ο αλαφροϊσκιωτος

Έχει παρατηρηθεί ότι οι άνθρωποι της στέπας κατευθύνουν οριζοντίως το βλέμμα τους. Η επίπεδη και άμυθη γη τους, ελκύει τα μάτια τους προς την έκταση. Αντιθέτως, μια ορεινή χώρα κατοικημένη από θεούς και με κινούμενο ουρανό  σε κάνει να κοιτάζεις ψηλά. Ο Αλαφροΐσκιωτος υψώνει κατακόρυφα τη ματιά του: προς τους θεούς, την Άνω Ελλάδα και τα βουνά του νησιού του. Οι ανήφοροι τον καλούν.

Ελένη Μπάλιου

Αφιέρωμα στον  Άγγελο Σικελιανό

Είμαι σίγουρος πως σε κάποια άλλη περίοδο θα με χαρακτήριζαν αλαφροΐσκιωτο… Περπατάω στο δρόμο και προσέχω πράματα και ήχους «αλλιώτικους»…

Προσπαθώ να το διασκεδάσω, αλλά με τρελαίνει ώρες –ώρες…

Έχω μια κλίση να αναγνωρίζω τις ψυχές της νύχτας…

Περπατώ και «ακούω» μια γάτα που περπατά  σε ένα κλαρί από πάνω μου ή απλά με κοιτά από ένα μπαλκόνι…DSC00183

Χθες αναγνώρισα την προσπάθεια του μικρού αυτού να πάει στα αδερφάκια του. Έδινε μια σκληρή μάχη επιβίωσης…

Συνέχισα το δρόμο μου…

Στο λεωφορείο είδα έναν αλκοολικό και μια πουτάνα…

Συχνά με κατηγορούν για μισάνθρωπο που «χαρακτηρίζω» ανθρώπους με μια ματιά. Με θεωρούν προκατειλημμένο… και ίσως να έχουν δίκιο.

Αλλά δεν μπορώ να αρνηθώ αυτό που διαβάζω στα μάτια τους.

Έβλεπα το κενό στα μάτια του άντρα… Αυτό το χάσιμο είναι διαφορετικό της πρέζας ή της κόκας ( κι αυτά τα «βλέπω»). Υπάρχει μια φθορά από τα μέσα προς τα έξω…

Το βλέμμα μου καρφώθηκε σε μια κοπέλα με ένα σακ βουαγιάζ…

Ήταν εφτά το απόγευμα και πήγαινε στη δουλειά..

«Σταμάτα μαλάκα Gatoulea!» έλεγα από μέσα μου.

Ήθελα να πείσω τον εαυτό μου πως λέω ανοησίες… Πάει γυμναστήριο, στο σπίτι της , στο γκόμενο της…

Αλλά ήξερα κατά βάθος…

Όλοι στη νύχτα κάτι θέλουν να κρύψουν… Τη δουλειά τους, τα πάθη τους, τις ακυρωμένες ελπίδες τους.

Αυτό τους κάνει ευάλωτους τη μέρα.  Είναι έξω από τα νερά τους… Ο μαγικός τους κόσμος λείπει και χωρίς τα φτιασιδώματα τους γίνονται θνητοί.

Αλλά όλοι έχουν το ίδιο βλέμμα.. με αυτό αναγνωρίζει ο ένας τον άλλο.

Σαν το γατί που βγήκε παγανιά την ημέρα και σε καρφώνει διαπεραστικά…

bordelΣυμπτωματικά κατεβήκαμε με την κοπέλα στην ίδια στάση…

Την είδα που μπήκε στο καινούριο «μασατζίδικο» της Πειραιώς . Μετά από δυο λεπτά τρεις «πελάτες» την ακολούθησαν.

Μουσικές πλημμύρισαν το μυαλό μου…

Ήθελα να διαγράψω τη μνήμη μου… Έκλαιγα σαν τρελός στη γωνία…

Πήγε τρεις τη νύχτα και δεν μπορώ να ξεχάσω το άβαφτο πρόσωπο της που προετοιμαζόταν να χαμογελάσει για 20€…

Advertisements

7 Σχόλια on “ο αλαφροϊσκιωτος”

  1. Εγώ πάλι προτιμώ να ονειροβατώ και φτιάχνω όμορφες ιστορίες με ήρωες αυτούς τους «ευάλωτους». Και στις ιστορίες μου δεν είναι «ευάλωτοι», είναι ερωτευμένοι και γεμάτοι ελπίδα! Και κοιτάζουν ψηλά!
    Εθελοτυφλώ…το ξέρω!
    Μάλλον γιατί δεν μπορώ να κάνω delete! Όπως κι εσύ δηλαδή!

  2. Ο/Η gatouleas λέει:

    Τι ώραια!… Σαν σαιξπηρικό ξωτικό φέρεσαι! Σε ζηλεύω!

  3. Ο/Η Greek Rider λέει:

    Ο τρόπος που αφουγκράζεται κάποιος τον κόσμο γύρω του δείχνει και τι άνθρωπος είναι.

  4. Ο/Η yiannis63 λέει:

    Να…ορίστε…ενας νεος beatnik συγγραφέας γεννιέται. Τύφλα ναχει ο Kerouac…
    Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ ωραίο αυτό που έγραψες.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s