ιντερμέδιο

Είναι από αυτές τις στιγμές που αισθάνεσαι «κάτι» στον αέρα…Young-CoupleWeb

Αν και νωρίς απόγευμα, ήξερα πως αυτή η κοπελίτσα κάπου πήγαινε… Κάπου γλυκά και με προσμονή… Το έβλεπα στα μάτια της. Αυτά τα μάτια τα ζηλεύω τόσο…

Φόραγε μαύρα ρούχα… όχι τα καθημερινά, τα «καλά» μαύρα ρούχα… και όταν το λεωφορείο σταμάτησε όλα ξεδιάλυναν.

Την περίμενε στη στάση με μια προσμονή που δεν μπορεί να γραφτεί ή να ζωγραφιστεί. Είχε γυαλίσει το σκουλαρίκι στο αυτί του και είχε φτιάξει με περίσσια υπομονή το τζελ στα καρφάκια του…

Είναι η ανυπομονησία των πρώτων ραντεβού που κάνει τα γόνατα να τρέμουν;

Και οι δυο μαζί , βία έφταναν τα σαράντα…

Να φταίει η ηλικία που ξεχνάς πόζες, που το «θέλω» σε κρατά άγρυπνο μέχρι το πρωί;

(Μακριά παύση με αντικρουόμενες εικόνες και συναισθήματα…)

(ο κέρσορας αναβοσβήνει…γράψε!)

Ένα συμβάν.. ένα ποίημα.. ένα άλλοθι να πω μια ιστορία… δεν υπάρχουν δικαιολογίες όταν συνθλίβεις ανθρώπινα συναισθήματα, όταν μετατρέπεις τους ανθρώπους σου σε πειραματόζωα  της προσωπικής σου παράστασης.

Είμαι σίγουρος πως αυτό το ζευγαράκι που είδα φευγαλέα στη στάση δε θα τα ριμάξει όλα, στην αναζήτηση χιμαιρών…

Θέλω να είμαι σίγουρος….

______________________________________________________________________

A.ΡΕΜΠΩ    ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ[1]

Αν θυμάμαι καλά, κάποτε, ήταν η ζωή μου έκπαγλη γιορτή
που άνοιγαν όλες οι καρδιές και όλα τα κρασιά κυλούσαν.

Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.
Και τη βρήκα πικρή.
Και τη βλαστήμησα.

Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Δραπέτευσα.
Ω Μάγισσες, Μιζέρια, Μίσος, εσείς θα
διαφυλάξετε το θησαυρό μου.

Κατόρθωσα να σβήσω από το λογικό μου κάθε
ελπίδα ανθρώπινη
.

Μ` ύπουλο σάλτο, χίμηξα σα θηρίο πάνω σ` όλες
τις χαρές να τις σπαράξω.
Επικαλέστηκα τους δήμιους να δαγκάσω, πεθαίνοντας,
τα κοντάκια των όπλων τους.
Επικαλέστηκα κάθε Οργή και Μάστιγα να πνιγώ
στο αίμα, στην άμμο.

Η απόγνωση ήταν ο θεός μου.

Κυλίστηκα στη λάσπη.
Στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος.
Ξεγέλασα την τρέλα.
Κι` η άνοιξη μου προσκόμισε το φρικαλέο γέλιο
του ηλίθιου.

Μα τώρα τελευταία, πριν τα τινάξω για καλά,
λέω ν` αποζητήσω το κλειδί του αρχαίου συμπόσιου
μήπως βρω ξανά την όρεξή μου.
Το κλειδί αυτό είν` η συμπόνια.

Η έμπνευση τούτη δείχνει πως ονειρεύτηκα.

«Θα μείνεις ύαινα…». ολολύζει ο διάβολος :

και με στεφανώνει με πλήθος ιλαρές παπαρούνες.
«Φτάσε στο θάνατο μ` όλες τις αχαλίνωτες ορέξεις σου,
τη φιλαυτία σου, και κάθε ασυγχώρητο αμάρτημα !»
Αχ ! απαύδησα.
Αλλά, Σατανά, φίλτατέ μου, να χαρείς, όχι βλοσυρές ματιές.
Περιμένω μερικές βδελυρότατες, αναδρομικά.
Ωστόσο, για σάς, τους εραστές της απουσίας του
περιγραφικού η διδακτικού ύφους σ` έναν συγγραφέα,
για σάς αποσπώ τις λίγες ελεεινές αυτές σελίδες από
το σημειωματάριο ενός κολασμένου.


[1] Ήταν άραγε μόνο ΜΙΑ; Τι τυχερός…

Advertisements

6 Σχόλια on “ιντερμέδιο”

  1. Ο/Η Greek Rider λέει:

    Μου άρεσε πολύ η προτροπή σου:

    «(ο κέρσορας αναβοσβήνει…γράψε!)»

  2. Ο/Η χαρη λέει:

    Γατουλέα, για την πρότασή σου, και μόνο,
    » Αυτά τα μάτια τα ζηλεύω τόσο… »
    μπορώ να σού χαρίσω κι εγώ αυτό ;

    » …Α, ο δρόμος είναι σκληρός, αφού ο άλλος θεός μάς κόλλησε στον σταυρό του. Σάρκα και μάρμαρο, λουλούδι κι Αφροδίτη, σε σένα εγώ πιστεύω. – Ο άνθρωπος, ναι, είναι, θλιβερός και άσχημος, θλιμμένος κάτω απ’ τόν πε-λώριο ουρανό ( … ) ναι, ακόμα και μετά θάνατον, χλωμοί σκελετοί, θέλουν να ζουν και να προσβάλλουν τήν γνήσια ομορφιά. ( … ) Να ξανάρχονταν μόνο οι καιροί που περάσαν! Γιατί ο άνθρωπος τέλειωσε. Ο άνθρωπος έπαιξε όλους τούς ρόλους. ( … ) Ο κόσμος είναι διψασμένος για έρωτα: θα έρθεις και θα τόν ξεδιψάσεις. ( … ) Γιατί αυτή η γαλάζια σιωπή, γιατί τό απύθμενο διάστημα; γιατί τά χρυσά αστέρια όλα μαζί σαν τήν άμμο τής θάλασσας; Αν ανέβαινε κάποιος για πάντα τί θα ’βλεπε άραγε επάνω; Έναν βοσκό να οδηγεί τό τεράστιο κοπάδι από κόσμους διασχίζοντας τού χώρου τόν τρόμο; ( … ) – Κι ο άνθρωπος, μπορεί να δει; μπορεί να πει: πιστεύω; Είναι η γλώσσα τής σκέψης παραπάνω από όνειρο; ( … ) μια αύρα ερωτική διασχίζει τή νύχτα /και οι θεοί ακούνε τόν άνθρωπο, και τόν άπειρο κόσμο! »

    (από το CREDO IN UNAM τού ποιητή που σ’ αρέσει τόσο – τό ποίημα ολόκληρο (σχεδόν) στις «βιογρ. αγν.» (στο σάιτ μου) (στο λέω μήπως δεν τό’χεις πάρει χαμπάρι 🙂 )

    φιλιά

  3. Ο/Η gatouleas λέει:

    Greek Rider, μερικές φορές πρέπει να πηγαίνεις κόντρα στην τάση να «κουκουλωσεις» τα συναισθημάτα σου.
    Χάρη, κατέβασα το pdf και θα το διαβάσω τις επόμενες μέρες. Πάντως υπάρχει μια υπόγεια σχέση έρωτα και θάνατου σε αυτά τα ποιήματα. Προσεχώς θα κάνω ένα σχόλιο με αφορμή μια δουλεια που είχα κάνει παλαιότερα..

  4. Ο/Η χαρη λέει:

    είπα μια ανακρίβεια, και θα τη διορθώσω
    (σού στέλνω μέηλ – ελπίζω να ισχύει αυτό που έχεις εδώ…)

  5. Ο/Η lousy λέει:

    Γατουλέα,να διαβάσεις τον «Ερωτισμό» του Bataille γύρω από τη σχέση έρωτα και θανάτου.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s