Επιτέλους!.. Μπάλα!!

Μετά από 10-15 χρόνια κυριαρχίας μιας άθλιας, αμυντικογενούς μπάλας το ποδόσφαιρο φαίνεται να ξαναπαίρνει τη ρεβάνς… Γκολ, δοκάρια, σασπένς, παίχτες που σα σκοπό έχουν να διαλύσουν τα αμυντικά συστήματα κι όχι το ανάποδο… δηλαδή «παίχτες» άμπαλοι, τσεκούρια που με την αμυντική ταχτική θέλουν να διαλύσουν τους τεχνίτες παίχτες. Η ανάκαμψη των χωρών της ανατολικής Ευρώπης εκτιμώ πως έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Χώρες με παράδοση στο άθλημα (όπως η Ρωσία, Πολωνία, Ρουμανία, Τσεχία αλλά και Ουκρανία, Ουγγαρία ) δημιουργούν ένα νέο πόλο παραγωγής παιχτών . Αν η ενδυνάμωση αυτή θα φέρει αλλαγές και σε συλλογικό επίπεδο (σε στυλ Ζενίτ), δεν είναι περιεχόμενο του παρόντος κειμένου.

Οι περισσότερες ομάδες στο Γιούρο 2008 έβαλαν από ένα λιθαράκι και ανάτρεψαν τα δυσοίωνα προγνωστικά. Αυτά που έλεγαν πως θα έχουμε ένα μέτριο πρωτάθλημα. Τόσο μέτριο που στα μάτια κάποιων χουλιγκάνων της αθλητικής δημοσιογραφίας φάνταζε μέχρι και η Ελλάδα σαν αουτσάιντερ για το πρωτάθλημα. Χα!! Κι όμως!… Είδαμε ομάδες που θα χαιρόμαστε να πηγαίνουμε γήπεδο για πάρτη τους! Όχι οι κλασσικές, όπως η Πορτογαλία, Ισπανία, Ολλανδία αλλά, κυρίως, η Ελβετία και η Τουρκία. Η Τουρκία που έχασε στα ημιτελικά με μείον 9 παίχτες με γκολ του Λαμ στο 90 όταν ο προσωπικός του φρουρός είχε καταρρεύσει από τραυματισμό. Με προσωπικό ρεσιτάλ του Τερίμ από τον πάγκο. Προσπαθώντας , λαβωμένη, να «πατήσει» τη Γερμανία, κι όχι να «κλέψει» το παιχνίδι, όπως κάποιοι ξύπνιοι στην Ελλάδα προτείνουν. Αλλά και η Ελβετία… μετά το μουντιάλ και στο Γιούρο έδειξε πως χωρίς «παιχτούρες», χωρίς «μπάτζετ», μπορείς να προσφέρεις ποδοσφαιρικό θέαμα που μπορείς να χτίσεις πάνω του…. κι όχι χτικιό!


Αντίθετα.. Το Γιούρο 2008 είναι η μεγάλη συντριβή των 2 εκπροσώπων του αθλιότερου «θεάματος» που μπορεί να εμφανιστεί σε ποδοσφαιρικό γήπεδο… γιατί δεν είναι ποδόσφαιρο αυτό που δείχνουν. Μιλώ για την πρωταθλήτρια ευρώπης 2004 Ελλάδα και παγκόσμια πρωταθλήτρια 2006 Ιταλία. Ομάδες που προσπαθούν να υπάρξουν εξαφανίζοντας τα βασικά χαρακτηριστικά του ποδόσφαιρου… φαντασία, δημιουργία, γκολ! Να μετατρέψουν τους ποδοσφαιριστές σε αθλητές άλλων αθλημάτων. Να τους κάνουν περισσότερο σε δρομείς και αρσιβαρίστες. Ματεράτσι και Δέλλας τα νέα ινδάλματα… Μια τρίτη εκπρόσωπος είναι η Νότια Κορέα.. αυτό το συνονθύλευμα που πήρε την τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο του 2002… και φυσικά εξαφανίστηκε από προσώπου γης.

Η Ιταλία, για μένα, είναι μια παγκόσμια παραδοξότητα. Ενώ έχει ποδοσφαιρικές βάσεις και κουλτούρα και δημιουργεί τεχνίτες παίχτες παγκοσμίου κλάσης, έχει διαμορφώσει ένα τακτικίστικο «χαρακτήρα», πιο πολύ πάει να κλέψει το παιχνίδι παρά να κυριαρχήσει. Για αυτό και χαίρομαι όταν χάνει… Η Ελλάδα όμως είναι μια εντελώς άλλη περίπτωση. Μια περίπτωση που για εθνικιστικούς και μόνο λόγους υπάρχει ένα διαπαραταξιακό πανεθνικό μορατόριουμ να μην ανοιχτεί μια εντελώς ποδοσφαιρική συζήτηση. Μια συζήτηση που ξεκινάει από το πιο απλό ερώτημα:

Ποια είναι η πραγματική εικόνα της εθνικής Ελλάδας ; Η πρώτη θέση του Ευρω 2004 ή η τελευταία του 2008;

Οποιαδήποτε απάντηση, δώσουν οι καθ` ύλη αρμόδιοι, είναι εξίσου σκληρή. Ή πρέπει να επαναφέρουν την Ελλάδα στην κορυφή ή να πουν έξω από τα δόντια τι συνέβη το «βρώμικο» 2004 που δεν μπορεί επαναληφθεί…. Α!..υπάρχει και μια τρίτη εκδοχή… με μπόλικη θρησκεία και μεταφυσική… «Το `θελε ο θεός», «Τύχη», «Ελληνική μαγκιά και φιλότιμο» κλπ..Αυτή την απάντηση θα τη δεχτώ όταν μια «μικρή» ομάδα λ.χ. ο Απόλλων Καλαμαριάς, χωρίς μπάτζετ, χωρίς ντόπα, χωρίς διαιτησία πάρει το πρωτάθλημα και μετά πέσει κατηγορία. Γιατί η διαφορά του 2004 με το 2008 είναι τόσο μεγάλη. Απλά η κάλυψη από αριστεροδεξιούς δημοσιογράφους ήταν προκλητικότατη! Ας υποθέσουμε πως ο Ολυμπιακός του Λεμονή έπαιρνε με αυτό, το αμυντικογενές παιχνίδι το Champions League (λέμε τώρα!) και την επόμενη χρονιά στους ομίλους έχανε με 2-0 από Γκέτεμποργκ όπως η Ελλάδα από Σουηδία, ενώ συνολικά τερμάτιζε τελευταίος με λ.χ. 2 πόντους και 1-8 τέρματα πόσους κορνέδες θα έτρωγαν οι παίχτες στο Ρέντη; Σε πιο παιχνίδι θα είχε πάρει πόδι ο sir Takis; Θα τολμούσε, έστω ο «Πρωταθλητής» ή το «Φως» να παρείχαν τέτοια στήριξη;

Η απάντηση, λοιπόν, είναι απλή, αλλά και σκληρή. Η πραγματική εικόνα είναι η φετινή. Το «θαύμα» του 2004 στηρίχτηκε σε μια σκληρή τριπλέτα : Τζέκος, Γκαγκάτσης, Ολυμπιακοί αγώνες 2004. Ας τα πάρουμε ένα-ένα:

Ολυμπιακοί αγώνες 2004: Η αθλητική βιομηχανία είναι κεντρικός μοχλός ανάπτυξης για την σύγχρονη Ελλάδα. Μέσα από τα δεκάδες νέα γήπεδα αναδιαμορφώνεται ο πολεοδομικός χάρτης της Ελλάδας. Καραϊσκάκη, Βοτανικός, Μίκρα, Άγιος Κοσμάς κλπ Νέοι συντελεστές δόμησης, νέα οικοδομικά φιλέτα, όλοι οι επιχειρηματίες χώνονται στον «αθλητισμό». Ο Βγενόπουλος, οι Αγγελόπουλοι, ο Κυριακού με τον Πανελλήνιο πλάι στους παλαιότερους. Την ώρα πού οι Ολυμπιακοί αγώνες απαιτούν τεράστιους όγκους κεφαλαίων, για πρώτη φορά μια «μικρή» χώρα σαν την Ελλάδα αναλαμβάνει την ολοκλήρωση ενός τεράστιου έργου. Πλέον, με το φόβο, να υπάρχουν άδεια γήπεδα στην καυτή αυγουστιάτικη Αθήνα οι επιχειρηματικοί κολοσσοί τύπου Coca Cola είναι «ανεκτικοί» στη δημιουργία ενός αθλητικού «θαύματος» που θα δημιουργήσει μαζική προσέλευση. Αλλά αν η παραπάνω περιγραφή, είναι εν τέλει, μια ανάλυση και εικασία που μπορεί να απορριφθεί, τα άλλα δύο είναι αδιαμφισβήτητα…

Τζέκος: Κυκλοφορεί ένα πικρό ανέκδοτο στη διεθνή αθλητική πιάτσα.. « Από τότε που πιάστηκε ο Τζέκος, κατέρρευσε ο ελληνικός αθλητισμός!»..και είναι αλήθεια! Προφανώς η ντόπα κυκλοφορεί σε όλο τον «αθλητισμό». Προφανώς και δεν υπάρχει καλή και κακή ντόπα. Απλά η Ελλάδα χρησιμοποίησε «λάθος» ντόπα. Αρσιβαρίστικη, ανάλογη της Νότιας Κορέας. Για να χορηγηθεί προϋποθέτει αποχή από σοβαρές αθλητικές δραστηριότητες πριν και μετά το «κύριο στόχο». Γι` αυτό και δεν χρησιμοποιείται από ομάδες γιατί βγάζει off το «εμπόρευμα», τους ίδιους τους παίχτες. Όμως για αποστολή «καμικάζι» εθνικής στόχευσης είναι ιδανικό. Μήπως θυμάστε την υπερβολική τεστοστερόνη του Ζαγοράκη που θάφτηκε πίσω από το «πόσο άντρας είναι»; Μήπως για την ίδια ακριβώς ουσία πιάστηκε ο Σαμπάνης; Μήπως έτσι εξηγείται η μη κλήση στην εθνική ποδοσφαιριστών με «γεμάτη» αγωνιστική παρουσία στις ομάδες τους που τους απαγόρευε τέτοιου τύπου ντόπας, όπως ο Στολτίδης και Ζήκος; Και το πιο σημαντικό… Μήπως μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος – χωρίς μεταφυσικούς όρους – πως στο διάολο παίχτες που στο ελληνικό πρωτάθλημα με ένα παιχνίδι την εβδομάδα σέρνονται μετά το 60` , αλλά στο Γιούρο 2004 με την Τσεχία στην παράταση του 5ου συνεχόμενου παιχνιδιού μέσα σε δυο εβδομάδες ανέβαζαν ταχύτητα; Μπορείτε να μου βρείτε 1!!! παιχνίδι του Δέλλα, του Καψή ή του Μπασινά που να έχουν ρίξει τόσο τρέξιμο; Γιατί τέτοια αντοχή δεν έχω ξαναδεί σε αγώνα ελληνικού πρωταθλήματος…

Γκαγκάτσης: Θα κάνω πως δε θυμάμαι τις καταγγελίες της Αρμενίας για την απόπειρα δωροδοκίας από την ελληνική ομοσπονδία. Θα σφυρίξω κλέφτικά στην παρατήρηση πως η Ελλάδα είναι, ίσως, η μοναδική ομάδα που δεν έχει έστω ΕΝΑ εις βάρος της σφύριγμα τα τελευταία 6 χρόνια. Θα κάνω μόνο μια αφελή ερώτηση: Ο Γκαγκάτσης έχει κατηγορηθεί από πολλές πλευρές πως λειτουργεί υπόγεια υπέρ του Ολυμπιακού. Ένας τέτοιος παράγοντας γιατί να μην εφαρμόζει τις ίδιες ακριβώς μεθόδους και στο διεθνές επίπεδο; Εκεί μεταμορφώνεται σαν άσπιλο και αμόλυντο; Άραγε ποιος ο ρόλος του Θεοδωρίδη ως δεξί χέρι του Πλατινί; Επί της ουσίας είχε στηθεί ένα απίστευτο πέπλο διαιτητικής προστασίας, τόσο ισχυρό που μια διαιτησία 50-50, όπως στον αγώνα με τη Ρωσία θεωρήθηκε από όλους ως εχθρική! Επειδή δεν «μέτρησαν» γκολ την οφσάιντ προσπάθεια του Γκέκα και επειδή για πρώτη φορά δεν σφύριξαν διψήφιο αριθμό επιθετικών φάουλ στην αντίπαλη ομάδα! Γιατί η Ελλάδα εδώ και 6 χρόνια είχε την παγκόσμια πρωτοτυπία να αμύνεται 90 λεπτά και να κάνει τα μισά φάουλ από τον αντίπαλό της! Ειδικά οι αντίπαλοι σέντερ-φορ έφταναν σε διψήφιο αριθμό. Και στα τρία παιχνίδια του 2008 οι αντίπαλοι είχαν περισσότερα από την Ελλάδα, ενώ στη σφαγή του ημιτελικού του 2004 οι Τσέχοι είχαν 27 ενώ οι έλληνες 16, με τον Κόλερ να φτάνει σχεδόν τα 10 μόνος του!

Στο Γιούρο 2008 μας τέλειωσε μια απίστευτη παραμύθα. Η ελληνική ομάδα χωρίς αντίστοιχες επενδύσεις μιας που τα εκατομμύρια € που ξοδεύονται σε Τουρκία και Σκωτία είναι πολλαπλάσια από αυτά του ελληνικού πρωταθλήματος, μια χώρα χωρίς στοιχειώδη ποδοσφαιρική υποδομή όπως έχουν οι σκανδιναβικές χώρες, με ομάδες ανυπόληπτες στο ευρωπαϊκό επίπεδο, με παίχτες που να μη μπορούν να σταθούν σε οποιαδήποτε μικρομεσαία ευρωπαϊκή ομάδα απέδειξε πως δεν ήταν σταχτοπούτα αλά κολοκύθα! Μια ομάδα που οι πιο σημαντικές της ευκαιρίες στα δυο πρώτα παιχνίδια ήταν τα παραλίγο αυτογκόλ της Ισπανίας και Ρωσίας. Μια ομάδα που πραγματικά στάθηκε πολύ τυχερή και δεν έγραψαν κοντέρ πάνω της η Ρωσία και η Ισπανία. Μια λαμπάδα στο Παβλιτσένκο για τα άχαστα 5 τετ-α-τετ του, πρέπει να ανάψουν όσοι μιλάνε για «ατυχία» της Ελλάδας στο Γιούρο.

Φαίνεται ότι απορρίπτεται, επιτέλους το μοντελάκι Νότιας Κορέας και Ελλάδας που λέει «πάρε 20-25 ντουλάπες, άμπαλους, ξυλοκόπους, πότισε τους κάνα χρόνο με χάπια, στήσε και μια ανεκτική διαιτησία στα φάουλ που θα κάνουν οι χοντροκομμένοι «παιχταράδες» σου και οι πορείες είναι μπροστά σου»! Οι αντίστοιχες δυναμικότητας χώρες όπως Βέλγιο, Βουλγαρία, Φινλανδία τραβάνε άλλους δρόμους και καλά κάνουν!

Κι όσοι μιλάνε για «αποτελεσματικότητα» στο σύγχρονο ποδόσφαιρο κι όχι για θέαμα, εγώ θα τους φέρω ένα παράδειγμα από τον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός στο Τσάμπιονς Λιγκ είναι μικρομεσαίο μέγεθος και έχει αντιμετωπίσει μεγάλες ομάδες. Το 2008 έφερε 0-0 με Τσέλσι στους 16 αλλά με άθλια μπάλα. Το 1998 είχε φέρει 3-3 με Ρεάλ στου ομίλους και αποκλείστηκε. Πρακτικά η φετινή πορεία ήταν καλύτερη. Στην πραγματικότητα φέτος είχες μια ομάδα που έκλεψε ένα Χ, έφτασε «ταβάνι» στην απόδοσή της και χρειάζεται πλήρη αναδόμηση για να ξαναγίνει ισχυρή και ελκτική. Το 1998, αντίθετα, είχες μια ομάδα που έπαιζε μπαλάρα, είχε σωστές βάσεις και απλά είχε συγκυριακά κακά αποτελέσματα. Το `98 είχες ομάδα που γούσταρες, το `08 περιμένεις να αλλάξουν δραστικά τα πράγματα. Γι` αυτό προτιμώ τον αποκλεισμό της Ελβετίας που δίνει ελπίδες αλλά και θέαμα παρά την μιζέρια «μη φάμε 5» του Ρεχάγκελ.

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s