οι ζαπατίστας έχουν αρχηγό κουκουλοφόρο!

subcomandante_marcos

"Κομαντάντε Μάρκος"... ο πιο "γνωστός-άγνωστος" του πλανήτη. Τελευταία διαδίδεται πως μπορεί να είναι και νεκρός

Το τελευταίο διάστημα έχει (ξανά)ανοίξει η συζήτηση περί «προτύπων» και λαϊκών αγωνιστών. Ο Αλέξης μπλέκεται με τον Πέτρουλα και Τεμπονέρα και όλοι μαζί με το Μάη του ’68 και το Πολυτεχνείο. Το ΚΚΕ πάνω που πήγαινε να τα ξεμπλέξει, τελικά τα έκανε χειρότερα. Άρχισε μέσα από τις στήλες του Ριζοσπάστη να προβάλει τον Τσε και έναν μίνι οδηγό politically correct επαναστάτη (πάντα δείχνουμε τα πρόσωπά μας κλπ). Τελικά τι γίνεται σύντροφοι; Αν η ιστορία της τελευταίας εβδομάδας δεν είναι εξέγερση και υπάρχουν μόνο πράχτορες, σε ποιους προβάλλετε τον Τσε; Υπάρχουν άνθρωποι που έλκονται από ταχτικές κουκουλοφόρων και διαβάζουν Ριζοσπάστη; Όμως ας πάμε παρακάτω και να εξετάσουμε «πρότυπα» λαϊκών αγωνιστών.

Ο Γιώργος Μπογιόπουλος στο Ριζοσπάστη της 11/12/2008 ανασύρει τον Τσε και τα λεγόμενά του: «Οι πραγματικοί επαναστάτες δεν κυκλοφορούν με κουκούλες… Ο λαός δε θεωρεί τιμή να κυκλοφορεί με κουκουλοφόρους». Προσωπικά συμφωνώ 100% μαζί του… Ένας άνθρωπος που έδωσε και τη ζωή του για την επανάσταση στη Βολιβία, στη Κούβα στο Κονγκό, σε όλο τον κόσμο. Ποτέ δεν κρύφτηκε, ποτέ δε δείλιασε… Πραγματικό πρότυπο.

Η ελληνορωσική εξαίρεση των ψευδόνυμων

Άρχισα να ανατρέχω όχι μόνο σε προσωπικές μου συμπάθειες, αλλά και σε πρόσωπα που ιστορικά , μερικές φορές ΔΥΣΤΥΧΩΣ, έχουν θεωρηθεί λαϊκά αριστερά πρότυπα, διαπίστωνα παρόμοιες συμπεριφορές. Η Ρόζα, ο Πουλιόπουλος, ο Γκράμσι… αλλά σιγά σιγά έβρισκα και διαφορές. Ένα κομμάτι είχε μια διαφορετική προσέγγιση. Συγκεκριμένα ΜΟΝΟ στη Ρωσία και στην Ελλάδα υπήρχε μια παράδοση οι αγωνιστές να έχουν ψευδώνυμα. Τον Ουλιάνωφ, τον Τζουγκασβίλι και τον Μπρονστάιν δεν τους ξέρει, σχεδόν, η μάνα τους. Τον Λένιν, το Στάλιν και τον Τρότσκι όλοι… Το ίδιο και τον Κλάρα, Βελουχιώτη τον έμαθε όλη η Ελλάδα. Όσο για τον αείμνηστο Χ. Φλωράκη, Καπετάν Γιώτη τον φωνάζανε στην Κατοχή. Οι Γερμανοί και οι φασίστες κατηγορούσαν τους κομμουνιστές πως «ψευδώνυμα φέρουν μόνο οι αρτίστες και οι εγκληματίες» (οκ… σήμερα έχουν και οι bloggers).

Προφανώς ΚΑΛΑ έκαναν και είχαν ψευδώνυμα οι κομμουνιστές. Ποιος είμαι εγώ που θα κρίνει πώς να αγωνιστείς μέσα σε πόλεμο; Πρέπει να παρατηρήσω, πάντως, πως δεν βρέθηκε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ κομμουνιστής στον κόσμο να κατακρίνει τον ιδιαίτερο τρόπο πάλης τους. Όταν ΟΛΟΙ οι κομμουνιστές στον κόσμο χρησιμοποιούσαν τα πραγματικά τους ονόματα δεν βρέθηκε ΚΑΝΕΝΑΣ να αμφισβητήσει το δίκιο των ελλήνων. Να υπενθυμίσω πως ο

ο αναρχικός Ντουρούτι πάλεψε �νοπλα το φασισμό, χωρίς κουκούλα, χωρίς ψευδώνυμο

ο αναρχικός Ντουρούτι πάλεψε ένοπλα το φασισμό, χωρίς κουκούλα, χωρίς ψευδώνυμο

Τίτο στη Σερβία, ο Χότζα στην Αλβανία, ο Δημητρώφ στη Βουλγαρία, ο Μάο στην Κίνα, ΟΛΟΙ πολέμησαν κάτω από φοβερά αντίξοες συνθήκες, μα κανένας δε διανοήθηκε να αμφισβητήσει το δικαίωμα των Ελλήνων (όπως παλαιότερα και των Ρώσων) να αποκρύπτουν την ταυτότητα τους. Τέλος ακόμα και στην Ισπανία το ηγετικό στέλεχος των αναρχικών Ντουρούτι πέθανε πολεμώντας τους φασίστες του Φράνκο ΧΩΡΙΣ κουκούλα, ΧΩΡΙΣ ψευδώνυμο.

Η παρατεταμένη ένδεια αριστερών προτύπων

Από εκεί και πέρα άρχισα να με προβληματίζει το γεγονός πως η αριστερά για να αναζητήσει πρότυπο αγωνιστή πρέπει να πάει 40 και 50 χρόνια πίσω.

Μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο, είτε στη λατινική Αμερική (Τσε, Κάστρο) , είτε Αφρική (Μπεν Μπελά, Λιουμούμπα), Κίνα (Μάο) αλλά και στην Ευρώπη (Κον Μπεντίτ, Καρβάλιο στην «Επανάσταση των Γαριφάλων» στην Πορτογαλία αλλά και Παναγούλης, Λαμπράκης) η αριστερά μέσα από την προσπάθειά της για ένα νέο κόσμο δημιουργούσε πρότυπα αγωνιστών που ενέπνεαν τις επερχόμενες γενιές. Όμως πλέον τα τελευταία πρότυπα είτε πέθαναν από γηρατειά γιατί, πολύ απλά ερχόντουσαν από τη δεκαετία του ’60 (όπως ο Μαντέλα και ο Αραφάτ), είτε η αριστερά δεν πολύ-αισθάνεται ιδιαίτερα ευτυχής να προβάλλει αυτούς τους ανθρώπους έτσι όπως έχουν καταλήξει. Κον Μπεντίτ, Βαλέσα και Ορτέγκα δεν έχουν επιβεβαιώσει τις προσδοκίες των ανθρώπων που τους υποστήριξαν σε όλο τον κόσμο.

Ειδικά η ελληνική αριστερά έχει να παράξει πρότυπο εδώ και 35 χρόνια. Η Δαμανάκη ως εκφωνήτρια του ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου το 1973, ήταν η ενσάρκωση της αγωνιστικότητας, του φεμινισμού. Πλέον και η γενιά του Πολυτεχνείου έχει απομείνει απρόσωπη. Όχι άδικα βέβαια. Αυτά που σπέρνεις, αυτά θερίζεις…

Το φαινόμενο των Ζαπατίστας και του Μάρκος

Τα τελευταία χρόνια μόνο μία φιγούρα είναι αδιαμφισβήτητα επαναστατικό πρότυπο με παγκόσμια εμβέλεια. Ο

ο "κομαντάντε Μάρκος" είναι groovy...

ο "κομαντάντε Μάρκος" είναι KAI groovy...

«σαμπκομαντάντε Μάρκος», ηγετικό στέλεχος των Ζαπατίστας.  Οργανωτής του ένοπλου αντάρτικου στην Τσιάπας του Μεξικού, υποστηρικτής του αντι-παγκοσμιοποιητικού κινήματος, συγγραφέας  δεκάδων βιβλίων πολιτικών και ποιητικών. Το ιδιαίτερο στην περίπτωση  του είναι πως κανένας δεν γνωρίζει ούτε το πραγματικό του όνομα ούτε τη φάτσα του. Κατά τας γραφάς είναι ο ΟΡΙΣΜΟΣ του προβοκάτορα… Ανώνυμος, ένοπλος και κουκουλοφόρος… κι όμως καμιά αριστερά σε ολόκληρο τον πλανήτη δεν τον αμφισβητεί. Φαντάζομαι πως στο Μεξικό η κυβέρνηση θα πιέζει τα νόμιμα κόμματα να τον αποκηρύξουν. Μερικές φορές το καταφέρνει… λ.χ. στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ αρνούνται τη συμμετοχή του.

Επίλογος

Για να ξαναγυρίσουμε πάλι στο ζητούμενο, δηλαδή στα πρότυπα του επαναστάτη και στους χαφιέδες καταλαβαίνουμε πως δεν υπάρχουν εύκολοι προσδιορισμοί και , φυσικά, δεν λύνεται το πρόβλημα με «εξορκισμούς». Οι μεγαλύτεροι χαφιέδες είχαν ονοματεπώνυμο και δρούσαν στα πιο οργανωμένα κόμματα. Σύμφωνα με το ΚΚΕ ο μεγαλύτερος προδότης και χαφιές ήταν ο Γενικός Γραμματέας του μεγαλύτερου Κομμουνιστικού Κόμματος, ο Γκορμπατσόφ της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης. Το ΚΚΕ δεν έχει πρόβλημα να στηρίξει «ημι-παράνομες» διαδικασίες κινήματος. Το τελευταίο ντου των εργαζομένων του Περάματος στο Υ.Ε.Ν. ήταν με τις ευλογίες του κόμματος. Γιατί λοιπόν δεν μπορεί να στηρίξει το ντου των μαθητών στα αστυνομικά τμήματα; Όσο για τον ΣΥΝ η προσπάθεια του να ισορροπήσει από τους υποστηρικτές του Μάρκος και του κινήματος ανυπακοής της Γένοβας ως τους υποστηρικτές της μη-βίας κουστουμαρισμένους μικροαστούς των διάφορων σουαρέ, μετατρέπει τον, κατά τα άλλα συμπαθή, βουλευτή της Θεσσαλονίκης σε διασκεδαστή κάθε δημοσιογραφίσκου. Τη Δευτέρα «δικαιολογεί απόλυτα» τη στάση των μαθητών και την Παρασκευή το βράδυ ζητά συγγνώμη στην ΕΤ3 και δηλώνει πως εννοούσε «αιτιολογεί» την ώρα που ο φασίστας Βορίδης τον καθύβριζε ως ψεύτη και υποκριτή.

Φίλοι της θεσμικής αριστεράς, πρέπει να ξέρετε πως δεν έχουν όλοι οι αγωνιστές κομματική ταυτότητα του ΚΚΕ, υπάρχουν κι άλλες απόψεις και ταχτικές. Όπως δεν νομίζω να υπάρξουν αντάρτες υποστηρικτές μιας «δημοκρατικής αστυνομίας», ώστε να ενοποιηθούν επιτέλους τα διάφορα αυτόνομα κινήματα.

Πάντως, μέχρι τότε, ας στηρίξουμε όλοι τους πιτσιρικάδες που ΕΥΛΟΓΑ μπορεί και να φοράνε τις κουκούλες των φούτερ τους. Δικαίως φοβούνται το κράτος, ιδιαίτερα που η θεσμική αριστερά αρνείται να τους καλύψει και να τους εκπαιδεύσει να το κάνουν με τα πρόσωπα ακάλυπτα.

Υ.Γ. 1 Δεν με αφορούν οι κατ’ επάγγελμα υποστηρικτές του «ανεβάσματος της έντασης» δια μέσου των επετειακών σπασιμάτων του κέντρου της Αθήνας. Το πολιτικό τους αδιέξοδο είναι τόσο μεγάλο που δε θα ήθελα να είμαι στη θέση τους. Όταν χιλιάδες πιτσιρικάδες έχουν κάνει γυαλιά καρφιά τα αστυνομικά τμήματα όλης της χώρας, τι μπορούν να προτείνουν παραπάνω; Τη ΓΑΔΑ; Την ίδια τη βουλή; Εγώ αν ήμουνα 13χρονος θα έλεγα στον κάθε αρχηγό ομάδας: «Άσε μεγάλε… Τα είδαμε τα χαΐρια σου. 10 χρόνια παλεύεις και μια τζαμαρία γαλατά έχεις κατεβάσει. Τι να μου πεις εμένα;»

Η Κιμ-Φουκ �γινε σύμβολο του τρόμου των Ναπάλμ, στον πόλεμο του Βιετνάμ

Η Κιμ-Φουκ έγινε σύμβολο του τρόμου των Ναπάλμ, στον πόλεμο του Βιετνάμ

Υ.Γ. 2 Μεθοδολογικό ζήτημα: Οι λαϊκοί αγωνιστές αναγνωρίζονται από τη δράση τους ΕΝ ΖΩΗ, αποτελούν πρότυπα δράσης για ευρύτερα κοινωνικά σύνολα και δεν έχει σχέση με το θάνατο τους. Γι’ αυτό και η κατάληξη τους μπορεί να είναι από τραγική ως απλή «ξεφτίλα». Κλασσικά παραδείγματα ο Λένιν, ο Μαντέλα αλλά και ο Κον Μπεντίτ. Το ανάποδο συμβαίνει με τους ανθρώπους-σύμβολα…. Ένα γεγονός καθορίζει τη φήμη τους και δεν εξαρτάται  από τη ζωή τους. Παραδείγματα ο Τεμπονέρας, ο Κουμής και η Κανελλοπούλου, ο Κάρλος Τζουλιάνι αλλά και ο Αλέξης και η Κιμ-Φουκ από το Βιετνάμ. Σε κάποιες περιπτώσεις έχουμε λαϊκούς αγωνιστές να μετατρέπονται και σε μαρτυρικά σύμβολα, όπως η Ρόζα, ο Τσε, ο Βελουχιώτης και τόσοι άλλοι…

Advertisements

4 Σχόλια on “οι ζαπατίστας έχουν αρχηγό κουκουλοφόρο!”

  1. Ο/Η Eleni λέει:

    Τα ψευδωνυμα ηταν για την προστασια των οικογενειων τους στην κατοχη. Χαλαρωσε

  2. Ο/Η gatouleas λέει:

    Συμφωνώ και επαυξάνω… Εγώ απλά αναρωτιέμαι… Αν ΣΗΜΕΡΑ κάποιος έχει επιλέξει π.χ. να συγκρουστεί με την αστυνομία, έχει το δικαίωμα να προφυλάξει τον εαυτό του φορώντας κράνος, μαντίλα, κουκούλα ή ότι άλλο επιθυμεί; ‘Η αυτόματα καταχωρείται ως προβοκάτορας και χαφιές; Το πρόβλημα μας είναι η απόκρυψη της ταυτότητας ή η καθεαυτό ενέργειά του; Θέλουμε να τον πείσουμε να ρίχνει μολότωφ στους μπάτσους χωρίς κουκούλα; Θεωρώ πως με μια μονοκοντυλιά «χαφιές και προβοκάτορας» η καθεστωτική αριστερά προσπαθεί να αποφύγει τα ΠΟΛΙΤΙΚΑ ερωτήματα. ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΟΥ ΕΡΙΞΑΝ ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ; Μέχρι να τα απαντήσει, κάποιοι πιτσιρικάδες θα αισθάνονται ευάλωτοι και «απροστάτευτοι» και θα χρησιμοποιούν στοιχειώδη ανθρώπινα ένστικτα… όπως αυτό της αυτοσυντήρησης.

  3. Ο/Η noneed λέει:

    ο Γκεβάρα κι ο Μπογιόπουλος

    http://allotriosi.wordpress.com/

  4. Ο/Η Μάριος λέει:

    Σίγουρα υπάρχει αυτή η φράση του Τσε; Δεν την βρίσκω σε κανένα βιβλίο. Ο Μπογιόπουλος που τι βρήκε;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s