Συνεχίζουμε τον αγώνα μας και για τους 7 νεκρούς μας

Μέσα σε μια βδομάδα έχουμε τους πρώτους 7 νεκρούς-θύματα της οικονομικής κρίσης.. Άνθρωποι σαν και μας… σαν το γείτονα μας… που λύγισαν από την άθλια οικονομική τους κατάσταση.

Τέσσερις[1] συμπολίτες μας έπαψαν να ελπίζουν στην Ελλάδα, στους πολιτικούς, στη δουλεία τους, στο μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους.  Τέσσερις από μας αυτοκτόνησαν, μην ελπίζοντας και μην περιμένοντας καμιά αριστερά και καμιά απεργία να τους δείξει τη διέξοδο.

Έτσι και σήμερα άλλα τρία άτομα, κάτω από τον τρόμο της απόλυσης και της ανασφάλειας, αναγκάστηκαν από το κάθαρμα τον Βγενόπουλο να δουλέψουν στο κεντρικό του κατάστημα στην Αθηνά.

Τρεις συμπολίτες μας, όπως και χιλιάδες άλλοι, έγιναν απεργοσπάστες, μπας και εξασφαλίσουν ένα μισερό μεροκάματο. Τρεις συμπολίτες μας  χάθηκαν τσάμπα και βερεσέ μέσα στις φλόγες της Marfin, αντί να είναι στο δρόμο μαζί με τους συνάδελφους τους και να καίνε οι ίδιοι το βρωμερό αυτό κατάστημα.

Γιατί πρέπει να είσαι απίστευτα ανάλγητος, ώστε να εξαναγκάζεις τους υπαλλήλους σου να ανοίγουν το κατάστημα μες τη μούρη της μεγαλύτερης απεργιακής κινητοποίησης της δεκαετίας.

ΛΙΓΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ – ΜΙΝΙΜΟΥΜ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ – ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΓΚΕΜΠΕΛΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Τα μπλοκ της διαδήλωσης ήταν πάρα πολύ μαζικά. Ίσως το μεγαλύτερο ήταν αυτό της ΓΣΣΕ – Συνδικάτων, με μικρή διαφορά από το ΠΑΜΕ, ενώ σε μικρή απόσταση το μπλοκ των Πρωτοβάθμιων σωματείων – ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των – εκτός Αυτόνομης Παρέμβασης – Συριζιακών. Εντύπωση μου έκανε πως ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο πιο «μαλθακός». Όλοι φωνάζανε συνθήματα με ένταση και παλμό και με το έφευγες από τα πρωτοβάθμια και του φοιτητικούς συλλόγους του ΝΑΡ, αισθανόσουν λες και είχες βγει για καφέ.

Η ταχτική των αντιεξουσιαστικών ομάδων ήταν απλή και γινόταν με την ώρα όλο και πιο ξεκάθαρη.

Από την αρχή έβλεπα πως είχαν διασκορπιστεί σε μικρές και ευέλικτες ομάδες. Ο χώρος αυτός δεν έχει το «άγχος» της πολιτικής καταγραφής σε ένα ενιαίο μπλοκ που να το «ζυγίσει» κόντρα στους υπόλοιπους. Επίσης αυτό το κομμάτι είναι μακριά από Πρετεντέρηδες και κανάλια ώστε να «πιέζεται» για νομιμόφρονα δράση.

Έτσι επεχείρησε να εφαρμόσει ένα απλό σχέδιο… Διάχυση των συνθημάτων του και πραχτικών του στο χύμα κόσμο. Συνθήματα από το πουθενά, σπάσιμο και κάψιμο τραπεζών και μεγάλων μαγαζιών. Με αυτή την ταχτική «τσάκισε» το κλασσικό σχέδιο της αστυνομία: ασφυχτικός εναγκαλισμός και περιφρούρηση του μπλοκ των αναρχικών για άμεση καταστολή του.

Πως, όμως, να επέμβεις όταν δεκαπέντε άτομα μες τη μέση της διαδήλωσης σπάνε και καίνε και αμέσως ξαναχώνονται μες τα σωματεία;

Αυτό που έγινε με τη MARFIN, δοκιμάστηκε και με την Εθνική και με την Αγροτική, όμως εδώ είχαμε πολλές διαφορές.

Το υποκατάστημα της MARFIN, βρίσκεται σε ένα διατηρητέο κτίριο με εκτεταμένες ξυλοκατασκευές χωρίς, μάλιστα, τις κλασσικές αλουμινένιες προστατευτικές προθήκες που μπαίνουν κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων. Σε αυτό το απροστάτευτο κτίριο, ο Βγενόπουλος εξανάγκασε[2] υπαλλήλους του να είναι μέσα, λες και δεν περίμενε κλασσικούς πετροπόλεμους και ντου.

ΤΟ ΚΚΕ ΤΟΥ `10 ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ `08

Τον  Δεκέμβρη ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δώσει αφορμές για πολιτική κάλυψη εξωθεσμικών δράσεων. Χρειάστηκε η τεράστια επίθεση του κράτους για να μετατραπεί σε ένα φοβισμένο σχηματισμό, που τρέμει το φυλλοκάρδι του μήπως και τον ξαναταυτίσουν με καμιά μολότοφ ή «εξέγερση».

Πλέον ο νέος στόχος είναι το ΚΚΕ. Λίγο η παραδοσιακή του «τσαμπουκαλίδικη» δράση σε σωματεία, λίγο η δήλωση του Μαΐλη για «μη αποδοχή του Συντάγματος»[3], το έχουν φέρει στο στόχαστρο της προβοκάτσιας.

Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα του κράτους δεν είναι το ΚΚΕ.

Το πρόβλημα του ήταν και είναι ο «Δεκέμβρης». Είναι η γενιά που έχει βγει από `κει και αισθάνεται πως «έχει» τους μπάτσους. Είναι αυτή η νέα γενιά που είναι στα όρια της νομιμότητας του συστήματος. Είναι οι πιτσιρικάδες no future.

Είναι που οι ταχτικές και τα συνθήματα αυτής της γενιάς κάνουν γκελ, πλέον, σε ευρύτερα κομμάτια.

Είναι που οι εργαζόμενοι «ανέχονται», τουλάχιστον, να βγαίνουν καμιά δεκαριά και να «κατεβάζουν» την Eurobank. Ενδόμυχα, θα ήθελαν να το κάνουν και οι ίδιοι, ίσως.

Αυτό τρέμουν οι τραπεζίτες. Μια εξάπλωση της αστάθειας που θα καθιστούσε το σχεδιασμό των μέτρων κουρελόχαρτο. Σπίτι μας να πάμε όλοι σήμερα, πιθανά, θα μπούμε λίγους μήνες μετά σε μια πανευρωπαϊκή κρίση. Δεν χρειάζονται πολύμηνοι σχεδιασμοί. Μόνο μια δεκαπενταριά μέρες «χάους» και όλα θα έχουν πάει στον αγύριστο.

Μόνο μια-δυο μεγάλες απεργίες και οι τραπεζίτες θα συνειδητοποιήσουν πως τα 140 δις θα πάνε σε μια οικονομική τρύπα με αβέβαια ανταπόδοση.

Δεν είναι τυχαίο πως η Μέρκελ[4] προσπαθεί να πείσει το γερμανικό κεφάλαιο πως η ενίσχυση της Ελλάδας είναι μονόδρομος για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια κατάρρευση της Ελλάδας, θα συμπαρασύρει το Ευρώ. Ήδη χτες έπεσαν τα χρηματιστήρια της Ευρώπης[5], μόνο με την υποψία πως η κρίση της Ελλάδας είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

ΤΑ SPREAD ΣΤΑ 5000, ΣΤΑ 10000,ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ!

Τα πρώτα αρνητικά δείγματα τα έχουμε κιόλας. Η ΕΣΗΕΑ ανέστειλε την απεργία της, τάχα μου, για τους τρεις νεκρούς. Ο σκοπός είναι να αμολύσει τα σκυλιά της προπαγάνδας, για να λασπολογεί ο κάθε Άδωνις και Βορίδης. Δυστυχώς, δεν έχω ακούσει καμιά διαμαρτυρία για την ανοιχτή εργοδοτική συμπεριφορά των Σόμπολων. Αντίθετα, αρχίζει πάλι η παρέλαση στελεχών από τα τηλεοπτικά παράθυρα, για να διαβεβαιώσουν την προσήλωση τους στην κοινοβουλευτική ευπρέπεια.

Αλλά σήμερα δεν με νοιάζει…

Δεν εκτιμώ πως θα προκύψει από την Ελλάδα, κανένα σοβαρό εναλλακτικό σχέδιο για τον καπιταλισμό.

Αφού, όμως, δεν μπορούμε να προτάξουμε νέο σχέδιο, όμως. ας κάνουμε αυτό το οποίο είμαστε «μανούλες».

Ας σπείρουμε το χάος και την καταστροφή στην Ευρώπη.

Λίγες μέρες μπουρδέλου, και πλέον θα φέρουμε στη μοίρα μας και την Ισπανία Πορτογαλία… και μετά όλους τους υπόλοιπους.

Ύστερα, θα καθίσουμε στις πλατείες με τους (δανεικούς) φραπέδες μας και θα σχολιάζουμε τα «τεκταινόμενα».

Λοιπόν; Αυτά τα διλήμματα θα λύσουμε τις επόμενες μέρες ..

Υπέρ ή κατά των απεργιών;

Υπέρ ή κατά το «να καεί και κάνα υπουργείο ή τράπεζα»;

Υπέρ ή κατά να λυντσαριστεί κάνα λαμόγιο επιχειρηματίας –υπουργός, όπως στην Αργεντινή και είδαμε εν Ελλάδι τον Παναγόπουλο και Κακλαμάνη.

Θέλετε χάος τώρα ή μετά από περικοπές μισθων, δουλειών και κοινωνικών παροχών;

Choose to choose, choose to go!

Υ.Γ. Αλήθεια… Οι εξαγγελίες του περασμένου χρόνου για απόσυρση των φρουρών από τα αστυνομικά τμήματα[6] και η υποχρέωση των αστυνομικών να φέρουν διακριτικά[7], δεν ισχύουν σε περίοδο οικονομικής κρίσης ή πρέπει να υποσχεθούμε, πρώτα, πως δε θα ξαναδιαδηλώσουμε;


[1] Τέσσερις αυτοκτονίες λόγω της οικονομικής κρίσης. Πρώτο Θέμα 4/5/2010

[2] Καταγγελία που κυκλοφορεί στο Indymedia.

[3] «Εμείς στο ΚΚΕ, είμαστε αντίθετοι στο Σύνταγμα» NewsTime 30/4/2010

[4] «Διακυβεύεται όχι μόνον το μέλλον της Ευρώπης, αλλά και της ίδιας της Γερμανίας» Ζουγκλα Online 5/5/2010

[5] «Ξεπούλημα στα χρηματιστήρια.
Ανώμαλη προσγείωση στις ευρωπαϊκές αγορές λόγω φόβων μετάδοσης της κρίσης.» In Ειδήσεις 4/5/2010

[6] ΤΑ ΝΕΑ 29/10/2009

[7] TVXS 23/12/2009

Advertisements

26 Σχόλια on “Συνεχίζουμε τον αγώνα μας και για τους 7 νεκρούς μας”

  1. Ο/Η bodyfull λέει:

    Για αυτό σε αγαπάω.
    btw, ένα πουλάκι μου ψιθύρισε ότι κάπου γλυκοκοιτάζεις τώρα τελευταία…

  2. Ο/Η S G λέει:

    «Πως, όμως, να επέμβεις όταν δεκαπέντε άτομα μες τη μέση της διαδήλωσης σπάνε και καίνε και αμέσως ξαναχώνονται μες τα σωματεία;
    Αυτό που έγινε με τη MARFIN, δοκιμάστηκε και με την Εθνική και με την Αγροτική, όμως εδώ είχαμε πολλές διαφορές.
    […] Σε αυτό το απροστάτευτο κτίριο, ο Βγενόπουλος εξανάγκασε[2] υπαλλήλους του να είναι μέσα, λες και δεν περίμενε κλασσικούς πετροπόλεμους και ντου.»

    εξηγησε μου λιγο, εισαι τοσο αναισθητος ή τοσο ολιγοφρενης? δεν φταιει δηλαδη αυτος που πεταει την πετρα, φταιει ο Βγενοπουλος? Και καλα καναν δηλαδη τα ζωα που εβαλαν την φωτια? Και καλα κανουν οι διαδηλωτες που τους ανεχονται αναμεσα τους?

    τι να πω, αποσβολωμενος ειμαι.

    • Ο/Η gatouleas λέει:

      bodyfull, πάντα γλυκοκοιτάζω όσους αναζητούν την ανατροπή..
      Φίλε SG, υπάρχουν δυο εντελώς διαφορετικά θέματα… Το πρώτο είναι η τοποθέτηση φωτιας και το δεύτερο είναι η πυρασφάλεια των εργαζόμενων…
      Ας πάμε, πρώτα, στο δεύτερο στο πιο εύκολο… Αν πάρει φωτιά ένα πχ νυχτερινό κέντρο, από αυτά που έχουν φτιαχτεί για μάζεμα σαρδέλων, με τα τραπέζια κολητα δίπλα-δίπλα, χωρίς εξόδους κινδύνου κλπ και καούν χίλια άτομα (όπως από τύχη δεν έχει συμβέι), θα έχει νόημα ΠΟΙΟΣ έβαλε τη φωτιά; Θα μπορούσε να ήταν ένας καραγκιόζης που πέταξε το αναμένο τσιγάρο του ΠΑΡΑΝΟΜΑ ή μια κακοτεχνία του ηλεκτρολόγου. Αυτές είναι οι ευθύνες του Βγενόπουλου. Λοιπόν, πρέπει να επέμβει ΑΜΕΣΑ εισαγγελέας και να τον συλλάβει πριν, μάλιστα, εκπνεύσει το αυτόφωρο!
      Στο πρώτο, τώρα. Θα πρέπει να αποφασίσουμε αν ανήκουμε σε αυτή την κατηγορία πολιτών που δεν έχει πρόβλημα να σπάσει και καμια τράπεζα, να φάει και καμιά ντομάτα ένας πολιτικός, να γινει και κανα ντου στη βουλή. Γιατί, αυτά ακούγονται καθημερινά στα λεωφορεία και καφενεία… Δυστυχώς, υπάρχουν «αντισυστημικοί» σύντροφοι που, ακόμα, πιστευουν πως θα ανατρέψουν τα μέτρα με διαβήματα…
      Αν δε θέλουμε να υπάρχουν θύματα της προβοκάτσιας του κράτους, κανονικά θα έπρεπε τα συνδικάτα να «μπουκάρουν» στις σφραγισμένες τράπεζες και να πείθουν τους συνάδελφους τους να μη δουλέψουν…
      Κι όχι να αφήνουν τη βρώμικη δουλειά να τη βγάζουν αμούστακα 16χρονα πιτσιρίκια..
      Έχουν πλάκα όλοι αυτοί που κρυφογελούσαν με το γιαούρτωμα του Παναγόπουλου αλλά επίσημα το «καταδίκαζαν»..

  3. […] μονο τους ανεχονται αλλα και περηφανευτονται για αυτο απο πανω! Η ταχτική των αντιεξουσιαστικών ομάδων ήταν απλή και […]

  4. Ο/Η kstamos λέει:

    «Αν δε θέλουμε να υπάρχουν θύματα της προβοκάτσιας του κράτους, κανονικά θα έπρεπε τα συνδικάτα να “μπουκάρουν” στις σφραγισμένες τράπεζες και να πείθουν τους συνάδελφους τους να μη δουλέψουν…»

    Και αν δεν τους πείσουν, να τους κάψουν ε; (ας πρόσεχαν!)

    Είναι αστείο πάντως πόσο εύκολα πηδάς από την υπεράσπιση του καψίματος στην θεωρία της προβοκάτσιας χωρίς να αντιλαμβάνεσαι το λογικό κενό. Μου θυμίζεις κάποιους που έλεγαν ότι η 17Ν ήταν προβοκάτορες και όταν τους συνέλαβαν υπερασίζονταν τον αγώνα τους!

    • Ο/Η gatouleas λέει:

      @kstamos, ίσως να χρειάζεται κάποια καλύτερη λέξη για να εκφραστεί ο αποτρόπαιος σχεδιασμός της κυβέρνησης και του κεφάλαιου…
      Σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται εργαζόμενοι-απεργοσπάστες για να μειωθούν τα μεροκάματα, για να δουλεύουμε χωρίς ένσημα, για να υπονόμευονται σωματεία..
      Μετά πάνε στην πάντα και αρχίζουν την παραμύθα για «το δικαίωμα στην εργασία» και εξωθούν τους ασυνδικάλιστους ως «ανθρώπινη ασπίδα αμάχων» για να πιεστούν τα συνδικάτα να μην κάνουν απεργιακές φρουρές κλπ.
      Γι` αυτό επιμένω πως «κανονικά» θα έπρεπε τα συνδικάτα να να κάνουν τη δουλειά τους… Όπως την έκαναν οι «Κολλάδες» και οι «Σταμούληδες» της ΕΑΣ το `90, όταν ξεβράκωναν τους νοικοκυραίους «συνάδελφους» τους.
      Αυτή είναι η εμπειρία του κινήματος που πρέπει να ξαναθυμηθούμε…
      Τότε οι «μπαχαλάκηδες» δεν θα έχουν ρόλο…

      • Ο/Η kstamos λέει:

        ΟΚ δεν έχω καμία αμφιβολία ότι για σένα το δικαίωμα στη μη-απεργία δεν υπάρχει (και μάλιστα επί ποινή θανάτου άμα λάχει).

        Μπορείς τελικά να μου απαντήσεις τι ήταν οι δολοφόνοι; Αναρχικοί ή προβοκάτορες;

  5. Ο/Η A λέει:

    Γι` αυτό επιμένω πως “κανονικά” θα έπρεπε τα συνδικάτα να να κάνουν τηη δουλειά τους… Όπως την έκαναν οι “Κολλάδες” και οι “Σταμούληδες” της ΕΑΣ το `90, όταν ξεβράκωναν τους νοικοκυραίους “συνάδελφους” τους.

    Fobou tin orgi twn nikokiraiwn…

  6. Ο/Η S G λέει:

    » Θα πρέπει να αποφασίσουμε αν ανήκουμε σε αυτή την κατηγορία πολιτών που δεν έχει πρόβλημα να σπάσει και καμια τράπεζα, να φάει και καμιά ντομάτα ένας πολιτικός, να γινει και κανα ντου στη βουλή. »

    και συ ανηκεις σε αυτους? γιατι?

    «Αν δε θέλουμε να υπάρχουν θύματα της προβοκάτσιας του κράτους, κανονικά θα έπρεπε τα συνδικάτα να “μπουκάρουν” στις σφραγισμένες τράπεζες και να πείθουν τους συνάδελφους τους να μη δουλέψουν…»

    σε ρωτησε και ο κσταμος και δεν βλεπω να το πιανεις. Πως ακριβως θα τους πεισουν? Θα πιασουν συζητηση στον ελευθερο χρονο του υπαλληλου ας πουμε? Θα του δωσουν ενα κειμενο να διαβασει? Ή θα ουρλιαζουν σαν καννιβαλοι και θα δειρουν οποιον αντισταθει, ως φωτεινα παραδειγματα δημοκρατιας που ειναι, σαν τους μεγατραμπουκους Κολλαδες και σια που μεχρι και γω θυμαμαι και ειλικρινα απορω πως σου φανηκαν παραδειγματα προς μιμηση.

  7. Ο/Η gatouleas λέει:

    @kstamos, οι δολοφόνοι είναι ο Βγενόπουλος και η κυβέρνηση που αναγκάζουν τους εργαζόμενους να αμυνθούν απέναντι στη λαίλαπα του ΔΝΤ, «by any means necessary». Αυτοί που έκαψαν τη MARFIN εκτιμώ πως είναι εκείνοι που αποκαλούμε «αναρχικοί». Δεν γνωρίζω πως αυτοαποκαλούνται, αλλά η ταχτική, «προκαλούμε χάος στην πόλη» μέσα από σπασίματα και καψίματα, είναι παγκοσμίως γνωστή διαμέσου του Black Block του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος.

  8. Ο/Η gatouleas λέει:

    @sg, οι εργαζόμενοι τον τελευταίο αιώνα δοκιμάζουν διαφορετικούς δρόμους για το σοσιαλισμό. Στην κατοχή κάναμε σαμποτάζ, βάζαμε βόμβες στη Μ. Βρετανία, αλλά και λυντσάραμε τους δοσίλογους μετά τον πόλεμο. Υπήρχε καμιά δηυμοκρατικίστικη νομιμοποίηση; Ο Τσε, ο Μάο και ο Ορτέγκα έφτιαχναν στρατούς που εισέβαλαν στην πόλη. Ο Μαλκομ Χ στην δημοκρατική Αμερική έφτιχνε ένοπλες ομάδες προστασίας των μαύρων.
    Αλλά και στην Ελλάδα ο Παναγούλης δοκίμασε να δολοφονήσει τον Παπαδόπουλο. Φυσικά και η αριστερά εκέινη την περίοδο δεν οργάνωνε ατομικές δολοφονίες δικτατόρων. Όμως, φαντάζομαι, «δεν θα είχες πρόβλημα» να τα είχε καταφέρει ο Παναγούλης. Ή μηπως θα βαφτιζόταν προβοκάτορας, σαν του «300 του Ρουφογάλη»;
    Προσωπικά αναζητώ διαφορετικούς δρόμους νομιμοποίησης αντικαπιταλιστικής δράσης. Αυτό δε σημαίνει πως δεν αναγνωρίζω και κάποιους άλλους που διαφωνώ.
    Οι δρόμοι που μεγάλωσα, έιναι οι απεργίες διαρκέιας των ανθρακωρύχων της Αγγλίας, της ΟΛΜΕ και της ΕΑΣ στην Ελλάδα.
    Απεργίες, με σκοπό τη ΝΙΚΗ! … και όχι «συμβολικές». Απεργίες που έστηναν ραδιοφωνικούς σταθμούς, καμπάνιες οικονομικής αλληλεγγύης για να αντέξουν τις πολυήμερες απεργίες. Δημόσια συσσίτια, απεργιακές φρουρές… ναι, κάποιες φορές θα έπαιζαν ξύλο και με απεργοσπάστες, αλλά κυρίως θα προκαλούσαν το φιλότιμο των συναδέλφων τους. Φοιτητές που οργάνωναν διαδηλώσεςι συμπαράστασης στους απεργούς .
    Αυτή η αριστερά λέιπει σήμερα.. αντί να βρίζουμε κάποιους που καλύπτουν το κενό με λογικές «Ρομπέν των Δασών», ας την ξαναφτιάξουμε.
    Προσωπικά, όπως έχω γράψει σε προηγούμενο ποστ, είμαι ΑΠΟΛΥΤΑ απαισιοδοξος για τη δυνατότητα ΑΥΤΗΣ της αριστεράς να υπερβεί τα στοιχεία συνθηκολόγησης της.
    … και πως να το κάνει, όταν αποτελείται από διευθυντές τραπεζών, καθηγητές που «τρώνε» από ευρωπαϊκα προγράμματα, πολιτικούς μηχανικούς μεσα στη διαπλοκή, δικηγόρους που «γράφουν» τους ασκούμενους, δημοσιογράφους που «γράφουν» το μαζικό ασυνδικάλιστο κομμάτι τεχνικών στα κανάλια…
    (σορρυ για το πολύ μπλα μπλα..)

  9. Ο/Η gatouleas λέει:

    @A, ετοιμάζομαι…

  10. Ο/Η kstamos λέει:

    Από αυτή τη συζήτηση βγαίνω συνεχώς σοφότερος:

    – Η δολοφονία εργαζομένων συγκρίνεται με τη δολοφονία δικτατόρων (ήταν μέρα απεργίας άλλωστε!!)
    – Αν δεν πιάσει το φιλότιμο στους απεργοσπάστες τους πλακώνουμε στο ξύλο
    – Ο Τσε και ο Μάο είναι πρότυπα δημοκρατικής δράσης
    – Το πρόβλημα της αριστεράς είναι ότι δεν καίει αρκετούς ανθρώπους

    • Ο/Η gatouleas λέει:

      φίλε kstamos, νομίζω πως δεν έγινες σοφοτερος… απλά επιβεβαίωσες την υποκειμενική σου αντίληψη για το κίνημα..
      Πρέπει να αναρωτηθείς για ποια ιστορία της αριστεράς μιλάς που δεν περιέχει το Λένιν, τις ένοπλες πολιτοφυλακές της Ρόζας, την Ισπανία (αλλα και τις εκτελέσεις των παπάδων), τα αντάρτικα του 40-44 (αλλά και τα λυντσαρίσματα των χαφιέδων όπως παραστατικά περιγράφει ο Μπερτολούτσι στο 1900), τον Μάο, τον Τσε, τους Μαύρους Πάνθηρες, την Ιταλική Αυτονομία του `70, την ελληνική αντιδικτατορική δράση που περιλαμβάνει τους 300 χαφιέδες του Ρουφογάλη (βλέπε Πολυτεχνείο του `73), τον Παναγούλη, τις απεργιακές φρουρές, αλλά και τους λουδιστές, τα αντάρτικα πόλεων κλπ…
      Προφανώς και υπάρχουν και οι πασιφιστικές απόψεις.. Δεν αντιλέγω.. Αλλά αν θέλουμε την ενότητα της αριστεράς, πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί με τις διαφορετικές απόψεις της.
      Δυστυχώς στην Ελλάδα η λογική ΚΚΕ (ένα είναι το κόμμα, μία η πολιτική), συνδυασμένη με μια μακρόχρονη κομφορμιστική αντίληψη της δράσης, έχει δημιουργήσει υβρίδια που αντιλαμβάνονται τον σοσιαλισμό, ως επερώτηση στη Βουλή και τηλεοπτικά πάνελ κόντρα στον Πάγκαλο, ενώ όλοι οι άλλοι είναι προβοκάτορες.

      • Ο/Η kstamos λέει:

        Βασικά δεν βλέπω καμία σχέση μεταξύ του αχταρμά ονομάτων που αραδιάζεις… Μάλλον αμαυρώνεται ο αγώνας του Παναγούλη (της Ένωσης Κέντρου) εναντίον της δικτατορίας ή των ισπανικών δημοκρατών εναντίον του Φράνκο όταν τους βάζεις στην ίδια πρόταση με χασάπηδες που αγωνίστηκαν για να εγκαθιδρύσουν σοσιαλιστικές δικτατορίες όπως τον Μάο, τον Τσε και το Λένιν.

  11. Ο/Η gatouleas λέει:

    καλύτερα να μη συνεχίσουμε την περιπτωσιολογία… Απλά, ισχυρίζομαι, πως η κάθε περίοδος έχει πολλαπλές ταχτικές ακόμα και «ακραίες»… Αλλά υπάρχουν και ακόμα πιο»ακραίες» αντιδράσεις που ξεφεύγουν από τις οργανωμένες πολιτικές απόψεις.
    Ανέφερα, κάποιες ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ πολιτικές ταχτικές, αλλά και ανθρωπινες εκφράσεις οργής.
    Αυτό που ισχυρίζεται το ποστ μου, είναι πως δεν μπορούν να καταγγελθούν ως «προβοκατορικες», αυθόρμητες εκφράσεις οργής. Αντίθετα, πρέπει, να μάθουμε να ζούμε μαζί με αυτες τις αντιδράσεις.
    Ειδικά ο «Δεκέμβρης» παρήγαγε ένα «μοντέλο» αντίδρασης που ακόμα και αναρχικές ομάδες, προσπαθούν να καναλιζάρουν σε πιο ορθολογικές δράσεις.
    Η μεταφορά της συζητήσης στην προβοκατορολογια, μεγαλώνει την απόσταση με αυτές τις δυνάμεις.
    Δυστυχώς η αριστερα παραμένει έντρομη στη γωνία του κονφορμίστικου Πρετεντερικού καθεστώτος..
    Για να μη χάσει «αυτούς» τους συνομιλητές, αποξενώνεται από τους νέους ξεβράκωτους…

  12. Ο/Η S G λέει:

    και γω ακομα δεν καταλαβα. Τι με νοιαζει εμενα η ενοτητα της αριστερας?!
    Εμενα με νοιαζει η δικαιοσυνη και η σωματικη ακεραιοητα των ανθρωπων! Πεθαναν 4 ανθρωποι, το καταλαβες?

    Εχεις προσεξει οτι τα (ακραια και ανουσια ακομα και για την εποχη τους) παραδειγματα που δινεις ειναι 40 εως και 100 ετων? Λες να μην υπαρχει λογος για αυτο?

    Και ποιος μιλησε για προβοκατορικες κινησεις? Το να σκοτωσεις καποιον δεν ειναι προβοκατσια, ειναι αδικαιολογητη ολιγοφρενης βαρυτατη αδικια! Για ανθρωπους μιλαμε, οχι σαλιγκαρια που πατησες κατα λαθος!

    Δηλαδη επιμενω να μην καταλαβαινω, αν οι συναδελφοι μου κανουν απεργια για αυξησεις 5% εν μεσω κρισης και εγω δηλωσω υπευθυνα και συνειδητα οτι το θεωρω αδικο οταν αλλοι πεινανε και δεν θελω να απεργησω, εχουν δικαιωμα να μου επιτεθουν? Μα καλα, τι κοινωνια ονειρευεσαι εσυ, μια που ο καθενας μαζευει την συμμορια του και σκοτωνεται στους δρομους για λιγα ευρω?!?!

  13. Ο/Η gatouleas λέει:

    @SG, πρέπει κατ` αρχήν να αξιολογήσουμε την κοινωνία που ζούμε. Θεωρώ, πως το σύστημα που αποκαλούμε καπιταλισμός, είναι υπέυθυνο για υπερπολλαπλάσια βία που ασκείται καθημερινά στις πλάτες μας. Οι 4 αυτοκτονίες που έγραψα στην αρχή, αλλ΄ακαι η καθημερινή πείνα και εξαθλίωση που ΖΟΥΜΕ, δημιουργούν ένα βάρβαρο πλέγμα..
    Δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας προγράφονται για «κρέας» προς κατανάλωση…
    Η ύφεση που ΖΟΥΜΕ δημιουργεί ανθρώπους άνεργους, ανίκανους να θραφούνε με μέλλον μαύρο..
    Η σημερινή πιτσιρικαρία βλέπει τους πολιτικούς και τους τραπεζίτες να του δηλώνουν φόρα παρτίδα «δεν σου υποσχομαι τίποτα».. στην ουσία του υπόσχονται όλεθρο.
    Κανόνικα θα έπρεπε να υπήρχαν πολιτικές δυνάμεις (κι εδώ εμπλέκεται η αριστερά, αν θέλεις) να του προτείνουν ένα εναλλακτικό σχέδιο, μια άλλη κοινωνία…
    Όταν κι αυτά εκλείπουν, τότε προβάλλει το μίσος και η αηδία ανεπεξέργαστη..
    Αλλά το πρόβλημα δεν είναι το μίσος…
    Το πρόβλημα είναι αυτοί οι εγκληματίες οι βιομήχανοι, που χρησιμοποιούν κάποιους εργαζόμενους για ανθρώπινη ασπίδα…
    Φίλε SG, υπάρχουν περίοδοι στην ιστορία που δημιουργούνται στρατόπεδα…
    Σιγά – σιγά θα καταλάβουμε όλοι, πως από τη μία θα υπάρχουν οι φτωχοί και οι πεινασμένοι.. και από την άλλη οι λίγοι .
    Στην Αργεντινή λχ ειχαν βάλει την αστυνομία να φυλάει τα σουπερμαρκετ από τους πεινασμένους της γειτονιάς.
    Σε ρωτάω: Θα εισέβαλλες ΜΕ ΒΙΑ (αν χρειαζότανε) να πάρεις μια φρατζόλα για το παίδί σου;
    Φυσικά, υποθέτω, και ναι… και η βία που θα ασκούσες θα ήταν ΕΛΑΧΙΣΤΗ σε σχέση με την εξαθλίωση που βιώνουμε όλοι δεκαετίες τώρα.
    Το παράδειγμα που έφερες για την απεργία είναι φιλοσοφικό και δεν απαντά στην ανάγκη.
    Η απεργιά δεν είναι γκάλοπ.. Είναι η δυναμική έκφραση αντίσταση των εργαζόμενων στη ΒΙΑ των αφεντικών…
    Ας πούμε σε ένα σωματείο 100 ανθρώπων υπάρχουν πχ 10 προτάσεις… «μην κάνουμε τίποτα», «να ζητ’ησουμε 1 % αύξηση» «να ζητήσουμε 5% αύξηση» «να ζητήσουμε 100% αύξηση» κλπ..
    Δεν κατάγράφονται τα αιτήματα σε ένα χάρτι και πάνε στο αφεντικό και του λένε «Boss, έχουμε 10 αντικρουόμενα αιτήμα, διάλεξε όποιο θέλεις»… Υποτίθεται, πως δημοκρατικά αποφασίζουν όλοι μαζί το καλύτερο, και η μειοψηφία αποδέχεται την πλειοψηφία .
    Όπως δεν μπορεί να απεργεί το 10% αν διαφωνεί το 90%, έτσι δεν μπορεί και να δουλεύει το 10 αν απεργεί το 90.
    Επίσης υπάρχουν πολλά σωματεία που ΜΕ ΣΥΝΕΝΟΗΣΗ με τους εργαζόμενους στήνονται απεργιακές φρουρές από εξωτερικά στοιχεία μόνο και μόνο για να αντιμετωπιστεί η εργοδοτική τρομοκρατία. Λχ στα καράβια πάνε συνταξιούχοι ναυτεργάτες και κλείνουν τις μπουκαπόρτες για να μπορούν οι ναύτες να πουν «εγώ αφεντικό θέλω να δουλέψω, αλλά…». Κι όλα αυτά για να μην μπούνε στην πασίγνωστη «black list» των εφοπλιστών και χάσουν τα μισερά μεροκάματα.
    Ξέρεις πόσο μεγαλώνει την αυτοπεποίθηση των εργαζομένων μια στιβαρή απεργιακή φρουρα;
    Αν δεν ισχύουν αυτοί οι κανόνες, όχι σοβαρό σωματείο δεν έχεις αλλά ούτε παρέα για μπύρα δε μπορείς να φτιάξεις.. Δεν μαζεύονται 10 τύποι να δουν τι θα κάνουν το βράδυ, και εν τέλη ο καθενας κάνει του κεφαλιού του.

  14. Ο/Η ftanei_pia λέει:

    Αγαπητέ gatouleas
    Τι να σου πούν όσοι δεν έζησαν ή δεν διάβασαν τα λεγόμενα σου;

    «Οι δρόμοι που μεγάλωσα, είναι οι απεργίες διαρκείας των ανθρακωρύχων της Αγγλίας, της ΟΛΜΕ και της ΕΑΣ στην Ελλάδα.
    Απεργίες, με σκοπό τη ΝΙΚΗ! … και όχι “συμβολικές”. Απεργίες που έστηναν ραδιοφωνικούς σταθμούς, καμπάνιες οικονομικής αλληλεγγύης για να αντέξουν τις πολυήμερες απεργίες. Δημόσια συσσίτια, απεργιακές φρουρές… ναι, κάποιες φορές θα έπαιζαν ξύλο και με απεργοσπάστες, αλλά κυρίως θα προκαλούσαν το φιλότιμο των συναδέλφων τους. Φοιτητές που οργάνωναν διαδηλώσεις συμπαράστασης στους απεργούς .
    Αυτή η αριστερά λείπει σήμερα.. αντί να βρίζουμε κάποιους που καλύπτουν το κενό με λογικές “Ρομπέν των Δασών”, ας την ξαναφτιάξουμε.

    Όταν τα 3 συνεταιράκια τους κόψουν τα πάντα τότε να δούμε τι θα λένε; Αλλά μιλάνε ανεύθυνα και εκ του ασφαλούς, γιατί γνωρίζουν ότι κάποια «κορόιδα» θα γίνουν πάλι ολοκαύτωμα και δεν θα τους επιτρέψουν να το κάνουν, μιά και όπως πάνε καθημερινά τα πράγματα , δεν είναι και μακρυά ο δρόμος που η Αριστερά ενωμένη θα τους κόψει το «βήχα» και τον ύπνο.

  15. Ο/Η S G λέει:

    ρε συ γατουλεα δεν καταλαβαινω, σε μενα μιλας ή σε καποιο αορατο «αφεντικο», σε καποιο καναλι ή συναξη οπαδων της Ροζας Λ.?

    σε ρωτησα κατι απλο και δεν ειναι «φιλοσοφικο» (οτι και να σημαινει), ειναι πραγματικη ερωτηση που συμβαινει καθημερινα κιολας. Ειμαι ο χ εργαζομενος και δεν θελω να απεργησω γιατι εχω την εντυπωση οτι

    α) ο μισθος μου ειναι δικαιο να μην αυξηθει οταν αλλοι χανους τις δουλειες τους
    και
    β) δεν θελω να χανω ωρα εργασιας οταν ηδη παμε κατα διαβολου λογω χαμηλης παραγωγης!

    Εχω το δικαιωμα ναι ή ου?

    «Υποτίθεται, πως δημοκρατικά αποφασίζουν όλοι μαζί το καλύτερο, και η μειοψηφία αποδέχεται την πλειοψηφία .»

    δεν το καταλαβα, σε ποια δημοκρατια η πλειοψηφια αποφασιζει τι θα κανω εγω?! Αν θελουν ας απεργησουν, αν θελουν οχι, η γνωμη μου ειναι ΑΠΟΛΥΤΑ ελευθερη και δικαιωμα να μου την αρνηθουν δεν εχουν (ποσο μαλλον να βιαιοπραγησουν). Αυτο λεγεται δημοκρατια και μου κανει πολυ αρνητικη εντυπωση στην γενετειρα της να μην ξερουμε πως λειτουργει.

    Τα περι βιας των αφεντικων, εκτος απο μη αναλογικα με την βια που φαινεται να αποδεχεσαι (το ιδιο ειναι να σε ενοχλει το αφεντικο σου και να με κοπανησεις ή να καψεις ανθρωπους ζωντανους?!?) ειναι και εντελως ασχετα. Αν θες να δειρεις το αφεντικο σου, δικο σου προβλημα, εγω τι εφταιξα?

    «Σε ρωτάω: Θα εισέβαλλες ΜΕ ΒΙΑ (αν χρειαζότανε) να πάρεις μια φρατζόλα για το παίδί σου;»

    θα εξαντλουσα ολες τις δυνατοτητες να βρω μια τιμια φρατζολα, οπως εκαναν και οι παπουδες μας σε τρισχειροτερες εποχες.

    «Φυσικά, υποθέτω, και ναι… και η βία που θα ασκούσες θα ήταν ΕΛΑΧΙΣΤΗ σε σχέση με την εξαθλίωση που βιώνουμε όλοι δεκαετίες τώρα.»

    θες να πεις οτι αυτοι που τα σπανε ειναι επειδη δεν εχουν μια φρατζολα ψωμι?

  16. Ο/Η gatouleas λέει:

    @ftanei pia, χαίρομαι την αισιοδοξία σου, αλλά εγώ δεν πιστεύω πως αυτοί οι σαραντοπενηντροεξηντάρηδες του ΣΥΝΚΚΕ, μπορούν να ανταποκριθούν στις κρίσιμες αυτές ώρες.
    Βλέπω συνθηκολόγηση και φοβικότητα. Ότι νέο ξεπροβάλλει, θα ξεπηδήσει από τομές και υποσύνολα, με κοινωνικές αναφορές μακριά από τη συμβιβασμένη λογική της συνδιαλλαγης.

  17. Ο/Η gatouleas λέει:

    @sg, υποψιάζομαι πως δεν έχεις απεργήσεις ούτε μία μέρα στη ζωή σου, και κατά πάσα πιθανότητα, δεν έχεις συνάδελφο απεργό.
    Δεν ξέρω αν είσαι ελευθερος επαγγελματίας ή εργαζόμενος σε πολύ μικρή επιχείρηση, αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως δεν ξέρεις πως είναι να «κρεμάς» αγώνα συνάδελφου σου.
    Η απεργία, επαναλαμβάνω, είναι ένα όπλο των εργαζόμενων απέναντι στον εργοδότη και έχει αξία ΜΟΝΟ όταν ΜΠΛΟΚΑΡΕΙ την παραγωγη του.. Δεν είναι δήλωση διαμαρτυρίας.. αυτή είναι η ΛΕΥΚΗ απεργία.
    Η απεργία ασκείται ΜΟΝΟ συλλογικά, δεν είναι ατομική στάση. Μπορείς να σηκωθείς SG πχ τη Δευτέρα και να πεις «σήμερα θα απεργήσω μόνος μου για αυξήσεις»;
    Φίλε SG ο νόμος «μειοψηφία που υποτάσσεται στην πλειοψηφία» κι εμένα δε μ` αρέσει , γι` αυτό θέλω να ανατρέψω τον καπιταλισμό και τη δημοκρατία του που τον συντηρεί.
    Αν δεν έχεις καταλάβει, ζεις σε μια κοινωνία όπου ΔΕΣΜΕΥΕΣΑΙ από αποφάσεις που έχουν πάρει υποτιθέμενες πλειοψηφίες… Το ΔΝΤ το αποφάσισε μία δράκα πολιτικών και βιομηχάνων, επειδή τα πλούτη του κάθε Βγενόπουλου και εκκλησίας είναι ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΑ.
    Μπορεί να πει μεμονωμένα ο κάθε πολίτης πχ «εγώ δεν ψήφισα ΠΑΣΟΚ, γι `αυτό μη μου κόψετε το μισθό;»
    Γιατί την ανεξαρτησία σου σαν άτομο τη θυμάσαι μόνο στο δίκαίωμα στην απεργία και όχι σε κάθε νομοθέτημα της κυβέρνησης;
    Εγώ, και όσοι το αμφισβητούμε, ψάχνουμε να βρούμε συλλογικές δράσεις ανατροπής του.
    Εκτιμούμε, όπως έλεγε και ο Μαρξ, πως οι Βγενόπουλοι είναι βδέλες που ζουν παρασιτικά στο σώμα του εργαζόμενου λαού.
    Πρέπει να αφαιρεθούν οι βδέλες.. και αυτό πονάει.. βγάζει αίμα. Δυστυχώς μπορεί και να κοπεί και λίγο ΔΙΚΟ ΜΑΣ κρέας…
    Αλλά πρέπει να τις αφαιρέσουμε.. Ακόμα κι αν ένα «πόδι» αγαπά τις βδέλες του, ή απλά φοβάται μήπως και πονέσει, ΓΙΑ ΧΑΡΗ του σώματος και ΚΟΝΤΡΑ στη θέληση του «ποδιού», θα αφαιρεθούν, αλλιώς θα μας ρουφήξουν το αίμα.. και του «ποδιου που αγαπά τις βδέλες του».
    Φίλε SG, αν η κοινωνική σου θέση είναι «εξασφαλισμένη», «βολεμένη» καταλαβαίνω τις ανησυχίες σου, αλλα δεν συμπάσχω.
    Αν, από την άλλη, είσαι ένας από όλους μας σου αλλά δεν αντιλαμβάνεσαι το Βγενόπουλο σα βδέλα που πρέπει να κοπεί από τη ρίζα του, τότε σου αφιερώνω το ανέκδοτο του Λουκιανου που έγραψα στο σημερινό ποστ.

  18. Ο/Η S G λέει:

    δεν καταλαβαινω γιατι αποφευγεις να τοποθετηθεις στο τοσο απλο ερωτημα και μου δινεις κακες αναλογιες και παρομοιωσεις αντ’αυτου. Δεν ειμαστε ενα σωμα απο το οποιο οποιος θελει ή εστω η πλειονοτητα κοβει και ενα κομματι.

    Ατομικα δικαιωματα λεγονται, αυτη ειναι η βασικη κατακτηση της δυτικης φιλελευθερης δημοκρατιας

    «Μπορείς να σηκωθείς SG πχ τη Δευτέρα και να πεις “σήμερα θα απεργήσω μόνος μου για αυξήσεις”;»

    φυσικα μπορεις και αν δεν συμφωνει κανεις θα εχεις τις αναλογες συνεπειες. Οσο περισσοτεροι συμφωνουν τοσο πιο πετυχημενη η απεργια. Αυτο που σιγουρα δεν εχουν δικαιωμα ειναι να βαζουν τους αλλους να απεργουν με το ζορι, ποσο μαλλον να βιαιοπραγουν.

    «Αν δεν έχεις καταλάβει, ζεις σε μια κοινωνία όπου ΔΕΣΜΕΥΕΣΑΙ από αποφάσεις που έχουν πάρει υποτιθέμενες πλειοψηφίες…»

    κανεις λαθος, καμμια απο αυτες τις αποφασεις δεν μου υπαγορευει αν και ποτε θα δουλεψω. Ασε που το μονοπωλιο της βιας το εχουμε παραχωρησει στο κρατος, οχι στον καθε τραμπουκο που αποφασισε οτι θελει να απεργησει, για ονομα του θεου!

    «υποψιάζομαι πως δεν έχεις απεργήσεις ούτε μία μέρα στη ζωή σου, και κατά πάσα πιθανότητα, δεν έχεις συνάδελφο απεργό.»

    με ενοχλουν οι συζητησεις αντ χομινεμ, γιατι το δικαιο ειναι παντα το ιδιο ανεξαρτητως ποιος μιλαει. Αλλα τελοσπαντων εχω συναδελφους που διαπραγματευοντουσαν αυξησεις και ημουν ετοιμος αν απεργησουν να μην τους ακολουθησω. Κερδισαν αυξηση 0.5% που σε μια χωρα με ελλειμμα 12% (λιγο κατω απο το ελληνικο) μου φανηκε μαλλον υψηλη, στα ορια του τι θα ηταν δικαιο.

    «Το ΔΝΤ το αποφάσισε μία δράκα πολιτικών και βιομηχάνων, επειδή τα πλούτη του κάθε Βγενόπουλου και εκκλησίας είναι ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΑ.»

    τα πολιτισμενα κρατη δεν κανουν κατασχεση στις περιουσιες καποιων πολιτων οποτε δεν τους βγουν οι λογαριασμοι.
    Παρεπιμπτοντως ολη η περιουσια του Βγενοπουλου (δεν ειναι καν υψηλη αναμεσα στους Ελληνες πλουσιους) και της εκκλησιας (πιθανοτατα, γιατι δεν εχω ακριβη νουμερα, ουτε η ιδια δεν εχει μαλλον με τετοια κακοδιαχειριση που κανει) δεν φτανει να καλυψει το ελλειμμα μας 6 μηνων (που ειναι 15 δις ευρω, αν εχεις συναισθηση για τι ποσό μιλαμε)

    Αναρωτιεμαι ολα αυτα τα λες στην τυχη ή εχεις κατσει να στοχαστει καθολου στο ζητημα, να συλλεξεις στοιχεια και να βγαλεις μια σοβαρη γνωμη?

  19. Ο/Η gatouleas λέει:

    @SG, μόνο δύο ανταπάντησεις και μια γενική παρατήρηση.
    Επ` ουδενί δεν ήθελα να σε προσβάλλω λέγωντας πωε «πιθανά δεν έχεις απεργήσει… κλπ». Υπέθετα πως η μη-προσωπικη εμπειρία σε οδηγούσε σε θεωρητικα κατασκευάσματα.. Έχεις δίκιο.. μπορείς να τα δημιουργήσεις έτσι κι αλλιώς.
    Όταν λέω Βγενόπουλο, εννοώ ΚΑΘΕ Βγενόπουλο.. Δηλαδή να απαλλοτριώσεις την περιουσία Λάτση, Κόκκαλη, Βαρδινογιάννη, των μεγαλομετόχων της κάθε MARFIN, την περιουσία των OFF SHORE κλπ. Και ότνα αναφέρομαι για εκκλησιαστική περιουσία, προφανώς, συμπεριλαμβάνω και τις μονές. Είναι γνωστή (;) η προσφυγή των 5 μονών στο νόμο Τρίτση στα 1985, όπου ισχυριζόντουσαν πως είχαν περιουσία 8 τρις (!!) ελληνικών δραχμών. Ακόμα και παρέμεινε σταθερή η αξία τους 25 χρόνια, μιλάμε για το ποσό των 23δις ευρώ από 5 μονές και μόνο!! Πόση περιουσία, λες, να έχουν οι υπόλοιπες 2.495;
    Ποντίκι 1/4/2010
    Γενικά, όλη σου η επιχειρηματολογία διακατέχεται από το ιδεολόγημα του Ρουσώ, που επικαλούνται, πλέον, μερικοί νεοφιλελευθεροι.
    Γιατί η παραμύθα περί ισότιμων πολιτών που έχουμε εκχωρήσει δικαιώματα στο ουδέτερο κράτος και παραμένουμε άτομα μεταξύ μας, έχει καταρριφθεί τουλάχιστον 1,5 αιώνα τώρα.
    Αυτό έγινε μέσα από την ίδρυση σωματείων όπου οι εργαζόμενοι ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ διεκδικούσαν από αφεντικό και κράτος μεγαλύτερο κομμάτι ΚΛΕΜΜΕΝΗΣ υπεραξίας. Το κράτος, σύμφωνα με τη μαρξιστική θεωρία, είναι ΟΡΓΑΝΟ των αφεντικών ακι αντιμετωπίζεται σαν εχθρός.
    Η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι ένα από τα χτυπήματα που θέλουν να πετύχουν στους εργαζόμενους. Θέλουν να επιστρέψουμε στις αρχές του 19ου αιώνα.
    Κι εδώ κολλάει η «ταξική» σου θέση, η απορία μου για θέση σου στην παραγωγική διαδικασία.
    Αν ΔΕΝ έχεις εξαρτημένη σχέση εργασίας, είναι (καλύτερα) κατανοητό γιατί μπλέκεσαι με αυτα τα ιδεολογήματα.
    Αν έχεις εξαρτημένη σχέση εργασίας, μένω έκπληκτος για την υποτίμηση που δείχνεις στη συλλογική δράση.
    Και στις δύο περιπτώσεις αυτή η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί , όχι με αράδιασμα περισσοτερων επιχειρημάτων αλλά με εμπλουτισμό της εμπειριάς μας.
    Σε ευχαριστώ για τη συνεισφορά σου στη συζήτηση και τη συγγνώμη, ξανά, αν σε πρόσβαλλα. Δεν είχα καμία τέτοια πρόθεση.

  20. Ο/Η S G λέει:

    «Όταν λέω Βγενόπουλο, εννοώ ΚΑΘΕ Βγενόπουλο.. Δηλαδή να απαλλοτριώσεις την περιουσία Λάτση, Κόκκαλη, Βαρδινογιάννη, των μεγαλομετόχων της κάθε MARFIN, την περιουσία των OFF SHORE»

    καλα εκτος του οτι δεν απαντησες γιατι ειναι δικαιο ετσι απλα να «απαλλοτριωνεις» την περιουσια των πλουσιοτερων συμπολιτων σου, ο λογος που λεγονται υπερακτιες οι επιχειρησεις (offshore) ειναι επειδη δεν ειναι εντος των δικων μας ακτων! Ας ξεχασουμε τις κατασχεσεις που θα μας σωσουν λοιπον και ας κοιτξαουμε να φορολογουμε λιγο πιο δικαια και συστηματικα ολους τους πολιτες μας.

    Για την Εκκλησια μην επιμενεις, ειμαι 100% υπερ του χωρισμου Εκκλησιας-Κρατους και την κανονικη φορολογηση της. Αλλα ουτε ετσι θα σωθουμε.

    θα σου πω την αληθεια, δεν περιμενα να βγουν πολλα απο την συζητηση αλλα την αρχισα λογω μαζοχισμου (και αγαπης στις γατες οπως μπορεις να δεις στο μπαννερ του ιστολογιου μας 🙂 ).

    Επειδη ομως βλεπω οτι κατα τα αλλα πολιτισμενο ατομο εισαι και μαλλον μυαλο δεν σου λειπει θα επιμεινω.

    Πως συμβιβαζονται οι ατομικοι σου τροποι με την αποδοχη σου της βιας απο αλλους? Θα πηγαινες εσυ να σπασεις τα μουτρα καποιου που εχει διαφορετικη γνωμη? Πως μπορει να ανεχεσαι την βια των αλλων κατα της διαφορετικης αποψης?

    μου κανει επισης εντυπωση που θεωρεις τον Ρουσω ξεπερασμενο. Ειναι φανταζομαι, αλλα φυσικα οχι απο κειμενα 150 χρονων αλλα απο την δουλεια που εχει γινει στην φιλοσοφια απο τωρα εως σημερα, η οποια ξεκαθαρα ειναι προς την κατευθυνση της υπερασπισης των ατομικων δικαιωματων.

    «Η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι ένα από τα χτυπήματα που θέλουν να πετύχουν στους εργαζόμενους. Θέλουν να επιστρέψουμε στις αρχές του 19ου αιώνα.»

    καλα, απο την μια δεν ειναι ετσι απλα τα πραγματα. Ας πουμε οι οικονομολογοι θεωρουμε ανοητες τις εθνικες συλλογικες συμβασεις για τον απλο λογο οτι ο υπαλληλος σουπερμαρκετ στην Κοζανη δεν ειναι ιδιος με τον τραπεζικο στην Αθηνα και ειναι ανοητο να διαπραγματευομαστε κοινους ορους για τους δυο (αν εφαρμοζοντουσαν θα οδηγουσαν σε 70% ανεργια στην Κοζανη).

    Απο την αλλη δεν λεμε καταργηση των συλλογικων διαπραγματευσεων αλλα απλη διασφαλιση της σωματικης ακεραιοτητας των εργαζομενων, ο,τι αποψη και να εχουν! Διαπραγματευτειτε οσο γουσταρετε, ειναι αναγκη να δειρετε οσους διαφωνουν???

    «Αν έχεις εξαρτημένη σχέση εργασίας, μένω έκπληκτος για την υποτίμηση που δείχνεις στη συλλογική δράση.»

    θα στο πω καπως χοντροκομμενα: εχω δει το μελλον, δηλαδη πως γινονται οι διαπραγματευσεις στον πολιτισμενο κοσμο. Εξαρτημενη ειναι η εργασια μου με την εννοια οτι καποιος με πληρωνει, αλλα δεν εξαρτωμαι απο κανεναν. Αν δεν θελουν να πληρωσουν αρκετα, παιρνω τα μπογαλακια μου και φευγω, ακομα και αν αυτο σημαινει να αλλαξω ηπειρο (κατι που εκαν δυο φορες σε τρια χρονια). Στο τμημα που δουλευω παντως ο μισθος του καθενος σχεδον ειναι αποτελεσμα ατομικης διαπραγματευσης και καθολου δεν θελω συλλογους να μιλανε στο ονομα μου, ποσο μαλλον να κοπανανε καποιον ή να κλεινουν τους δρομους.

    ΥΓ δεν προσβαλλομαι απο τα αντ χομινεμ, απλα τα θεωρω πολυ κακα επιχειρηματα.

  21. Ο/Η gatouleas λέει:

    SG, σόρρυ για την καθυστέρηση, αλλά τρέχουν και άλλα, παράλληλα. Γενικά, ίσως, το νεό μου ποστ βοήθησει να γίνουν λίγο πιο κατανοήτες οι απόψεις μου.
    Μόνο ένα στοιχείο (που θα αναπτύξω πιο αναλυλιτικα και σε ξεχωριστό ποστ). Το κοινωνικό κράτος (με την ευρύτερη έννοια Κρατος Δικαίου) ΑΦΟΡΟΥΣΕ ελάχιστες χώρες του πλανήτη.
    Καμιά δεκαριά χώρες της δυτικής ευρώπης και μόνο γαι τη μεταπολεμική περίοδο.
    Αυτό το κράτος, είχε στηριχθεί οικονομικά, στην ανθούσα οικονομική περίοδο του 50-60, αλλά και στη ληστρική εκμετάλλευση του Τρίτου Κόσμου.
    Είνει οικονομικά εφικτό, να οραματίζεσαι μια διευρυμένη δημοκρατία και ευημερία σε παγκόσμιο επίπεδο εν μέσω βαθειας οικονομικής κρίσης, χωρίς να ανατραπούν οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.
    Εκτός κι αν μιλάμε για μια δημοκρατία των ολίγων, ανάλογη της αρχαίας αθήνας, μέσα σε μια λαοθάλασσα εξαθλίωσης.
    Εκεί κολλαγε και η απορία περί κοινωνικής θέσης.
    Αν ανήκεις σε κομμάτια ανώτερης κοινωνικής διαστρωμάτωσης, μπορεί να φαντάζει ακατανόητη αυτή η πραγματικότητα.
    Η κοινωνικη θέση δεν ταυτίζεται, αλλά καθορίζει το κοινωνικό είναι…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s