ψιλοκουβεντούλα για Ντόρα & Σαμαρά

Αυτή την περίοδο στη ΝΔ χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα…

Ήταν τόσο μεγάλη η ήττα των περασμένων εκλογών που η αυτοπεποίθηση των στελεχών και η πνευματική τους διαύγεια  χτυπάει μπιλοζίρια….

Κανένας από τους δύο διεκδικητές της αρχηγίας δεν δείχνει ικανός, αυτή τη στιγμή, να προβάλλει κανένα σοβαρό πολιτικό σχέδιο. Πόσο μάλλον να φέρει την επανασυσπείρωση και μια νικηφόρα επάνοδο στην εξουσία.

Το τελευταίο διάστημα κουβεντιάζοντας με διάφορα στελέχη διαπίστωνα πως οι μεν υποστηριχτές της Ντόρας έβλεπαν στο πρόσωπο της τον απόγονο ενός αρχηγού-νικητή, έμπειρου και σκληραγωγημένου στην εξουσία. Αντίθετα αυτοί του Σαμαρά ενοποιούνται περισσότερο σαν αντι-μητσοτακικοί παρά σαν φιλοσαμαρικοί. Ο Σαμαράς ακόμα και για τους φίλους του παραμένει μια μέτρια και ηττοπαθή φιγούρα, αλλά τη ΜΟΝΑΔΙΚΗ φιγούρα που μπορεί να αντιπαρατεθεί στη Ντόρα.

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ! Οι υπόλοιποι;

Περίμενα αυτές τις τρεις βδομάδες για αν μιλήσουν οι «καθ` ύλην αρμόδιοι», τα πολιτικά μας κόμματα. Να μας εκθέσουν τις αναλύσεις τους και τις προτάσεις τους στο μετεκλογικό επίπεδο. Και τι μας παρουσιάζουν, λοιπόν; Μια εκκωφαντική σιωπή μαζί με κρυφά ξεφυσήματα ανακούφισης.

Μια ανακούφιση που βρέθηκε «επιτέλους» ένα ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει αποφασιστικά. Πλέον δε χρειάζεται να διατυπώσουμε συνεκτική διαφορετική πρόταση.

Η ΠΑΣΟΚάρα θα κυβερνά και εμείς θα τσεκάρουμε αν τα κάνει όλα «όπως υποσχέθηκε»… Όχι αν είναι σωστά… Όοοοοχι! Θα λειτουργήσουμε σαν θεματοφύλακες των προγραμματικών δηλώσεων του Γιωργάκη.

Αυτό δε φωνάζανε όλοι προεκλογικά; «Το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται χίμαιρες» έλεγε η ΝΔ. «Το ΠΑΣΟΚ αντιγράφει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ» μαθαίναμε από τον Τσίπρα.

Το πιο εντυπωσιακό είναι πως από τις 5 Οκτώβρη «ξεχάστηκαν» όλες οι περισπούδαστες αναλύσεις.

Που είναι η συντηρητικοί πολίτες που έκτρεφαν Αγ. Παντελεήμονες;

Που είναι οι ορδές του ΛΑΟΣ;

Που είναι οι συνωμοσίες και οι προβοκάτσιες κόντρα στην «αριστερά» μας;

ΠΑΣΟΚ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑΣ

Αυτό που είδαμε να διαμορφώνεται στο εκλογικό αποτέλεσμα είναι αυτό που έχω περιγράψει πολύ αναλυτικά στα 3[1] προεκλογικά ποστ μου:

Μια αυξανόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια στην πολιτική της ΝΔ όπου η συνεχόμενη δεξιά μετατόπιση της αριστεράς οδήγησε στη γιγάντωση του ΠΑΣΟΚ. Πολλοί έχουν την εντύπωση πως υπάρχει μόνο η «κομπίνα» της εναλλαγής του δικομματισμού. “Η ΝΔ απέτυχε και το ΠΑΣΟΚ έρχεται  να συνεχίσει τα συμφωνημένα”, λένε.

Τα πρώτα δείγματα του ΠΑΣΟΚ δεν είναι πχ μαζικές απελάσεις μεταναστών ή επίδειξη πυγμής σε ζητήματα ιδιωτικοποίησεων. Το αντίθετο μάλιστα… Προσπαθεί (και τα καταφέρνει) να αναδειχτεί ως φορέας που εκπληρώνει κοινωνικά αιτήματα.

Απολύει μπάτσους, επαναδιαπραγματεύεται την COSCO και τον ΟΛΠ, καταργεί stage, συνομιλεί με μετανάστες. Να δείτε που γρήγορα θα εκπληρώσει και στοιχειώδη αστικοδημοκρατικά καθήκοντα δυτική Ευρώπης όπως πχ σύμφωνα συμβίωσης ομοφυλόφιλών και ζητήματα δεύτερης γενιάς μεταναστών.

Το αγγούρι για το ΠΑΣΟΚ δεν θα προέλθει από τη διαλυμένη πολιτική αντιπολίτευσή αλλά από την πραγματική οικονομική βάση.

Ο γυαλός είναι πάντα στη θέση του… Όμως ο καπετάνιος στη φουρτούνα τα έκανε θάλασσα…

Update: Συναφή ποστ Παραίτηση Καραμανλή, ή Στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε, Μάλλον στραβά αρμενίζουμε

Το ύστατο επιχείρημα για τη συνθηκολόγηση της Αριστεράς, είναι η συντηρητική μετατόπιση των πολιτών. Στο πρώτο ποστ αυτής της ενότητας, λανθασμένα το «χρέωσα» μόνο στους ΣΥΡΙΖαίους. Όμως γρήγορα ξαναθυμήθηκα τις συνωμοσιολογίες του ΚΚΕ για τις «προβοκάτσιες» και το «σχέδιο» που εκπονήθηκε κατά του ΚΚΕ[1]. Και τα δυο κόμματα, όντας από την ίδια πολιτική μήτρα, τι πιο φυσιολογικό να χρησιμοποιούν τα ίδια κόλπα.

Πάντως στο ΚΚΕ η προσδοκία για επανάκαμψη στα ποσοστά του 2007 κάνει το κόμμα να «ξεχνά» τις επιθέσεις. Ξαφνικά μέσα σε 3 μήνες θα καμφθούν οι «προβοκάτσιες», το «κίνημα θα έχει ξαναβρεί τους βηματισμούς του» και ξανά η ελπίδα θα είναι μπροστά. Ο οπορτουνισμός στο μεγαλείο του. Γιατί αν σε 2-3 μήνες ξαναέχουμε  τίποτε πρόωρες και υπάρχει συμπίεση ποσοστών, ξανά-μανά η «δεξιά πολιτική θα προελαύνει»!! Σύντροφοι, το κίνημα δεν παίρνει χάπια και να αλλάζει ρυθμούς και κατεύθυνση ανά μήνα…

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, που θα συνεχίσει με στοχοπροσήλωση της καθοδική του πορεία, έχει έτοιμο το κουστουμάκι… δεν αρκεί μόνο το «ευρωπαϊκό δυσμενές κλίμα» που σχολίασα στο δεύτερο ποστ, αλλά υπάρχει μια βαθιά συντηρητική μετατόπιση στην Ελλάδα. Εδώ ανασύρει τις μικροαστικές κραυγές των νοικοκυραίων του Δεκέμβρη, το μαζικό αίσθημα υπέρ του γηπέδου του Παναθηναϊκού, τις ισχνές και αδύναμες αντιστάσεις απέναντι στα πογκρόμ στον καταυλισμό της Πάτρας, στο Εφετείο, στον Αγ. Παντελεήμονα. Θα θυμηθεί την αδυναμία αντίστασης στην ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και των λιμανιών.

μάλλον στραβά αρμενίζουμε…

Update: Συναφή ποστ Παραίτηση Καραμανλή, ή Στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε, ο Γυαλός είναι πάντα στη θέση του

Αντί προλόγου: Την Δευτέρα διάβασα δύο κείμενα από ανθρώπους με εντελώς διαφορετικές κοινωνικές και πολιτικές καταβολές από μένα που κατέληγαν στα ίδια συμπεράσματα. Τα κείμενα του Βεργόπουλου στην Ελευθεροτυπία της 25/9/2009 και του Greek Rider στις 28/9/2009, αρχίζουν και επαναφέρουν μια αριστερή σκέψη έξω από τα υπάρχοντα κομματικά επιτελεία, και μια φρέσκια προοπτική για την επομένη μέρα. Take a look at them…

Το δεύτερο επιχείρημα της αριστεράς για την εκλογική της συρρίκνωση, είναι το ευρύτερο «δυσμενές κλίμα», η συντηρητική μετατόπιση του ευρωπαϊκού πολιτικού σκηνικού. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης βρίσκονται σε όλο το φάσμα της αριστεράς. Και οι δυο μεριές συνομολογούν πως είναι «αντιτουριστικές» οι απόψεις της ριζοσπαστικής αριστεράς και άρα είναι αναγκαία είτε μια πολιτική μετατόπιση είτε μια προσωρινή, έστω, συνθηκολόγηση με «ρεαλιστικές» λογικές.

Η πραγματικότητα που σκιαγραφούν, πράγματι, έχει σοβαρά επιχειρήματα και ενδείξεις. Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα βρίσκονται σε μια πρωτοφανή υποχώρηση και η ακροδεξιά επανεμφανίζεται απειλητική σε μια σειρά χώρες (πχ Ολλανδία, Αγγλία, Αυστρία κλπ).

ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ, ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ, ΔΙΚΑ ΜΑΣ

Το πρόβλημα που έχει αυτή η άποψη είναι διπλό: Από τη μία, αναγκάζεται να στηριχθεί σε μία μόνο πλευρά των εκλογικών αποτελεσμάτων και από την άλλη όταν φτάνει να εξειδικεύσει για την Ελλάδα, χρησιμοποιεί εντελώς διαφορετικά εργαλεία.

Βαγγελης Γερμανός – Ο Κηπουρός

Σε αυτό το τόσο πολιτικό περιβάλλον, όπου η αριστερά παρουσιαζέται με τα καλύτερα όπλα της, μού έρχονται κάποιες μουσικές στο μυαλό….

Επιτέλους ανταμείβονται οι κόποι μιας ολάκερης γενιάς… Η ΡΙΖοσπαστική Αριστερά είναι μέρος του κεντρικού πολιτικού σκηνικού, ανήκει στο κοινοβούλιο, παίρνουμε γραφεία τύπου και γινόμαστε(;) “πρώτες μούρες”.

Τέρμα στα ψευτοδιλλήματα..

Όχι στις ιδεοληψίες τύπου “Σοσιαλισμός ή Καπιταλισμός”, “Εργασία ή Κεφάλαιο”.

Όχι στην παρελθοντολογία για τον Αλέξη και την Κούνεβα… Ποιους τους θυμάται αυτούς, μωρέ;

Οι πραγματικές μάχες βρίσκονται ΜΕΣΑ στα ψηφοδέλτια…

Φιλίνη ή Βούτσης; Κανέλη ή Παφίλης;

ή στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε (1)

Update: Συναφή ποστ Παραίτηση Καραμανλή, Μάλλον στραβά αρμενίζουμε, ο Γυαλός είναι πάντα στη θέση του

Το τελευταίο διάστημα έχει μεγαλώσει ακόμα περισσότερο το συναίσθημα απομονωτισμού που περιέγραφα στο editorial όταν ξεκίνησα αυτό το μπλογκ. Μέσα από τις πολλαπλές συζητήσεις με αρκετούς φίλους, συνειδητοποιώ πως «διαβάζουμε» την πραγματικότητα με τελείως διαφορετικούς όρους και μέτρα.

Λόγου χάρη, μετά και τα αποτελέσματα των τελευταίων ευρωεκλογών, έχει αναπτυχθεί μια κυρίαρχη πεποίθηση στους κόλπους της αριστεράς πως ζούμε μια συντηρητική μετατόπιση του πολιτικού και κοινωνικού σκηνικού. Από το ΚΚΕ[1] και το ΣΥΝ[2], ως και δυνάμεις της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς, θεωρούν αυτή τη μετατόπιση ως βασική αιτία της ήττας του Ιούνη. Συμφωνά με την ανάλυση τους, αυτή η «δυσμενής περίοδος» οφείλεται για την περιθωριοποίηση του ΚΚΕ ή του ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν «too much αριστερά», για τις συνθήκες. Υποψιάζομαι πως αυτή η «δυσμενής περίοδος» θα είναι και η αιτία για τα αποτελέσματα της επόμενης εβδομάδας.

Τα βασικά επιχειρήματα που βασίστηκε αυτή η ανάλυση ήταν 2+1.

• Η άνοδος του ΛΑΟΣ, και «η διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας από την ακροδεξιά»
• Η κατάρρευση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, η σταθεροποίηση των δεξιών κυβερνήσεων (ειδικά Μπερλουσκόνι και Σαρκοζί) και οι επιτυχίες ακροδεξιών ψηφοδελτίων (πχ Αγγλία, Ολλανδία κλπ), και
• Ειδικά στον ΣΥΡΙΖΑ, έχει αναπτυχθεί μια ψύχωση στοχοποίησης, όπου με αιχμές τον Δεκέμβρη και το Βοτανικό, υπάρχει μια «δεξιά αντεπίθεση»

Θα προσπαθήσω να κάνω μια νηφάλια προσέγγιση  αυτών των επιχειρημάτων και να δούμε αν, πράγματι, υπήρχε η δυνατότητα μιας άλλης πολιτικής ή και ακόμα πιο πετυχημένων αποτελεσμάτων.

Σήμερα θα δούμε το πρώτο επιχείρημα..

Παιχνίδια για τις εκλογές ν1: Βρείτε τις διαφορές

Ρόμπα που θα φορεθεί (ξεκούμπωτη, κατα προτίμηση) στις προεκλογικές συγκεντρώσεις. Σε όλα τα χρώματα, για κάθε κόμμα και συνιστώσα...

Το σημερινό μας παιχνίδι είναι το κλασσικό «Βρείτε τις διαφορές». Κάθε περιοδικό ποικίλης ύλης έβαζε δύο σκιτσάκια που είχαν κάποιες αδιόρατες διαφορές και καλούσε τους αναγνώστες να τις βρουν.

Αυτά τα παιχνίδια μου αρέσουν, γιατί ακονίζουν το μυαλό και την παρατηρητικότητα. Έτσι σήμερα θα παραθέσω δύο δηλώσεις του Τσίπρα και του Γ. Παπανδρέου και θα ζητήσω από τους αναγνώστες μου να περιγράψουν τις διαφορές.

Παρακαλώ να θεωρηθεί το παιχνίδι αυτό ως συμβολή στους συντρόφους που θα έχουν μια ευκαιρία εξάσκησης  της πολιτικής τους παρατηρητικότητας, ανόρθωσης κομματικού πατριωτισμού και βοήθημα για παραπέρα επεξεργασία της επιχειρηματολογίας τους. Τι διάολο… ας δουλέψουμε την αντιπαράθεση, μη μας πιάνουν κότσους οι ΚΚΕδες στα καφενεία…

προς…αυτούς που ξέρουν…

Πείτε αλεύρι…..

η Φωτούλα σας γυρεύει!!

ΥΓ και μετά τις 4 του Οκτώβρη, τι; Θα κουβαλάμε τους κουβάδες του Πάνου και της Μαρίας;

Απαπαπα…

UPDATE 15/9: Όλοι εσεις που…ξέρετε, γιατί μου τα λέτε στο τηλέφωνο και δεν κάνετε και κανένα σχολιάκι;

τελικά, η ΡΙΖοσπαστική Αριστερά έφταιγε για την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ

Μετά από 3 μήνες αδιάκοπου και εκτενούς διαλόγου εντός, εκτός και επί τα αυτά του ΣΥΡΙΖΑ, βγήκε μια πρώτη σημαντική πολιτική απόφαση… Οι πολιτικές προτάσεις του ανανεωτικού μπλοκ είναι πρώτο τραπέζι πίστα και η ριζοσπαστική πτέρυγα θα πρέπει να δώσει τη μάχη της για να έχει ένα συμπληρωματικό ρόλο…

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ

Μετά το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου είχαν προκύψει δύο αντίθετες εκτιμήσεις για το καταστροφικό αποτέλεσμα….

το `να χέρι νίβει τ` άλλο και τα δυο γκρεμίζουν ότι έχτισαν αγωνιστες 8 χρόνια τώρα

Οι μεν κατηγορούσαν τους ανανεωτικούς για σαμποτάζ του ΣΥΡΙΖΑ που ξεκινούσε από την απλή αντίθεση στις πολιτικές συμφωνίες ως και ανοιχτή πριμοδότηση των Οικολόγων. Οι δε κατηγορούσαν τους «αριστερισμούς» των Συριζέων που απομάκρυναν την ανανεωτική και φιλοευρωπαϊκή πτέρυγα από το ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια και δυο μεριές ήταν λειψές στην ανάλυση τους γιατί τεχνηέντως, απέφευγαν ένα βασικό ερώτημα, για τον καθένα τους. Αν έφταιγαν οι ανανεωτικοί, τότε πως προέκυψε το 5% του 2007 και η δημοσκοπική άνοδος; Και το αντίστροφο… πως οι «καταστροφικοί αριστεριστές» κατάφεραν να φέρουν αυτά τα αποτελέσματα; Χωρίς να θέλω να επεκταθώ σε μια συζήτηση για την περίοδο 2007-2009, θα ήθελα να επισημάνω, πάντως, πως όλες οι πλευρές συνομολόγησαν ένα και μόνο πράμα… «Η περίοδος που διανύουμε είναι δύσκολή, συντηρητική και ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρωσε την υπεραριστερή του παρουσία». Κούνια που τους κούναγε… Αντί να κοιτάξουν τα δικά τους λάθη και ανεπάρκεια, τα έριξαν στην «περίοδο».

Παραίτηση Καραμανλή: προσωπικό ή συστημικό αδιέξοδο;

Update: Συναφή ποστ ή Στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε, Μάλλον στραβά αρμενίζουμε, ο Γυαλός είναι πάντα στη θέση του

Εκλογές, λοιπόν… Δεν θα ασχοληθώ σήμερα με τις εξελίξεις στο ΣΥΡΙΖΑ. Τις επόμενες μέρες θα έχουμε όλο το χρόνο να αξιολογήσουμε τις προτάσεις τις αριστεράς. Θα ήθελα να σχολιάσω, λίγο, το πολιτικό πλαίσιο των εκλογών και, πιο συγκεκριμένα, τους λόγους παραίτησης του Καραμανλή.

ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ

Σε όλη την νεώτερη ιστορία της ελληνικής δημοκρατίας, το κυβερνών κόμμα συγκαλούσε εκλογές, μόνο όταν σίγουρό πως θα τις κέρδιζε. Όλες οι κυβερνήσεις που εκτιμούσαν πως οι εκλογές θα ήταν, τουλάχιστον, «ντέρμπι», φρόντιζαν να εξαντλήσουν την τετραετία. Έτσι έπεσε η ΝΔ το 1981 με τον «πγωθυπουγό» Ράλλη, έτσι ο Αντρέας παρ` όλο το σκάνδαλο Κοσκωτά, το Λούβαρη και τη Λιάνη έμεινε μέχρι την τελευταία μέρα του 1989, έτσι και ο Σημίτης έφτασε μέχρι τον Ιούνη του 2004 για να παραδώσει στον σημερινό μας πρωθυπουργό… Αααα… Μη ξεχάσω, πως το ίδιο θα έκανε και ο γουρλής μας ο Μητσοτάκης αλλά τον έριξε ο Σαμαράς το `93. Ακόμα και το 2000, επειδή ο Σημίτης δεν ήταν σίγουρος, φρόντισε και αυτός να πάει μέχρι το τέλος.

Αυτό συμβαίνει γιατί σε αυτήν την «πολιτική» δεν υπάρχει η έννοια της παραίτησης. Τα κόμματα εξουσίας εφαρμόζουν ένα πρόγραμμα και αποχωρούν μόνο μέσα από ήττα. Σήμερα ακόμα κι αν ποντάρεις ένα εκατομμύριο, δε θα βρεις ούτε ένα τρελό να βάλει έστω ένα ευρώ στην πρωτιά της ΝΔ. Γιατί, λοιπόν, το έκανε ο Καραμανλής; Και πόσο σοβαρό «ολίσθημα» θεωρείται αυτό στην πολιτική;

τι μας έφερε η κάλπη, λοιπόν;… κάποιες πρώτες σκέψεις και εκτιμήσεις

Πέρα από την όποια γκρίνια (αν είσαι ΣΥΡΙΖΑ) ή συγκρατημένη χαρά (αν είσαι ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ ή οικολόγος), ας κάνω δυο-τρεις πρώτες παρατηρήσεις. Τις επόμενες μέρες θα μπορέσουμε να έχουμε τη δυνατότητα να τα ψάξουμε πιο βαθειά τα πράματα.

1. Η αποχή έφτασε στο 50%, αλλά αυτό δε σημαίνει «αντισυστημική» ή «αντιδικομματική» στάση. Κάποιος βαριέται, δε βρίσκει τίποτα ενδιαφέρον για να χαλάσει τη ζαχαρένια του. Να είστε σίγουροι πως ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από αυτούς θα κατέβαινε να ψηφίσει «με τα μπούνια» αν τα κανάλια τον βομβάρδιζαν πως θα βγουν πρώτοι «οι κομμουνιστές, οι ισλαμιστές ή οι κουκουλοφόροι». Ένα μεγάλο κομμάτι απέχει γιατί ΒΟΛΕΥΕΤΑΙ να βγαίνουν οι ίδιοι. Η αριστερά μόνο με τη διαμόρφωση «επικίνδυνης» (για το σύστημα) πρότασης μπορεί να μειώσει την αποχή… Κάτι που να ταράξει τα νερά…. Να χεστούν οι «νοικοκυραίοι» και να πωρωθούν οι αγωνιστές…
2. Σε ένα κλίμα, λοιπόν, απ` όπου η πανευρωπαϊκή συμμαχία Δεξιάς-Ακροδεξιάς συσπειρώνει γύρω στο 55-60%, στην Ελλάδα βρίσκεται γύρω στο 40-42. Η πλειοψηφία της Ελλάδας αποδοκιμάζει τα σκάνδαλα, την άθλια οικονομική της πολιτική εν μέσω κρίσης, τη στάση της το Δεκέμβρη και την αστυνομία.