Απεργία, ρε… Α-ΠΕΡ-ΓΙ-Α!

Απεργία! Με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τους Δασκάλους, με τους Νοσοκομειακούς, τους Δημοτικούς Υπαλλήλους, με την Ολυμπιακή που κατέλαβε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους…

Με το ΠΑΜΕ, με τη ΓΣΕΕ, με το ΚΚΕ μλ, με το ΜΛγκσγθι – ΚΚΕ, με το Βησιγοτθίξ, με τον Εξωραϊστικό Σύλλογο για τη Σωτηρία του Γεφυριού της Άνω Γουλινίτσας…

Με τους μελλοντικούς ξεβράκωτους απαγωγείς διευθυντάδων, τραπεζικών και υπουργών…

ΜΕ ΟΛΟΥΣ!

Μέσα στην ΕΕ, να διαλυθεί το ΝΑΤΟ και το ΔΝΤ,  με διπλό Αλμούνια χωρίς σως, ή με Τρισέ διαίτης στη Λαδόκολλα..

Με ή χωρίς «στρατηγική» απάντηση..

Με ή χωρίς «προγραμματική επεξεργασία»…

Μέ ή χωρίς πανό και βαρβάτα συνθήματα

Μόνο το συχτήρι μας και…

απλά, ΑΠΕΡΓΙΑ!!

Για μένα, όποιος προσπαθήσει να ανακαλύψει έστω ΕΝΑ θετικό μέτρο από αυτό το πολεμικό καταιγισμό της κυβέρνησης είναι πολιτικός, ταξικός και κοινωνικός εχθρός όλων εμάς των φουκαράδων που προσπαθούμε να επιβιώσουμε με τα ψέματα…

Στα παλιά μου τα παπούτσια η ψευτομάχη ενάντια στα κλειστά επαγγέλματα, στους ταρίφες, στους απατεωνίσκους δικηγοροϋδραυλικούς, στον μαγαζάτορα παρακρατητή του φουπουά, στους όποιους αργόμισθους (ΔΗΘΕΝ) δημοσιοϋπάλληλους..

Στα παλιά μου τα παπούτσια τα τοκοχρεολύσια της μίζας που ΑΛΛΟΙ τρώνε δεκαετίες τώρα…

Στα παλιά μου τα παπούτσια το νέο εθνικό όραμα για τη δήθεν Μεγάλη Ελλάδα του Καρατζαφερικού ορθολογισμού, όπου επιβιώνουν τα νούμερα και οι υπόλοιποι είμαστε στατιστική για τον Εθνικό Στρατό της Οικονομικής Σωτηρίας του Κράτους…

Κηρύχτηκε ανοιχτός πόλεμος και θα γίνουμε Καμπούλ και Βαγδάτη…

Το Ελληνικό Κράτος επιχειρεί μια κοινωνική μεταβολή ανάλογη με τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη Μεταπολεμική Ελλάδα, όπου δεκάδες χιλιάδες πολίτες εξωθήθηκαν σε άγρια οικονομική εξαθλίωση.

Τα αίτια είναι τα ίδια… Πόλεμος!

Πόλεμος: για να δημιουργηθούν νέες αγορές, νέες «ευκαιρίες» όπως τις λένε στη ευπρεπή γλώσσα της αγοράς.

Πόλεμος: που θα οδηγήσει χιλιάδες να πεινάσουν, να χάσουν τα σπίτια τους και την αξιοπρέπεια τους.

Πόλεμος: που θα οδηγήσει σε ξεριζωμό από τόπους, ήθη και έθιμα σε ένα ταξίδι χωρίς προορισμό… σε ένα ταξίδι που δε θα αλλάξεις πόλη ή χώρα, αλλά μνήμη και ελπίδα.

…και δεν είμαστε στο τέλος του πολέμου, αλλά στην κήρυξη του.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι που φοράνε παπούτσια ίσα με το μισθό μου, δε δέχομαι να μου κόψουν ούτε ένα σεντ!

Όποιος είναι θιασώτης ή έστω απολογητής αυτής της «αναγκαίας» ή «δυστυχώς, αναπόφευκτης οικονομικής εκκαθάρισης», ας πάει με τους υπόλοιπους υποστηριχτές της πολιτικής και οικονομικής ευγονικής.

Να ξέρετε…

Κάποιοι από μας πριν αφήσουμε τη τελευταία μας πνοή…

Θα σας πάρουμε παρέα μαζί μας..

Αααα! Υπάρχουν πολλοί τρόποι… μην ανησυχείτε… Πάρα πολλοί τρόποι…

Advertisements

2 Σχόλια on “Απεργία, ρε… Α-ΠΕΡ-ΓΙ-Α!”

  1. «Όσο υπάρχουν άνθρωποι που φοράνε παπούτσια ίσα με το μισθό μου, δε δέχομαι να μου κόψουν ούτε ένα σεντ!»

    Μαζί σου!

  2. Ο/Η bodyfull λέει:

    να σαι καλά γάτε εσύ και τα posts σου.
    Για να μην ξεχνιόμαστε.
    p.s. facebooked


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s