νέα από τον αγώνα για την ελέυθερη διακίνηση ιδεών, πολιτισμού και επιστήμης…

  • Στη Σουηδία οι πειρατές του PiratePartiet έφτασαν το 7,4 % και έβγαλαν ένα ευρωβουλευτές… Δεν είναιpirate_flag_large αριστερό κόμμα, προφανώς, παρά μια κίνηση υπεράσπισης δικαιωμάτων. Οι ίδιοι δηλώνουν πως η ατζέντα τους περιλαμβάνει ζητήματα πατέντας (όπως του λογισμικού ή και των φαρμακευτικών προϊόντων) και θα συνεργαστούν με κόμματα των Πράσινων και φιλελεύθερων. Αν τηρήσουν τα λόγια τους και δεν υποκύψουν σε «ρεαλιστικούς» συμψηφισμούς θα έχει ενδιαφέρον αν «κολλήσει» καμιά «πειρατίτιδα» και η υπόλοιπη Ευρώπη. Γιατί, ας μη γελιόμαστε, ένας ευρωβουλευτής σε ένα ευρωκοινοβούλιο χωρίς αρμοδιότητες είναι κάτι λιγότερο από μια στάλα στον ωκεανό. Αλλά αυτό το feeling αντίδρασης των πειρατών είναι όλα τα λεφτά…
  • Στη Γαλλία απορρίφθηκε, τελικά, ως αντισυνταγματικός ο νόμος HADOPI, με τον οποίο ένας πάροχος θα μπορούσε να διακόψει το ίντερνετ σε ένα χρήστη μετά από 3 προειδοποιήσεις για «κατέβασμα παράνομου» υλικού. Μπορεί η δίκη του PirateBay να χάθηκε (προσωρινά) αλλά κερδήθηκε το να μη μετατραπούν οι πάροχοι ίντερνετ σε απόλυτο κριτή και δικαστή. Η αντισυνταγματικότητα του νόμου κατέδειξε πως δεν αρκεί μία όχληση από μία αμερικάνικη εταιρεία για προστασία πχ μιας ταινίας για να ανακηρυχτεί «ένοχος» ένας χρήστης που την κατεβάζει. Μόνο δικαστήρια μπορούν να το κάνουν και, φυσικά, μόνο μετά από συγκεκριμένη δίωξη. Κατεβάζετε ελεύθερα, φίλοι και φίλες! Το παρόν και το μέλλον είναι δικό μας!
  • MMF FAC LaunchΔεκάδες καλλιτέχνες στην Αγγλία (όπως οι Blur, Radiohead, Pink Floyd, Robbie Williams, Annie Lenox κ.α.) διαμαρτυρήθηκαν για την πώληση τραγουδιών τους από το ακροδεξιό κόμμα British National Party. Το BNP αγόρασε τα πνευματικά δικαιώματα αυτών των τραγουδιών αναμιγνύοντας φολκ και ροκ στοιχεία και δημιούργησε μια συλλογή cd, τον «Δυτικό Άνεμο» με σκοπό την οικονομική ενίσχυση της προεκλογικής τους καμπάνιας. Οι καλλιτέχνες παρ` όλο που αντιτέθηκαν με σφοδρότητα στη χρήση των τραγουδιών  από το νεοφασιστικό κόμμα, ανακάλυψαν πως δεν είχαν κανένα έλεγχο των προϊόντων τους. Ήταν στα χέρια των εταιρειών που αποφάσισαν να τα πουλήσουν στο BNP. Για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πως όχι μόνο η νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων δεν προστατεύει το καλλιτεχνικό προϊόν, αλλά το αντίθετο μάλιστα. Μετά την υπογραφή του συμβολαίου με την εταιρεία ό έλεγχος του καλλιτεχνικού προϊόντος μεταβιβάζεται στους εμπόρους τέχνης… Με τα αντίστοιχα αποτελέσματα…   Με αφορμή αυτό το γεγονός, συνέστησαν και το FAC (Featured Artists Coalition) για οργανώσουν τη δράση τους απέναντι στις ολοκληρωτικό έλεγχο των δισκογραφικών εταιρειών…
Advertisements

3 Σχόλια on “νέα από τον αγώνα για την ελέυθερη διακίνηση ιδεών, πολιτισμού και επιστήμης…”

  1. Ο/Η χαρη λέει:

    Γατουλέα καλημέρα,

    (με άγγιξες επί «προσωπικού» τώρα…):

    μέσα στα πολλά άλλα καλά του, πιστεύω λοιπόν ότι το ιντερνέτ θα κάνει κι αυτό το καλό: να ξανασκεφτούμε όλοι το θέμα τού κοπυράιτ, και κατά πόσο (ώς τώρα) κατοχύρωνε πραγματικά τούς δημιουργούς, και όχι τους πάσης φύσεως «εκδότες» («εταιρείες» στην πραγματικότητα είναι όλοι τους, και όχι μόνο οι μεγάλοι, αλλά και οι μικροί, και όχι μόνο οι σχετικοί με την μουσική, αλλά κι αυτοί που σχετίζονται με τα (γραφτά) λόγια, για να μην πάμε στο δράμα τών εικαστικών με τούς γκαλερίστες) –
    είναι θέματα που προσωπικά ξέρω, και από πρώτο χέρι, ότι καίνε πολλούς, και συγγραφείς και συνθέτες και εικαστικούς: και μόνο αν αποδειχτεί η δύναμη και η αλαζονεία τών «εταιρειών», σαν αυτές που καταγράφεις στο άρθρο σου, και μόνο εξαιτίας τώρα τού ιντερνέτ, πιστεύω ότι θ’ αρχίσουν σιγά – σιγά τα θέματα αυτά να τίθενται.
    Ποιος αναγνώστης λογοτεχνίας, για παράδειγμα, ξέρει τι αφόρητα συμβόλαια (σαν κι αυτά τών παραπάνω μουσικών ας πούμε) υπογράφει ένας συγγραφέας για να τού εκδόσουν το βιβλίο; Μέχρι και να έχουν λόγο για τις μελλοντικές μεταφράσεις και τις πιθανές μεταφορές τού έργου του αλλού (π.χ. τηλεόραση) (είναι και αισιόδοξοι) θέλουν να έχουν. Συμβόλαια δουλείας κανονικής, και αν θέλεις να κοινοποιήσεις τη δουλειά σου στον κόσμο δεν είχες άλλη διέξοδο μέχρι πρότινος.
    Προσωπικά αποφάσισα να βγάζω τα βιβλία μου στο ιντερνέτ, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Ας είναι λοιπόν καλά οι «μακρινοί μας» σουηδοί που έχουν φαντασία και μάς δίνουν κουράγιο.
    (Για μια νέα αριστερά με φαντασία δεν λέγαμε και πιο κάτω; Ε νά λοιπόν μια καλή αρχή… να τα δούμε «όλα», και όχι μόνο ό,τι πουλάει, ή ό,τι θέτει ο κάθε τυχάρπαστος καρατζαφύρερ)
    (Προσωπικά, για να το πω ευθέως, απ’ το να μέ κλέβει δηλαδή ο εκδότης, προτιμώ να «κατεβάζει» το βιβλίο μου τσάμπα μια φοιτήτρια ή ένας μαθητής που δεν έχει και το ανάλογο χαρτζηλίκι…και πιστεύω δεν είμαι η μόνη που σκέφτομαι έτσι – ήδη έχω βρει κι άλλους εδωμέσα: Είμαστε δηλαδή πολλοί αυτοί που δεν περιμένουμε να χτίσουμε βίλες μ’ αυτά που γράφουμε, τουλάχιστον ας μην τα πληρώνουμε λοιπόν στους «μεσάζοντες» (γιατί αυτό είναι ουσιαστικά οι εκδότες: μεσάζοντες και διαφημιστές – και αν – διότι αυτό αποδεικνύεται τώρα με το ιντερνέτ να πούμε: το κείμενο εκδίδεται περίφημα και χωρίς αυτούς – απλώς δεν έχει την ανάλογη διαφήμιση – σαν αυτή που κάνω τώρα εγώ σε μένα ας πούμε!)…
    Να’ναι καλά οι «πειρατές» λοιπόν…και μακάρι ν’ αρχίσουμε να «πειραματιζόμαστε» περισσότερο και εμείς εδώ…

  2. Ο/Η gatouleas λέει:

    Χάρη, sorry για το καθυστερημένο της «απάντησης» (;)…
    Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση στο μικρόκοσμο των «συγγραφέων» είναι πως είναι ο πιο ευάλωτος στην παραμύθα των πνευματικών δικαιωμάτων..
    Στη μουσική λχ ένα καινούριο γκρουπάκι θα θεωρήσει πιο σημαντικό να «κυκλοφορήσει» η μουσική του από το να «κατωχυρώσει» τα δικαιώματα. Αντίθετα ο κάθε πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας συμπεριφέρεται σαν να έχει γράψει το επόμενο αριστούργημα που θα αναγνωριστεί , τουλάχιστόν, μετά θάνατον… Έτσι αποφεύγει να δημοσιοποιήσει τη δουλειά του.
    Εσύ εισαι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που κάνεις το αντίθετο που δεν πέφτεις στη λούμπα της «γκλαμ» κοινωνίας των Πατάκειων όρων κυκλοφορίας βιβλίου.
    Προφανώς, εκτιμώ, δεν έχεις εγκαταλείψει την προοπτική της παραδοσιακής έκδοσης, παρά προτιμάς να βρεις διέξοδο για μεγαλύτερο έλεγχο της δημιουργίας σου..
    Μακάρι να δημιουργήσετε και κάποιου τύπου πορταλ, οι συγγραφείς που διακινείτε ελευθερα τα έργα σας..

  3. Ο/Η χαρη λέει:

    α, βλέπω τα ξέρεις! (για τους «πατάκειους» όρους λέω…)

    γιατί οι «συγγραφείς» είναι το πιο «συμβατικό» κομάτι τών «καλλιτεχνών»; Όταν βρω την απάντηση – πλήρη – θα την ανακοινώσω…Κάτι ιδέες μόνο έχω…

    την «παραδοσιακή έκδοση» την έχω φάει στη μάπα (κυριολεκτικά) – ε, έχουμε και μια ηλικία στο πεζοδρόμιο – είμαι ανοιχτή σε πολλά, αλλά δεν περιμένω καθόλου πολλά…

    [μην λες «σόρυ» γιατί κι εγώ δεν ήμουν σε φόρμα για πολλά-πολλά αυτόν τον καιρό, και δεν σού’γραψα, μολονότι σε διάβαζα. Btw το κειμενάκι για τον αλαφροΐσκιωτο καταθλιμμένο, άκρως αντιπροσωπευτικό, πολλών και διαφόρων…]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s