remember, remember the 6th of December

Μπορεί ο Δεκέμβρης του `08 να φαντάζει πολύ μακριά από τη σημερινή πραγματικότητα, το κράτος δεν σταματά να προσπαθεί να τιμωρήσει αυτούς που «βεβήλωσαν» το αξιόμαχο της Ελληνικής «μας» Αστυνομίας.

Φυσικά και διάλεξε τα πιο αδύναμα κομμάτια των μαθητών. Την Πέμπτη 8 Οκτώβρη στα Δικαστήρια του Πειραιά η υπόθεση 32 στο πινάκιο, αφορά την δίωξη του ελληνικού κράτους ενάντια σε δυο μετανάστες μαθητές, μια κοπελιά από την Πολωνία και ένας από τον Ινδία.

Η ΕΛΜΕ Πειραιά καλεί σε στάση εργασίας και συγκέντρωση διαμαρτυρίας το πρωί έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Πειραιά. Ο Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά θα βρίσκεται εκεί και θα παρασταθεί στη δίκη σαν μάρτυρας υπεράσπισης.

Την Τετάρτη στις 7 το απόγευμα η  ”ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ” διοργανώνει, συμπληρωματικά, μια παρέμβαση αλληλεγγύης στην πλατεία Κοραή.

Ξέρω πως η απογοήτευση που επικρατεί, δεν προσφέρεται για διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις, αλλά..

…life goes on… και καλό θα είναι να μην συνεχίζεται μέσα στις φυλακές…

Ο γυαλός είναι πάντα στη θέση του… Όμως ο καπετάνιος στη φουρτούνα τα έκανε θάλασσα…

Update: Συναφή ποστ Παραίτηση Καραμανλή, ή Στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε, Μάλλον στραβά αρμενίζουμε

Το ύστατο επιχείρημα για τη συνθηκολόγηση της Αριστεράς, είναι η συντηρητική μετατόπιση των πολιτών. Στο πρώτο ποστ αυτής της ενότητας, λανθασμένα το «χρέωσα» μόνο στους ΣΥΡΙΖαίους. Όμως γρήγορα ξαναθυμήθηκα τις συνωμοσιολογίες του ΚΚΕ για τις «προβοκάτσιες» και το «σχέδιο» που εκπονήθηκε κατά του ΚΚΕ[1]. Και τα δυο κόμματα, όντας από την ίδια πολιτική μήτρα, τι πιο φυσιολογικό να χρησιμοποιούν τα ίδια κόλπα.

Πάντως στο ΚΚΕ η προσδοκία για επανάκαμψη στα ποσοστά του 2007 κάνει το κόμμα να «ξεχνά» τις επιθέσεις. Ξαφνικά μέσα σε 3 μήνες θα καμφθούν οι «προβοκάτσιες», το «κίνημα θα έχει ξαναβρεί τους βηματισμούς του» και ξανά η ελπίδα θα είναι μπροστά. Ο οπορτουνισμός στο μεγαλείο του. Γιατί αν σε 2-3 μήνες ξαναέχουμε  τίποτε πρόωρες και υπάρχει συμπίεση ποσοστών, ξανά-μανά η «δεξιά πολιτική θα προελαύνει»!! Σύντροφοι, το κίνημα δεν παίρνει χάπια και να αλλάζει ρυθμούς και κατεύθυνση ανά μήνα…

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, που θα συνεχίσει με στοχοπροσήλωση της καθοδική του πορεία, έχει έτοιμο το κουστουμάκι… δεν αρκεί μόνο το «ευρωπαϊκό δυσμενές κλίμα» που σχολίασα στο δεύτερο ποστ, αλλά υπάρχει μια βαθιά συντηρητική μετατόπιση στην Ελλάδα. Εδώ ανασύρει τις μικροαστικές κραυγές των νοικοκυραίων του Δεκέμβρη, το μαζικό αίσθημα υπέρ του γηπέδου του Παναθηναϊκού, τις ισχνές και αδύναμες αντιστάσεις απέναντι στα πογκρόμ στον καταυλισμό της Πάτρας, στο Εφετείο, στον Αγ. Παντελεήμονα. Θα θυμηθεί την αδυναμία αντίστασης στην ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και των λιμανιών.

γιατί σκέφτομαι να μη χάσω το μπάνιο μου στις 7 Ιούνη…

Κυκλοφορεί ένα κείμενο από τον Έλικα που προσπαθεί να αντικρούσει τα 10 πιο κλασσικά επιχειρήματα υπέρ της αποχής από τις εκλογές της 7^ης Ιουνίου. Προσωπική μου άποψη είναι πως στοχεύει λάθος κοινό, με λάθος επιχειρήματα επιτυγχάνοντας το ακριβώς αντίθετο. Εντυπωσιακό, έτσι;

Δεκέμβρης 2008. Αυτή η διάθεση θα "απέχει" από τις εκλογές. Και θα φταίνε τα υπάρχοντα ψηφοδέλτια για αυτό

Ψηφίζω από το 1993 και έχω ρίξει ότι μπορείτε να φανταστείτε… Από «ΠΑΣΟΚάρα» σε εκείνες τις εκλογές, όλες τις εκδοχές της αριστεράς ως το μου-λου ψηφοδέλτιο στις τελευταίες νομαρχιακές. Γενικά δεν είμαι φετιχιστής στην ψήφο μου. Αλλά πάντα ήθελα να έχω μια «θετική» σχέση με την κάλπη. Για πρώτη φορά με σαγηνεύει η προοπτική του άκυρου και της αποχής. Αλλά δε θεωρώ τον εαυτό μου «αντικειμενικό» δείγμα.  Ας διαβάσουν οι σύντροφοι αυτής της καμπάνιας το ποστάκι της Banshee και να μου πουν σε τι ακριβώς απαντά ο δεκάλογος τους στους προβληματισμούς της. Πολίτες σαν τη Banshee, θέτουν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση τα ίδια, πάνω κάτω, ερωτήματα και αναζητούν κάποιον να προσπαθεί να τα απαντήσει. Ναι… ίσως μετά από 10-15 εκλογές να παύουν να αναρωτιούνται και να μετατρέπονται σε “θεωρητικούς” της αποχής. Αλλά μέχρι τα 30 σου όλο και κάτι “παλεύεις”.

Η αριστερά σε αυτές τις εκλογές κινδυνεύει να χάσει ένα μεγάλο κομμάτι της από αυτούς τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της. Αυτοί δεν είναι οι φανατικοί του άκυρου, αυτοί που θεωρητικοποιούν τη στάση τους σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Είναι αυτοί είτε ψηφίζουν για πρώτη φορά και τους θεωρούν «όλους ίδιους» είτε κάποιοι που πότε ψηφίζουν και πότε όχι και πάντως δεν έχουν μια κομματική δέσμευση κάπου.

λίγες ασυναρτησίες για τους αριστερούς “που δέχονται πιέσεις”

Καθημερινά πρέπει να συμβιβαζόμαστε… και σιωπούμε…

• Πώς να διεκδικήσεις ένσημα; Πώς να ζητήσεις τις υπερωρίες; Να φτιάξεις σωματείο; Να απεργήσεις; ΧΑ!
• Πώς να αντιδράσεις στα μαγαζιά που καταλαμβάνουν πλατείες και παραλίες με τα τραπεζάκια και τα «πριβέ πάρκινγκ»;
• Πώς να αντιδράσεις στα άθλια παραπήγματα που αποκαλούνται «πίστες και night club» και σερβίρουν πανάκριβα μπόμπες ποτά σε προκάτ κατασκευές, χωρίς έξοδο κινδύνου και στοιχειώδες συνθήκες ασφάλειας;
• Πώς να αντιδράσεις στον καθημερινό εκβιασμό της πολεοδομίας, των νοσοκομείων, των φροντιστηρίων και των τραπεζών όπου «ή πληρώνεις ή τελειώνεις»;

Μα έτσι δεν είναι και οι πολιτικοί μας; Συνδιαλλαγές πάνω και κάτω από το τραπέζι με παπάδες, γερμανούς της SIEMENS, εφοπλιστές και γαλακτοβιομήχανους.

«Το νόμιμο είναι και ηθικό» μας έλεγε ο φίλτατος Βουλγαράκης. Αλλά και το παράνομο το κάνουμε νόμιμο… και άρα ηθικό, μας δίδαξε η υπόθεση Παυλίδη.

Είναι τρομερή η πίεση που νιώθει ο καθένας μας και δεν κακίζω κανένα που δεν αντιδρά. Μάλιστα οι περισσότεροι από μας όλο και κάποια «μικροεπανάσταση» θα κάνουμε στην προσωπική μας ζωή. Με φοβερό και δυσβάσταχτο προσωπικό κόστος, φυσικά…

Άλλοι δε θα το σκάσουμε το φακελάκι, άλλοι δε θα «κάτσουμε» στον προϊστάμενο για την προαγωγή ή την πρόσληψη. Άλλοι δε θα «ρίξουμε» το συνάδελφο για την πάρτη μας . Κάποιοι θα τολμήσουμε κι ένα βήμα παραπάνω… θα φτιάξουμε μια ομάδα για τα αδέσποτα, για μουσική ή θέατρο, για την καφετέρια που έχει καταλάβει το πεζοδρόμιο της γειτονιάς μας… ίσως δειλά – δειλά κοιτάξουμε αν υπάρχει και κανένα σωματείο στον κλάδο μας «να έχουμε κι από ‘κει μια άκρη».

Όλα αυτά με φόβο και τρόμο… Μη γίνει καμιά στραβή, μέρες δύσκολες που είναι, και βρεθούμε χειρότερα και από τον πακιστανό της γειτονιάς μας

Μέχρι τώρα ξέραμε τους πολιτικούς που τα παίρνουν. Τώρα υπάρχουν και αυτοί που φοβούνται…

όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα…

Επειδή ξέρω πως ψοφάτε για πολιτικό gossip, σήμερα το ρισκάρω και θα σας μεταφέρω ένα στοιχείο για το προεκλογικό κλιπάκι του ΣΥΡΙΖΑ που είναι στα σκαριά. Ξέρω πως μπορεί να βγω ψεύτης, αλλά, στην πραγματικότητα, ΤΟ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ.

Ο μοναδικός λόγος που διαδίδω μια φήμη, είναι η ελπίδα μου κάποιοι να προλάβουν μια χοντράδα ολκής…

Που λέτε το σποτάκι θα είναι μια χαρά ντούρο αριστερό… Τι διαδηλώσεις, τι φόρουμ, τι αντιπαγκοσμιοποιητικό και το κίνημα θα έχει, δεν περιγράφεται…

Κάτι ξεχνάει, όμως, να συμπεριλάβει…

Μπορείτε να φανταστείτε, μήπως, τι;

Δεν υπάρχει ΟΥΤΕ μία αναφορά στον Αλέξη και το κίνημα των μαθητών του Δεκέμβρη!!!

πρωτομαγιά… και η γσεε πιάνει το Μάη…

Η ΓΣΕΕ τη φετινή πρωτομαγιά μας έδειξε για άλλη μια φορά τις πραγματικές διαθέσεις και βλέψεις. Παρ’ όλο που είχαμε τον περασμένο χειμώνα

• Το ξέσπασμα της μεγάλης οικονομικής κρίσης
• Την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και των λιμανιών Πειραιά-Θεσσαλονίκης
• Την αποκάλυψη ενός βαθύτατου συστήματος διαφθοράς της κυβέρνησης σε όλα τα επίπεδα
• Τον ηρωικό Δεκέμβρη των μαθητών
• Τη μάχη για την προάσπιση του συνδικαλισμού στα Jumbo, και φυσικά…
• Τη δολοφονική απόπειρα των μαφιόζων απέναντι στη Κωνσταντίνα Κούνεβα

Τι αποφάσισαν αυτοί οι χαραμοφάηδες;

Να αναστείλουν τις διαδηλώσεις της εργατικής πρωτομαγιάς και να τη μετατρέψουν σε ένα πανηγυράκι-συναυλία στην πλατεία Κλαυθμώνος.

η υποκρισία για την “πάταξη της εγκληματικότητας”

Δείτε εδώ δύο ειδήσεις με διαφορά ενός μήνα…

Στη φυλακή οδηγήθηκε χθες νεαρός οπαδός ποδοσφαιρικής ομάδας. Καταδικάστηκε σε 30 μέρες φυλάκισης από το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, για χρήση λέιζερ κατά τη διάρκεια του ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ ΠΑΟΚ και Ηρακλή, τον περασμένο Φεβρουάριο.

Ο νεαρός είχε συλληφθεί στο πλαίσιο του αυτοφώρου αλλά ζήτησε και πήρε προθεσμία για να προετοιμάσει την υπεράσπιση του. Χθες δικάστηκε με τον νέο αθλητικό νόμο που δεν δίνει δικαίωμα αναστολής στην ποινή και έτσι κατέληξε στο κελί.

Ελευθεροτυπία 5/3/2009

Και…

Αθωώθηκε από το Αυτόφωρο Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου, ο 45χρονος ιερέας από τα Χανιά ο οποίος είχε συλληφθεί στο Παγκρήτιο στάδιο Ηρακλείου στη διάρκεια του αγώνα των εθνικών ομάδων Ελλάδας-Ισραήλ γιατί έκανε χρήση συσκευής λέιζερ, κάτι που απαγορεύεται από το νόμο.

Ο ιερέας υποστήριξε ότι έχει μαζί του τη συσκευή αυτή-η οποία μοιάζει με στυλό- που του έχει χαρίσει ο γιός του, και τη χρησιμοποιεί στη διάρκεια του μαθήματος κατήχησης στην ενορία του στο Νιό Χωριό. « … Στο γήπεδο βρισκόταν μια ομάδα Χανιωτών που ακολουθεί πάντα την Εθνική και επειδή γνωρίζω αυτά τα παιδιά, σηκώθηκα και άναψα μια φορά το λέιζερ κατευθύνοντας το προς την κερκίδα όπου καθόταν. Τότε άκουσα από τα μεγάφωνα ότι απαγορεύεται η χρήση της συσκευής και την έβαλα στην τσέπη μου. Δεν θα έκανα ποτέ τίποτα που θα πρόσβαλλε την ιεροσύνη και την αξιοπρέπεια μου» ανέφερε.

Ελευθεροτυπία 8/4/2009

τα τζάμια στο Κολωνάκι, ο νέος δείκτης εγκληματικότητας…

Από την περασμένη εβδομάδα έχει ανοίξει νέο κύμα συζητήσεων, για «την άνοδο της εγκληματικότητας», για το «πόσο απροστάτευτοι είμαστε, σαν πολίτες», για «την ανικανότητα της αστυνομίας».

Πρώτη μούρη προβάλλονται, οι βανδαλισμοί από μια ομάδα νεαρών στο Κολωνάκι. Δεν πρόκειται να τους σχολιάσω. Αρνούμαι πεισματικά να γενικεύω εξαιρέσεις. Ναι! Είναι ηλίθιες και παντελώς άχρηστες. Αλλά αρνούμαι να δεχτώ πως αποτελούν λόγο να φοβούνται οι εργαζόμενοι και καταναλωτές στο Μπουρνάζι, στο Αιγάλεω, στα Τρίκαλα και όπου αλλού, να πάνε στις δουλειές τους ή να ψωνίσουν. Αρνούμαι να μπω στο τριπάκι της προπαγάνδας των καναλιών αλλά και ορισμένων πολιτικών, πως «Ελλάδα είναι ο χώρος μεταξύ Εξαρχείων, Κολωνακίου, Ερμού και Ομόνοιας».

Αντίθετα, είχαμε τη δολοφονία της 32χρονης υπαλλήλου της Cosmote στο Βύρωνα, Αθανασίας Γκίνη. Μια κοπέλα που έβγαζε ένα φτωχικό μεροκάματο δουλεύοντας σε ένα παράρτημα ενός κολοσσού των τηλεπικοινωνιών.  Ας θυμηθούμε τα ακριβή περιστατικά όπως κατεγράφησαν π.χ. στην Ελευθεροτυπία στις 13/3/2009.

δυο εκδηλώσεις το ΣΚ…για τους μαθητές και την Κούνεβα

Update:

Γιατί όλη την εβδομάδα έβλεπα την αφίσα, εδώ στα δεξιά, και διάβαζα Σάβατο αντί Κυριακή, δεν μπορω να καταλάβω… Λοιπόν η συναυλία είναι για την Κυριακή στις 7 στην πλατεία Κοραή.

Υπάρχουν πολλές περισσότερες, αλλά δύο μου έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον…

Η πρώτη είναι μια συναυλία του μουσικού σχολείου Πειραιά που διοργανώνεται για τους συλληφθέντες στις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη. Έχει πολύ ενδιαφέρον να ξαναμαζευτεί το Σάββατο την Κυριακή στις 7 το απόγευμα στην πλατεία Κοραή η πιτσιρικαρία απέναντι από τη Γενική Ασφάλεια Πειραιά. (Λες να μαζέψουν οι μπάτσοι τ` αυτοκίνητα τους;).  Είναι μια ευκαιρία να δείξουμε πως οι Πειραιώτες είμαστε εδώ, μαζί τους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα έχει και η καθ` εαυτό συναυλία. Μουσικό σχολείο είναι… όλο και κάτι διαμαντάκια θα υπάρχουν να ξεκουράσουμε το αυτί μας..

Η δεύτερη γίνεται την Κυριακή στις 6 το απόγευμα στο Πολυτεχνείο στην Αθήνα από την ΠΕΚΟΠ, το σωματείο της Κούνεβα. Όποιος θα ήθελε να τιμήσει την ημέρα της Γυναίκας, ας περάσει να κάτσουμε παρέα με τις καθαρίστριες και τις οικιακές βοηθούς, τις ανώνυμες ηρωίδες του σήμερα…

μια κουκούλα και δυο κιλά πορτοκάλια…

Μετά τις διαδηλώσεις του Δεκέμβρη, πολλά πράματα της καθημερινότητας έχουν πάρει άλλη σημασία. Ένα από αυτά είναι η χρήση της κουκούλας.

Τα τελευταία χρόνια πάω 2-3 φορές την εβδομάδα στο κολυμβητήριο στον Πειραιά. Δεν το σταματάω ούτε και τις πιο κρύες μέρες του χειμώνα. Κάθε φορά, όμως, που τελειώνω το μπανάκι, μου έρχεται ένας μικρός γέλωτας. Όπως

το φουτεράκι που κάνει τη "ζημιά"

καταλαβαίνετε δεν μπορείς να κυκλοφορείς στην παγωνιά με νοτισμένα μαλλιά, γιατί θα αρπάξεις ένα κρύωμα που θα είναι όλο δικό σου. Οπότε, πια καλύτερη λύση από το αγαπημένο μου φουτεράκι τραβώντας σφιχτά την κουκούλα στο κεφάλι. Λες να έχει περάσει κανένας νόμος Καρατζαφέρη και να έχω βγει στην παρανομία; Ο.Κ… μπορεί να το κάνω και λίγο πιο προκλητικά. Να φοράω και το μαύρο γυαλί, να παίρνω κι ένα μυστήριο ύφος (κάτι σαν βαρύ κι ασήκωτο) και να χαζεύω κάποιες φάτσες να με κοιτάνε περίεργα.

Η μεγαλύτερη πλάκα, πάντως, είχε συμβεί στις 8 Δεκέμβρη, την ημέρα που οι πιτσιρικάδες λιάνισαν τη Γενική Ασφάλεια Πειραιά.

ένα διήγημα κι ένα ημερολόγιο: μια άλλη οπτική για τη διαμάχη ΚΚΕ – ΣΥΝ

Ήξερα πως οι τάσεις της αριστεράς διαφοροποιούνται σε θέσεις για το κράτος, το σοσιαλισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο, την επανάσταση και τις μεταρρυθμίσεις. Μπορεί επίσης να πλακώνεται και για ζητήματα τακτικής… συνδικάτα, ΠΑΣΟΚ , καταλήψεις ή απεργίες.  Στην Ελλάδα του 2009 όμως, η αριστερά σφάζεται για ένα διήγημα κι ένα ημερολόγιο. «Με μας ή με τους άλλους;», αλαλάζει κάθε πιστός της μιας ή της άλλης άποψης. Όχι! Το ΚΚΕ με το ΣΥΝ δεν έχουν πολιτικές διαφορές. Δεν υπάρχουν διαφορετικές προτάσεις και προσεγγίσεις. Μόνο άναρθρες κραυγές και κομματικές στοιχίσεις.

Πριν καμιά βδομάδα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο για το περίφημο, πλέον, διήγημα του Ριζοσπάστη. Μέχρι τότε η απίστευτη αρλουμπολογία ήταν μόνο σε επίπεδο φόρουμ και προσωπικών συζητήσεων… και κυρίως από μέλη και στελέχη του αριστερισμού. Επιφανή στελέχη της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς  (μέσα κι έξω από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) επιδίδονταν σε κραυγές του στυλ «εμετός από το Ριζοσπάστη». Θεωρούσα τα εκπάγλου ωραιότητας επιχειρήματα για την κατατρόπωση του ΚΚΕ, τουλάχιστον αφελή και απόρροια ιδεοληπτικών αντιλήψεων. Πίστευα πως οι ψευδείς και φαιδρές τοποθετήσεις τους («το ΚΚΕ θέλει την αθώωση του μπάτσου» ή «οι μπάτσοι είναι αστικής κοινωνικής καταγωγής με τεράστια εισοδήματα μέσα από το εμπόριο ναρκωτικών»)  ήταν απόρροια πολιτικής σύγχυσης και της Εξαρχειοκεντρικής αντι-μπατσικής πολιτικής τους παρέμβασης.

Μετά τις τοποθετήσεις και της Αυγής το περασμένο Σ/Κ το πράμα άλλαξε. Μέχρι τότε πίστευα πως το πέσιμο στο ΚΚΕ ήταν αποτέλεσμα ενός αριστερίστικου μαξιμαλισμού. Πλέον είναι οριστικό… ο ΣΥΝ κατρακυλάει στην αδιέξοδη πολιτική της «μάχης γραμμών» απέναντι στην υπόλοιπη αριστερά, που το κοπυράιτ κατέχει το ΚΚΕ. Μέσα σε αυτή τη μάχη καταφεύγει σε ψεύδη και γελοιότητες.

μια ανάσα, μία σκέψη…

Σήμερα στα ΝΕΑ διάβασα κάποιες σκέψεις του ηθοποιού Φίλιππου Σοφιανού.  Πέρα από την κριτική που κάνει στο πολιτικό σύστημα, θα ήθελα να τονίσω μια διαπίστωση που με βρίσκει 1000% σύμφωνο:

“Ζούμε σε ένα κράτος εχθρικό”…

Ας πάρουμε μια ανάσα και ας το σκεφτούμε λίγο παραπάνω… Ζούμε σε ένα κράτος εχθρικό…

“Οι νέοι της Ελλάδας δημιούργησαν ένα κίνημα που βγήκε από την καταπίεση. Η πηγή του κακού δεν είναι ούτε οι ρασοφόροι, ούτε οι κουκουλοφόροι. Ζούμε σε ένα κράτος εχθρικό που μας ξεζουμίζει συναισθηματικά και οικονομικά και επιτρέπει τη δράση ενός παρακράτους. Οι υπουργοί κλέβουν από τις τσέπες του λαού γιατί, λένε, θέλουν να εξασφαλίσουν το μέλλον των παιδιών τους. Και το εξοργιστικό αυτής της υπόθεσης είναι ότι κάποιοι θα ψηφίσουν ξανά το πολιτικό κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία και ευθύνεται για όσα συμβαίνουν σήμερα. Και το οποίο  θέλησε να καταχραστεί δημόσιο χρήμα επειδή το ίδιο έκαναν και οι προκάτοχοι της εξουσίας”

Φίλιππος Σοφιανός  ΝΕΑ 7/1/2009