βρε, τι συνεχίζει να μου θυμίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και μετά τις ευρωεκλογές

exedra_b

Στις 9 του Μάη κανείς δεν τόλμησε να αποδοκιμάσει τον Κόκκαλη και τις επιλογές του.. Οι εχθροί ήτανε «άλλοι»… Ο απαιτητικός Βαλβέρδε, ο άμπαλος ‘Οσκαρ κλπ… Ξαφνικά όλες οι διαφορές παραμερίστηκαν μπροστα στο κίνδυνο να «μπλέξουμε» με άγνωστες ηγεσίες.

Για να δούμε θα έχουμε και εδώ πέρα τη θραμβευτική ενίσχυση του αρχηγού; Προς το παρόν ο πρώτος στόχος επιτεύχθηκε… Πλήρη στοίχηση της ΡΙΖ.Α. πίσω από τον Αλαβάνο.

Να δω ποιος από όλους αυτούς θα τολμήσει να αρθρώσει μια στοιχειώδη διαφωνία στον επόμενο προγραμματισμό…

Υ.Γ. Δεν ποδοσφαιροποιώ εγώ τη συζήτηση για τον ΣΥΡΙΖΑ. Απλά η συζήτηση έχει εξελιχθεί σε μια «χουλιγκάνικη» αντιπαράθεση «αριστεριστών» και «δεξιών».

Κόμματα και οργανώσεις δεν εξηγούν τι πήγε στραβά τα τελευταία δύο χρόνια στο ΣΥΡΙΖΑ και από εκεί που το 5% ήταν βάση για το ΣΥΡΙΖΑ φτάσαμε στο 4,7% που φαντάζει ταβάνι σήμερα… Η προεκλογική καμπάνια ήταν «πιο αριστερή» από το 2007, ενώ η παρουσία των Ανανεωτικών δεν παρεμπόδισε, ενδιάμεσα, το ΣΥΡΙΖΑ να φτάνει μέχρι τα δημοσκοπικά εικοσάρια…

Άρα;

Μήπως «δεν υπάρχει και τόσο μεγάλο πρόβλημα»;

Μήπως «η κοινωνία έγινε συντηρητική»;

Ή μήπως ακόμα και η Ριζοσπαστική Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ έπεσε στην παγίδα του ώριμου φρούτου και συνθηκολόγησε με τους μεσοβέζικους χειρισμούς του ΣΥΝ τα τελευταία δύο χρόνια;

Ο τρόπος που απαντά ο καθένας το ερώτημα. καθορίζει και την προοπτική… Και έτσι… φτάνουμε στην ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής…

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s