απεργούν οι φυλακισμένοι… και τι με κόφτει εμένα;

Με αφορμή την απεργία πείνας σχεδόν 6000!!!! κρατουμένων, ας μιλήσουμε σήμερα για ένα fylakes1θέμα ταμπού, τους φυλακισμένους και τις φυλακές. Τις επονομαζόμενες ως «αιμορροΐδες» της κοινωνίας μας, σύμφωνα με το θεατρικό έργο του 1993 «Πυριτιδαποθήκη» του Μακεδόνα συγγραφέα από τα Σκόπια Ντέγιαν Ντουκόφσκι[1]. Αναρωτιέμαι πραγματικά, θέλουμε ως κοινωνία να κουβεντιάσουμε αυτό το θέμα ή να το θάψουμε γρήγορα-γρήγορα κάτω από το χαλί και να πάμε παρακάτω; Καταλαβαίνω πως υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που θεωρεί τους ποινικούς κρατούμενους, κάτι μεταξύ Ρομπέν-Των-Δασών και Επαναστατών. Δικαίωμα τους αλλά εμένα δε με αφορά αυτός ο συλλογισμός, ποσώς μάλλον, να τον αντικρούσω. Για μένα τα πραγματικά ερωτήματα που προσπαθώ να απαντήσω με αφορμή τις κινητοποιήσεις κρατουμένων είναι τα εξής:

  • Όσοι είναι «μέσα» βρίσκονται δίκαια; Αν ναι, πάμε στα παρακάτω ερωτήματα. Αν όχι, τότε μήπως θα έπρεπε να ήταν κάποιοι άλλοι στη θέση τους; Μήπως χρειάζεται ένα άλλο αξιακό σύστημα «νόμιμου» και «παράνομου»;
  • Για να το θέσω «λαϊκά», αυτοί που είναι «μέσα» δεν πρέπει να ζουν χειρότερα από αυτούς που είναι έξω; Αλλιώς, τι σόι «τιμωρία» είναι δαύτη;
  • Συνεχίζοντας τον συνειρμό μου, τον παράνομο τον «τιμωρούμε» ή τον σωφρονίζουμε και να τον επανεντάσσουμε στην κοινωνία;

Υπάρχουν κι άλλα ερωτήματα που γεννιούνται αλλά η ουσία είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας θεωρεί πως οι κρατούμενοι είναι ληστές, δολοφόνοι και βιαστές και γράφει στα παλιά της τα παπούτσια τις εκκλήσεις των έγκλειστων (με εξαίρεση τις συμπαθέστατες χριστιανές γιαγιάδες των φαντασιώσεών μας).Για να τα πάρουμε ένα-ένα με τη σειρά…

Φυλακές: Πάρκινγκ για τους απόκληρους

Το σωφρονιστικό σύστημα , θεωρητικά, πρέπει να συνδυάζεται με την επανένταξη του στον κοινωνικό ιστό, αλλιώς δημιουργεί ανθρώπους χωρίς μέλλον και ελπίδα, δηλαδή έτοιμους για «αποκλίνουσα» συμπεριφορά. Όσο πιο «βαρύ» είναι το έγκλημα τόσο πιο δύσκολη και επίπονη η ανασυγκρότηση του ατόμου… κι αυτό ΚΟΣΤΙΖΕΙ. Αν όλοι μας χρειαζόμαστε ένα επίπεδο κοινωνικών παροχών για να ανταπεξέλθουμε στην απλή μικροαστική ζωούλα μας, ένας πρώην κρατούμενος χρειάζεται διπλή προσπάθεια για να το καταφέρει. Το σύγχρονο μας κράτος, όμως, διαμορφώνει τις ανάποδες συνθήκες. Αντί να προσλαμβάνει εκτός ΑΣΕΠ αποφυλακισμένους, τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ να δουλέψουν στο δημόσιο, στοχοποιώντας τους ως μιάσματα στην κοινωνία. Ο μικρομαγαζάτορας γιατί να προσλάβει κάποιον που το δημόσιο, με τον πιο επίσημο τρόπο, θεωρεί επικίνδυνο και ακατάλληλο;

gse_multipart24769Η πολιτική του νεοφιλελεύθερου κράτους απέναντι στους φυλακισμένους δεν είναι διαφορετική πάντως, από την υπόλοιπη κοινωνία. Η εκπαίδευση έχει εγκαταλειφθεί και υπάρχουν μόνο σχολεία ως πάρκινγκ νεολαίας, το δημόσιο νοσηλευτικό σύστημα έχει μετατραπεί σε πάρκινγκ αρρώστων που περιμένουν υπομονετικά στη σειρά τους. Αν η πολιτεία έχει εγκαταλείψει το 90% της κοινωνίας και ασχολείται με «υψηλή» πολίτική του στυλ «να ενισχύσουμε  τις τράπεζες ή όχι;» , σιγά μην ασχολείται με τις αιμορροΐδες της…

Το νέο στυλάκι είναι το δίπολο «μηδενική ανοχή» από τη μία, νεοφιλελεύθερη «αποϊδρυματοποίηση» από την άλλη. Με λίγα λόγια, περισσότερες πράξεις χαρακτηρίζονται έκνομες και οδηγούνται σε κατακόρυφη αύξηση των καταδικών και από την άλλη δυνατότητα μετατροπής της ποινής σε πρόστιμο. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια… και ενοχοποιούμε συμπεριφορές διογκώνοντας τον κοινωνικό έλεγχο αλλά και γεμίζουμε τα ταμεία. Οι πλούσιοι και μεσοαστοί ξεμπερδεύουν με ένα πρόστιμο και οι υπόλοιποι φυλάκα… Πραγματικά θα ήθελα να μου εξηγήσει ένας υποστηρικτής της μετατροπής της ποινής σε πρόστιμο πως ένας άνθρωπος που έκανε π.χ. ληστεία για να πληρώσει τα χρέη των 5 ή 50 χιλιάδων ευρώ, θα αφεθεί «ελεύθερος» (χα!!!) να τα αντιμετωπίσει μαζί με ένα κρατικό πρόστιμο των 20 ή 100 χιλιάδων ευρώ. Οι Η.Π.Α. είναι κλασσικό παράδειγμα αυτής της πολιτικής… το 1% του πληθυσμού είναι φυλακή (προφανέστατα τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας) ενώ η μετατροπή της ποινής σε πρόστιμο είναι ευρύτατα διαδεδομένη[2]. Μόνο αν το πρόστιμο είχε ρήτρα προσωπικού εισοδήματος θα είχε νόημα. Π.χ. 100 μεροκάματα.. Παίρνεις 35€; Πληρώνεις πρόστιμο 3500.. Είσαι Golden Boy; Φέρε 70.000.000€ και τις δυο βίλες σου.

Τρεις προσωπικές ιστορίες

Για να ξαναγυρίσουμε στο πρώτο ερώτημα, ποιοι είναι στη φυλακή και γιατί; Εδώ χρειάζεται μια συνολική και εμπεριστατωμένη άποψη, την οποία δεν έχω, ώστε να μπορεί να επαναξιολογήσει το ποινικό και σωφρονιστικό σύστημα. Γιατί κάποιοι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να είναι καν κατηγορούμενοι και κάποιους άλλους πρέπει να τους βοηθήσουμε. Λόγου χάρη ένα σημαντικό κομμάτι φυλακισμένων είναι φυλακή γιατί πολύ απλά δεν είναι νόμιμοι μετανάστες. Αν το ελληνικό κράτος άλλαζε την οπτική του γωνία και αντί για «παράνομους», αναγνώριζε φουκαράδες που ψάχνουν μια γωνιά στον πλανήτη να φάνε ένα κομμάτι ψωμί, οι φυλακές θα αποσυμφορίζονταν τάχιστα.

Να σας γνωρίσω τώρα την προσωπική μου εμπλοκή με τρεις διαφορετικές περιπτώσεις. Ίσως κάποιοι να τις χρησιμοποιήσουν σαν υλικό περίσκεψης και μελέτης.

Η Δεσποινούλα. Η ξαδέρφη μου βιάστηκε και στραγγαλίστηκε σε ηλικία 5 χρονών. Ήμαστε, σχεδόν, συνομήλικοι και το μόνο που θυμάμαι είναι ένα χαρωπό κοριτσάκι που παίζαμε παρέα. Κάποια μέρα έμαθα τα δυσάρεστα. Τότε απλά προσπαθούσα να κατανοήσω την έλλειψη της. Τα αδέρφια της κλαίνε ακόμα στη θύμηση της. Δεν γνωρίζω αν ακόμα θέλουν να εκδικηθούν για την αδερφή τους. Δεν μπορώ να αγγίξω περισσότερο το θέμα.

Ο «Αλέξης». Παλιός μου συμμαθητής που του έδωσα ψευδώνυμο γιατί είναι δική του ιστορία, γι’ αυτό και θα την «αλλάξω» λίγο. Η ουσία θα παραμείνει η ίδια. Ο Αλέξης, λοιπόν, ήταν ο κλασσικός ροκοχασασισορεμπετοπιπινοτύπος του σχολείου… με μια διαφορά μόνο… ήταν λίγο «απρόσεχτος». Τι έκανε λοιπόν το παλικάρι; Στα 19 του τα είχε με μια 16χρονη και τα «πίνανε» παρέα. Έλα μου ντε που η πιτσιρίκα ήτανε κόρη μπάτσου, οπότε όταν το έμαθε ο πατέρας της τον μαγκώσανε και καταδικάστηκε για εμπορία ναρκωτικών σε ανήλικη και διακίνηση σε σχολείο. Με λίγα λόγια ΤΟΝ ΗΠΙΕ!!! Τυπικά με το γράμμα του νόμου είχανε δίκιο. Κάθισε μέσα πάνω από 18μήνες. Όταν βγήκε κάνα-δυο άνθρωποι τον κάναμε παρέα. Οι του «κυκλώματος» τον απομάκρυναν για να μη γίνουν στόχοι οι ίδιοι και οι «καθώς πρέπει» δεν μπορούσαν να νταραβερίζονται με έμπορο ναρκωτικών. Ο «Αλέξης», όμως, παρέμενε ο ίδιος, με τις ίδιες πλάκες και καζούρες και τα ίδια κολλήματα. Η «κοινωνία» πλέον αντιμετώπιζε έναν «εγκληματία», «έμπορο ναρκωτικών».                                                                                          Μερικά σκόρπια ερωτήματα με αφορμή αυτήν την υπόθεση… Υπάρχει ικανός νομικός τρόπος που να διαφοροποιήσει με σαφήνεια το «σπρώξιμο» ναρκωτικών στη γκόμενα ή στη παρέα από την εμπορία; Συνδυάζοντας την με τα αιτήματα των φυλακισμένων για κέντρα απεξάρτησης στις φυλακές, η κατανάλωση ναρκωτικών είναι αρρώστια που χρειάζεται ίαση; Κι αν ο ασθενής δεν θέλει να γιατρευτεί, πως τον υποχρεώνεις (αν δεν κινδυνεύει η ζωή του); Πως μπορείς να προτείνεις «νομιμοποίηση της χρήσης ναρκωτικών» αν δεν εξασφαλίζεις κι ένα νόμιμο τρόπο προμήθειάς του;   Τα θέτω γιατί χωρίς μ’ ένα επανακαθορισμό των νόμων περί ναρκωτικών  οι φυλακές θα συνεχίσουν τιγκάρουν με χασισοπότες και πρεζόνια.

Οι φυλακές ανηλίκων. Με τη θεατρική ομάδα είχαμε δώσει χριστουγεννιάτικη παράσταση στις2008_anilika_ekstrateia φυλακές ανηλίκων.

§  Γεγονός 1ο: Αφορούν μόνο αγόρια 13 ως 17 ετών. Τότε υπήρχε το αίτημα να δημιουργηθούν και κοριτσιών γιατί τις έστελναν στις γυναικείες φυλακές. Δεν το βλέπω στα αιτήματα[3] και ελπίζω αυτό, τουλάχιστον, να έχει λυθεί.

§  Γεγονός 2ο: Οι έγκλειστοι είναι μόνο για βαριές κακουργηματικές πράξεις (εμπορία ναρκωτικών, φόνο κλπ).

§   Γεγονός 3ο: Το σύνολο των ανήλικων φυλακισμένων ήταν μετανάστες.

§  Γεγονός 4ο: Κάποια κορίτσια της ομάδας δεν ήθελαν να παίξουν γιατί φοβόντουσαν επίθεση από «σεξουαλικά στερημένους έφηβους». Την ημέρα της παράστασης τα πιτσιρίκια παρακολουθούσαν με ευλάβεια και οι δεσμοφύλακες συμπεριφερόντουσαν ανοιχτά χυδαία σφυρίζοντας και φωνάζοντας «μάνα μου τα μπούτια σου» κλπ.

§  Γεγονός 5ο: Δεν πρόκειται να ξεχάσω τα νερά που είχαν ρίξει παντού για να καθαρίσουν το χώρο και τις αμέτρητες καγκελόπορτες για να πάμε στην αίθουσα εκδηλώσεων

§  Γεγονός 6ο: Κάποια παιδιά βοηθούσαν στο κουβάλημα σκηνικών. Όταν έφταναν στο φορτηγάκι στην είσοδο, έπαιρναν μια ανάσα και στέκονταν λίγο περισσότερο κοιτώντας απ’ ευθείας τον ήλιο.

§  Γεγονός 7ο: Ο «Τσιφάρχης» εκεί μέσα ήταν ένας 13χρονο πιτσιρίκι από την Αλβανία που ήταν ισόβια για δύο φόνους. Ένα μικροκαμωμένο πλασματάκι πρόθυμο να μας βοηθήσει. Έμαθα γι’ αυτό πως από τα 10 ζούσε στους δρόμους στην Ελλάδα, εγκαταλελειμμένο από τους γονείς του (ίσως να ήταν και νεκροί). Ζούσε μόνο από κλοπές. Υποψιάζονται πιθανή εκμετάλλευση και κακομεταχείριση και από όργανα της τάξης κατά τη διάρκεια της «αλήτικης» ζωής του. Μια μέρα έγινε το κακό. Αυτούς που πήγε να κλέψει αντιστάθηκαν και τους «έφαγε».                                                                                                                                                               Κουβεντιάζοντας με αριστερούς του νομικού κύκλου, μου εξήγησαν με σαφήνεια πως φυλακίζονται ανήλικοι. Πρέπει να είναι βαρύτατα τα εγκλήματά τους και ταυτόχρονα να μην υπάρχει ικανό πλαίσιο επανένταξης. Σύμφωνα με το αστικοδημοκρατικό μας μοντέλο η οικογένεια, η οικονομική ευμάρεια, η επαγγελματική σταθερότητα  είναι το ισχυρότερα μέσα κοινωνικής ένταξης. Έτσι ένας παράνομος μετανάστης θεωρείται πως δεν έχει επαρκή πλαίσιο υποστήριξης και άρα φυλακίζεται. Συμπέρασμα; Όπου φτωχός και η μοίρα του.

Αντί επιλόγου

funny-pictures-rooster-punk-fence1

ποιος είναι μέσα στο φράχτη;

Για να στηρίξουμε φουκαράδες και κατατρεγμένους, για να έχουμε τη ψυχική γενναιοδωρία να δίνουμε μια δεύτερη ευκαιρία σε συμπολίτες μας που μπορεί να έκαναν ίσως και τα χειρότερα εγκλήματα, πρέπει να αρχίσουμε να διεκδικούμε για τον ίδιο μας τον εαυτό μια πιο αξιοπρεπή ζωή. Να ενδυναμώσουμε τις συλλογικές συμπεριφορές μας, απορρίπτοντας νόμους της ζούγκλας όπως «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Όσο αφήνουμε το λαμόγιο μέσα μας να κυριαρχεί, όχι τις φυλακές δε θα φτιάχνουμε αλλά ούτε τα σπίτια μας.

Με βάση όλα τα παραπάνω δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για το κίνημα των φυλακισμένων. Αμφιβάλλω αν θα κουβεντιάσουμε, έστω, επί της ουσίας για όλα αυτά. Και ποιος να ανοίξει τη συζήτηση όταν από τη μία έχουμε την αδίστακτη επίθεση της κυβέρνησης σε κάθε ίχνος κοινωνικής παροχής (και κοινής λογικής, θα πρόσθετα) και από την άλλη έχουμε μια κοινωνία που δεν προλαβαίνει να μαζεύει σφαλιάρες από αυτή την επίθεση. Η υποχωρητικότητα των κοινωνικών αντιστάσεων είναι πολύχρονη και η ιδεολογική επίθεση που έχουμε δεχτεί είναι τόσο μεγάλη που θεωρώ πως χρειάζεται τεράστια προσπάθεια να σπάσουν οι προκαταλήψεις για τους φυλακισμένους και αυτό το «ποιος τους γαμεί, ρε φιλάρα» που υπάρχει  στο πίσω μέρος του μυαλού μας. …Και αυτό δε θα γίνει με συμπεριφορές του στυλ «παρευρίσκομαι και χαιρετίζω» που κάνουν ΟΛΕΣ οι πλευρές της αριστεράς….

Στο φινάλε στο αυριανό «αριστερό ρεαλιστικό» πρόγραμμα η αναδιαμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος θα έχει εξαφανιστεί λίγο πριν από την εγκατάλειψη του βασικού μισθού 1300€ και τις μαζικές προσλήψεις γιατρών και καθηγητών. Βλέπετε θα πρέπει να αποπληρώσουμε τα 28 δις ενίσχυσης στις τράπεζες…

Άρθρα σε άλλα blog: Χαμόγελο, Ροΐδης, Λαθρομετανάστης, In Love With Life, Εντός Εκτός Εναλλάξ, Πρέζα TV, Ναύπλιο Η Άλλη Πρόταση, Μαύρος Κύκνος, Aikaterinitempeli, Nonews, Giorgos.biz, Zorba The Greek, AftoiasisΤο Δίκτυο, Το Χέρι, Η Καλύβα Ψηλά Στο Βουνό, Greek Rider, Oneiros, Περαστικός


[1] Κελί φυλακής. Ο Τόπουκ μιλάει στον Μπόρις. «Έξω τα πράγματα δεν είναι καλά – σωστά; Όλοι ψάχνουν πώς να την κοπανίσουν – σωστά; Να ρίξουν μαύρη πέτρα – σωστά; Η πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων και ούτω καθεξής – σωστά; Για να μη μακρηγορούμε, η κωλοτρυπίδα της υφηλίου. Έφτασες, λοιπόν, σε ένα μέρος που εγώ εκ προοιμίου έχω βαφτίσει «Η αιμορροΐς της κωλοτρυπίδος της υφηλίου».» Η ΠΥΡΙΤΙΔΑΠΟΘΗΚΗ, Ντέγιαν Ντουκόφσκι Εκδόσεις Καστανιώτη.

[2] Correctional News: 1 percent of Americans Incarcerated 24/4/2008

[3] Το Κελί. Πρωτοβουλία Για Τα Δικαιώματα Των Κρατουμένων

Advertisements

3 Σχόλια on “απεργούν οι φυλακισμένοι… και τι με κόφτει εμένα;”

  1. Ο/Η xamogelo λέει:

    πολύ καλό ποστ. Και εγώ συμφωνώ μαζί σου ως προς την απαισιοδοξία για το κίνημα των φυλακών και για τους ίδιους λόγους πάνω κάτω. Το γράφω και στο ποστ που έκανες λινκ. Πραγματικά τσατίζομαι με μερίδες του αναρχικού χώρου(όχι όλους) που απο συζητήσεις μαζί τους το βλέπουν το θέμα τόσο επιφανειακά… Πάντως αυτό που προβλέπω είναι μικρές παραχωρήσεις… (όσες είναι αναίμακτες κτλ) που δεν θα αγγίξουν τίποτα πραγματικά ουσιαστικό.

  2. Ο/Η gatouleas λέει:

    Αντιγράφω από σχόλιο στο «επικοινωνία». Παίρνω την πρωτοβουλία αυτή γιατί θεωρώ πως πρέπει να βρίσκεται σε αυτό το πόστ… Λοιπόν ο «Μιχάλης» εγραψε πως :
    ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΧΙΟΥ
    ΣΑΒΒΑΤΟ 11 η ΩΡΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

  3. Ο/Η bodyfull λέει:

    Εξαίρετος. Ευχαριστώ.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s