soul από τη σοσιαλιστική Πολωνία του `70

« Άνθρωποι απ’ όλα τα μέρη τις γης κατέφταναν στο Bialy Dunajec (ορεινό χωριό στα βάθη της Πολωνίας) για να ακούσουν το νέο μουσικό ήχο. Ακόμα και μαύροι από την Αφρική είχαν μείνει εκστασιασμένοι και αποφάσισαν να μεταδώσουν αυτή τη νέα εμπειρία σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου. Πήραν τα βιολιά και τα μπάσα και άρχισαν το ταξίδι της επιστροφής. Δυστυχώς, έπεσαν σε μεγάλη καταιγίδα που κατέστρεψε όλα τα όργανα. Τι να κάνουν οι δύσμοιροι… αναγκάστηκαν να προσπαθήσουν να αναπαράξουν αυτό τον ήχο με ότι είχαν πρόχειρο. Χρησιμοποίησαν διάφορα κρουστά στην προσπάθεια τους να κρατήσουν το ρυθμό. Έτσι γεννήθηκε η (Αφρικάνικη/ Μαύρη) jazz…»

Ανέκδοτο στους κύκλους της πολωνικής jazz…

Ήξερα πως η Πολωνία είχε μεγάλη παράδοση στη jazz.Από τη δεκαετία του ’30 υπάρχουν τζαζ μπάντες σε αυτή τη katowiceχώρα. Ένα φεγγάρι που μάθαινα σαξόφωνο, ο δάσκαλος μου είχε πει πως τα πολωνικά σαξόφωνα ήταν τόσο καλά, σχεδόν εφάμιλλα με τα αμερικάνικα. Έμεινα έκπληκτος, όμως, ερχόμενος σε πρόσβαση με κομμάτια της πολωνικής soul. Η ποιότητα τους είναι υψηλότατη και για μένα ενδυναμώνει ένα επιχείρημα πως «η τέχνη μπορεί να βρει το δρόμο της».

Η τότε σοσιαλιστική κυβέρνηση έβγαζε σπυράκια για κάθε είδος ξενόφερτης μουσικής. «Καπιταλιστική μουσική», «προϊόν αστικής νωθρότητας και μικροαστισμού», «πολιτιστικός ιμπεριαλισμός» και ότι άλλη αηδία μπορείτε να φανταστείτε. Λες και ο Νίξον άκουγε James Brown… Αυτή η παράνοια μου ακούγεται σαν την  ελληνική αντίστοιχη της Χούντας για το τσάμικο και τις παρακρούσεις της δεκαετίας του ’60, σαν κι αυτές που βλέπουμε στις ελληνικές ταινίες, για «μαλλιάδες» και «τεντιμπόηδες».

Πάντως, παρόλο το κυνηγητό από την κυβέρνηση, τα πολωνέζικα στούντιο συνέχιζαν και έβγαζαν μουσική, ενώ τα ελληνικά ποτέ-μα-ποτέ δεν έβγαλαν ένα σοβαρό συγκρότημα soul-funk. Ακόμα και η αριστερά είχε μείνει εγκλωβισμένη στους επικο’υς Θεοδωράκη – Λοΐζο – Μικρούτσικο – Σαββόπουλο. Η δεκαετία του ’80 οδήγησε το ΚΚΕ στον Νταλάρα και τους ανανεωτές του ΚΚΕεσ στον Πάριο της αριστεράς, στον Κηλαηδόνη.  Τι να πω για τη μουσική παιδεία αυτής της χώρας, ρε γαμώτο…

frackowiakΣήμερα λοιπόν, θα κάνω άλλη μια εξαίρεση και θα έχω δυο τραγούδια, μόνο και μόνο για να έχουμε διαφορετικές «ματιές» (lol) στη πολωνική soul σκηνή.

Το πρώτο τραγούδι είναι το Sorcerer από την Big Band Katowice και ένα δίσκο τους από το 1977. Οι επιρροές τους είναι σαφέστατα και από jazz και το groove feeling του κομματιού είναι άφταστο…

Το επόμενο είναι το Ide Dalej από τη Halina Frackowiak από μια ηχογράφηση του 1974. Ο ήχος είναι με επιρροές από ψυχεδέλεια… ξεκινάει απαλά και όμορφα και μετά το πρώτο λεπτό αρχίζει και απογειώνεται. Δυστυχώς, δεν συνέβη και με την πορεία της Halina. Από ότι έχω καταλάβει η εξέλιξη της ήταν μάλλον απογοητευτική, τεσπα…

Καλή μας εβομάδα…

Υ.Γ. Θέλω να ευχαριστήσω τον Βασίλη, έναν από τους μεγαλύτερους dj (και μέλλοντες παραγωγούς;) της αθηναϊκής σκηνής, για την προμήθεια ενός τόσο αξιόλογου υλικού…

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s