Beyonce και ποπ συναυλίες στην Ελλάδα

Κάθε φορά που ένας ή μια παγκόσμια ποπ σταρ έρχεται για συναυλία στην Ελλάδα, μια μουρμούρα ακούγεται για την εμφάνιση της…

Όπως και για τη Μαντόνα ή τη Σακίρα, έτσι και για τη Μπιγιονσέ, ένα ψιλοπάγωμα υπήρχε ανάμεσα στους θαυμαστές της…

Καλή η κορμάρα και το γενικότερο λουκ της κάθε μιας της… καλά και τα δεκάδες φορέματα και τα μεικάπ, αλλά τελικά μόνο το γενικότερο γκόσιπ μένει μετά από τις εμφανίσεις τους..

Οι περισσότεροι θεατές αισθάνθηκαν άβολα την Κυριακή με την απέραντη περατζάδα της Μπιγιονσέ. Πιο πολύ ήτανε ντεκόρ σε ένα τηλεοπτικό show, παρά θετές σε μια live συναυλία.

Νομίζω πως υπάρχει ένα πρόβλημα χημείας του ελληνικού ποπ κοινού με τις συναυλίες των star τους.

Το ποπ κοινό στην Ελλάδα, είναι το κοινό της «πίστας» της παραλιακής και οι συναυλίες σε ΟΑΚΑ και Λυκαβηττούς του φαίνονται άβολες . Είναι πιο συνηθισμένο σε «επικοινωνία» με τον καλλιτέχνη μέσα από το «τραπέζι», παρά με τις ανοιχτές συναυλίες σε mall και μικρομάγαζα. Δεν είναι τυχαίο που τα mad secret concert είναι μια αποτυχημένη απομίμηση του mtv.

Από την άλλη το ελληνικό «συναυλιακό» κοινό είναι ροκ – από τα πιο φανατικά και απαιτητικά της Ευρώπης – όπου τα «εντυπωσιακά» (τάχα μου) περάσματα της κάθε Μαντόνα, φαντάζουν απίστευτα ψεύτικα ακόμα και στους πιο καλοπροαίρετους θεατές..

Γι` αυτό σας λέω..

Μόνο στο εξωτερικό θα μπορούμε να είμαστε μέρος μιας αντίστοιχης συναυλίας,,

Εδώ, μόνο ΒΛΕΠΟΥΜΕ τον τραγουδιστή..

Amy Adams – If I Didn`t Care (Miss Pettigrew Lives For A Day OST)

Η διάθεση μου είναι μελό σήμερα… Με πιάνουν κάτι γλυκανάλατα πότε-πότε και πέφτω σε μια ρομαντσάδα ..

Σε αυτές τις συνθήκες απολαμβάνω κάτι ταινίες κομεντί εποχής σαν το «Η Μέρα Που Άρχισα Να Ζω» (Miss Pettigrew Lives For A Day).

Η υπόθεση της διαδραματίζεται σε μία μέρα στο Λονδίνο στον 2^ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί έχουμε τη σχέση της Πέτιγκριου (Φράνσις Μακντέρμοντ)  ως παλιών αρχών  (και… άνεργης και πεινασμένης) οικονόμος της Ντελύσια Λαφός (Έιμι Άνταμς), μιας ενζενί «ελευθέρων» ηθών στάρλετ που «τα έχει» με τρεις άντρες ταυτόχρονα. Και οι δύο αναζητούν μέσα από προσωπικούς συμβιβασμούς να επιβιώσουν αλλά και να βρουν τον Πραγματικό Έρωτα…

Το φινάλε είναι ένα κλασσικό happy end όπου η Ντελύσια θα προτιμήσει τον φτωχό πλην τίμιο και ερωτευμένο πιανίστα.

Η ταινία είναι απολαυστική μέσα από το, σχεδόν, θεατρικό περιβάλλον, ένα καλογραμμένο σενάριο χωρίς υπερβολές, έναν αβίαστο ρυθμό, αλλά και από τις εξαίρετες (για mainstream ταινίες) ερμηνείες. Η δροσιά και η σεξουαλικότητα της Άνταμς είναι ανακουφιστική, η Μακντέρμοτ «γεμίζει» με ενδιαφέροντες λεπτομέρειες το ρόλο της, αλλά υπάρχουν και δύο «δεύτεροι» ρόλοι που ανεβάζουν το επίπεδο. Η «κακιά» Σίρλεϊ Χέντερσον δίνει ένα “kinky” αλατοπίπερο και ο Κίραν Χάιντς ως ώριμος μεσήλικας, δίνουν ένα άλλο «άρωμα» στην ταινία.

Μια ταινία για ένα κρύο Σαββατοκύριακο που βρέχει …

Εδώ το τρέιλερ…

Εδώ το τραγούδι από το music hall, όπου ο πιανίστας παίζει το «τελευταίο» του χαρτί για τον ερώτα του…

Η Ντελύσια έχει ανακοινώσει το γάμο της με γόη παραγωγό της ταινίας της και αυτός την «εξαναγκάζει» να τραγουδήσει το “If I didn`t care”, ένα τραγούδι του 1939.

Ένα τραγούδι που, αισθάνομαι, ότι το έχουμε τραγουδήσει όλοι μας..

Ένα τραγούδι που προσπαθεί να πει στον άλλο πόσο νοιάζεσαι γι` αυτόν…

Ένα τραγούδι που το τραγουδώ συχνά τα τελευταία χρόνια…

If I didn’t care more than words can say
If I didn’t care would I feel this way?
If this isn’t love then why do I thrill?

Vanessa Paradis – Be My Baby

ΟΚ… Η φωνή της Vanessa Paradis, δεν είναι κάτι το εξαιρετικό (γι αυτό και βάζω μόνο το βίντεο). Αλλά η τότε σχέση της (μόνο μουσική;) με τον Lenny Kravitch, της είχε δώσει ένα grunge στυλάκι, που στα 20 της νόμιζες πως θα πάει πιο μακριά..

Το μπλέξιμο της την τα τελευταία 12 χρόνια με τον Johnny Depp και την έχει περιθωριοποιήσει από τη μουσική σκηνή (πολύ κακό το τελευταίο της cd πριν 2 χρόνια) και την έχει μεταμορφώσει σε ένα ανορεξικό cocaine-addicted-look-a-like μοντέλο.

Κρίμα…

Οπότε ας θυμηθούμε την top στιγμή της, το Be My Baby του 1992.

Η Lady GaGa τραγουδάει Imagine για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Ο Gatouleas πάντα υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν ήταν δυνατόν να αποσιωπήσει ένα τόσο σημαντικό γεγονός.

Εξάλλου στα πλαίσια ενότητας της αριστεράς, δεν κρίνουμε ούτε προθέσεις ούτε πλαίσια. Κάθε προσπάθεια πρέπει να αθροίζεται. Στο φινάλε τι λιγότερο έχει η Lady GaGa από τον Bono, την Paula Abdul ή την Angelina Jolie?

Έτσι εμφανίστηκε το Σάββατο στην Ουάσιγκτον σε δείπνο για τον πρόεδρο Ομπάμα και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Με ένα απλό μαύρο φόρεμα και μαύρα γυαλιά, παίζοντας σε πιάνο τη γνωστή μελωδία του John Lennon, Imagine.

“Σήμερα δε θα παίξω κάποιο από τα τραγουδια μου, γιατί η σημερινή μέρα δεν είναι για μένα, αλλά για σας” δήλωσε  με σεμνότητα η υπέρμαχος των ανθρωπινων δικαιωμάτων.

Θέλετε κι άλλη Lady GaGa? Τότε προλαβαίνετε να βγάλετε εισιτήριο για τις 14 Νοέμβρη που θα συμμετάσχει σε μια περφορμανς μαζί με τα μπαλέτα Μπολσόι!!!

Προς το παρόν ας θαυμάξουμε την ερμηνεία της…

CEATEC Japan 2009 & Tokyo Motor Show

Δύο σημαντικές εκθέσεις λαμβάνουν χώρα μέσα στον Οκτώβρη στην Ιαπωνία.

Η CEATEC κράτησε από τις 6 ως τις 10 του μηνός, ενώ το TOKYO MOTOR SHOW θα ξεκινήσει στις 24 και θα τελειώσει στις 4 του Νοέμβρη.

Η CEATEC είναι αυτό που λέει το όνομα της: Combine Exhibition of Advanced TEChnologies. Δηλαδή, έκθεση προηγμένης τεχνολογίας.

Στις φώτο που παραθέτω πιο κάτω, μπορούμε να δούμε κάποιες από τις πιο προχώ γκατζετιές.

Πειραματικές κινούμενες μονάδες στη λογική των ψαριών. Η μελέτη των κοπαδιών των ψαριών, είναι η τελευταία πρόταση για τα μποτιλιαρισματα των αυτοκινητων.

Κινητό από υπολείμματα κατεργασμένου ξύλου με επεξεργασια αδιαβροχου.

Ο Χίτλερ μαθαίνει για την πεντάρα του Εργοτέλη στον Ολυμπιακό

Έχει πήξει το ίντερνετ από βιντεάκια του Χίτλερ να διακωμωδούν καταστάσεις τις επικαιρότητας.  Αυτή η υπέροχη – κατά τα άλλα – ταινία “Η Πτώση“, τελικά έχει γίνει διασημη από αυτά τα κλιπάκια.

τραγούδια του καλοκαιριού 2009

Στα ελληνικά νησιά υπάρχουν πολλών ειδών “μπαρ” και “καφέ” για όλα τα γούστα…

• Τα ελεκτροκάγκουρα… αυτά που μπεκροπίνεις ποζάροντας από το μεσημέρι και κάνεις πλούσιο τον κάθε djchristo που φαντασιώνεται πως είναι ο επόμενος tiesto.
• Τα “κεφιού” που τα έχουν κάτι σαραντάρηδες και βάζουν ένα τουρλού-τουρλού, αλλά ΠΟΤΕ φετινά ποπ. Ένα “σοβαρό” μαγαζί ποτέ δεν ασχολείται με σαβούρες…. εκτός κι αν έχουν παλιώσει οπότε γίνονται must!
• Τα “ροκ” που τα έχουν οι αντίστοιχοι σαραντάρηδες που σε πήζουν σε marley λόγω “καλοκαιρινής διάθεσης” και βάζοντας nirvana, νομίζουν πως απευθύνονται στους “νέους”.

Πάντως ενώ τα “ελληνάδικα” ολοένα και μπαίνουν στο περιθώριο μια νέα μόδα αρχίζει και να αναδεικνύεται… Τα “έντεχνα”…

Μου έφαγαν φέτος τα αυτιά αυτές οι εκδοχές ροκ τραγουδιών σε λάτιν φλωροκοτεράδικες εκτελέσεις. Λες και άκουγα τα summer collection που διαφημίζουν τα κανάλια…

Αλήθεια, τι ευχαρίστηση μπορεί κάποιος να έχει ακούγοντας πχ Stooges ή Patti Smith με γλυκερές φωνούλες, μαράκας και “σαλαλαλα”;

Έτσι και φέτος μου έλειψαν διάφορα ποπ τραγουδάκια που θα με έκαναν να χορεύω ασταμάτητα. Προφανώς σε ένα δυο μήνες θα έχουν ξεχαστεί αλλά τη “δουλειά” τους θα την είχαν κάνει.

Η Alisha Dixton έφτασε στα 30 της και ακόμα το παλεύει να τα γίνει διάσημη. Πιο ψηλά από  το Let`s Get Excited δε νομίζω πως θα πάει, αλλά χαλάλι της κοπέλας… Το `φχαριστήθηκα…

Θα μπορούσα να προσθέσω και τους Black Eyed Peαs και το I Gotta Feeling καθώς και άλλα χιτάκια, αλλά όση Lady Gaga και να άκουγα, ποτέ δε μου έφτανε. Έχω “αρρωστήσει” με το καλύτερο trash κατασκεύασμα της τελευταίας 20ετίας (και βάλε…). Αλλά για αυτή που θα σαρώσει τη Britney, θα υπάρξει ξεχωριστό αφιέρωμα. Προς το παρόν ακούστε (;) και θαυμάξτε! το Love Game..

True Blood: το Σεπτέμβρη στα σουπερμάρκετ

Ο Μπιλ και η Σούκι πίνοντας True Blood στο Fangtasia, το στέκι βρικολάκων

Στις αρχές του Σεπτέμβρη θα βγει σε κυκλοφορία το True Blood, το ποτό της ομώνυμης σειράς. Οι παραγωγοί του δήλωσαν, χαριτολογώντας, πως αποτελείται από «κρασί, βότκα, Vicodin, Viagra και ecstasy». Στην πραγματικότητα η βάση του θα είναι τα κόκκινα πορτοκάλια και θα έχει μια γλυκόξινη γεύση με πρόσθεση λίγου ανθρακικού. Το οπτικό αποτέλεσμα θα είναι ακριβώς το ίδιο όπως στη σειρά.

Για όσους δεν γνωρίζουν, στην Αμερική βρίσκεται σε εξέλιξη η δεύτερη σαιζόν του “True Blood”, το ανερχόμενο σήριαλ που προκαλεί διάφορες συζητήσεις. Είναι από τους παραγωγούς του “Six Feet Under” (στα ελληνικά «Γραφείο Κηδειών Φίσερ) και θεωρείται η «ενήλικη» και «ανατρεπτική» εκδοχή της mainstream «φρενίτιδας» που υπάρχει στην Αμερική γύρω από τους Βρικόλακες και την ασέξουαλ ταινία & σήριαλ, “Twilight”.

Το concept του True Blood (όπως και του Twilight) είναι μια περίοδος που οι βρικόλακες έχουν κάνει το “outing” τους και έχουν κατοχυρώσει τη νόμιμη ύπαρξη τους στη γη μαζί με τους ανθρώπους. Έχουν αποδεχτεί πως η τροφή τους από δω και πέρα θα είναι μια συνθετική κατασκευή του ανθρώπινου αίματος, το True Blood, το οποίο και κυκλοφορεί μαζικά και σε διαφορετικές ποικιλίες δηλ. ομάδες αίματος . Από `κει και πέρα αρχίζει η μεγάλη πλάκα…

Zooey Deschanel (She & Him) – Why Do You Let Me Stay Here?

Μερικές φορές ξεχνάω τη μουσική και «κολλάω» στα πρόσωπα και στο feeling…. Αυτό το πράμα έχω πάθει με τη Zooey Deschanel, μια φατσούλα που εμφανίζεται δυναμικά στο χώρο των media τα τελευταία χρόνια…

Ηθοποιός αλλά και τραγουδίστρια στο ντουέτο She & Him, την πρωτοείδα πριν 2 χρόνια στο Flakes, μια indie ταινία με θέμα ένα κορνφλεϊκάδικο που συντηρείται από ένα ρόκερ που πασχίζει να βγάλει το πρώτο του cd. Όταν ένα franchise ανταγωνιστικό μαγαζί ανοίγει ακριβώς απέναντι, τα πράματα περιπλέκονται…. Πώς να βρεις το χρόνο και την έμπνευση να φτιάξεις μουσική προσπαθώντας, παράλληλα, να συντηρήσεις ένα στέκι γειτονιάς;

Αυτό την εικόνα διατηρεί η Zooey… Δεν είναι «κακό» και προκλητικό κορίτσι, αλλά είναι και μακριά από τη ρεπουμπλικανική εικόνα της ξανθιάς bibibo, μιας «πλαστικής», θεοσεβούσας, μέλλουσας μαμάς…

Στα 29 της, διατηρεί μια εικόνα φρεσκάδας και αισιοδοξίας πολύ σπάνια στις μέρες μας, αυτή την αίσθηση βγάζει και στο πρώτο της τραγούδι, το Why Do You Let Me Stay Here?…

Why do let me stay here?
All by myself
Why don’t you come and play here?
I’m just sitting on the shelf

Δείτε και το περσινό βίντεο να διαπιστώσετε και μόνοι σας το «παιχνιδιάρικό» ύφος…

ο Bruno στην Ελλάδα;

η πρώτη οικογενειακή στιγμή... ο φακός καταγράφει τη συνάντηση του Bruno με τον γιο του, O.J.

Έφτασε η ώρα! Την Πέμπτη κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στην Ελλάδα η αυτοβιογραφία του Bruno. «Το μεγαλύτερο ντοκιμαντέρ μετά το Lion King», όπως δήλωσε και η αυτού μεγαλειότητα του.

Τι πράμα; Δεν ξέρετε τον Αυστριακό Bruno; Το μεγαλύτερο φασιονίστα του 21^ου αιώνα ; Αυτόν που έγινε βουλιμικός «τρία χρόνια πριν από τη Λαίδη Ντι»;

Λυπάμαι αλλά δεν αξίζει να μοιράζεστε τον αέρα μαζί με τους θεούς.

Σήμερα σας έχω 2 + 1 αποκλειστικά:

Πρώτον, ο Bruno είναι gay. Ναι! Ξέρω πως σοκαριστήκατε, αλλά είναι αλήθεια. Το παραδέχτηκε ανοιχτά και πρέπει να το δεχτούμε.

Δεύτερον, τη συνέντευξη που έδωσε που έδωσε στο Digg.

china crisis – working with fire and steel

Σε χαλαρούς ρυθμούς θα συνεχίσω στο `80ies στυλ, με ένα συγκρότημα που έμεινε άδικα – κατά τη γνώμη μου – χωρίς μεγάλη αναγνώριση.

Οι China Crisis δούλεψαν το synthpop και το post-punk με αρκετά μεγάλη επιτυχία. Παρ` όλα αυτά έμειναν στο περιθώριο των Simple Minds, των New Order και όλων των υπόλοιπων αντίστοιχων βρετανικών σχημάτων.

Κρίμα, γιατί ο ήχος τους ήταν σε πολύ καλά επίπεδα.

Το 1983 έβγαλαν το Working With Fire And Steel που έφτασε στο ν20 των Βρετανικών Charts.

Και μην σας κάνει εντύπωση το «εργατίστικο» στυλάκι του συγκροτήματος . Υπήρχε μια περίοδος που ήταν της μόδας να μιλάνε τα synthpop συγκροτήματα (σαν τους Style Council κλπ) για «εργάτες». Στη δεκαετία του `80 δεν ήτανε “μπας κλας” να μιλάς στη μουσική για εργάτες… Βοήθησε και η μακρόχρονη και ηρωική απεργία των ανθρακωρύχων που ενέπνευσε τα περισσότερα μουσικά συγκροτήματα, γιατί επανέφερε στην επικαιρότητα έννοιες όπως «αλληλεγγύη», «ταπεινότητα», «αξιοπρέπεια», «συναδελφικότητα».

Καλή εβδομάδα…

μόνο στην Ιαπωνία…

Τέτοιο αστικό περιβάλλον, μόνο στην Ιαπωνία μπορείς να βρεις…

Γι` αυτό τη λατρεύω…