The Future: μια αφορμή για να μιλήσουμε για την επαφή της γάτας
Δημοσιεύθηκε: 1 Δεκεμβρίου, 2011 Filed under: cinema, παραληρήματα | Tags: πνευματικά δικαιώματα, πολιτιστικη βιομηχανια, τα κολληματα μου, videos Αφήστε σχόλιο »Το The Future είναι μια ταινία ειδικού κοινού.. Δεν το αποκαλώ «γατοφιλικού», γιατί αυτό ταυτίζεται με μια αποξενωμένη σχέση με τα μικρά αυτά αιλουροειδή.. μια σχέση μπιμπελό… προσωρινού διακοσμητικού στοιχείου. Μάλλον για αυτούς που κατέχουν τη «γατική»[1] γλώσσα, αφορά αυτό το κόνσεπτ.
Οι λιγοστοί μονόλογοι του γάτου της ταινίας είναι ο καταλύτης… μια «ζωντανή» παρέμβαση σε ένα τελματωμένο ζευγάρι που ζει από συνήθεια.
Μόνο η προοπτική να υιοθετήσουν έναν ετοιμοθάνατο γάτο τους ανατρέπει την ανύπαρκτη καθημερινότητα. Συνειδητοποιούν πως πρέπει να μάθουν να νοιάζονται.. για τους άλλους.. για τον εαυτό τους.
Φυσικά δεν αρκεί μια εξωτερική παρέμβαση και παρ` όλες τις αλλαγές στο μικρόκοσμο τους, η μελαγχολική αυτή ταινία θα καταλήξει σε ένα ακόμα πιο καταθλιπτικό φινάλε..
Δεν είναι καμιά φοβερή ταινία..
Ένα ανοιχτό διάλογο κάνω με την «μαύρη», μαζοχιστική κατάθλιψη που περνώ ώρες – ώρες και με κάνει ένα ζυμάρι, λιωμένο στο πάτωμα.
Αφού την είδα, έβαλα κανα-δυο spatterιές για να έρθω στα ίσα μου.. Δεν αντέχεται τόσο σκληρή ταινία…
[1] «Μιάο – Μίαο.. Όχι στον αντι-γατικό ρατσισμό» Μια πρωταρχική προσέγγιση (με την αντίστοιχη ελληνική μετάφραση) μπορείτε να βρείτε σε αυτό το ποστ μου προ διετίας.
David Bowie – Space Oddity.. original video clip από το 1969
Δημοσιεύθηκε: 12 Σεπτεμβρίου, 2011 Filed under: το τραγουδι της εβδομάδας | Tags: bowie, πολιτιστικη βιομηχανια, τα κολληματα μου, ερωτισμός, μουσικη, videos Αφήστε σχόλιο »Η αξία του τραγουδιού, αναμφισβήτητη… Αυτό που δεν ήξερα, όμως, ήταν πως ο David Bowie είχε φτιάξει και βίντεο κλιπ.
Με πρωταγωνιστή τον Major Tom, το Space Oddity αποκτούσε το πρόμο κλιπ του στα 1969.
42 χρόνια μετά ο Spaceman συνεχίζει να μας απογειώνει…
42 χρόνια μετά η «γλώσσα» του `68 παραμένει ζωντανή… αν και γίνεται ολοένα και πιο δυσνόητη… πιο ξένη..
Εντελώς ιδιαίτερη μοιάζει ολο και περισσότερο με ένα πανάρχαιο κώδικα μιας ανώτερης φυλής..
Το Sweet Movie, Zabriskie Point, Space Odyssey 2001.. οι μουσικές αναζητήσεις χρειάζονται άλλο κόσμο, άλλες συνθήκες για αν ξαναδιαβαστούν.. για να ξαναβυθιστούμε στους ήχους και στις εικόνες τους.
Ίσως όταν θα βγαίνουμε από το βούρκο..
Ίσως όταν όλα αποτύχουν…
Μετακόμισε ο “Σίσσυς”
Δημοσιεύθηκε: 2 Αυγούστου, 2011 Filed under: για τα μάτια σου (και όχι μόνο) | Tags: περιβάλλον, τα κολληματα μου, γειτονια Αφήστε σχόλιο »Μετακόμισε ο τελευταίος «ένοικος» του από πάνω ορόφου, ο «Σίσσυς». Αυτός ο 
κατάλευκος γάτος με το ντροπαλό νιαούρισμα. Ο Βασίλης, ο φοιτητής-«συγκάτοικος» του «Σίσσυ» δεν τα έβγαζε πέρα με το νοίκι και το εγκατέλειψε (ο τρίτος μέσα ένα χρόνο που αφήνει το σπίτι του στην πολυκατοικία για τους ίδιους λόγους).
Μαζί με το Βασίλη, όμως, χάσαμε και τον χαριτωμένο γείτονα.
Δυστυχώς, ο Βασίλης είχε παρεξηγήσει το «διακριτικό» στυλ του γάτου του και του έδωσε γυναικείο όνομα. Κάποιοι θα τον λέγανε και τελειωμένο φλώρο… Ίσως φταίει, βέβαια, που τις είχε φάει και μια-δυο φορές από τη δικιά μου όταν δοκίμασε ο φουκαράς να την προσεγγίσει.
Ο «Σίσσυς», λοιπόν, με υποδεχότανε κάθε βράδυ με το πνιχτά νιαουρίσματά του. Ο Βασίλης έλειπε όλη μέρα στη σχολή και μετά στο «Γρηγόρη» που δούλευε ντελίβερι και έμενε μονάχος του. Οπότε το καλωσόρισμα του, είχε γίνει συνήθεια..
Κάτι τέτοιες μικρές λεπτομέρειες είναι που τις θεωρείς «δεδομένες» και μετά σου λείπουν…
Leftfield feat. Afrika Bambaataa – Afrika Shox (Vanilla Sky OST)
Δημοσιεύθηκε: 23 Μαΐου, 2011 Filed under: cinema, το τραγουδι της εβδομάδας | Tags: Cunningham, πολιτιστικη βιομηχανια, τα κολληματα μου, ερωτισμός, μουσικη, videos Αφήστε σχόλιο »Χθες το βράδυ είχe μία από τις δύο ταινίες που μπορώ να δω τον Tom Cruise, το Vanilla Sky.
Κάτι μου κάνει αυτή ταινία.. Αυτός ο μάταιος ρομαντισμός… Το καταστροφικό και απαισιόδοξο φινάλε… τα διαλυμένα όνειρα.
Η σκηνή στο τέλος που συνειδητοποιεί πως «I`m frozen and you`re dead» και φυσικά το μοναδικό
«θα ξαναβρεθούμε σε μια άλλη ζωή σαν δυο γάτες»
Τέλος πάντων…
Το Afrika Shox είναι μια πολύ δυνατή έμπνευση από τους Leftfield πριν από καμιά δεκαριά χρόνια..
Και φυσικά το βίντεο είναι ένα ακόμα αριστούργημα του Chris Cunningham. Έχω δημοσιεύσει τρία ακόμα βίντεο του: All Is Full Of Love, Windowlicker και Sheena Is A Parasite.
Κάθε φορά «διαβάζω» και άλλα πράματα.. Πότε το «εύθραυστο» της ύπαρξης, πότε το «διάφανο» της συμβατικής συνύπαρξης..
Σήμερα βλέπω μια εκδοχή του παρία…
Παρουσιάστηκε στις Κάννες η Melancholia του Lars Von Trier
Δημοσιεύθηκε: 19 Μαΐου, 2011 Filed under: cinema | Tags: πολιτιστικη βιομηχανια, τα κολληματα μου, αν-ηθική, videos 7 Σχόλια »Από σποραδικές πληροφορίες, εκτιμώ πως πρόκειται για μια βαθιά βουτιά στους καταθλιπτικούς προβληματισμούς του.
Το στόρυ; Απλό και εσχατολογικό… Ένας δεκαπλάσιος από τη Γη πλανήτης με το όνομα «Μελαγχολία», πρόκειται να συγκρουστεί μαζί της και να εξαφανίσει κάθε ίχνος ζωής πάνω της. Πλησιάζοντας το Τέλος, όλοι προσπαθούν να «ξαναδούν» τη ζωή τους… μια γαμήλια τελετή λίγο πριν την πρόσκρουση και η Νύφη που ανακαλύπτει νέους διόδους επικοινωνίας με την αδερφή της.
Ο Τρίαρ μας είχε προειδοποιήσει στον «Αντίχριστο» πως «μου τέλειωσαν τα happy endings».. αν και ο ίδιος αναγνωρίζει στο δημιούργημα του κάτι από γνήσιο ρομαντισμό… «να εξαγνίζεσαι πεθαίνοντας».
Φυσικά, μας ενημέρωσε και για το επόμενο project του.. θα λέγεται «Νυμφομανής» και θα είναι «πορνό τετράωρης διάρκειας»!!.. ok…. no comment…
Στο Melancholia παίζουν: Kirsten Dunst, Charlotte Gainsbourg, Kiefer Sutherland, Charlotte Rambling, John Hurt, Udo Kier και οι δυο Skarsgard.. ο «δικός» του Stellan και ο γιος του Alexander από το True Blood.
Αυτός ο τρελός Δανός, είναι ο κατάλληλος σκηνοθέτης για την Πτώση που ζούμε..
Στ` άρματα, στ` άρματα! Ο ταξικός πόλεμος ξεκίνησε… από τις γάτες
Δημοσιεύθηκε: 18 Μαΐου, 2011 Filed under: clips | Tags: τα κολληματα μου, kawaii, pop, videos Αφήστε σχόλιο »Αρκετά ανεχτήκαμε τα υποκριτικά χαϊδολογήματα σας…
Όλες αυτές τις μικροστικές αγκαλιές και τα γλυψίματα που μας κάνετε για να πιάστε τη μονάκριβη κοιλίτσα μας.
Όχι άλλη συναίνεση στα ξενέρωτα γούτσου – γούτσου!
Αν δεν λυγίσουμε σε κανα υπνάκο, έφτασε η ώρα να νιώσετε τα νύχια μας…
Καλως ήλθατε στην Εποχή των Αιλουροειδών!
David Bowie – Changed… Όταν ο Bowie συναντά τον Kubrick
Δημοσιεύθηκε: 7 Μαρτίου, 2011 Filed under: το τραγουδι της εβδομάδας | Tags: bowie, πνευματικά δικαιώματα, πολιτιστικη βιομηχανια, τα κολληματα μου, μουσικη, videos 3 Σχόλια »Τις προάλλες μου έλεγε μια φίλη πως δεν κατάφερε να παρακολουθήσει την κλασσική ταινία του Κιούμπρικ «2001: Οδύσσεια του Διαστήματος», έτσι πήρα τηλέφωνο το φίλο μου David να βοηθήσει λίγο.
Έτσι μας προέκυψε πριν από μερικές μέρες το «2001: A Space Oddity»…
Τι είναι αυτό; Ένα εγχείρημα που μόνο ο David Bowie θα τολμούσε… Να ξαναμοντάρει δύο αριστουργήματα της τέχνης.. την κλασσική ταινία του Κιούμπρικ με δική του μουσική επένδυση.
Όχι… Δεν άφησε ανέγγιχτη ούτε τη ταινία, ούτε τα τραγούδια.
Αφαίρεσε κομμάτια από την ταινία και άλλαξε τη σειρά των σκηνών.
Αλλά ξαναέγραψε και τα τραγούδια του. Και μάλιστα τόλμησε την απίστευτη «ιεροσυλία».. «χάλασε» την φωνή του!
Στο Changed (διασκευή του Changes) που σας παρουσιάζω σήμερα «καταστρέφει» το σήμα κατατεθέν του.. βάζει παραμορφωτές στα φωνητικά και κάνει τον εαυτό του αγνώριστο.
Βέβαια, σε άλλο σημείο κάνει και το αντίθετο. Το Lady Grinning Soul παραμένει ανέγγιχτο μέσα στη ταινία. Για πρώτη φορά ο Bowie ξανααγγίζει ένα τραγούδι που δεν τραγουδά ποτέ στις συναυλίες του.
Είναι γνωστό πως το A Space Oddity το είχε γράψει το 1969 εμπνευσμένος από την ταινία του Κιούμπρικ. Μετά από 40 τόσα χρόνια ακουμπά ξανά τις ρίζες του.
Στην αρχή αισθάνεσαι περίεργα.. Σου φαίνεται «κακό» το αποτέλεσμα. Όμως σιγά-σιγά αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά ο «διαστημάνθρωπος» Bowie.
Την ταινία και τα τραγούδια θα τα βρείτε free είτε να τα δείτε online είτε να τα κατεβάσετε στο Bowie 2001: A Space Oddity. Ένα εγχείρημα για τους fan, μιας και οι αρχικές εκδόσεις παραμένουν αξεπέραστες.
Πέρα από τραγούδι, έφτιαξα κι ένα κλιπάκι από συρραφή σκηνών της ταινίας… Έτσι.. Για να πάρουμε μια ιδέα.
Υ.Γ. Ελπίζω να την δεις έστω κι έτσι…
Download: b9i8s88p8m
Crystal Castles feat. Robert Smith – Not In Love
Δημοσιεύθηκε: 3 Ιανουαρίου, 2011 Filed under: το τραγουδι της εβδομάδας | Tags: πολιτιστικη βιομηχανια, τα κολληματα μου, ερωτισμός, μουσικη, videos Αφήστε σχόλιο »
Fuck!! FUUUUCK!!!!
Η χρονιά ξεκινά με πλημμύρα από συναισθήματα…
Οι γιορτές μου βγάζουν και δυναμώνουν καθετί που λατρεύω, επιθυμώ, ζηλεύω, ποθώ, μου λείπει, αναζητώ..
Γίνομαι μισός και πλήρης…
Απογειώνομαι και βυθίζομαι στο μεγαλείο του όλου… Μηδέν και άπειρο ενώνονται σε ένα μαγικό χορό. Αισθάνομαι τόσο λίγος, τόσο μικρός που αυτή η αυτογνωσία με κάνει να νιώθω γίγαντας και αθάνατος… λίγο πριν τα τινάξω.
Κι όλα αυτά μου τα κάνει το πουλέν μου… οι Crystal Castles… Το συγκρότημα που σας πρωτοπαρουσίασα στον πρώτο μήνα ζωής του Gatoulea, αλλά συνέχισα να θαυμάζω σε όλη την πορεία τους. Η δημιουργική μεταμόρφωση της 22χρονης Alice Glass σίγουρα έχει παίξει ένα ρόλο. Μέχρι τα 15 της γύρναγε σαν πρεζόνι στις πανκ καταλήψεις του Καναδά και τραγούδαγε στους Fetus Fatale, μέχρι που συναντήθηκε με τον Ethan Kath. Ο ίδιος εξομολογήθηκε πως η πιτσιρίκα Alice άλλαξε τη μουσική του.
Έγιναν top hot παρουσία το 2008 και έβγαλαν το δεύτερο cd τους το 2010.
Πριν από κανα δίμηνο συνεργάστηκαν με τον Robert Smith των Cure, για τη διασκευή του Not In Love.
Αυτός ο «απλός» ήχος που γυροφέρνει με 80ies, δημιουργεί το ν1 μελαγχολικό τραγούδι της χρονιάς.
Λυπάμαι αν σας χαλάω τη διάθεση.. αν βρισκόσαστε σε μια γιορτινή, χαρωπή διάθεση αλλά πρέπει να δηλώσω πως
i’m not in love
i saw your picture hangin’ on the back of my door
won’t give you my heart
no one lives there anymore
and we were lovers
now we can’t be friends
fascination ends
here we go again
cause it’s cold outside, when you coming home
cause it’s hot inside, isn’t that enoughi’m not in love
we are not in love
Γαμώτι…
Πρέπει να είμαι δυνατός…
Πρέπει να μπορώ να βοηθήσω…
Αλλά θέλω τόσο να σωθώ…
τι θα γινόταν αν μια γάτα συμμετείχε σε μια χαρούμενη παιδική ιστορία;
Δημοσιεύθηκε: 1 Ιανουαρίου, 2011 Filed under: για τα μάτια σου (και όχι μόνο) | Tags: τα κολληματα μου, kawaii Αφήστε σχόλιο »Η Cat Versus Human μας προσφέρει μέσα από τα σκίτσα της μια πιθανή εκδοχή
κι εγώ τη χρησιμοποιώ για να σας ευχηθώ
Το 2011 να ξεπεράσει τις προσδοκίες μας!
Παγκόσμιο σύμβολο αισιοδοξίας και αγωνιστικότητας ο μικρός γάτος που νικάει αλιγάτορες!
Δημοσιεύθηκε: 17 Νοεμβρίου, 2010 Filed under: clips | Tags: τα κολληματα μου, kawaii, pop, strikes, videos 2 Σχόλια »Σήμερα παίρνω ηθικό και δυνάμεις για να αντισταθώ στο Μνημόνιο, στα μέτρα, στην κρίση του συστήματος, στον ίδιο τον καπιταλισμό και σ` ότι μου φαντάζει τεράστιο κι ανίκητο, από αυτό το σύντροφο γάτο που βρίσκεται κάπου στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ.
Αν αυτός μόνος του μπορεί και τσακίζει στο ξύλο δίμετρους αλιγάτορες, τότε όλα είναι δυνατά.
Απ` ότι φαίνεται αυτός ο γάτος είναι θρύλος γιατί κυκλοφορούν διάφορα βίντεο από τουρίστες . Συχνάζει κοντά σε ένα ποταμόπλοιο στο Μισισιπή και του τραβούν βιντεάκια την ώρα των κατορθωμάτων του.
Εδώ είναι ένα μικρό κυνηγητό ..
Στο επόμενο, ο ηττημένος αλιγάτορας επιστρέφει με ενισχύσεις! Δύο δίμετροι αλιγάτορες κάνουν συγχρονισμένη επίθεση από δύο πλευρές στον ήρωα μας! Δείτε το αποτέλεσμα της μάχης γύρω στο 1 λεπτό…
Υπάρχει, στο τέλος, και αυτή η καταπληκτική λεπτομέρεια των αιλουροειδών. Αφού κατατροπώνει τα δύο ερπετά, γυρνάει να χαϊδευτεί στον μπόμπιρα πιο δίπλα…
My Hero!!!
Ρετρό: τι είδα 6 μήνες στο “Λιμάνι της Αγωνίας”
Δημοσιεύθηκε: 5 Νοεμβρίου, 2010 Filed under: παραληρήματα | Tags: πολιτικη, τα κολληματα μου, Πειραιάς, αριστερα, αυτοδιοικηση, γειτονια, ετερον εκατερον 1 Comment »Αυτή συζήτηση έχει, περισσότερο τοπικό και συναισθηματικό χαρακτήρα. Αφού, πλέον, η αποστέωση και δεξιά 
προσαρμογή του «Λιμανιού» και κατ’ επέκταση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι κάτι παραπάνω από ολοφάνερη. Αλλά έχει ένα ενδιαφέρον για το πώς μπορεί να υπάρξει ένα σχήμα που να διακηρύσσει τα «πιο αριστερά» σε πάνελ και «κεντρικά» φόρουμ αλλά να πραγματώνει ένα αποστεωμένο κεντροαριστερό, συνδιαχειριστικό πρόγραμμα με μόνη κοινωνική αναφορά σε εκλεπτυσμένους και «προβληματισμένους» μικροαστούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
η ανίκανη γενιά των σαραντάρηδων
Δημοσιεύθηκε: 5 Οκτωβρίου, 2010 Filed under: παραληρήματα | Tags: τα κολληματα μου, αριστερα, αλλού, αν-ηθική, γιου-χου 18 Σχόλια »
Μερικές φορές θα ήθελα να ξυπνήσω και να μου πουν πως όλα αυτά ήταν ένα όνειρο…
Η να με χώσουν σε ένα κρυογονικό θάλαμο μαζί με τον Walt Disney και να βρεθώ 20 με 30 χρόνια αργότερα.
Όμως, βαθειά μες την ψυχή μου, μία μεταφυσική επιθυμία έχω…
Να μπορούσε να βρεθεί ένα όπλο που να εξαφάνιζε από προσώπου γης και από την παγκόσμια ανθρώπινη μνήμη, τους σημερινούς σαραντοπενηντάρηδες. Ένα όπλο που να εξαΰλωνε όσους γεννήθηκαν στη δεκαετία του ’60 και να δημιουργούσε ένα τεράστιο, αλλά τόσο χρήσιμο γενεαλογικό κενό.
Αυτή η γενιά είναι η πιο άχρηστη και ατάλαντη απ’ όσες έχουν εμφανιστεί εδώ και 100-τόσα χρόνια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
μπούρου-μπούρου