Vegas – Tous Ponaei

Το σκέφτηκα 3 μέρες αν θα έπρεπε να το βάλω στο «Τραγούδι της Εβδομάδας». Ένα τραγούδι εντελώς «δεύτερο», της πλάκας αλλά τελικά κατάλαβα πως απλώς θα έκλεινα τα μάτια στην πραγματικότητα.

Μου έχει κολλήσει την τελευταία εβδομάδα σε τέτοιο βαθμό που γίνομαι ρεζίλι σε κάθε παρέα.

Ακόμα και την πρωτοχρονιά μετά από μισό μπουκάλι Jameson με «έπεισαν» να τους το τραγουδήσω γιατί δεν το ήξερε κανένας τους. Έτσι στις 1 η ώρα ο Gatouleas τραγούδαγε «Νανανα».

Γενικά πολύ πιώματα το τελευταίο τρίημερο. Παλιές καλές μέρες…

Έτσι θα μας πάει η νέα χρόνια άραγε;

Στα «σοβαρά», τώρα, το τραγούδι είναι καγκουρο-ποπ, λαΐκοχιποχοπ, αλλά απόλυτα χορευτικό. Έχει πάρει την εθιστική βάση του Celebration του Oakenfold (Madonna) και οι Vegas έφτιαξαν το Tous Ponaei, ένα hit που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την αμερικάνικη δισκογραφία.

Φυσικά και τα δύο (όπως και εκατοντάδες άλλα) είναι πάνω στην «αρχική» δουλειά του Wild Thing από Tone Loc.

Οι μόνες διαφορές του είναι πως το promotion του δεν (μπορεί να) είναι τόσο glam όπως των αντιστοίχως της «βαριάς» αμερικάνικης βιομηχανίας.

Ααα…. Και για τους γελοίους στίχους του, που διαμαρτύρονται κάποιοι, μάλλον δεν προσέχουν (ή δεν μπαίνουν στον κόπο να μεταφράσουν) τους αντίστοιχους των B.E.P., Lady GaGa, Madonna κλπ

Όποτε όσοι ακούνε – έστω και περιστασιακά – pop, μάλλον θα καταλάβουν την πρόσκαιρη αξία αυτού του κομματιού.

Enjoy the Party!

P.S. Συγγνώμη αν σε πονάει…

Advertisements

23 Σχόλια on “Vegas – Tous Ponaei”

  1. Ο/Η Foivos.iNC λέει:

    sumfwnw m auta p les.
    alla opws 8ewrw «proioda» ta perissotera pop ths shmerinhs epoxhs etsi 8ewrw k auto.moda einai 8a perasei.k dn 8a t akouei kaneis meta.
    ps:t sixainomai gt prospa8w n akouw poiotikh mousikh 😛

  2. Καλώ ή κακώς το τραγούδι είναι ένα προϊόν (που λέει κι ο Φοίβος)
    Ίσως με το downloading αυτό ν΄αλλάξει και να αποκτήσουμε άλλη σχέση με τη μουσική.
    Χαζοτράγουδα υπήρχαν πάντα και πάντα τα κρίνουμεκαι βάση τον μουσικό-κοινωνικό κλπ περίγυρο της εποχής τους.Όταν μεσουρανούσαν οι stones, oi beatles o dylan και όλα αυτά τα θεριά ήταν δύσκολο η μουσική βιομηχανία να «σπρώξει» μια χαζοπόπ. Το ίδιο κι εδώ, όταν μεσουρανούσε ο Χατζιδάκης ο Θεοδωράκης, ο Τσιτσάνης κλπ, η Βούλα Πάλα δεν μπορουσε να έχει καμία τύχη.
    Το «κακό» τραγούδι καθορίζεται απο το «καλό» . Αν το καλό έχει μαζική αποδοχή το «άλλο» θα οπισθοχωρήσει.
    Ας μη το αναλύσω άλλο γιατί είναι μεγάλο θέμα.
    Το συγκεκριμένο τραγουδάκι πάντως (αν και δεν ακούω τέτοια) δεν μπορώ να πω πως με «απώθησε»
    Το είδα σαν μια χαβαλεδιάρικη διαμαρτυρία. Δε νομίζω εξάλλου πως και οι δημιουργοί του είχαν πρόθεση να κάνουν καμιά υψηλή τέχνη.
    Καλό είναι , έχει τη πλάκα του, λέει και κάποια πράγματα σε κάποιους που μόνο μεσα απο τέτοια τραγούδια μπορούν να τα ακούσουν.
    Ε μέχρι εκεί.
    Να να να να νάνα
    μου κλέψαν τη μπανάνα
    Όπα νι να νάι νάι να
    όπα το κεφάλι μου πονά

    (γιατί ήπια κι εγώ πολλά ουίσκια αλλά και μπίρες και ρακές και κρασά)
    Καλή Χρονιά

  3. Ο/Η gatouleas λέει:

    Καλή χρονιά Foivo και καλώς όρισες. Η συζήτηση για τη σχέση της μουσικής με τα προϊόντα της πολιτιστικής βιομηχανίας είναι αέναη. Γιατί πάντα θα υπάρχουν πολλά υποκατάστατα για να καλύψουν τις ακουστικές αισθητικές ανάγκες μας.
    Αλέξανδρε Ανδρουλάκη, καλος όρισες κι εσύ και θέτεις μια πολύ σημαντική παράμετρο για το «επίπεδο» της μουσικής. «Το κακό τραγούδι καθορίζεται από το καλό».
    Όμως, για να μην ξεχνιόμαστε, όταν μεσουρανούσε ο Χατζηδάκης και ο Θεοδωράκης, απ` ότι θυμάμαι από τους γονείς μου, η βιομηχανία προωθούσε Πάριο και Ρόμπερτ Ουίλλιαμ/Μπέσυ Αργυρακη.
    Αν θέλουμε να απομυθοποιήσουμε και όλη τη δεκαετία του `70, υπήρξε τεράστιο και μαζικό κομμάτι νεολαίας που θεωρούσε «σκουπίδια και υποπροϊόν» τη ροκ σκηνή…. και ακόμα μεγαλύτερο, αγνοούσε, καν , την ύπαρξη της πανκ ή φανκ μουσικής.
    Και για να συμβάλω, λίγο, στον προβληματισμό, θεωρώ τους Beatles, σαν κομμάτι της χαζοποπ μουσικής βιομηχανίας που ενσωμάτωνε άψυχα και άνευρα σε mainstream ρυθμούς, πράγματα από τη μουσική σκηνή με μια δεκαετία καθυστέρηση.
    Η γλυκανάλατη και λευκή «πρόταση» της EMI, στην καταιγιστική εισβολή της ροκ και μαύρης μουσικής στο προσκήνιο.
    Αλλά αυτή η συζήτηση ποτέ δεν τελειώνει…
    Καλά να μας πάνε όλα φέτος..

  4. Επανέρχομαι διότι θίγεις ευαίσθητες χορδές.
    Οι εταιρίες στην Ελλάδα μέχρι το ‘ 90 περίπου προωθούσαν το καλό τραγούδι. Πάντα βέβαια έσπρωχναν κι ένα πιο λάιτ είδος για να ‘εχουν πελατεία τα σκυλάδικα. Ο Παπάριος (που τον λέω εγώ) τη δεκαετία του ΄70 δεν ήταν το χάλι που έγινε μετά. Όσο για τον Ρομπερτ Ουίλιαμς κατάντησε να γράφει επι παραγγελία τα χαζοτράγουδα για τη Νεα Δημαοκρατία (τα τραγούδια της γαλάζιας γενιάς, κάπου το 83-84 αν θυμάμαι καλά)
    Μετά …γιοκ
    Η Μπέσυ Αργυράκη… Αστα τώρα. Ποιός την ξέρει;
    Και πολλοί άλλοι. Επιβίωσαν όσοι άξιζαν κι όσοι μάζευαν κόσμο στις μεγάλες πίστες που τότε (δεκαετία ‘ 70) άρχισαν να παίρνουν τη μορφή που ΄χουν σήμερα.
    Τέλος πάντως είναι ατέλειωτο το θέμα (αλλά πάντα ενδιαφέρον)
    Αυτό όμως που δεν είναι ατέλειωτο αλλά έχει καταγραφεί ως ιστορία πλέον είναι οι Beatles. Δεν έχεις καθόλου δίκιο σ’ αυτά που λες.
    Τα πρώτα 2-3 χρόνια έκαναν όντως ποπ. Αλλά δεν έμοιαζε με την ποπ που ήξερε μέχρι τότε ο κόσμος. Οι στίχοι τους ήταν μεν ανάλαφροι (Ηallo i love you) όπως και όλης της ποπ και ροκ μέχρι το 67-68 πλην λίγων εξαιρέσεων, αλλά δεν ήταν κι αυτό που λέμε ανόητο (το locomotion πχ). Μετά το 65 (και μέχρι το 69) οι Beatles έκαναν κάτι απίστευτο. Έπαιξαν σχεδόν όλα τα είδη μουσικής πρωτού καν αυτά υπάρξουν ως τέτοια. Στο Λευκό τους άλμπουμ θα ακούσεις πανκ 10 χρόνια πριν το πανκ. Θα ακούσεις ακόμα και ραπ στα σπάργανα. Κάθε δίσκος τους ήταν και πείραμα που πετύχαινε. Οι στίχοι τους άρχιζαν να προσεγγίζουν την ποίηση. Πολλοί μεταγενέστεροι του χαρντ ροκ , του χέβυ μέταλ και του πανκ ακόμα, έχουν δηλώσει πως επηρρεάστηκαν καθοριστικά απο τους Μπίτλς.
    Οι Μπιτλς είναι ένα φαινόμενο που ξεπέρασε και τις προσδοκίες αλλά και τον έλεγχο και των εταιριών και του κατεστημένου. Όπως και τα περισσότερα πράγματα άλλωστε που έγιναν τη δεκαετία του ΄60.
    Προφανώς δεν έχεις πολυασχοληθεί με τους Μπιτλς, δεν ξέρω και την ηλικία σου (εγώ είμαι 42) αλλά αν θες και έχεις χρόνο κάνε ένα πείραμα και δεν θα το μετανοιώσεις.
    Βρες και κατέβασε όλη τη δισκογραφία των μπιτλς (αλλά όλη) – δεν είναι δύσκολο να την βρεις- και βάλε να ακούσεις τους δίσκους με χρονολογική σειρα απο τον πρώτο ως τον τελευταίο. Έναν κάθε μέρα ή κάθε 2-3 μέρες. Άκουσέ τους όμως προσεκτικά.
    Θα πάθεις πλάκα.
    Και θα πάθεις πλάκα γιατί κάποια στιγμή θα ακούς μια μουσική και θα αναρωτιέσαι τι είδους μουσική είναι αυτή;
    Ειδικά με κάποιους τελευταίους τους δίσκους θα εκπλαγείς με το πόση σχέση έχει η μουσική τους με τα σημερινά ακούσματα.
    Ελπίζω να βρεις χρόνο να το κάνεις και τότε …. για να δούμε τι θα λες!
    Γεια χαρά.

  5. Ο/Η Foivos.iNC λέει:

    sumfwnw ale3andre.paroti eimai 19 sta 20 k dn exw thn empeiria s,gnwrizw oti oi beatles einai sigoura t mono sugrothma p katafere n enwsei poiothta k epituxia toso epituxhmena etsi wste na agaph8ei apo thn megaluterh merida t planhth k n apotelesoun terastia epirroh gia ta epomena sugrothmata k ena apta pio diaxronika sugrothmata p exoun vgei pote.(to idio m pink floyd,led zeppelin k black sabbath akoma k acdc k sex pistols)
    akoma k twra pantws p exei emporeumatopoih8ei h mousikh entelws yparxoun sugrothmata k kallitexnes p pane brosta th mousikh.apla to susthma einai toso kala domhmeno pia p dn 8a afhsei kati mh emporiko k kalo n vgei sthn epifaneia.dhmiourgei apo mono t diafora diaforetika epipeda etsi wste o ka8enas n dialegei t diko t.kai automata na mazopoieitai,p einai akrivws auto p epidiwkoun oloi autoi p elegxoun ta pramata sthn mousikh k katepektash stis viomhxanies genikotera.

  6. Ο/Η bodyfull λέει:

    Ένας είναι ο θεός της σύγχρονής μουσικής. Ο Βασιλιάς Ζεί!

  7. Ο/Η gatouleas λέει:

    Αλέξανδρε, άσε μην πιάσουμε τη δεκαετία του 70 γιατί θα θυμηθούμε και Δάκη και Τέρη Χρυσό και διάφορα ποπ φυντάνια που ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν άντεξαν στο χρόνο, όπως και τους σημερινούς ΒισοΒανδήδες δε θα τους ξέρει η μάνα τους σε 30 χρόνια.
    Πάντως, Foivo, ξέρω πως έχω μια αιρετική άποψη για τους Beatles και κάποια στιγμη πρέπει να την καταθέσω εμπεριστατωμένα.
    Δε σας φαίνεται λίγο περίεργο τα πρώτα 2-3 χρόνια να βγάζουν απλή ποπ (όπως σωστά αναφέρθηκε) και τα επόμενα 5-6 να βγάζουν παρωχημένες μουσικές φόρμες;
    Είναι δυνατόν στα 1969 και 1970 να βγάζουν Abbey Road και Let It Be όταν υπάρχουν ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙA από τη μία Hendrix, Morrison από την άλλη η ψυχεδέλεια, σε μια άλλη μεριά η προπανκ, αλλού οι Stooges και οι Velvet Underground, στα «μαύρα» η funk και ο βασιλιάς (όχι του bodyfull) James Brown; Υπάρχουν πολλά δείγματα γιατί τα 60ies ίσως είναι η πιο παραγωγική περίοδος της μουσικής.
    Μέσα σε αυτό τον οργασμό πολιτιστική παραγωγής βγάζουν σουπίτσες Let It Be;
    Προφανώς και βγάλανε και καναδυο ωραία LP (όπως το Sgt Pepper). Στο σύνολό τους πάντως, Αλέξανδρε, ισχύει αυτό που ο ίδιος τόνισες: Το «καλό» τραγούδι καθορίζει τη στάθμη ΚΑΙ του μέτριου.
    Καταλαβαίνω πως είναι δύσκολο να αποδεχτεις πως αυτό ακριβώς είναι οι Beatles… Ένα μέτριο συγκρότημα σε μια καταπληκτική και γόνιμη περίοδο.
    Η κάθε γενιά έχει του ποπ ήρωες της… Elvis, Beatles, Michael Jackson…

  8. Ο/Η Foivos.iNC λέει:

    egw gatoulea 😛 diafwnw m auta p les..
    h mousikh prepei oso einai dunaton n einai poiotikh alla k n apeu8unetai s megaluterh merida koinou.gt etsi mporei n anagnwristei h poiothta apo polu kosmo k oxi apo ligous.egw 8a sumfwnhsw oti ekeinh thn epoxh dn yphrxan mono beatles sigoura,k sigoura yphrxan sugrothmata pl megala k kallitexnes p isws htan pio prwtoporiakoi.alla sthn pop n exeis tous beatles?????sthn pop??
    skepsou to ligaki..dn 8a 3anar8ei pote tetoia periodos..twra sthn pop vasileuei h savoura..oxi oi beatles..

  9. Γεια χαρά και πάλι.
    Το θέμα βλέπω τραβάει.
    Οι Βeatles διαλύθηκαν το 69. Δεν έγιναν τα πράγματα έτσι ακριβώς όπως τα λες. Οι doors, Henrdix κλπ εμφανίστηκαν 66-67-68. Όταν οι μπιτλς ήταν στα τελευταία τους. Θέλεις να πεις προφανώς πως επηρρεάστηκαν απο όλους αυτούς. Πίθανόν. Και σίγουρα έχουν τις επιρροές τους απο τη δεκαετία του 50. Δεν το αρνήθηκαν αυτό. Η τέχνη δεν είναι παρθενογέννεση.Και σε ένα πολιτισμικό αλισβερίσι είναι καλό και γόνιμο να υπάρχουν αλληλοεπιροές.Ακόμα όμως και τα πρώτα τους τραγούδια δεν συμφωνώ πως ήταν χαζοπόπ. Και δεν υπάρχει κάτι περίεργο στην μουσική τους εξέλιξη. Κι ο dylan ξεκίνησε φολκ και κατέληξε ροκάς και μετά το γύρισε στην κάντρυ, και ύστερα στο σπιρίτσουαλ κλπ.
    Δηλαδή είναι χαζοπόπ το love me do και δεν είναι το satisfaction ;

    Όσο για τη δεκαετία του ’70, ξεχάσαμε τον … μέγα Φλωρινιώτη που τον προωθούσε ο Χατζιδάκης!!!!

  10. Ο/Η gatouleas λέει:

    Ίσως χρειάζεται και μια συζήτηση για την ποπ βιομηχανία..
    Η ποπ δεν είναι μουσικό είδος. Χρησιμοποιεί διαφορετικά μουσικά σχήματα, τα «απλοποιεί» και (προσπαθεί να) τα κάνει κτήμα μαζικού κοινού.
    Έτσι σήμερα ποπ δεν είναι μόνο η Britney Spears και η Lilly Allen, αλλά και οι Tokyo Hotel, η Avril Lavigne,
    ο Oakenfold, οι Lordi και οι Aerosmith.
    Μπορεί να τραγουδάει μπαλάντες σε σαλόνια σαν τη Celin Dion ή να «προκαλεί» με τα λεσβιακά φιλιά και τα ξώβυζα της Madonna.
    Συνήθως εμπλέκονται καλλιτέχνες με πεπερασμένες δυνατότητες αν και πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις δημιουργών που η ανάγκη τους για «μαζική» απεύθυνση τους οδηγεί σε παρόμοιους δρόμους.
    Για μένα το να χαρακτηρίσω «ποπ» ένα άκουσμα δεν είναι βρισιά. Όπως και από την ανάποδη δεν σημαίνει – από μόνο του – αξιόλογο, ένα τραγούδι «τζαζ» ή «ροκ». Με ενδιαφέρει, πάντως, αν ένας καλλιτέχνης καταφέρνει να «περνάει» πειραματισμούς και ψαξίματα μέσα από ποπ συνθέσεις.
    Αυτό που συμβαίνει με τους Beatles – ειδικά στην Ελλάδα – είναι η υπερβολική μυθοποίηση τους. Όντως πολιτιστικά απομονωμένη και εθνοκεντρική μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 70 η κύρια διαμάχη ήταν ανάμεσα στο Θεοδωράκη και στα δημοτικά τραγούδια. Κάθε «ξένη» μουσική ήταν ύποπτη.
    Το ποπ σε κάθε χώρα παίρνει κάποια τοπικά χαρακτηριστικά. Έτσι στις ΗΠΑ η κάντρι είναι ποπ ενώ εδώ ακούγεται από κομμάτια της ροκ. Το ανάποδο παράδειγμα είναι πχ το Galvanize. Oι βίαιοι αμάνεδες του «τρομάζουν» τη μικροαστική Νεα Υόρκη ή το Παρίσι, αλλά στην Ελλάδα του τσιφτετελιού ήταν ο ύμνος των κάγκουρων και το Νο1 στα ringtones.

    Επειδή, όμως, η μουσική δεν καθορίζεται από την Ελλαδική ιδιαιτερότητα, η κάντρι δεν είναι ροκ, το Galvanize δεν είναι ποπ-τσιφτετέλι και επειδή εδώ ακούγανε Χιώτη-Μαίρη Λίντα, δεν σημαίνει πως οι Beatles δεν είναι ποπ.
    Ποπ δεν είναι η μουσική που ακούνε οι «γονείς». Αυτοί πάντα «σοκάρονταν» με τους γοφούς του Elvis, τους μαλλιάδες, τις φωτογραφήσεις της Μαντόνα με το σταυρό, το γράπωμα των γεννητικών οργάνων, του Michael Jackson, τα αμφί χαρακτηριστικά των νεανικών γκρούπ.
    Το Obladi-Oblada, πάντως, των Beatles το καλοκαίρι του 1968, που παίρνει το γαμάτο reggae του Marley και το κάνει σουπίτσα για λευκούς καλοζωισμένους μικροαστούς, αν δεν είναι ποπ, τότε σηκώνω τα χέρια ψηλά…

    ΥΓ1. Την κιθάρα του satisfaction στα 1961, οι Beatles κάνανε 5 και 6 χρόνια να την τολμήσουνε. Ε, όχι και ποπ το satisfaction!! 😀
    ΥΓ2 Το ότι κατατάσω τους Beatles στην ποπ δεν σημαίνει πως τους απαξιώνω. Υπάρχουν πολλοί μουσικοί που ενσωματώνουν με ενδιαφέροντα τρόπο μουσικές αναζατησεις σε mainstream δρόμους. Έχω γράψει παλαιότερα για την Bossanova και τις διαφορετικές εκδοχές.

  11. Τελικά είσαι αρκετά πιο ενημερωμένος απο ότι είχα αρχικά φανταστεί, και στη σύγχρονη ξένη μουσική σίγουρα πιο ενημερωμένος απο μένα.
    Δεν τη τραβάω άλλο σε μάκρος την κουβέντα γιατί θέλουμε «ειδικό μπλογκ» και πάλι δεν τελειώνει.
    Συμφωνώ σε γενικές γραμμές μ΄αυτά που λες. Απλως παραμένει η διαφωνία μας για τους Μπιτλς.
    Το 68 πάντως ο Μάρλευ δεν είχε διαμορφώσει τον ήχο που τον έκανε διάσημο στην πορεία.
    Ούτε και οιΜπιτλς έχουν μυθοποιηθεί περισσότερο στην Ελλάδα. Το αντίθετο θα έλεγα. Στο εξωτερικό κρατεί καλά ακόμα η Μπιτλομανία.
    Πάντως ότι και να λέμε το τι μουσική μας αρέσει είναι και – βασικά – θέμα γούστου. Μπορει πχ. να αναγνωρίζει κανείς τις αρετές ενός τραγουδιού και να μην του αρέσει παρ΄όλ΄αυτά. Και το αντίστροφο.
    Άβυσσος η ψυχή των ακροατών.

  12. Ο/Η Foivos.iNC λέει:

    nai gatoulea sumfwnw mazi s.
    apla t pop twn beatles mono kako dn mporei na 8ewreitai..k auto p les gia thn ellada exeis apoluto dikio.gt panta oi ellhnes ftanoun s akrothtes.eite krazoun kapoion h’ ton mu8opoioun..se olous tous tomeis ta idia..an politistoume pote isws alla3ei auto ti n s pw..to kako pantws me t mainstream einai oti exei eisvalei se ola ta eidh pleon(pera tou black-metal)k ta pramata xeirotereuoun..apla pisteuw oti dn prepei kapoios na mazopoieitai.gt akrivws auth einai h epidiw3h ths viomhxanias.prepei n t akouei ola..k n anagnwrizei ta kala k n enadiwnetai sthn savoura.

  13. Ο/Η gatouleas λέει:

    Όντας «παλιοροκάς» από τα 13 μου, ανακάλυψα πριν από κάμποσα χρόνια πόσο σημαντικά τραγούδια έβγαιναν «εκτός ροκ».
    Μετά άρχισα να απενοχοποιόμουν που διασκέδαζα και με πιο «απλοϊκή» μουσική.
    Η τέχνη εξυπηρετεί πολλαπλές ανάγκες μας.
    Λ.χ. τι είναι αυτό που κάνει τους περισσότερους από μας να χασκογελάμε με το που ξεκινά κάποιος να σιγοτραγουδά «περπατώ για το δάσος, όταν ο λύκος δεν είναι `δω». Είναι μόνο ανάμνηση ή υπάρχει μια «μαγική» ενεργοποίηση του «παραμυθιού» (που όλοι έχουμε ανάγκη) μέσα από μια τόσο απλοϊκή, κοινότυπη και «λαϊκοποπ» ρίμα;
    Χάρις το μπλόγκιν, θα «βρισκόμαστε» να τα λέμε…

  14. Γατουλέα
    μ΄έφτιαξες με το παράδειγμα του δάσους και την «ενεργοποίηση» του παραμυθιού
    Και περισσότερο μ΄έφτιαξες με τη χρήση της λέξης «μαγική» , διότι πάντα το λέω πως αυτό που λείπει απο τη ζωή μας είναι η «μαγεία».
    Όχι με τη μεταφυσική έννοια ή τον Χαρδαβελικό διασυρμό, αλλά σχεδόν ακριβώς όπως το θέτεις στο παράδειγμά σου.

  15. Ο/Η Foivos.iNC λέει:

    h anamnhsh einai auto p mas dinei sunais8hmata..

  16. Ο/Η gatouleas λέει:

    Foivo, δεν νομίζω πως είναι ΜΟΝΟ αναμνήσεις… Ο άνθρωπος δεν έχει μόνο παρελθόν αλλά και μέλλον… και – κυρίως – δημιουργικότητα & φαντασία για να φτιάχνει το μέλλον του.
    Επί του συγκεκριμένου, όμως, τι «αναμνήσεις» ανακινεί η «Κοκκινοσκουφίτσα» σε ένα πεντάχρονο παιδί; Και γιατί προτιμά να του το διαβάζει η «γιαγιά» και όχι οποιοσδήποτε;
    Και γιατί η Κοκκινοσκουφίτσα παραμένει γοητευτική χρησιμοποιώντας χαζοχαρούμενα έμμετρα στιχακια με ομοιοκαταληξία;
    Θα ήταν το ίδιο παραμύθι αν τραγουδούσε goth punk ή Καβαφικούς ασύμμετρους μονολόγους;
    Δεν εναντιώνομαι ούτε στον πειραματισμό ούτε στη «βεβήλωση» αρχέτυπων. Το αντίθετο μάλιστα…
    Για να τα απορρίψεις, να τα βεβηλώσεις αλλά και για να φτιάξεις κάτι καλύτερο πρέπει όχι μόνο να αναγνωρίζεις την όποια αξία τους αλλά και να συμφιλιωθείς μαζί τους..
    (Ρε, συ.. που έχει πάει η κουβέντα από ένα τραγουδάκι του συρμου;)

  17. Η κοκκινοσκουφίτσα σε ένα 5χρονο παιδί (ή και πιο μικρό όπως η κόρη μου) δεν ανακινεί αναμνήσεις, αλλά κεντρίζει φόβους και φοβίες πράγμα που – απ΄ότι φαίνεται- το έχουμε μεγάλη ανάγκη (σκεφτείτε γιατί μας αρέσουν τα θρίλερ)
    Η κόρη μου πάντως (3μισι τώρα) το καλοκαίρι που μας πέρασε, σε φάση που δεν τη βλέπαμε, πηρε το βιβλιαράκι με την Κοκκινοσκουφίτσα και το πέταξε στα σκουπίδια!!!
    Νόμιζε πως έτσι θα ξορκίσειτον κακό λύκο που τον φοβόταν!!!

    Πράγματι, κοίτα που σε βγάζει ένα τραγουδάκι του συρμού!!!

  18. Ο/Η Foivos.iNC λέει:

    gia mena to sunais8hma vasizetai sthn anamnhsh..skepsou oti o an8rwpos dn gennietai me mnhmh.ola ta sunais8hmata tou e3artiodai apo tis empeiries t sthn zwh.dn milaw gia ton mellon.t parel8on einai auto p diamorfwnei t xarakthra t an8rwpou.h mageia auth p les dhmiourgeitai apto sunais8hma,prama p menei ston an8rwpo apo thn apotupwsh kapoion pragmatwn ston egefalo t k katepektash san sunais8hmata.
    h mageia leipei apth zwh mas gt emeis oi idioi exoume epile3ei enan rhxo tropo zwhs.gt emeis oi idioi dn arkoumaste sta liga alla 8eloume ta polla,gt panta protimame t xrhma apto sunais8hma.

    k oi erwthseis p kaneis sto teleutaio s comment gatoulea apadiontai pl apla.
    einai paramu8i gia paidakia,giauto k einai etsi.dn 8a ginotan n einai brutal px.h’ isws 8a ginotan,se mia entelws diaforetikh koinwnia,m entelws diaforetika pisteuw k arxes.

    k epistrefw s auto p elega sthn arxh.o an8rwpos exei mellon.k t diamorfwnei m vash to parel8on t k tis empeiries t.
    egw pisteuw sthn episthmonikh 8esh,tabula rasa.

    opws k n t kanoume t sunais8hma dn 8a yphrxe an dn yphrxe o egefalos,dld an dn yphrxe h mnhmh..
    einai opws oi geroi p otan pa8ainoun atsxaimer 3exnane ta sunais8hmata tous..epeidh svhnetai h mnhmh tous..

  19. Ο/Η gatouleas λέει:

    Θα κάνω μια προσπάθεια να επικεντρωθώ μόνο στο μουσικό θέμα, απ` όπου είναι και η αρχική αφορμή της συζήτησης.
    Foivo, όταν λες πως «το περπατώ εις το δάσος είναι για παιδικό παραμύθι, για αυτό είναι έτσι», κάνεις ένα μεγάλο λάθος.
    Θεωρείς ΔΕΔΟΜΕΝΟ και αυταπόδεικτη αξία κάτι που πρεπει να διερευνυθεί και να αποδειχτεί.
    Το ερώτημα είναι τι δίνει τόση μεγάλη αξία σε ένα απλοϊκό ρυθμό και τον μετατρέπει, σχεδόν σε αρχέγονο;
    Γιατί το τραγουδάκι το συγκεκριμένο, δεν νομίζω να υπήρχε στην αρχική αφήγηση των αδελφών Γκριμ.
    Αλλά ακόμα και αν ήταν, πάλι θα ήθελα να ξέρω ποια είναι η μεγάλη του δύναμη που το κάνει και αντέχει 1,2 ή 4 αιώνες;
    Γιατί αυτό το μοτίβο είναι συχνό και προκαλεί παρόμοια συναισθήματα. Πχ το ίδιο «κόλπο» εφάρμοσε και ο Χατζηδάκις στο πρώτο μέρος στα «Παιδια κατώ στον Κάμπο».
    Τελικά υπάρχουν πολλοί δρόμοι να δημιουργήσεις πλούσια συναισθήματα. Το να καταφέρνεις μέσα από ποπ (δηλ. μαζικές) λογικές, είναι μια επεξεργασία που ΚΑΙ ΑΥΤΗ με ενδιαφέρει
    … Και θεωρώ την θέση μου άκρως επιστημονική. Η μνήμη δεν είναι ίδιον μόνο την ανθρώπινης φυλής. Το κάθε ζώο «μαθαίνει» πως η φωτιά καίει και το θυμάται σε όλη του τη ζωή.
    Υπάρχουν πολύ περισσότερα πράματα που δεν είναι θέμα αυτουνού του ποστ. Π.χ. δύο νεογένητα σε ευρωπαϊκη πόλη και σε αφρικάνικη ζούγκλα, αν τους αλλάξουμε περιβάλλον, θα έχουν αντίστοιχη ανάπτυξη;
    Γενικότερα, το κάθε νεογένητο είναι εν δυνάμη ένας Nεάντερταλ που κάνει «ταχύρυθμο φροντιστήριο» και ενσωματώνεται στον 21ο αιώνα;
    Δεν είμαστε, λοιπόν, tabula rasa. Απλά υπάρχουν και ασυνείδητοι τρόποι που μαθαίνουμε. Μέσα από το dna που έχουμε κληρονομήσει, μέσα από τη σωματική μας εξέλιξη (τα αντισώματα, τα δόντια μας, το τρίχωμα μας, το ύψος μας πχ είναι διαφορετικά από τους προγόνους μας), μέσα από τη σωματική επαφή, κλπ…
    Είναι αυτό το μέρος που μιλάει η τέχνη…
    ΥΓ Πιο brutal τραγούδι, πιο ανατριχιαστικό τραγούδι που θα μπορούσε να τραγουδά η Κοκκινοσκουφίτσα, δε μπορώ να σκεφτώ … 😀

  20. Ο/Η Foivos.iNC λέει:

    nai t ka8e zwo ma8ainei pws kaiei h fwtia gt k t ka8e zwo exei mia elaxisth mnhmh.apla dn katalavainw p katalhgeis dld..k ta paramu8ia auta p les oti exoun meinei aiwnes.nai exoun meinei gt htan h sovaroterh prospa8eia kapoiou anrw8pou n grapsei paramu8ia,n katalavei dld ti 8elei n akousei ena paidaki..
    opws k oi beatles 8a meinoun aiwnes,gt panta 8a 8ewroudai apta sugrothmata p askhsan th megaluterh ephrroh se polla eidh ths mousikhs..

    yparxei t dna sigoura.alla gia mena oi anr8wpoi prosarmozodai oi idioi stis sun8hkes p exoun diamorfwsei gt etsi einai to eidos tous.gt pl apla oi sun8hkes p zoume k p exoume diamorfwsei ton planhth(m autokinhta,poleis),einai ka8ara 8ema t xarakthra k twn anagwn alla k t mualou t an8rwpou.emeis tis exoume ftia3ei..to dna gia mena einai xarakthristika stoixeia p menoun analoiwta mesa apo aiwnes k p dn 3erw akrivws pws dhmiourgoudai,alla 8a mporousa n pw oti isws to dna ephreazetai apo thn diaiwnish kapoion xarakthristikwn k suberiforwn apo genies se genies..

    egw pisteuw sthn 8ewria t tabula rasa,alla epishs pisteuw auta p s eipa gia t dna(p dn 3erw an ta aporiptei h sugekrimenh 8ewria)

    t ka8e eidos e3elisetai m vash tis egefalikes t dunatothtes..auto p dn 3erw omws einai an oi egefalikes dunatothtes ephreazoun tis sunais8hmatikes.
    gt sigoura o a8rwpos mporei n niwsei polla perissotera apo mia kota pisteuw,logo poluplokothtas t mualou alla k suneidhshs..

  21. Ο/Η gatouleas λέει:

    Νομίζω πως φτάσαμε σε ένα dead end… Έχουμε αρχίσει κα κάνουμε κύκλους γύρω από το ίδιο θέμα.
    Ας τα σκεφτούμε και ας τα ξαναδούμε πάλι με κάποια άλλη αφορμή.

  22. Ο/Η Foivos.iNC λέει:

    akuro alla 8a m vreis edw file gatoulea an exeis blogspot,k an exeis wra pote koita t blog m:)
    http://foivosinc.blogspot.com/
    gt t esvhsa t wordpress..


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s