Μέρα Νύχτα Μέρα Νύχτα – ο πόλεμος εντός

Έφτασε και στην Ελλάδα, η περσινή πρώτη ταινία της Julia Loktev με την Luisa Williams στον ρόλο «εκείνης».

Η υπόθεση απλή…παρακολουθούμε τις τελευταίες 48 ώρες μιας κοπέλας που θα αυτοανατιναχτεί στην πλατεία Times στη Νέα Υόρκη. Δεν είναι καμιά μανιακή που ουρλιάζει ψαλμωδίες. Μια κοπέλα της διπλανής πόρτας πού το μόνο ερώτημα που θέτει στους συνεργάτες της είναι «αν την ώρα που πρέπει να πυροδοτήσω τη βόμβα δεν είναι κανένας γύρω μου, τι να κάνω;»

Η ταινία επικεντρώνεται στον «πρώτο» της θάνατο, πριν το φυσικό. Παρακολουθούμε όλη τη διαδικασία εξαφάνισης κάθε ίχνους της. Το ψεύτικο όνομα, τα καινούρια «ειδικά για την περίσταση» ρούχα της, τον καθαρισμό της και το άδειασμα του δωματίου της από κάθε προσωπικό της αντικείμενο. Όταν ξεκινάει για την πλατεία είναι ήδη μια φορά νεκρή. Πεινάει, φοβάται μα είναι απόλυτα σίγουρη πως στα 19 χρόνια της πρέπει να πεθάνει και να σκοτώσει μερικές δεκάδες συμπολιτών της. Το τηλεφώνημα που κάνει στην οικογένεια της μας επιβεβαιώνει πως η μητρική της γλώσσα είναι τα αγγλικά και διαλύει κάθε αμφιβολία για την καταγωγή της. Ποτέ δε μαθαίνουμε τι την έχει οδηγήσει σε αυτή την απόφασή της.

Η ταινία αποφεύγει επιμελώς να δώσει είτε πολιτικά αίτια είτε ψυχολογικά προφίλ. Όπως η σκηνοθέτιδα εξηγεί σε συνέντευξη της:

«Το γιατί αμέσως απαιτεί την ερώτηση «Είναι η πράξη δικαιολογημένη;» Το τελευταίο πράγμα που ήθελα να κάνω ήταν να δικαιολογήσω την πράξη προσαρμόζοντάς της μια ιστορία που θα τα εξηγούσε όλα. Η ερώτηση θέτει ένα τέλος.»

συνεχίζει:

«Πόσα γιατί θα ήταν αρκετά; Θα ήταν αρκετό εάν κατηγορηματικά την απεικόνιζα σαν φανατισμένη Μουσουλμάνα; Αν την παρουσίαζα σαν μέρος ενός συνόλου που έχει υποστεί καταπίεση; Εάν της έδινα ένα τραγικό οικογενειακό ιστορικό, πιθανόν κάποιοι νεκροί γονείς για τους οποίους πρέπει να πάρει εκδίκηση; Αυτού του τύπου οι εξηγήσεις υποδηλώνουν μια απατηλή σχέση αίτιου-αιτιατού, εισάγοντας το κοινό σε μια αίσθηση εύκολης κατανόησης

και παρακάτω:

«Το γιατί μένει εκτός πλαισίου. Όπως εκτός πλαισίου είναι και ο κόσμος. Υπάρχουν πολύ πραγματικοί, περίπλοκοι κοινωνικοπολιτικοί λόγοι πίσω από τις βομβιστικές επιθέσεις. Η ταινία σε καμία περίπτωση δεν αρνείται αυτούς τους λόγους, αλλά δεν είναι ο ρόλος μου να παραδώσω ένα προσεγμένο μάθημα πολιτικής. Δεν θέλω να διδάξω το κοινό, ειδικά κάτι που οι ίδιοι γνωρίζουν. Θεωρώ ότι το κοινό οδεύει έχοντας διαβάσει τις πρωινές εφημερίδες. Θεωρώ ότι το κοινό ερμηνεύει την ταινία σύμφωνα με το δικό του γνωστικό περιεχόμενο.»

Η Loktev σαν αμερικανίδα με ρώσικη καταγωγή έχει δει και από τις δυο μεριές του Ατλαντικού καμικάζι να διαλύουν τη μικροαστική ασφάλεια της μεγαλούπολης. Αποφεύγοντας να ορίσει αιτίες για τον πόλεμο αυτό τις κάνει πιο ξεκάθαρες και ποιο τρομαχτικές. Η ταινία ουρλιάζει στην αμερικάνικη και, ευρύτερα , στην δυτική κοινωνία…

Αν δε διαβάζεις εφημερίδες, αν κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις ή – ακόμα χειρότερα – δεν έχεις πάρει χαμπάρι, σε τι κοινωνία ζεις, ετοιμάσου να «πέσεις από τα σύννεφα».

Έχει βραβευτεί με 5 διεθνή βραβεία…

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s