Ο ΜΗδημοκρατικός συγκεντρωτισμός των Ανανεωτικών

«Την πραγματοποίηση διαδήλωσης κατά της τρομοκρατίας από συνδικαλιστικές οργανώσεις (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κ.ά.) και επιστημονικούς φορείς (Δικηγορικός Σύλλογος κ.ά.), με πρωτοβουλία του ΣΥΝ, αναμένεται να προτείνει στην ηγεσία της Κουμουνδούρου η Ανανεωτική Πτέρυγα του κόμματος.» ΒΗΜΑ 30/10/2009

«Με θέμα την τρομοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι Πανεπιστημιακοί καθηγητές (Πανελλήνια Ομοσπονδία συλλόγων Διδακτικού Προσωπικού – ΠΟΣΔΕΠ), έστειλαν επιστολή – πρόσκληση σε φορείς, προκειμένου να οργανωθεί από κοινού παλλαϊκό συλλαλητήριο στην Αθήνα, καταδικάζοντας την βία, την τρομοκρατία,…» ΑΠΕ 1/11/2009

Την περασμένη εβδομάδα η Ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ με δυο απλές κινήσεις της «δίδαξε» όλα τα ΣΥΡΙΖικά στελέχη τι εστί πολιτική πράξη…

Με ένα συνεκτικό και ομογενοποιημένο πολιτικό λόγο, απέφυγε τις αέναες εσωκομματικές ζυμώσεις, ενεργοποίησε κοινωνικές δυνάμεις και έθεσε πολιτικά θέματα στην κοινωνία…

Μέσα από αυτή την ταχτική τους, όμως, αποκάλυψαν γιατί κόπτονται τόσο πολύ για «την αυτονομία των κοινωνικών οργανώσεων» και γιατί εναντιώνονται με μίσος στον περίφημο «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό».

Δεν τους απασχολεί μια δημοκρατικότερη οργάνωση της πολιτικής και κοινωνικής αντίστασης, όσο το να διατηρούν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τους μηχανισμούς ανεξέλεγκτοι. Να μπορούν να χρησιμοποιούν την πολιτική, οικονομική και ιδεολογική τους ισχύ με τις ελάχιστες δεσμεύσεις και υποχρεώσεις.

Γιατί το πρόβλημα των ανανεωτικών με το «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό», δεν βρίσκεται στον «συγκεντρωτισμό» αλλά στο «δημοκρατικό» έλεγχο του.

Δεν εναντιώνονται οι Ανανεωτικοί στη «χρήση» της ΠΟΣΔΕΠ (και όποιας άλλης κοινωνικής οργάνωσης) σε πολιτικά σχέδια, αλλά στον έλεγχο και οργάνωση αυτού του σχεδίου με δημοκρατικό και συλλογικό τρόπο.

Και αντί να ψάχνουν οι του ΡΙΖΑ πως θα ελέγξουν τους βουλευτές, τους δημάρχους, τους συνδικαλιστές τους… όλους όσους έχουν δημόσιες και ΚΡΑΤΙΚΕΣ θέσεις, κουβεντιάζουν για ποσοστώσεις σε όργανα από μέλη χωρίς αρμοδιότητες.

αν ένας άνδρας είχε συμβουλευτική στήλη σε περιοδικό ποικίλης ύλης…

Πριν από δυο-τρία χρόνια κουβέντιαζα με ένα φίλο να αναλάβω το τμήμα  “προσωπικών συμβουλών” για ένα free press περιοδικό.

Χρόνια μου στροβίλιζε το μυαλό η ιδέα να έχω μια “ανάλαφρη στήλη” γενικού περιεχομένου… κάτι ανάμεσα σε ζώδια, μπάλα και “ο κυρ-Ευτύχης συμβουλεύει”…

Αν και οι πρώτες δύο δεν έχουν φύγει από την “ατζέντα”, έχω απορρίψει την προοπτική πως μπορώ να είμαι ο “χρήσιμος φίλος” για τις δύσκολές ώρες.

Έχω την αίσθηση πως οι διάλογοι θα διαδραματίζονται όπως στο παρακάτω υποθετικό παράδειγμα..

(Thanx Gianna, για το γαμάτο αυτό κείμενο)

Αγαπητέ Γιώργο,

Ελπίζω να μπορείς να με βοηθήσεις! Τις προάλλες, έφυγα για τη δουλειά μου αφήνοντας τον σύζυγό μου στο σπίτι να βλέπει τηλεόραση όπως συνήθως. Δεν είχα απομακρυνθεί πάνω από 500 μέτρα όταν το αυτοκίνητο άρχισε να κάνει διακοπές και έσβησε. Το πάρκαρα στην άκρη και πήγα με τα πόδια πίσω στο σπίτι για να ζητήσω βοήθεια από τον σύζυγό μου.

Όταν μπήκα στο σπίτι δεν πίστευα στα μάτια μου! Τον βρήκα στην κρεβατοκάμαρά μας με την κόρη των γειτόνων μας. Εγώ είμαι 52, ο σύζυγός μου 54 και η κόρη των γειτόνων μας 22. Είμαστε χρόνια παντρεμένοι. Όταν άρχισα να τον ρωτάω, μου αποκάλυψε ότι έχει σχέση μαζί της τους τελευταίους 6 μήνες. Του είπα να διακόψει αλλιώς θα έφευγα. Είναι άνεργος τους τελευταίους 6 μήνες και νιώθει άχρηστος και θλιμμένος. Τον αγαπώ πάρα πολύ, αλλά από τη μέρα που του έθεσα το τελεσίγραφο γίνεται όλο και πιο απόμακρος. Δε θέλει να πάει σε σύμβουλο γάμου και φοβάμαι ότι δεν αντέχω άλλο αυτή τη κατάσταση.

Μπορείς να με βοηθήσεις?

Μαρία

———————————————————

Αγαπητή Μαρία

Όταν ένα αυτοκίνητο κάνει διακοπές και σβήνει μετά από τόσο μικρή απόσταση, αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους. Ξεκίνα ελέγχοντας αν υπάρχουν σκουπίδια στο σωληνάκι του καυσίμου. Αν είναι καθαρό, έλεγξε την πολλαπλή εισαγωγής και επίσης τα καλώδια της γείωσης. Αν τίποτε από αυτά δε σου λύνει το πρόβλημα, τότε μπορεί να είναι ελαττωματική η αντλία βενζίνης, δημιουργώντας χαμηλή παροχή πίεσης στα μπεκ ψεκασμού.

Ελπίζω να σε βοήθησα

Γιώργος

Κουνεβα, συμβασιούχοι και stagάδες: Una fatsa, una ratsa

Πόση διαφορά έχουν οι εργαζόμενοι στις συμβάσεις και στα stage με τις απανταχού Κούνεβες;

Γιατί θεωρείται φυσικό και λογικό το αίτημα των πρωτοβάθμιων σωματείων που ζητούσαν

«Απαιτήσαμε το έργο της καθαριότητας του ΗΣΑΠ να καλύπτεται από μόνιμο προσωπικό και να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις από τους/τις ήδη εργαζομένους στην καθαριότητα του ΗΣΑΠ, Έλληνες και μετανάστες.»[1]

…και η διοίκηση του ΗΣΑΠ είχε δεσμευτεί (και δεν τήρησε φυσικά) την άμεση καταγγελία της σύμβασης με την ΟΙΚΟΜΕΤ και τη

«…σύνταξη όρων νέου διαγωνισμού για τους καθαρισμούς της, σε στενή συνεργασία με την ΠΕΚΟΠ και τα σωματεία των εργαζομένων της, προκειμένου με το νέο αυτό διαγωνισμό να προκύψουν όροι πλήρους διασφάλισης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στους καθαρισμούς σύμφωνα με όσα προβλέπονται στις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στην εν γένει εργατική νομοθεσία και παράλληλα στη διερεύνηση της δυνατότητας απευθείας από την ΑΕ ΗΣΑΠ της μισθοδοσίας του προσωπικού του εργολάβου.»[2];

Γιατί για τις καθαρίστριες θεωρείται λογική η συμμετοχή του σωματείου στις προσλήψεις αλλά θεωρείται απαράδεκτη σε άλλους εργασιακούς χώρους;

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ! Οι υπόλοιποι;

Περίμενα αυτές τις τρεις βδομάδες για αν μιλήσουν οι «καθ` ύλην αρμόδιοι», τα πολιτικά μας κόμματα. Να μας εκθέσουν τις αναλύσεις τους και τις προτάσεις τους στο μετεκλογικό επίπεδο. Και τι μας παρουσιάζουν, λοιπόν; Μια εκκωφαντική σιωπή μαζί με κρυφά ξεφυσήματα ανακούφισης.

Μια ανακούφιση που βρέθηκε «επιτέλους» ένα ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει αποφασιστικά. Πλέον δε χρειάζεται να διατυπώσουμε συνεκτική διαφορετική πρόταση.

Η ΠΑΣΟΚάρα θα κυβερνά και εμείς θα τσεκάρουμε αν τα κάνει όλα «όπως υποσχέθηκε»… Όχι αν είναι σωστά… Όοοοοχι! Θα λειτουργήσουμε σαν θεματοφύλακες των προγραμματικών δηλώσεων του Γιωργάκη.

Αυτό δε φωνάζανε όλοι προεκλογικά; «Το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται χίμαιρες» έλεγε η ΝΔ. «Το ΠΑΣΟΚ αντιγράφει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ» μαθαίναμε από τον Τσίπρα.

Το πιο εντυπωσιακό είναι πως από τις 5 Οκτώβρη «ξεχάστηκαν» όλες οι περισπούδαστες αναλύσεις.

Που είναι η συντηρητικοί πολίτες που έκτρεφαν Αγ. Παντελεήμονες;

Που είναι οι ορδές του ΛΑΟΣ;

Που είναι οι συνωμοσίες και οι προβοκάτσιες κόντρα στην «αριστερά» μας;

ΠΑΣΟΚ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑΣ

Αυτό που είδαμε να διαμορφώνεται στο εκλογικό αποτέλεσμα είναι αυτό που έχω περιγράψει πολύ αναλυτικά στα 3[1] προεκλογικά ποστ μου:

Μια αυξανόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια στην πολιτική της ΝΔ όπου η συνεχόμενη δεξιά μετατόπιση της αριστεράς οδήγησε στη γιγάντωση του ΠΑΣΟΚ. Πολλοί έχουν την εντύπωση πως υπάρχει μόνο η «κομπίνα» της εναλλαγής του δικομματισμού. “Η ΝΔ απέτυχε και το ΠΑΣΟΚ έρχεται  να συνεχίσει τα συμφωνημένα”, λένε.

Τα πρώτα δείγματα του ΠΑΣΟΚ δεν είναι πχ μαζικές απελάσεις μεταναστών ή επίδειξη πυγμής σε ζητήματα ιδιωτικοποίησεων. Το αντίθετο μάλιστα… Προσπαθεί (και τα καταφέρνει) να αναδειχτεί ως φορέας που εκπληρώνει κοινωνικά αιτήματα.

Απολύει μπάτσους, επαναδιαπραγματεύεται την COSCO και τον ΟΛΠ, καταργεί stage, συνομιλεί με μετανάστες. Να δείτε που γρήγορα θα εκπληρώσει και στοιχειώδη αστικοδημοκρατικά καθήκοντα δυτική Ευρώπης όπως πχ σύμφωνα συμβίωσης ομοφυλόφιλών και ζητήματα δεύτερης γενιάς μεταναστών.

Το αγγούρι για το ΠΑΣΟΚ δεν θα προέλθει από τη διαλυμένη πολιτική αντιπολίτευσή αλλά από την πραγματική οικονομική βάση.

Θα χτίσουμε κι εμείς!

“ΘΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ! Την εμπορική χρήση 4.500 τ.μ. στον περιβάλλοντα χώρο του «Γ. Καραϊσκάκης» περιμένει η διοίκηση του Ολυμπιακού. Πρόκειται για τον χώρο του πάρκινγκ και των γηπέδων 5Χ5, με εξαίρεση το μεγάλο οικόπεδο ιδιοκτησίας του Κύπριου επιχειρηματία κ. Ιωάννου.

Βάσει της συμφωνίας για την κατασκευή του γηπέδου Καραϊσκάκη που είχε υπογραφεί με τον πρώην υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Λαλιώτη, όπως υποστήριξαν στην «ΟΜΑΔΑ» ο διευθυντής επικοινωνίας της ΠΑΕ Γιάννης Μώραλης και το μέλος και πρώην πρόεδρος του ερασιτέχνη Λεωνίδας Θεοδωρακάκης, υπάρχει όρος στον οποίο αναφέρεται ότι ο Ολυμπιακός θα τύχει της ίδιας αντιμετώπισης σε ό,τι αφορά την εμπορική χρήση στον περιβάλλοντα χώρο του φαληρικού γηπέδου, εφόσον άλλες ομάδες κατασκευάσουν γήπεδο με μεγαλύτερο συντελεστή δόμησης, που είναι στην προκειμένη περίπτωση το υπό κατασκευή γήπεδο του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό.” TA NEA 15/10/2009

“Οριστικοποιήθηκε μέσω υπογραφών η συμφωνία ανάμεσα στον Σωκράτη Κόκκαλη και τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη για την μεταβίβαση του 50% της “Καραϊσκάκης ΑΕ” και το μόνο που μένει είναι οι ανακοινώσεις.” RED PLANET 16/10/2009

Αυτό το... "κενό" στα δεξιά περιμένει το Βοτανικό για να χτιστεί...

Ετοιμάζεται η μεγάλη μπάζα… Στον Ολυμπιακό έχουν αρχίσει να ξεσκονίζουν τα μαχαιροπήρουνα για μια νέα επέκταση των «επιχειρηματικών» τους σχεδίων. Το μπάσιμο του Λαυρεντιάδη στα του Ολυμπιακού είναι αντίστοιχο των Βγενόπουλου-Γιαννακόπουλου στον ΠΑΟ. Το όραμα τους κοινό…

Το μεγάλο φαγοπότι γύρω από Βοτανικό και Ν. Φάληρο.

Ο χώρος γύρω από το Γήπεδο και ειδικότερα η παλιά ΧΡΩΠΕΙ, είναι ένα από τα μεγαλύτερα φιλέτα της αττικής παραλίας. Όχι μόνο επειδή βρίσκονται σε περιοχή «λουκούμι», αλλά επειδή έχει Συντελεστή Δόμησης[1] 3, έναν από τους μεγαλύτερους στο λεκανοπέδιο. Τα οικόπεδα αυτά , κανονικά, είναι μέσα στο σχέδιο Μητροπολιτικού πάρκου και έχει εγκριθεί δημοτική πράξη απαλλοτρίωσης τους.

Όμως μετά το σχέδιο ανάπλασης του Βοτανικού, δημιουργείται ένας ακόμα «επιπλέον» χώρος 4500τμ, που δημιουργεί συνθήκες Ελντοράντο στον Πειραιά.  Από το πουθενά, πραγματικά, η Καραϊσκάκη ΑΕ έχει τη δυνατότητα είτε μόνη της είτε με σύμπραξη με τον Όμιλο Χαραγκιώνη (που έχει την τυπική ιδιοκτησία της ΧΡΩΠΕΙ), να δημιουργήσει ένα μίνι-MALL μέσα στο Δήμο Πειραιά.

Ο γυαλός είναι πάντα στη θέση του… Όμως ο καπετάνιος στη φουρτούνα τα έκανε θάλασσα…

Update: Συναφή ποστ Παραίτηση Καραμανλή, ή Στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε, Μάλλον στραβά αρμενίζουμε

Το ύστατο επιχείρημα για τη συνθηκολόγηση της Αριστεράς, είναι η συντηρητική μετατόπιση των πολιτών. Στο πρώτο ποστ αυτής της ενότητας, λανθασμένα το «χρέωσα» μόνο στους ΣΥΡΙΖαίους. Όμως γρήγορα ξαναθυμήθηκα τις συνωμοσιολογίες του ΚΚΕ για τις «προβοκάτσιες» και το «σχέδιο» που εκπονήθηκε κατά του ΚΚΕ[1]. Και τα δυο κόμματα, όντας από την ίδια πολιτική μήτρα, τι πιο φυσιολογικό να χρησιμοποιούν τα ίδια κόλπα.

Πάντως στο ΚΚΕ η προσδοκία για επανάκαμψη στα ποσοστά του 2007 κάνει το κόμμα να «ξεχνά» τις επιθέσεις. Ξαφνικά μέσα σε 3 μήνες θα καμφθούν οι «προβοκάτσιες», το «κίνημα θα έχει ξαναβρεί τους βηματισμούς του» και ξανά η ελπίδα θα είναι μπροστά. Ο οπορτουνισμός στο μεγαλείο του. Γιατί αν σε 2-3 μήνες ξαναέχουμε  τίποτε πρόωρες και υπάρχει συμπίεση ποσοστών, ξανά-μανά η «δεξιά πολιτική θα προελαύνει»!! Σύντροφοι, το κίνημα δεν παίρνει χάπια και να αλλάζει ρυθμούς και κατεύθυνση ανά μήνα…

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, που θα συνεχίσει με στοχοπροσήλωση της καθοδική του πορεία, έχει έτοιμο το κουστουμάκι… δεν αρκεί μόνο το «ευρωπαϊκό δυσμενές κλίμα» που σχολίασα στο δεύτερο ποστ, αλλά υπάρχει μια βαθιά συντηρητική μετατόπιση στην Ελλάδα. Εδώ ανασύρει τις μικροαστικές κραυγές των νοικοκυραίων του Δεκέμβρη, το μαζικό αίσθημα υπέρ του γηπέδου του Παναθηναϊκού, τις ισχνές και αδύναμες αντιστάσεις απέναντι στα πογκρόμ στον καταυλισμό της Πάτρας, στο Εφετείο, στον Αγ. Παντελεήμονα. Θα θυμηθεί την αδυναμία αντίστασης στην ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και των λιμανιών.

μάλλον στραβά αρμενίζουμε…

Update: Συναφή ποστ Παραίτηση Καραμανλή, ή Στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε, ο Γυαλός είναι πάντα στη θέση του

Αντί προλόγου: Την Δευτέρα διάβασα δύο κείμενα από ανθρώπους με εντελώς διαφορετικές κοινωνικές και πολιτικές καταβολές από μένα που κατέληγαν στα ίδια συμπεράσματα. Τα κείμενα του Βεργόπουλου στην Ελευθεροτυπία της 25/9/2009 και του Greek Rider στις 28/9/2009, αρχίζουν και επαναφέρουν μια αριστερή σκέψη έξω από τα υπάρχοντα κομματικά επιτελεία, και μια φρέσκια προοπτική για την επομένη μέρα. Take a look at them…

Το δεύτερο επιχείρημα της αριστεράς για την εκλογική της συρρίκνωση, είναι το ευρύτερο «δυσμενές κλίμα», η συντηρητική μετατόπιση του ευρωπαϊκού πολιτικού σκηνικού. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης βρίσκονται σε όλο το φάσμα της αριστεράς. Και οι δυο μεριές συνομολογούν πως είναι «αντιτουριστικές» οι απόψεις της ριζοσπαστικής αριστεράς και άρα είναι αναγκαία είτε μια πολιτική μετατόπιση είτε μια προσωρινή, έστω, συνθηκολόγηση με «ρεαλιστικές» λογικές.

Η πραγματικότητα που σκιαγραφούν, πράγματι, έχει σοβαρά επιχειρήματα και ενδείξεις. Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα βρίσκονται σε μια πρωτοφανή υποχώρηση και η ακροδεξιά επανεμφανίζεται απειλητική σε μια σειρά χώρες (πχ Ολλανδία, Αγγλία, Αυστρία κλπ).

ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ, ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ, ΔΙΚΑ ΜΑΣ

Το πρόβλημα που έχει αυτή η άποψη είναι διπλό: Από τη μία, αναγκάζεται να στηριχθεί σε μία μόνο πλευρά των εκλογικών αποτελεσμάτων και από την άλλη όταν φτάνει να εξειδικεύσει για την Ελλάδα, χρησιμοποιεί εντελώς διαφορετικά εργαλεία.

Βοτανικός και γήπεδο ΠΑΟ: Πόσο χαμηλά θα πέσουμε ακόμα…

«Με απόφασή του χθες, την οποία υπερψήφισαν όλες οι παρατάξεις πλην αυτής του ΚΚΕ, το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας εγγυάται -όπως είχε ζητήσει ο ΠΑΟ- “την ακώλυτη χρήση του μισθίου καθ’ όλη τη διάρκεια της μίσθωσης” και καλεί την ΠΑΕ να ξεκινήσει τις εργασίες για την κατασκευή του γηπέδου»[1]

Μετά την τελευταία απόφαση του Δήμου Αθηναίων για το προχώρημα της διπλής ανάπλασης Λ. Αλεξάνδρας και Ελαιώνα, νομίζω πως έχει φτάσει η ώρα για μια τίμια ανάλυση της κατάστασης για το που βρισκόμαστε σήμερα. Η «υπόθεση Βοτανικού» είναι μία από τρεις του περασμένου χειμώνα (οι άλλες δύο είναι τα Δεκεμβριανά και η Κούνεβα) που θα μπορούσε να χτιστεί μια αντεπίθεση για μια καλύτερη ζωή όλων μας. Κι όμως μετά από τόσα χρόνια αγώνα και τόνων λάσπης, χάνονται όλα κάτω από τη μια φράση «εμείς θέλουμε να γίνει το γήπεδο του Παναθηναϊκού».

Πριν προχωρήσω παρακάτω, θα ήθελα από την αρχή να ξεκαθαρίσω πως η όποια (έστω και σκληρή) κριτική σε ανθρώπους και επιστήμονες που έχουν δουλέψει χρόνια πάνω στα ζητήματα πόλης, δεν έρχεται να αμφισβητήσει ούτε την προσωπική τους ακεραιότητα, ούτε το σημαντικό έργο που έχουν παράξει. Όλοι μας (και πρώτος απ` όλους εγώ) έχουμε βασίσει τις γνώσεις και απόψεις μας πάνω στο δικό τους έργο. Η κριτική αφορά την πολιτική διαχείριση των πράξεων τους, η οποία αποδεικνύεται αυτοκαταστροφική, ηττοπαθής και αδιέξοδη.

Ας πάρουμε τα πράματα από την αρχή…

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΠΛΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ;

Το σχέδιο τις διπλής ανάπλασης του γηπέδου της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και Ελαιώνα είναι η προσπάθεια του Παναθηναϊκού να αποκτήσει «σύγχρονο ευρωπαϊκό γήπεδο» και του Δήμου Αθηναίων να αξιοποιήσει «προς όφελος των πολιτών» το «σκουπιδαριό» του Ελαιώνα και το «τσιμεντένιο αχούρι» στους Αμπελόκηπους. Ποιο είναι το πρόβλημα λοιπόν; Ας δούμε τι προβλέπει – χοντρικά – η συμφωνία.

όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα…

Επειδή ξέρω πως ψοφάτε για πολιτικό gossip, σήμερα το ρισκάρω και θα σας μεταφέρω ένα στοιχείο για το προεκλογικό κλιπάκι του ΣΥΡΙΖΑ που είναι στα σκαριά. Ξέρω πως μπορεί να βγω ψεύτης, αλλά, στην πραγματικότητα, ΤΟ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ.

Ο μοναδικός λόγος που διαδίδω μια φήμη, είναι η ελπίδα μου κάποιοι να προλάβουν μια χοντράδα ολκής…

Που λέτε το σποτάκι θα είναι μια χαρά ντούρο αριστερό… Τι διαδηλώσεις, τι φόρουμ, τι αντιπαγκοσμιοποιητικό και το κίνημα θα έχει, δεν περιγράφεται…

Κάτι ξεχνάει, όμως, να συμπεριλάβει…

Μπορείτε να φανταστείτε, μήπως, τι;

Δεν υπάρχει ΟΥΤΕ μία αναφορά στον Αλέξη και το κίνημα των μαθητών του Δεκέμβρη!!!

μέχρι να την βγάλουμε βουλευτίνα, δεν διαδηλώνουμε πρώτα για πάρτη της;

Αύριο Πέμπτη 19/2 στις 6 το απόγευμα γίνεται άλλη μια διαδήλωση για την Κούνεβα, για να διαμαρτυρηθούμε για το σύγχρονο δουλεμπόριο… αυτό που μετατρέπει την καθημερινότητα μας σε χτικιό, σε αγώνα Σίσυφου για μια αναξιοπρεπή επιβίωση. Συγκεντρωνόμαστε στα Προπύλαια και διαμαρτυρόμαστε στη Βουλή για τη συνεχόμενη εκκωφαντική σιωπή της κυβέρνησης… για τη συνενοχή και προσπάθεια συγκάλυψης των μεθόδων της εργοδοτικής μαφίας.

Η Πρωτοβουλία των Πρωτοβάθμιων σωματείων, μετά τις δράσεις στην Επιθεώρηση και στο Υπουργείο Εργασίας, πραγματοποιεί γενική συνέλευση στις 5 Μάρτη με σκοπό να οργανώσει, όσο πιο επιτυχημένα γίνεται:

1. με αφορμή τη μέρα της γυναίκας, μια ανοιχτή εκδήλωση στο Πολυτεχνείο στις 8 Μάρτη, και
2. μια πανελλαδική απεργία στις 19 Μάρτη.

Ειδικά η απεργία θα είναι η πρώτη προσπάθεια συντονισμού από τα κάτω απλών εργαζόμενων. Μια κίνηση που θα δώσει τη δυνατότητα να ξεπεράσουμε γερασμένες και «συντηρητικές» συνδικαλιστικές ηγεσίες.

υπόθεση Κούνεβα: άλλη μια υπόθεση ντροπής για ΠΑΣΟΚ – ΚΚΕ – ΣΥΝ..

Κλείνουμε ένα μήνα από τη δολοφονική απόπειρα ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Ένα μήνα! Και το κράτος μας, αυτό που μέσα σε 5 ώρες είχε κάνει τη βαλλιστική έρευνα για τον μπάτσο, δεν έχει ξεκινήσει καν την έρευνα για αυτή την υπόθεση. Γι’ αυτό και η αστυνομική αναφορά, επιστράφηκε από την εισαγγελέα ως απαράδεκτη. Στη μεθοδευμένη συγκάλυψη αυτού του μαφιόζικου χτυπήματος στο συνδικαλισμό , υπάρχει μόνο μια απάντηση… της πρωτοβουλίας των 54 σωματείων… Τι έκαναν; Ότι προτάσσει η λογική…

Με μπροστάρη τη «Παναττική Ένωση Καθαριστριών» που γραμματέας είναι η Κούνεβα, αναζητεί το συντονισμό των εργαζομένων μέσα από τα σωματεία τους  με δύο στόχους, βασικά: Την αποκάλυψη των δολοφόνων και το σταμάτημα της μαύρης εργασίας. Είδατε σύντροφοι, πως όταν υπάρχουν συγκεκριμένα μέτωπα, δεν χρειάζονται προαπαιτούμενα ποιος είναι με το Μάαστριχτ και ποιος όχι, ποιος είναι προβοκάτορας και ποιος όχι; Ούτε κουκουλοφόροι , ούτε κεντροαριστερές… Κι όμως σε ένα τόσο καθαρό και ξάστερο θέμα ΚΚΕ και ΣΥΝ συναγωνίζονται στο ποιος θα το πρωτοθάψει….

Είναι η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΞΕΦΤΙΛΑ των δυο καθεστωτικών κομμάτων της αριστεράς να γίνεται απόπειρα δολοφονίας συνδικαλιστή κι ακόμα να «συσκέφτονται» μεταξύ τους!! Τι θέλετε, άλλο να γίνει για να το θεωρήσετε «θέμα» αξιολογήσιμο, για να αποχωρήσετε από την εκλογολογική σας νιρβάνα; Νισάφι! Α, ναι… «βγάλατε ψηφίσματα συμπαράστασης».. Ναι τα είδαμε.. Να του ΚΚΕ, να και της Αυτόνομης Παρέμβασης… Εγώ θα προσθέσω και της ΓΣΕΕ, καθώς και το ομόφωνο ψήφισμα του Δήμου Αθηναίων. Εντάξει; Όλα καλά; Αν κρίναμε τα κόμματα με βάση τα ψηφίσματα και τις δηλώσεις, η ΝΔ θα ήταν αριστερά και το ΠΑΣΟΚ αντάρτικο πόλεων.

ένα διήγημα κι ένα ημερολόγιο: μια άλλη οπτική για τη διαμάχη ΚΚΕ – ΣΥΝ

Ήξερα πως οι τάσεις της αριστεράς διαφοροποιούνται σε θέσεις για το κράτος, το σοσιαλισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο, την επανάσταση και τις μεταρρυθμίσεις. Μπορεί επίσης να πλακώνεται και για ζητήματα τακτικής… συνδικάτα, ΠΑΣΟΚ , καταλήψεις ή απεργίες.  Στην Ελλάδα του 2009 όμως, η αριστερά σφάζεται για ένα διήγημα κι ένα ημερολόγιο. «Με μας ή με τους άλλους;», αλαλάζει κάθε πιστός της μιας ή της άλλης άποψης. Όχι! Το ΚΚΕ με το ΣΥΝ δεν έχουν πολιτικές διαφορές. Δεν υπάρχουν διαφορετικές προτάσεις και προσεγγίσεις. Μόνο άναρθρες κραυγές και κομματικές στοιχίσεις.

Πριν καμιά βδομάδα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο για το περίφημο, πλέον, διήγημα του Ριζοσπάστη. Μέχρι τότε η απίστευτη αρλουμπολογία ήταν μόνο σε επίπεδο φόρουμ και προσωπικών συζητήσεων… και κυρίως από μέλη και στελέχη του αριστερισμού. Επιφανή στελέχη της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς  (μέσα κι έξω από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) επιδίδονταν σε κραυγές του στυλ «εμετός από το Ριζοσπάστη». Θεωρούσα τα εκπάγλου ωραιότητας επιχειρήματα για την κατατρόπωση του ΚΚΕ, τουλάχιστον αφελή και απόρροια ιδεοληπτικών αντιλήψεων. Πίστευα πως οι ψευδείς και φαιδρές τοποθετήσεις τους («το ΚΚΕ θέλει την αθώωση του μπάτσου» ή «οι μπάτσοι είναι αστικής κοινωνικής καταγωγής με τεράστια εισοδήματα μέσα από το εμπόριο ναρκωτικών»)  ήταν απόρροια πολιτικής σύγχυσης και της Εξαρχειοκεντρικής αντι-μπατσικής πολιτικής τους παρέμβασης.

Μετά τις τοποθετήσεις και της Αυγής το περασμένο Σ/Κ το πράμα άλλαξε. Μέχρι τότε πίστευα πως το πέσιμο στο ΚΚΕ ήταν αποτέλεσμα ενός αριστερίστικου μαξιμαλισμού. Πλέον είναι οριστικό… ο ΣΥΝ κατρακυλάει στην αδιέξοδη πολιτική της «μάχης γραμμών» απέναντι στην υπόλοιπη αριστερά, που το κοπυράιτ κατέχει το ΚΚΕ. Μέσα σε αυτή τη μάχη καταφεύγει σε ψεύδη και γελοιότητες.