: http://solidarity-greece.blogspot.com/
    🙂

  3. Ο/Η gatouleas λέει:

    @kostis, το κείμενο του Καλλωνιάτη το θεωρώ ιδανικό δείγμα πολιτικής σύγχυσης του χώρου. Εδώ πραγματώνεται η λαική ρήση «τα μεγαλύτερα εγκλήματα γίνονται με τις καλυτέρες προθέσεις». Το προτείνω σε όλους ως δείγμα μεταμοντέρνου αχταρμά εννοιών. Σκέφτομαι να του αφιερώσω ειδικό ποστ..
    @krot, καλώς τηνε! 🙂 χαίρομαι για την συμβολή σου… Το κείμενο του Μηλιού είναι από τα λίγα που αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την τεράστια λούμπα. Αντε να δούμε!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s