Τα stage και οι μαζικές απολύσεις του ΠΑΣΟΚ: η πρώτη μεγάλη μάχη

Την περασμένη εβδομάδα η κυβέρνηση ανακοίνωσε την απόλυση χιλιάδων εργαζόμενων μέσα από τη μη ανανέωση symvasiouhoiτης σύμβασης εργασίας τους.

Μην το βλέπετε μέσα από τίτλους για δήθεν κατάργηση των stage . Πρόκειται για μια κλασσική πολιτική που εφαρμόζει κάθε νέα κυβέρνηση.

Φροντίζει να απολύσει τους έκτακτους τις προηγούμενης.

Αυτό έχει ένα τριπλό αποτέλεσμα:

  1. Μια πρώτη και γρήγορη περικοπή κρατικών εξόδων. Δεν είναι τόσα πολλά τα φράγκα, αλλά «από κάπου πρέπει να αρχίσεις»
  2. Δημιουργείς προσδοκίες προσλήψεων στις κενές θέσεις που κατείχαν οι προηγούμενοι συμβασιούχοι
  3. Αναπαράγεις τη διάσπαση των εργαζομένων αφού οι προηγούμενοι «είναι λαμόγια της ΝΔ» και «οι επόμενοι είναι λαμόγια πρασινοφρουροί». Επίσης συνεχίζεται στο άπειρο η αναζήτηση των «πάγιων και διαρκών αναγκών». Είναι μεγάλη επιτυχία να υπάρχει μέχρι σήμερα η πεποίθηση «πλεονάζοντος προσωπικού» σε ένα δημόσιο που έχει τεράστιες ελλείψεις.

Όχι! Δεν πρόκειται να καταργήσει τα stage. Απλά θα τα σπρώξει στον ιδιωτικό τομέα.

Έτσι τα stage θα προσπαθήσουν αν παίξουν ένα ρόλο στην αναθέρμανση της οικονομίας. Ο κάθε ιδιώτης θα μπορέσει να αντικαταστήσει τους «ακριβούς» υπάλληλους του με «μαθητευόμενους».  Το όραμα του ΠΑΣΟΚ θα είναι εργαζόμενοι με 400 και 500 € χωρίς ασφάλιση και επιδόματα… και με επιδότηση του κράτους.

Το κόλπο της δεκαετίας του `90 όπου θησαύρισαν με τους απλήρωτους Αλβανούς θα ξαναπαιχτεί άλλη μια φορά. Μόνο οι Αλβανοί θα είμαστε εμείς τώρα.

Εδώ η αριστερά προσπαθεί να αντιδράσει και το ΚΚΕ[1] φαίνεται κατ` αρχήν να είναι σε μια σωστή κατεύθυνση. Μπορεί η ανακοίνωση του να διαπνέεται από ηττοπάθεια αφού καλεί τους χιλιάδες απολυμένους «να βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα» αλλά τουλάχιστον προσανατολίζεται στο αίτημα της άμεσης μονιμοποίησης τους. Μπορεί το ΠΑΜΕ να αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ανίκανο να περιγράψει και να οργανώσει μια σημαντική μάχη αλλά τουλάχιστον έχουν αποφασίσει οι άνθρωποι με ποιον είναι.

Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ[2], από την άλλη, είναι πράγματι αποκαρδιωτική. Μπορεί να θέτει το θέμα των stage στον ιδιωτικό τομέα αλλά για τις χιλιάδες απολύσεις παίρνει το μέρος του  κράτους. Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει πρόβλημα που χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους. Πιθανά να νομίζουν και οι σύντροφοι της Κουμουνδούρου πως πρόκειται για λαμόγια των δεξιών.

Ο τρόπος που αναφέρονται στα stage είναι σαν μην αφορά ανθρώπινες ζωές αλλά μόνο ένα τεχνοκρατικό σύστημα προσλήψεων. Συγγνώμη σύντροφοι, πως τολμάτε να βγάζετε ανακοινώσεις που να λένε «Να προκηρυχθούν άμεσα διαγωνισμοί μέσω ΑΣΕΠ για να καλυφθούν οι χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις»; Αυτοί που τις καλύπτουν μέχρι τώρα μέσα από τα ανασφάλιστα stage τι θα πάνε να κάνουν από τον επόμενο μήνα; Ποιος θα πληρώσει το νοίκι αυτουνού του φουκαρά που θα χάσει τη δουλειά του; Ποιος θα του συμπαρασταθεί όταν θα τον απειλούν και με δικαστήρια οι διάφοροι Πάγκαλοι του ΠΑΣΟΚ;

Κι όμως θα μπορούσε να υπάρχει άμεση και αγωνιστική λύση στο θέμα. Φτάνει αν επικρατούσαν ταξικά κριτήρια στην αριστερά. Κριτήρια που να έθεταν τους εργαζόμενους στο κέντρο της πολιτικής της.

Ας πούμε μια ανακοίνωση θα μπορούσε να ήταν η παρακάτω.

  • Καμιά απόλυση συμβασιούχων
  • Άμεση νομοθετική ρύθμιση για δίμηνη-τρίμηνη παράταση των συμβάσεων
  • Άμεση ένταξη των συμβασιούχων στα συνδικάτα
  • Μέσα στο επόμενο δίμηνο – τρίμηνο, τα συνδικάτα μας εκθέτουν ποιοι από τους συμβασιούχους είναι αργόμισθοι. Ξεχωριστές συμπληρωματικές εκθέσεις μπορούν να καταθέσουν και οι παρατάξεις, εφ` όσον υπάρχει διχογνωμία.
  • Όσοι είναι αργόμισθοι καλούνται να παραιτηθούν χωρίς παραπέρα επιπτώσεις. Αν δεν το κάνουν θα διωχθούν μετά το πέρας της χαρτογράφησης.
  • Οι υπόλοιποι προσλαμβάνονται με όρους δημόσιου υπάλληλου
  • Καταργούνται από εδώ και πέρα τα stage σε ιδιωτικό και δημόσιο.

Για να μπορείς να έχεις μια παρόμοια γραμμή θα πρέπει,

Α) να έχεις αρχή σαν αρχή σου τις ανάγκες των εργαζόμενων και όχι «την αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα»

Β) να εμπιστεύεσαι το κριτήριο αυτής της τάξης άσχετα από ποιον προσλήφθηκε και σε ποια παράταξη ή συνδικάτο ανήκει

Γ) να προσπαθείς να βρεις πολιτικές που, όχι μόνο νε είναι «προς όφελος των εργαζομένων», αλλά και να προάγουν τη δημοκρατική οργάνωση τους.

Δεν θα μπορούσε να γίνει; Δεν θα είχε ενδιαφέρον μια τέτοια αριστερά;


[1] Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για τους εργαζόμενους στα STAGE και τις άλλες μορφές ελαστικής & ανασφάλιστης εργασίας

[2] Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ σχετικά με την κυβερνητική απόφαση για τα STAGE

Advertisements

6 Σχόλια on “Τα stage και οι μαζικές απολύσεις του ΠΑΣΟΚ: η πρώτη μεγάλη μάχη”

  1. Ο/Η ΚΟΥΚΙΩΤΗΣ λέει:

    Δηλαδή οι ανθρώπινες ζωές των αφισοκολητων, κοματόσκυλων κλπ έχουν μεγαλύτερη αξία και πρέπει να προσληφθούν με όρους δημόσιου υπάλληλου («τα συνδικάτα μας εκθέτουν ποιοι από τους συμβασιούχους είναι αργόμισθοι. Ξεχωριστές συμπληρωματικές εκθέσεις μπορούν να καταθέσουν και οι παρατάξεις, εφ` όσον υπάρχει διχογνωμία.»). Δηλαδή αυτοί που γλύφαν τους βουλευτές για να κάνουν πρακτική (πρακτική στο δημόσιο χαχαχα πολύ καλό ανέκδοτο!!!) αξιωματικά θα κριθούν απο τα συνδικάτα (κοματόσκυλα κλπ χαραμοφάηδες) ανώτεροι από τούς υπόλοιπους Ελληνες που δεν περάσανε από βουλευτικά γραφεία. Η ισονομία σε όλο της το μεγαλείο. Εγώ αντιθέτως θα πρότεινα την ποινικοποίηση συμπεριφορών ρουσφετιού και για τα δύο μέρη συναλαγής έτσι ώστε να εκλείψουν δια παντώς τέτοια φαινόμενα.

  2. Ο/Η Giannis76 λέει:

    Η βλακεία του ΚΚΕ σε όλο το μεγαλείο. Δηλαδή οι άνεργοι που δεν είχαν μπάρμπα στην Κορώνη δεν έχουν δικαίωμα στη ζωή? Συμφωνώ με τον παραπάνω:ποινικοποίηση του ρουσφετιού.
    Και επίσης
    1) Όλοι οι διορισμοί μέσω του ΑΣΕΠ
    2) Όχι στην μοριοδότηση που αποκτήθηκε με προγράμματα μαθητείας. Άλλωστε κρίθηκε αντισυνταγματική από τον ΑΣΕΠ
    3) Κατάργηση του θεσμού του συμβασιούχου. Όσες αναγκες υπάρχουν στο Δημόσιο να καλυπτούν μέσω ΑΣΕΠ

  3. Ο/Η kostis λέει:

    Γατουλέα, βάσει της ηθικής του Καντ, το καλό για να λογίζεται ως τέτοιο θα πρέπει να απευθύνεται σε όλους. Οποιοδήποτε άδικο πλεονέκτημα υπέρ των stagiers λοιπόν παραβαίνει αυτό το βασικό κανόνα. Ακόμα και τις μη αργόμισθες θέσεις θα πρέπει να έχουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι την ευκαιρία να τις διεκδικήσουν επί ίσοις όροις – και οι εργαζόμενοι των stage και οι εργαζόμενοι των 700e στον ιδιωτικό τομέα. Γιατί άραγε να ευνοήσουμε τους πρώτους;

  4. Ο/Η gatouleas λέει:

    Αυτό που θέλω να τονίσω σε αυτό το ποστ είναι ένα… Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να εκσυγχρονίσει το δημόσιο τομέα… μπορεί και όχι… Μπορεί να το κάνει σε ένα μήνα; σε έξι μήνες; σε 4 χρόνια; Μέχρι τότε υπάρχουν άνθρωποι που έχουν δουλειά και κινδυνεύουν να τη χάσουν. Καλά ολες οι ενστασεις, αλλά πρώτα πρεπει να διασφαλίζουμε να βγάινει το γάλα του παιδιού.
    Προσπαθώ να βρώ ένα τρόπο ωστε να υπάρχει ένα γρήγορος και, όσο το δυνατόν, πιο αντικειμενικός μηχανισμός εξευρεσης των περίφημων λαμογιών και αργόμισθων.
    Λυπάμαι, αλλα θεωρώ τα ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΑ συνδικάτα πολύ αξιοπίστα και πιο αποτελεσματικά από τον όποιο επόμενο γενικό διευθυντή. Γιατί οι καλύτεροι γνώστες των λαμογιών είναι οι ίδιοι οι συνάδελφοι τους. Όλοι όσοι δουλεύουμε σε πολυπληθής εργασιακούς χώρους ξέρουμε απ` έξω κι ανακατωτα ποιος είναι το «βίσμα» του διευθυντή και (σε συνεργασία με του υπάλληλους του λογιστήριου) ποιος παίρνει μισθούς χωρίς να τον έχουμε δει ποτέ και πουθενά.
    Πρέπει να μονιμοποιηθούν οι υπάρχοντες η να γίνουν νέες προσλήψεις από το μηδεν;
    Κατ` αρχή και όλοι να μονιμοποιηθούν, οι ελλείψεις του δημόσιου παραμένουν τεράστιες. Παρ` όλη την υπάρξη χιλιάδων stagers, τα νοσοκομεία έχουν μεγάλη έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού, τα σχολεία δεν έχουν δασκάλους ενώ αν αναζητούμε και μια παραπέρα εξάπλωση του κοινωνικού κράτους μεσα από νέους παιδικούς σταθμούς, γηροκομεία, νοσοκομεια και 24ωρη λειτουργία μετρό και λεωφορείων, νέες απαιτήσεις σε δυναμικό θα προκύψουν.
    Δεν κατανοώ γιατί πρέπει να δώσουμε άλλοθι σε μια κυβέρνηση να πραγματοποιήση ένα πογκρόμ εναντίον χιλιάδων ανθρώπων. Αν μάλιστα αυτό επεκταθέι και στους αναπληρωτές στα σχολεία και στους συμβασιούχους σε ελτα κλπ, θα προκειται για ένα μακέλεμα του μισού εργατικού δυναμικού του δημόσιου τομέα.
    Κερδισμένοι δε, θα βγούν όσοι θα επιδιώξουν ένα περιορισμό του κράτους και νέα (ΠΑΣΟΚικά ) ρουσφέτια θα προκύψουν.
    Επαναλαμβάνω, αν υπάρχουν εμφανής περιπτώσεις αργόμισθων ας ζητηθεί η άποψη των εργαζομένων για να εντοπιστούν.
    ΑΣΕΠ: Δε διαφωνώ πως είανι μαι καλή βάση λογικής προσληψης. Σίγουρα θέλει βελτιώσεις. Κύρια στο χρόνο απόκρισης, αλλά και στα κριτία προκύρηξης μιας θέσης.
    Επαναλαμβάνω, όμως, πως το θέμα μας δεν είναι «το νέο μοντελο προσλήψεων» αλλα΄το ΥΠΑΡΧΟΝ μεροκάματο χιλιάδων φουκαράδων σαν κι εμάς.
    Και αντί να σφαζόμαστε μεταξύ μας για το «ποιος είναι άξιος, χρησιμός, κατάλληλος ή αναγκαίος για μια θέση» ας ζητήσουμε να προκυρηχτούν κι άλλες.
    Και να θυμόμαστε ή «μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις» ή «κατανόηση και αλληλεγγύη στον πόνο του άλλου έδωσες, αντίστοιχη θα λάβεις όταν θα την έχεις εσύ αναγκη».

  5. Ο/Η Greek Rider λέει:

    Γατουλέα καλησπέρα. Ξέρω ότι δεν είναι ωραίο θέαμα οι εργαζόμενοι να χάνουν τη δουλειά τους αλλά εδώ είναι ειδική περίπτωση και χαρακτηριστική περίπτωση που δεν ισχύουν οι ίδιοι νόμοι για όλους.

  6. Ο/Η gatouleas λέει:

    φίλε greek rider, οι εργαζόμενοι στα stage είναι ένα ακόμα κομάτι συνανθρώπων μας που, λόγω ανάγκης, «υποκύπτουν» και εργάζονται με χειρότερους όρους, παρακάμπτοντας συλλογικές κατακτήσεις της τάξης.
    Το ίδιο κάνουν και οι μετανάστες, οι πιτσιρικάδες που δουλεύουν χωρίς ένσημά στα μπαρ και καφέ, οι γυναίκες που ανέχονται σεξουαλικές παρενοχλήσεις και καταπάτηση δικαιωμάτων μητρότητας για να μη χάσουν το μεροκάματο, ο καθένας από μας που λυγίζει και κάνει απλήρωτες υπερωρίες και σαβατοκύριακα, αυτοί που βγάζουν «άγρια» απλήρωτα μεροκάματα με προσχημα τη «μαθητεία», ο φίλος και ο γείτονας που θα «μεσολαβήσει για να βρει το παιδι μου καμια δουλεια στα καράβια, στο αρχιτεκτονικό γραφείο κλπ».
    Ναι.. Όλοι οι παραπάνω βγάζουν απλήρωτη δουλειά ή «έχουν φιλησει κατουρημένες ποδιές» για να εξασφαλίσουν ένα μισθό πείνας. Ένα μισθό που σε μια ιδανική χώρα θα κατέληγε, πιθανά, σε κάποιο «πιο άξιο».
    Όμως φίλε greek rider, αυτή η ιδανική κοινωνία δε θα άφηνε κανένα άστεγο ή χωρίς να έχει να φάει.
    Η αγωνία μου είναι να βρουν ΟΛΟΙ δουλεια κι όχι να σκίζουμε τις σάρκες μας σε ένα Κολοσσαίο προς τιμη των πλούσιων golden boys.
    Άσε που είναι ύψιστη ταπείνωση για το ανθρώπινο είδος, να διαγωνίζονται πχ χίλια άτομα για το ποιος είναι ικανός να μοιράζει γράμματα;
    Φίλε greek rider. Το δίλημμα είναι ανήθικο. Το δίλημμα που λέει ένας θα φάει και οι άλλοι θα ψοφήσουν. Το δίλημμα που θα προσπαθήσει να ανακαλύψει «τις πιο σημαντικές δεξιότητες για να γίνει κάποιος ταχυδρόμος».
    ΔΟΥΛΕΙΕΣ, θέλουμε greek rider κι όχι αντικειμενικά κριτήρια ποιος είναι πιο κατάλληλος να ζήσει.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s