καμερούν: 1ο μέρος…»προετοιμάζομαι ανύποπτος»

Η επαφή μου με το Καμερούν ήταν εντελώς τυχαία. Το μόνο που γνώριζα ήταν η εθνική τους ομάδα ποδοσφαίρου, που από το μουντιάλ του 1982 μου είχε αποσπάσει την προσοχή. Μια αφρικάνικη χώρα, με τις πολύχρωμες εμφανίσεις της και το Ροζέ Μιλά… ένα φανταιζί παίχτη που τα χορευτικά του στο σημαιάκι του κόρνερ έχουν μείνει αξέχαστα. Βάλτε και τα «ανάποδα» σφυρίγματα που έδιναν εις βάρος της και το γλυκό είχε δέσει. Μια φτωχή κι αδικημένη χώρα από τη μαύρη ήπειρο που έπαιζε μπαλάρα, είχε κερδίσει την υποστήριξη μου. Όμως πέρα από το ποδόσφαιρο ουδέν. Το μυαλό μου, τότε, στριφογύρναγε πώς να μπορούσα να γνωρίσω τη Λατινική Αμερική, την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ. Ούτε μπορούσα να φανταστώ τι θα μου συνέβαινε…

Τον Οκτώβρη του 1995, μαζί μ` ένα φίλο – το «γιατρό», αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε σεμινάρια υποκριτικής στο θεατρικό εργαστήριο Κερατσινίου του Τάκη Τζαμαργιά[1]. Μισοσοβαρά – μισοαστεία είπα να δω πως είναι ο κινηματογράφος και η ηθοποιία από τα μέσα. Τι είναι αυτό που κάνει ο Μάρλον Μπράντο λ.χ. και περνώντας τα δάχτυλα του από το ξυρισμένο κρανίο του στο «Αποκάλυψη Τώρα!», προκαλεί τέτοια ρίγη; Τέλος πάντων… την αρρώστια που κόλλησα με την υποκριτική θα την δούμε σε άλλες σελίδες του blog μου. Εκεί δίδασκε ο Βάϊος Παγκουρέλης[2] , εμψυχωτής και σκηνοθέτης της θεατρικής ομάδας «Σμίλη». Δουλεύαμε επί 4 μήνες ακατάπαυστα, όταν έσκασε η βόμβα..

«Θέλεις να αντικαταστήσεις έναν ηθοποιό μας, που τραυματίστηκε , σε 2 φεστιβάλ;… ένα στη Θεσσαλονίκη κι ένα στο Καμερούν» με ρώτησε ο Βάϊος.

Με έπιασε πανικός… Φυσικά και ήθελα, αλλά μπορούσα; Πως ήταν δυνατόν με 4 μήνες θεατρικό εργαστήρι να ενσωματωθώ σε επαγγελματική ομάδα; …με έργο ήδη δουλεμένο κι εγώ , σε 1,5 μήνα να πρέπει να καλύψω επαγγελματική κατάρτιση και πρόβες ενός χρόνου;

Fast forward… δεν είναι για εδώ οι ταλαντεύσεις μου, η εξοντωτική δουλεία 1, 5 μήνα… η πρεμιέρα μου στη Θεσσαλονίκη, η πορεία μου στο θέατρο, εν τέλει…Θα τις αδικήσω αν τις παραθέσω, απλά, σε μια παράγραφο.

Το ταξίδι είχε ήδη ξεκίνησε ήδη από την Αθήνα… Ρωτώντας… Διαβάζοντας… Ο Δημήτρης ο Λιβιεράτος – παμπόνηρος – μου είπε μόνο : «Ζήσε το και τα λέμε μετά». Από ταξιδιωτικούς οδηγούς είχα μάθει διάφορα πράγματα και μάλιστα είχα φτιάξει (όπως κάνω πάντα) κι ένα μίνιμουμ πρόγραμμα (poor me!!).. Είχα μάθει πως το Καμερούν βρίσκεται ακριβώς στον ισημερινό και συνορεύει, βασικά, με Νιγηρία, Τσαντ, Κονγκό και Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Έχει 17.000.000 κατοίκους και μέχρι τον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο ήταν αποικία των Πορτογάλων,. Άγγλων και Γερμανών , μετά διαμελίστηκε μεταξύ Αγγλίας και της Γαλλίας και από το 1972 έγινε «ανεξάρτητο» με «δημοκρατική» διακυβέρνηση. Αγγλία – Γαλλία – Κίνα είχαν πρωτεύοντα οικονομικό ρόλο, ενώ η αντιπολίτευση ήταν «υπό αυστηρό έλεγχο».

Αυτό που μου είχε εξάψει, κατ` αρχήν, την περιέργεια ήταν η γεωπολιτική της χώρας. Το Καμερούν είναι ένα τραπέζιο, 3,5 φορές μεγαλύτερο από την Ελλάδα, που η κάθε του γωνία διαμορφώνει εντελώς διαφορετικά τοπία και πολιτικές διαδρομές. Η βόρεια σφήνα του είναι σαβάνα με εθνικά πάρκα με έντονη επιρροή του ισλαμικού στοιχείου, νοτιοδυτικά βρίσκεται το γαλλόφωνο πρώην «Γαλλικό» Καμερούν με πυκνή ζούγκλα και η «κοντή» δυτική βάση του είναι το αγγλόφωνο πρώην «Αγγλικό» Καμερούν, όπου αποτελείται από μια σειρά ηφαιστιογενή οροπέδια με διάσπαρτες λίμνες.

Το πάζλ είχε αρχίσει να παίρνει μορφή… Μια καταπράσινη χώρα με αποθέματα πετρελαίου, χρυσού και με πολύ υψηλή αγροτική παραγωγή. Γι` αυτό θεωρείται από τις πιο πλούσιες χώρες στην Αφρική… γι` αυτό έχουν πέσει ΟΛΕΣ οι χώρες του πλανήτη και τρώνε τα πλούτη της. Ήταν ο ιδανικότερος συνδυασμός… άγνωστοι διαφορετικοί πολιτισμοί χαραγμένοι σε έντονες ιστορικές διαδρομές μέσα σε πανέμορφα τοπία… Μέτραγα τις μέρες για το ταξίδι… Θα έβρισκα 2-3 μέρες κενό για να χωθώ στη ζούγκλα; Πάντως, πάση θυσία θα διαμόρφωνα μια μονοήμερη εκδρομή στην ηφαιστιογενή λίμνη Μπαρόμπι…

Δεν είχα πάρει στα σοβαρά μια αράδα που είχα διαβάσει : « Αν θέλετε να δείτε ζώα και να κάνετε σαφάρι, πηγαίνετε Κένυα. Αν θέλετε να γνωρίστε ανθρώπινη ζεστασιά , πηγαίνετε Καμερούν». Μου είχε ηχήσει σαν άλλη μια τουριστική ατάκα.. «Άνθρωποι αυτοί, άνθρωποι κι εμείς στην Ευρώπη. Πόσο μεγάλη διαφορά να έχουμε»… Πως μπορεί να συλλάβει ο νους, αν δεν το έχει ζήσει, τι σημαίνουν αυτές οι τρεις λέξεις: «ΛΕΥΚΟΣ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ»; …εγώ συνέχιζα αμέριμνος να πακετάρω τα πράγματα μου…

Φύγαμε 26 Μαρτίου από μια χειμωνιάτικη Αθήνα και θα φτάναμε 27 Μάρτη στη ζέστη των 35 βαθμών στο αεροδρόμιο της Ντουάλα. Είχα προμηθευτεί και αδιάβροχα – γαλότσες γιατί το Καμερούν ήταν ήδη στην περίοδο των βροχών. Γι` αυτό ήμουν προετοιμασμένος… Για την τροπική καταιγίδα που χτύπησε τη ζωή μου, όχι…….


[1] Σκηνοθέτης, εμψυχωτής της θεατρικής σκηνής του Δήμου από το 1994. Ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Δυτικά της Πόλης». Μεγάλος δάσκαλος….

[2] Θεατρολόγος, συγγραφέας, πέθανε σε τροχαίο το 1998 σε ηλικία 54 χρονών. Μακάρι να τον είχα γνωρίσει, λίγο περισσότερο…


3 Σχόλια on “καμερούν: 1ο μέρος…»προετοιμάζομαι ανύποπτος»”

  1. Ο/Η aikaterinitempeli λέει:

    Ήρθα και παίρνω το ταξίδι απ’ την αρχή, όπως ακριβώς το ήθελα. Ήδη διάβασα πολλά που δεν ήξερα. Στο γαλλόφωνο Καμερούν ήταν οι δικοί μου συγγενείς μου και θυμάμαι ακόμα την εντύπωση που μου έκαναν ως παιδάκι, τα πράγματα που έφερναν από κει αλλά και οι κάρτ-ποστάλ που κατά καιρούς μας έστελναν. Αλλά είναι βέβαιο, πως αν επισκεπτόμουν τελικά αυτή τη χώρα, τα μάτια μου θα έβλεπαν πολύ περισσότερα. Εσύ το έκανες ήδη. Καλό σου βράδυ.

    • Ο/Η kouromichelakis mihail λέει:

      Βλέποντας το σχόλειο στον gatouleas, θα ήθελα να με φέρεις σε επαφή με τους συγγενείς σου απο το καμερούν. Ψάχνω μια οικογένεια που ήταν εκεί και μακάρι να καφέρεις να κάνεις το ταξίδι εκεί, αυτό μετράει στη ζωή είπε ο καβάφης και όχι ο πτοορισμός… καλό σου βράδυ

  2. Ο/Η kouromichelakis mihail λέει:

    θα ήθελα να έλθω σε επαφή με τον γατουλέα, σχετικά με την επίσκεψη του στο καμερούν οπου έζησα στιγμές που δέν έζησε άνθρωπος. Μπορώ να πώ ότι αποτελώ ζωντανό κομάτι της ιστορίας του καμερούν αφού ίσως είμαι το μόνο εν ζωή άτομο στον πλανήτη που ώς παιδι θέλησε ηγέτης να του φέρουν. Ο πρώτος πρόεδρος του καμερούν, μάλιστα παρουσία του τωρηνού τότε γραματέα… μια ιστορία που μπορεί να αλλάξει την ανθρωπότητα, αφού εξελήσετε μέχρι σήμερα και μπωρεί να στηριχθεί σε αρχεία των κρατων που εμπλέκονται. Ισως ο καμερουνέζος που είπε ότι είσαι καλός άνθρωπος για να είσαι έλληνας την γνώριζε… διότι τα θύματα ήταν έλληνες, οι… τελευταίοι έλληνες. Όποιος άλλος επιθυμεί ας επικεινονήσει μαζί μου…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s