2 συζητήσεις και 3 συμπεράσματα

Διάλογος 1ος:

–          Α στο διάολο με τα κωλόπαιδα… Είναι κατάσταση αυτή; Όχι, πες μου… Πες ότι οδηγώ Jaguar  ή Rolls Royce, γιατί να μη μπορώ να περάσω και να παρκάρω στα Εξάρχεια; Τα ίδια έκαναν και το Δεκέμβρη εδώ. Χούντα έχουμε; Είναι δυνατόν να φοβάμαι να κυκλοφορήσω στο κέντρο της Αθήνας και του Πειραιά;

–          Δηλαδή τώρα φοβάστε;

–          Εεε; Μμμ… Ναι, φοβάμαι!! Τι θες τώρα;

Συζήτηση που είχα με έναν 60άρη στο Δημοτικό Θέατρο,

στο κέντρο του Πειραιά.

Διάλογος 2ος:

–          Κανονικά τώρα με αυτό το γελοίο νόμο, χρειάζεται μια μαζική διαδήλωση της αριστεράς, όπου θα κατέβουμε όλοι, ειρηνικά μεν, αλλά κουκουλωμένοι οι πάντες δε. Με κασκόλ, σκουφάκια, μαντήλια … Παλιά έτσι σπάγαμε τις απαγορεύσεις. Όταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στα 1984 πέρασε το νόμο για την απαγόρευση της αφισοκόλλησης, κατέβηκε χιλιάδες κόσμος και κάναμε μισό μέτρο ταπετσαρία όλο το κέντρο. Τελειώσαμε μια και καλή και τις συζητήσεις και τις απαγορεύσεις…

–          Δηλαδή προτίθεται ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να πάρει τέτοια πρωτοβουλία;

–          Εεεε; Χμμ… κάτι λέμε να κάνουμε…θα δούμε..

Συζήτηση που είχα με ένα από τα κορυφαία στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Πειραιά

«ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΡ Ή ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΠΑΣΙΜΑΤΩΝ;ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙΣ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΣΟΥ;»

Συμπέρασμα 1ο: Όλος ο νομικός κόσμος ακόμα και ο πιο συντηρητικός, έχει φρίξει με την απίστευτη τσαπατσουλιά και αρλουμπολογία του νομοσχέδιου. Πολιτικοί, άνθρωποι του πολιτισμού, αλλά και τεχνοκράτες της αστυνομίας φρίττουν μπροστά σ’ αυτό το νομικό τερατούργημα. Δεν πρόκειται να επιχειρηματολογήσω άλλο για αυτό.

Ο σκοπός της κυβέρνησης ΔΕΝ είναι να πείσει πως έχει δίκιο. Δημιουργεί ένα ψευτοδίλημμα, όπου war-against-terrorόποια απάντηση και να δώσει η αριστερά, να βγει χαμένη. Θέλει να τσιμεντάρει ένα συντηρητικό δικό της κοινό. Να δώσει μια κραυγή διεξόδου στην στον φρικαρισμένο «μέσο» πολίτη και εν τέλει να τον ξανακερδίσει.

Όλα τα λογικά επιχειρήματα μπορούν να καταρρεύσουν στην «απλή» λογική του μέσου ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΥ και ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΥ πολίτη.

Π.χ. «Μα δεν μπορεί να χρησιμεύσει η κουκούλα για προστασία από τα δακρυγόνα;» μπορεί να αναρωτηθεί ένας πολίτης. «Μα τα δακρυγόνα ρίχτηκαν για να παρεμποδιστούν παράνομες πράξεις. Γιατί να προστατευθεί κάποιος που συμμετέχει σε παράνομες πράξεις;» ανταπαντά η «μέση» λογική. Και πάει λέγοντας..

Στο κεντρικό ερώτημα μπορείς είτε να ταυτιστείς μα την κυβέρνηση και να ανήκεις στη μεγάλη πλειοψηφία ή να αυτοαναγορευτείς ως παράνομος.  Επίσης μπορείς και να σιωπήσεις. Αυτή είναι μια κλασσική στάση της διανόησης, που επαφίεται στον ανθρώπινο νου για να καταρρεύσουν τέτοια παράλογα δημιουργήματα. Αλλά ο άνθρωπος δεν είναι μόνο λογική αλλά και θυμικό, συναίσθημα… Έχει φοβίες και προκαταλήψεις. Αν αφήσεις το πεδίο ανοιχτό, θα μεγαλώσουν οι πιο αντιδραστικές απόψεις.

Η μεθοδολογία της κυβέρνησης είναι αντίστοιχη με τη λογική του Μπους. Ο Μπους κέρδισε την Αμερική με το ερώτημα αν «είσαι με τις δυνάμεις του Καλού και της Δικαιοσύνης ή όχι» και τη θέση «όποιος δεν είναι υπέρ μας, είναι ενάντια μας». Έτσι και εδώ εν Ελλάδι έχουμε μια προσπάθεια να βρεθεί ένα κέντρο συσπείρωσης του συντηρητικού μέσου μικροαστού. Ακόμα κι αν ο νόμος δεν εφαρμοστεί μέσα από την άρνηση του δικαστικού σώματος να κάνει χρήση αυτού του αντισυνταγματικού νόμου, η κυβέρνηση θα έχει πετύχει το σκοπό της που είναι μια ακόμα ιδεολογική νίκη απέναντι στην αριστερά. Κι εδώ είναι που την πατάνε όλοι…

«ΑΣ’ ΤΟ ΝΑ ΞΕΘΥΜΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ»

Συμπέρασμα 2ο: Η αριστερά έχοντας μια καλή ανάγνωση των συσχετισμών σε επίπεδο διανόησης θεωρεί (και είναι αρκετά πιθανό) πως αυτός ο νόμος δεν θα εφαρμοστεί από τους ίδιους τους δικαστικούς. Οπότε η όποια κινηματική αντίδραση θεωρείται περισσότερο σαν ανώφελη επαναστατική γυμναστική και γρήγορα απορρίπτεται «για να μη βρεθούμε τσάμπα και βερεσέ στη γωνία να μας κατηγορούν σαν υποκινητές παράνομων πράξεων». Ταυτόχρονα η περιγραφή της κυβέρνησης ως «τον Καραμανλή που τα ‘χει παίξει και κάνει μαλακίες», της δίνει μια ψευδή εικόνα συσπείρωσης και νίκης. Αλλά αφήνει αναπάντητη τη βασική επίθεση των συντηρητικών.

Πράγματι το «δικό της» κομμάτι είναι αηδιασμένο από την κατάντια της ΝΔ και την κατρακύλα της σε ακροδεξιές μεθόδου. Την αριστερά, όμως, σύντροφοι δεν την έχουμε για διαπιστώσεις αλλά για να παίζει ένα οργανωτικό και ιδεολογικό ρόλο.

baby-koukoulaΑυτό που θα χρειαζότανε σήμερα θα ήταν μια αποφασιστική  δράση απονομιμοποίησης της κυβερνητικής πρακτικής. Δεν χρειάζονται άλλα επιχειρήματα. Μόνο μία μεγάλη διαδήλωση-γιορτή που όλοι θα έβγαιναν με μουτσούνες, σκουφιά, καπέλα αποκριάτικα και μη…. Με μουσικές, συναυλίες, θεατρικά δρώμενα… Με τις δημοτικές κινήσεις και τους Δήμους να διοργανώνουν π.χ. παραστάσεις «ο Καραγκιόζης κουκουλοφόρος» στα σχολεία…. Χωρίς βία και σπασίματα.

Μία και μόνο τέτοια πανελλαδική δράση θα έκλεινε το θέμα μια και για πάντα. Ναι… μετά ας μην ξανασχολιότανε. Ας μην πάταγε καν στη ψηφοφορία της Βουλής. Ο νόμος θα πέρναγε, αλλά θα ήταν ξωφλημένος στη μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου.

Δυστυχώς, η αριστερά θα κάνει τα ακριβώς ανάποδα. Πύρινους λόγους στο κοινοβούλιο, μηδενική δράση στις γειτονιές. Δυστυχώς για ακόμα μια φορά η απονομιμοποίηση αντιδραστικών πολιτικών θα είναι αντικείμενο μόνο του Λαζόπουλου και του Κανάκη. Ο μοναδικός αντίλογος στην κυβέρνηση θα έλθει  μόνο μέσα από κάτι τέτοιες εκπομπές. Γιατί μόνο αυτές έχουν βρει ένα τρόπο να μιλάνε για τα πιο «ακραία» πράματα και ταυτόχρονα να δίνουν και μια διέξοδο. Γιατί διασκεδάζουν τους φόβους του πολίτη, γιατί του δίνουν μια λύτρωση. Γιατί θα είναι οι μόνοι που θα του πουν με σαφήνεια πως «πολλά πράματα είναι άσχημα, αλλά δεν κινδυνεύεις βρε φουκαρά από τους κουκουλοφόρους».

«- ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ! – ΕΙΣΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΛΗΤΕΣ»

Συμπέρασμα 3ο: Η αδυναμία της αριστεράς θα διογκώσει τις σπασμωδικές αντιδράσεις τύπου Κολωνακίου. Πράγματι, τα επιχειρήματα υπέρ και κατά του διαβόητου νόμου έχουν τεθεί. Όλα τα ανέκδοτα και τα σκίτσα έχουν γραφτεί. Ο νόμος αυτός δε θα κριθεί στα δικαστήρια, αλλά στις γειτονιές. Όταν ένας τυχαίος κουκουλοφόρος θα θελήσει να προβοκάρει ένα τυχαίο μέσο πολίτη. Τότε θα αναδειχτεί η ανεπαρκέστατη παρέμβαση. Αύριο ο «δικαιωμένος» κουκουλοφόρος, αυτός που θα έχει νιώσει πως έχει μείνει ακάλυπτος και έξω από τον κοινωνικό ιστό.  Αυτός που η μισή κοινωνία θα τον θεωρεί διάολο με σαράντα κέρατα και η άλλη μισή θα βλέπει ένα συμφοιτητή της με πράσινα παπούτσια. Αυτός θα φτύνει όσους του πετάνε στη μούρη όσους του λένε πως υπάρχουν «σωστοί τρόποι δράσης». Θα τους φτύνει γιατί όταν αυτοί μπορούσαν να εφαρμόσουν άλλους τρόπους δράσης, σιώπησαν, σφύριξαν κλέφτικα και «θεσμικά» και καταχώνιασαν τους «άλλους τρόπους δράσης» στα ασπρόμαυρα ντοκιμαντέρ…

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s