Συχνά βρίσκω πολύ σημαντικά ποστ σε διάφορα μπλογκ και (κλαψ!) δεν έχει η wordpress ένα τρόπο να μπορώ να τα προβάλλω..

Έτσι βρίσκω την ευκαιρία, όταν ανακαλυπτω δυο-τρια μαζεμένα, να σας τα προτείνω..

Ο Αντρίκος, που λέτε, έχει ένα ενδιαφέρον άρθρο για τη σχέση θρησκευόμενων και εγκληματικότητας. Μέσα από στατιστικές παρατηρήσεις αποκαλύπτεται το ιδεοληπτικό ψεύδος των θρησκόληπτων πως – τάχα μου – η αθεΐα ως ΑΝ-ήθικη στάση ζωής, προάγει τον εγκληματικό βίο..

Η Κοκκινομπαλόνη την περασμένη εβδομάδα έκανε μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση για το δεξιό και μιλιταριστικό μας ελληνικό κράτος, που προτιμά να γιορτάζει την κύρηξη ενός πολέμου που έχασε, παρά το νικηφόρο τέλος του…

Τέλος, το Φονικό Κουνέλι έχει ένα εντυπωσιακό αφιέρωμα στο Gothic μέσα από τέσσερα εκτενή άρθρα, όπου ξεκινά από το Μεσαίωνα και καταλήγει στις μέρες μας. Επειδή οι γνώσεις μου για αυτό το πολιτιστικό είδος παραμένει πρόχειρη και επιφανειακή, δεν μπορω να αξιολογήσω την αξιοπιστία του, αλλά μου φαντάζει έγκυρο και απόλυτα χρήσιμο…

Άντε… καλό διάβασμα και καλό ΣΚ!!

ΟΚ…

Με τα βλαμμένα κατώτερα είδη του ζωικού βασίλειου, δεν τα πάω και πολύ καλά…

Αλλά δεν μπορώ να μην πω ένα “μπράβο” σε αυτό το φιλαράκο που (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!) αποφάσισε να βοηθήσει και κανέναν άλλο πέρα από το “αφεντικό” του…

«Την πραγματοποίηση διαδήλωσης κατά της τρομοκρατίας από συνδικαλιστικές οργανώσεις (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κ.ά.) και επιστημονικούς φορείς (Δικηγορικός Σύλλογος κ.ά.), με πρωτοβουλία του ΣΥΝ, αναμένεται να προτείνει στην ηγεσία της Κουμουνδούρου η Ανανεωτική Πτέρυγα του κόμματος.» ΒΗΜΑ 30/10/2009

«Με θέμα την τρομοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι Πανεπιστημιακοί καθηγητές (Πανελλήνια Ομοσπονδία συλλόγων Διδακτικού Προσωπικού – ΠΟΣΔΕΠ), έστειλαν επιστολή – πρόσκληση σε φορείς, προκειμένου να οργανωθεί από κοινού παλλαϊκό συλλαλητήριο στην Αθήνα, καταδικάζοντας την βία, την τρομοκρατία,…» ΑΠΕ 1/11/2009

Την περασμένη εβδομάδα η Ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ με δυο απλές κινήσεις της «δίδαξε» όλα τα ΣΥΡΙΖικά στελέχη τι εστί πολιτική πράξη…

Με ένα συνεκτικό και ομογενοποιημένο πολιτικό λόγο, απέφυγε τις αέναες εσωκομματικές ζυμώσεις, ενεργοποίησε κοινωνικές δυνάμεις και έθεσε πολιτικά θέματα στην κοινωνία…

Μέσα από αυτή την ταχτική τους, όμως, αποκάλυψαν γιατί κόπτονται τόσο πολύ για «την αυτονομία των κοινωνικών οργανώσεων» και γιατί εναντιώνονται με μίσος στον περίφημο «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό».

Δεν τους απασχολεί μια δημοκρατικότερη οργάνωση της πολιτικής και κοινωνικής αντίστασης, όσο το να διατηρούν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τους μηχανισμούς ανεξέλεγκτοι. Να μπορούν να χρησιμοποιούν την πολιτική, οικονομική και ιδεολογική τους ισχύ με τις ελάχιστες δεσμεύσεις και υποχρεώσεις.

Γιατί το πρόβλημα των ανανεωτικών με το «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό», δεν βρίσκεται στον «συγκεντρωτισμό» αλλά στο «δημοκρατικό» έλεγχο του.

Δεν εναντιώνονται οι Ανανεωτικοί στη «χρήση» της ΠΟΣΔΕΠ (και όποιας άλλης κοινωνικής οργάνωσης) σε πολιτικά σχέδια, αλλά στον έλεγχο και οργάνωση αυτού του σχεδίου με δημοκρατικό και συλλογικό τρόπο.

Και αντί να ψάχνουν οι του ΡΙΖΑ πως θα ελέγξουν τους βουλευτές, τους δημάρχους, τους συνδικαλιστές τους… όλους όσους έχουν δημόσιες και ΚΡΑΤΙΚΕΣ θέσεις, κουβεντιάζουν για ποσοστώσεις σε όργανα από μέλη χωρίς αρμοδιότητες.

Ιστορικό τραγούδι – ιστορικής γενιάς… Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη αφορμή για την σημερινή μου πρόταση… Απλά έπεσε στην αντίληψη μου αυτό το βίντεο που είναι από μια τηλεοπτική εμφάνιση των Jefferson Airplane… εκεί… 40 χρόνια πριν… μέσα στις φλόγες του Βιετνάμ και του rock…

Μπορεί μετά να φλώρεψαν και να παραέγιναν mainstream, αλλά το White Rabbit θα είναι μια συγκλονιστική στιγμή της μουσικής..

Go Ask Alice…

Χτίζουμε γέφυρες – Γκρεμίζουμε τείχη Αντιρατσιστική Συναυλία στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα. Στο πλαίσιο των δράσεων ενάντια στο διακυβερνητικό Παγκόσμιο Φόρουμ Μετανάστευσης και Ανάπτυξης (GFMD), η Οργανωτική Επιτροπή οργανώνει αντιρατσιστική συναυλία τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου στις 6:00 μμ στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα.

Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ (στηρίζεται από* International Assembly of Migrants and Refugees (IAMR) * ATIK-Confederation of workes from Turkey in Europe * MIGRANTE EUROPE * επιστημονικοί συνεργάτες του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ * Γ ΕΛΜΕ Αθήνας (ως παρατηρητής) * Κίνηση «Ενωμένοι ενάντια στον Ρατσισμό και την Φασιστική Απειλή» * Καμπάνια «0% Ρατσισμός – 100% Αλληλεγγύη» * Διεθνής Αμνηστία (ως παρατηρητής) * κοινότητα ACTION-Congo *Ένωση Αφρικανών Γυναικών * Μαροκινή κοινότητα * Αφγανική κοινότητα * Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος * Κίνηση Υπεράσπισης Προσφύγων και Μεταναστών Πάτρας * Συμμαχία Σταματήστε τον πόλεμο * Παγκόσμια Πορεία Γυναικών * Κέντρο ΑΝΤΙΓΟΝΗ * Δίκτυο κοινωνικής υποστήριξης προσφύγων και μεταναστών * ΑΡΣΙΣ* Κίνηση κατοίκων 6ουδιαμερίσματος * Κίνηση “Απελάστε τον Ρατσισμό” * Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών * Νεολαία ενάντια στον Ρατσισμό στην Ευρώπη-YRE *Ένωση Εργαζομένων * Νεολαία Συνασπισμού * Bellaciao* Κόκκινο (συνιστώσα ΣΥΡΙΖΑ)* ΞΕΚΙΝΗΜΑ (συνιστώσαΣΥΡΙΖΑ) * ΔΕΑ (συνιστώσα ΣΥΡΙΖΑ) * ΚΟΕ (συνιστώσα ΣΥΡΙΖΑ) * ΑΝΤΑΡΣΥΑ* ΟΚΔΕ Σπάρτακος* ΑΚΟΑ* ΚΚΕ (μλ)* Τμήμα Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ * Λαϊκές Αγωνιστικές Κινήσεις * Ταξική Πορεία * ΟΚΔΕ/Σπάρτακος *ΣΕΚ* Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών Χανίων* Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης* Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα)

Τρεις παρατηρήσεις…

• Γιατί δεν υπάρχει ούτε ένα συγκρότημα από τις κοινότητες των μεταναστών;
• Γιατί δεν υπάρχουν οι υπογραφές των δημοτικών κινήσεων;

Τεσπά…

Εύχομαι ειλικρινά να μην είναι μια συμμετοχή σφραγίδα των 40(!!!) διαφορετικών οργανώσεων και απλά να μαζευτούμε οι “γνωστοί”.

Μακάρι αυτή η πρωτοβουλία να είναι η αρχή ώστε οι κάτοικοί να ξαναέχουν τη δυνατότητα μιας αρμονικής συμβίωσης.

Μακάρι η πλατεία να πλημμυρήσει από οικογένειες όλων των φυλών…

Μακάρι να ακούγεται μόνο το γέλιο των παιδιών στην πλατεία από αύριο..

Γιατί το γέλιο είναι ακριβώς το ίδιο σε κάθε μεριά του πλανήτη…

Πριν από δυο-τρία χρόνια κουβέντιαζα με ένα φίλο να αναλάβω το τμήμα  “προσωπικών συμβουλών” για ένα free press περιοδικό.

Χρόνια μου στροβίλιζε το μυαλό η ιδέα να έχω μια “ανάλαφρη στήλη” γενικού περιεχομένου… κάτι ανάμεσα σε ζώδια, μπάλα και “ο κυρ-Ευτύχης συμβουλεύει”…

Αν και οι πρώτες δύο δεν έχουν φύγει από την “ατζέντα”, έχω απορρίψει την προοπτική πως μπορώ να είμαι ο “χρήσιμος φίλος” για τις δύσκολές ώρες.

Έχω την αίσθηση πως οι διάλογοι θα διαδραματίζονται όπως στο παρακάτω υποθετικό παράδειγμα..

(Thanx Gianna, για το γαμάτο αυτό κείμενο)

Αγαπητέ Γιώργο,

Ελπίζω να μπορείς να με βοηθήσεις! Τις προάλλες, έφυγα για τη δουλειά μου αφήνοντας τον σύζυγό μου στο σπίτι να βλέπει τηλεόραση όπως συνήθως. Δεν είχα απομακρυνθεί πάνω από 500 μέτρα όταν το αυτοκίνητο άρχισε να κάνει διακοπές και έσβησε. Το πάρκαρα στην άκρη και πήγα με τα πόδια πίσω στο σπίτι για να ζητήσω βοήθεια από τον σύζυγό μου.

Όταν μπήκα στο σπίτι δεν πίστευα στα μάτια μου! Τον βρήκα στην κρεβατοκάμαρά μας με την κόρη των γειτόνων μας. Εγώ είμαι 52, ο σύζυγός μου 54 και η κόρη των γειτόνων μας 22. Είμαστε χρόνια παντρεμένοι. Όταν άρχισα να τον ρωτάω, μου αποκάλυψε ότι έχει σχέση μαζί της τους τελευταίους 6 μήνες. Του είπα να διακόψει αλλιώς θα έφευγα. Είναι άνεργος τους τελευταίους 6 μήνες και νιώθει άχρηστος και θλιμμένος. Τον αγαπώ πάρα πολύ, αλλά από τη μέρα που του έθεσα το τελεσίγραφο γίνεται όλο και πιο απόμακρος. Δε θέλει να πάει σε σύμβουλο γάμου και φοβάμαι ότι δεν αντέχω άλλο αυτή τη κατάσταση.

Μπορείς να με βοηθήσεις?

Μαρία

———————————————————

Αγαπητή Μαρία

Όταν ένα αυτοκίνητο κάνει διακοπές και σβήνει μετά από τόσο μικρή απόσταση, αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους. Ξεκίνα ελέγχοντας αν υπάρχουν σκουπίδια στο σωληνάκι του καυσίμου. Αν είναι καθαρό, έλεγξε την πολλαπλή εισαγωγής και επίσης τα καλώδια της γείωσης. Αν τίποτε από αυτά δε σου λύνει το πρόβλημα, τότε μπορεί να είναι ελαττωματική η αντλία βενζίνης, δημιουργώντας χαμηλή παροχή πίεσης στα μπεκ ψεκασμού.

Ελπίζω να σε βοήθησα

Γιώργος

Πόση διαφορά έχουν οι εργαζόμενοι στις συμβάσεις και στα stage με τις απανταχού Κούνεβες;

Γιατί θεωρείται φυσικό και λογικό το αίτημα των πρωτοβάθμιων σωματείων που ζητούσαν

«Απαιτήσαμε το έργο της καθαριότητας του ΗΣΑΠ να καλύπτεται από μόνιμο προσωπικό και να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις από τους/τις ήδη εργαζομένους στην καθαριότητα του ΗΣΑΠ, Έλληνες και μετανάστες.»[1]

…και η διοίκηση του ΗΣΑΠ είχε δεσμευτεί (και δεν τήρησε φυσικά) την άμεση καταγγελία της σύμβασης με την ΟΙΚΟΜΕΤ και τη

«…σύνταξη όρων νέου διαγωνισμού για τους καθαρισμούς της, σε στενή συνεργασία με την ΠΕΚΟΠ και τα σωματεία των εργαζομένων της, προκειμένου με το νέο αυτό διαγωνισμό να προκύψουν όροι πλήρους διασφάλισης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στους καθαρισμούς σύμφωνα με όσα προβλέπονται στις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στην εν γένει εργατική νομοθεσία και παράλληλα στη διερεύνηση της δυνατότητας απευθείας από την ΑΕ ΗΣΑΠ της μισθοδοσίας του προσωπικού του εργολάβου.»[2];

Γιατί για τις καθαρίστριες θεωρείται λογική η συμμετοχή του σωματείου στις προσλήψεις αλλά θεωρείται απαράδεκτη σε άλλους εργασιακούς χώρους;

Το σωματείο της Κούνεβα με νέα πρόταση νόμου[3] έχει ζητήσει την τροποποίηση του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα για τη δυνατότητα συμμετοχής στον ΑΣΕΟ και πολιτών προερχόμενων εκτός ΕΕ.

Όσοι ζητάνε την άμεση απόλυση των stagάδων έχουν συναίσθηση πως θα απολυθούν και χιλιάδες Κούνεβες;

Η λύση βρίσκεται στη λογική της ΠΕΚΟΠ… Αυτή την πρόταση προσπάθησα να περιγράψω στο αντίστοιχο ποστ μου.

Καμία απόλυση, ένταξη των stagαδων στα σωματεία, κατάργηση όχι μόνο των stage αλλά και των δήθεν εποχικών συμβάσεων και την πρόσληψη μόνιμων υπαλλήλων με τη στενή συνεργασία και επίβλεψη των συνδικάτων.

Ο αγώνας μόλις ξεκίνησε…

ΥΓ. Μήπως αρχίζουν και γίνονται πιο ξεκάθαροι οι λόγοι που το «θεσμικό συνδικαλιστικό κίνημα» απείχε από το συντονιστικό των πρωτοβάθμιων σωματείων;

Γιατί διάφοροι συνδικαλιστές δεν ήθελαν να βάλουν την υπογραφή τους «μαζί με τους αριστερίστες» για τη μονιμοποίηση των Κούνεβων;

…λέω εγώ τώρα….

[2] Ο.π.

[3] Πρόταση νόμου ΠΕΚΟΠ 21/7/2009

Περίμενα αυτές τις τρεις βδομάδες για αν μιλήσουν οι «καθ` ύλην αρμόδιοι», τα πολιτικά μας κόμματα. Να μας εκθέσουν τις αναλύσεις τους και τις προτάσεις τους στο μετεκλογικό επίπεδο. Και τι μας παρουσιάζουν, λοιπόν; Μια εκκωφαντική σιωπή μαζί με κρυφά ξεφυσήματα ανακούφισης.

Μια ανακούφιση που βρέθηκε «επιτέλους» ένα ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει αποφασιστικά. Πλέον δε χρειάζεται να διατυπώσουμε συνεκτική διαφορετική πρόταση.

Η ΠΑΣΟΚάρα θα κυβερνά και εμείς θα τσεκάρουμε αν τα κάνει όλα «όπως υποσχέθηκε»… Όχι αν είναι σωστά… Όοοοοχι! Θα λειτουργήσουμε σαν θεματοφύλακες των προγραμματικών δηλώσεων του Γιωργάκη.

Αυτό δε φωνάζανε όλοι προεκλογικά; «Το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται χίμαιρες» έλεγε η ΝΔ. «Το ΠΑΣΟΚ αντιγράφει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ» μαθαίναμε από τον Τσίπρα.

Το πιο εντυπωσιακό είναι πως από τις 5 Οκτώβρη «ξεχάστηκαν» όλες οι περισπούδαστες αναλύσεις.

Που είναι η συντηρητικοί πολίτες που έκτρεφαν Αγ. Παντελεήμονες;

Που είναι οι ορδές του ΛΑΟΣ;

Που είναι οι συνωμοσίες και οι προβοκάτσιες κόντρα στην «αριστερά» μας;

ΠΑΣΟΚ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑΣ

Αυτό που είδαμε να διαμορφώνεται στο εκλογικό αποτέλεσμα είναι αυτό που έχω περιγράψει πολύ αναλυτικά στα 3[1] προεκλογικά ποστ μου:

Μια αυξανόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια στην πολιτική της ΝΔ όπου η συνεχόμενη δεξιά μετατόπιση της αριστεράς οδήγησε στη γιγάντωση του ΠΑΣΟΚ. Πολλοί έχουν την εντύπωση πως υπάρχει μόνο η «κομπίνα» της εναλλαγής του δικομματισμού. “Η ΝΔ απέτυχε και το ΠΑΣΟΚ έρχεται  να συνεχίσει τα συμφωνημένα”, λένε.

Τα πρώτα δείγματα του ΠΑΣΟΚ δεν είναι πχ μαζικές απελάσεις μεταναστών ή επίδειξη πυγμής σε ζητήματα ιδιωτικοποίησεων. Το αντίθετο μάλιστα… Προσπαθεί (και τα καταφέρνει) να αναδειχτεί ως φορέας που εκπληρώνει κοινωνικά αιτήματα.

Απολύει μπάτσους, επαναδιαπραγματεύεται την COSCO και τον ΟΛΠ, καταργεί stage, συνομιλεί με μετανάστες. Να δείτε που γρήγορα θα εκπληρώσει και στοιχειώδη αστικοδημοκρατικά καθήκοντα δυτική Ευρώπης όπως πχ σύμφωνα συμβίωσης ομοφυλόφιλών και ζητήματα δεύτερης γενιάς μεταναστών.

Το αγγούρι για το ΠΑΣΟΚ δεν θα προέλθει από τη διαλυμένη πολιτική αντιπολίτευσή αλλά από την πραγματική οικονομική βάση.

Η κρίση δεν θα αφήσει περιθώρια και η όποια δημοκρατική μεταρρύθμιση θα εξαφανιστεί στην μαζική οικονομική ανέχεια. Γιατί δημοκρατία και να είσαι άστεγος, άνεργος και να έχεις να φας τρεις μέρες δε νοείται.

Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ θα έρθει σε περιπτώσεις όπως τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά όπου τα νέα αφεντικά θα παρατάνε στο έλεος του Θεού τις επιχειρήσεις. Το νέο δίλημμα που «επιβάλλει» η οικονομική κρίση θα είναι ή ακόμα πιο αποδιαρθρωμένες εργασιακές σχέσεις ή λουκέτο. Αυτό είναι το «ρεαλιστικό» πρόβλημα  που η ΝΔ στάθηκε ανίκανη να απαντήσει.

ΝΔ: ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ

Σε ένα άλλο ποστ[2] περιέγραφα τους λόγους των πρόωρων εκλογών. Η αδυναμία να χαράξει πρόταση για την οικονομική κρίση καθιστά επισφαλή το ρόλο της σαν αξιωματική αντιπολίτευση. Ο κίνδυνός φυγόκεντρων τάσεων που θα ανιχνεύουν από το μηδέν τις πολιτικές δυνατότητες του χώρου είναι μπροστά μας.

Χοντρικά υπάρχουν δύο μπλοκ… Το Μητσοτακικό και το Καραμανλικό, ενώ πάντα υπάρχει και η ακροδεξιά «εφεδρεία» του Καρατζαφέρη.

Τι θα επιλέξουν; Σκληρή κομματική στοίχιση γύρω από τη Ντόρα; Ή θεσμική και «εθνική» στρατηγική γύρω από την παραδοσιακή δεξιά; Ο Καραμανλής, με κάτι σαν πολιτική διαθήκη, στη συζήτηση του προϋπολογισμού ζήτησε στήριξη του ΠΑΣΟΚ στις πρώτες δύσκολές μέρες του. Ο Σαμαράς το είχε πράξει βοηθώντας το ΠΑΣΟΚ στις προεδρικές εκλογές του 1995.

Κατά πάσα πιθανότητα, η ΝΔ έχει πολύ δρόμο να διανύσει και πολλά πράματα θα εξαρτηθούν από το μέγεθος αποτελεσματικότητας του ΠΑΣΟΚ.

ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΚΛΑΦΤΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΕ

Το μόνιμο πρόβλημα της είναι πως αδυνατεί (ή καμώνεται πως αδυνατεί) να καταλάβει από πού προέρχεται αυτό το «αριστερό» εκλογικό σώμα που δίνει στην κεντροαριστερά 62%, περιορίζει τη δυναμική του ΛΑΟΣ και διαλύει στα χίλια κομμάτια τη ΝΔ.

Δεν «διαβάζει» τις τάσεις ενός κομματιού της κοινωνίας, αυτού που αισθάνθηκε «δικά του» τα παιδιά του Δεκέμβρη, αυτού που συμπαραστέκεται στον μετανάστη, στον άπορο της γειτονιάς του, αυτό που στέκεται αλληλέγγυος στην Κούνεβα, αυτός που ΔΕΝ θέλει άλλο ένα γήπεδο στο πολεοδομικό ιστό της Αττικής, αυτόν που ξαναχτίζει σωματεία στον ιδιωτικό τομέα, όλους αυτούς που αναζητούν μια ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ της κοινωνίας.

Δεν τις διαβάζει και για αυτό δεν κατανοεί πως αυτό το 18% στράφηκε απογοητευμένο στο ΠΑΣΟΚ μπας και δει μια ριμάδα καλύτερη μέρα.

Αντίθετα θεωρεί πως η αριστερόστροφη πορεία ξεκινά ΜΕΤΑ τις 4 Οκτώβρη. Θεωρεί πως η κοινωνία πάει αριστερά ΜΕΤΑ την άνοδο του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό δεν είναι ένα απλό πολιτικό λάθος, μια απλή αντιστροφή της πολιτικής όπου το αποτέλεσμα θεωρείται αίτιο και ανάποδα.

Δεν είναι καν μια ετεροχρονισμένη αντίληψη της πραγματικότητας.

Είναι ένα δεύτερο λάθος, ίσως ακόμα μεγαλύτερο από τα προηγούμενο.

Είναι τραγικό λάθος γιατί συνεχίζει να θεωρεί την ελληνική κοινωνία συντηρητική και να αναδεικνύει το ΠΑΣΟΚ σαν προωθητικό μοχλό δημοκρατικού εκσυγχρονισμού. Η φωτισμένη μας αριστερή ηγεσία παρακολουθεί έκθαμβη το ΠΑΣΟΚ να κάνει πολιτικές που αυτή τρέμανε να σκεφτούνε.

Γιατί στα μυαλά των ΣΥΝασπισμένων αν έβγαινε ο Τσίπρας προεκλογικά και ζητούσε το κλείσιμο της Παγανής (όπως έκανε ο υπουργός Βούγιας) θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία, με ένα αριστερίστικο τυχοδιωκτισμό που «θα έδινε όπλα στο ΛΑΟΣ να συντρίψει την προγραμματική μας αντιπολίτευση».

Την επόμενη περίοδο ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να δίνει εξετάσεις συστημικής στήριξης για να πειστεί και ο Πρετεντέρης μάθαμε όλοι το μάθημα μας.

Το μόνο αναπάντητο ερώτημα που υπάρχει είναι το οργανωτικό όχημα του νέου ΣΥΝασπισμού. Οι πρώην συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ αναζητούν νέους ρόλους. ΔΕΑ, ΑΚΟΑ, Ρόζα, Κόκκινο κλπ θα αναζητήσουν σε ποια τάση του ΣΥΝ θα ενταχτούν γιατί ξεχωριστή τάση μόνο η ΚΟΕ έχει την οργανωτική και ιδεολογική δυνατότητα να κάνει. Την αυτόνομη πολιτική παρουσία τους, πάντως, την απεμπόλησαν προ καιρού.

Το επόμενο διάστημα θα είναι γολγοθάς για την εκτός του ΠΑΣΟΚ αριστεράς. Η αδυναμία ΚΚΕ-ΣΥΝ να παράξουν ένα ελκτικό εναλλακτικό όραμα κόντρα στην αδυσώπητη πραγματικότητα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης θα τους οδηγήσει σε βαθειά κρίση. Η ιδεολογικοπολιτική τους πενία θα τους στείλει για άλλη μια φορά σε παρωχημένα διλλήματα… σταλινισμός ή σοσιαλδημοκρατία. Και αν το ΚΚΕ έχει αποφασίσει να μας πείσει τι ωραία που ζουν οι άνθρωποι στη σοσιαλιστική Κίνα, ο ΣΥΝ θα ανακαλύψει πως φορέας «ρεαλιστικής» εκπλήρωσης κοινωνικών αιτημάτων υπάρχει και λέγεται ΠΑΣΟΚ. Αν εκτιμούν πως έχουν κάποιες συμπληρωματικές προτάσεις, ο Γιωργάκης πάντα θα είναι πρόθυμος να τους δώσει μια θέση επιστημονικού συμβούλου στο πλάι του.

ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ

Η διακυβέρνηση από το ΠΑΣΟΚ θα διαψεύσει γρήγορα κάθε προσδοκία βελτίωσης του εισοδήματος των εργαζομένων..

Ναι… μπορεί να φέρει στοιχεία «διαβούλευσης» κοινωνικών ομάδων.

Ναι… μπορεί να φέρει μια πιο νηφάλια προσέγγιση στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Όμως το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο και το αυτό.

Ακόμα μεγαλύτερη λιτότητα, ακόμα μεγαλύτερη ανεργία για «να διασωθεί τουλάχιστον η παραγωγική βάση της χώρας».

Όσο η αριστερά θα προσπαθεί να ανακαλύψει τρόπους όπου και η ΔΕΗ να είναι κερδοφόρα, και οι βιομηχανίες να έχουν φθηνό ρεύμα (για να μην ακριβύνει το κόστος παραγωγής) και οι εργάτες να έχουν ικανοποιητικό επίπεδο διαβίωσης, δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα.

Μόνο μια αριστερά που θα την απασχολούν οι χιλιάδες απολυμένοι από τα stage και όχι «το νόμιμον της πρόσληψης των εκ του ΑΣΕΠ» θα έχει νόημα ύπαρξης τα επόμενα χρόνια.

Αλλιώς ας πάμε στο ΠΑΣΟΚ… τουλάχιστον «να είμαστε και σε ένα μαζικό και δημοκρατικό κόμμα που αφήνει να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις». Άσε που μπορεί να πάρουμε καμιά θεσούλα, ίσως βοηθοί στο γραφείο τύπου, ίσως και κανένας επιστημονικός συνεργάτης που να πει και καμιά καλύτερη αλλά «εφαρμόσιμη» πρόταση από τους κλασσικούς ΠΑΣΟΚους.

Υ.Γ. Δύο σχόλια για κάποιες αντιρρήσεις που κυκλοφορούν.

• «Τα 18άρια δεν υπήρχαν. Ήταν ένα δημοσκοπικό κόλπο για να μας μπερδέψουν». Λοιπόν, τα 18άρια υπήρχαν όσο υπήρχε και η αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι. Όπως κατά τη διάρκεια του 2008 υπήρχε η προσμονή από μεγάλα κομμάτια για το ΣΥΡΙΖΑ (και διαψεύσθηκε), έτσι και υπήρχαν διαλυτικές εικόνες  πριν από τις εκλογές (που προσωρινά ξεπεράστηκαν). Και το 18% και το 2,5% του καλοκαιριού ήταν αποτέλεσμα ΚΑΙ γκάλοπ αλλά ΚΑΙ πραγματικής πολιτικής συσπείρωσης. Άμα δέχεσαι το ένα πρέπει να δέχεσαι και το άλλο. Όχι «τα γκάλοπ έδειχναν διάλυση και ζήτω ο Τσίπρας που μας έσωσε», αλλά «τα γκάλοπ του 18 ήταν εγκάθετα γι ανα μπερδευτούμε». Έτσι σύντροφοι;
• «Αυτή η ριζοσπαστικότητα γιατί δεν καταγράφεται στις εκλογές; Γιατί η κάθε ΑΝΤΑΡΣΥΑ παίρνει μερικά χιλιάρικα μόνο;» Οι εκλογές δεν είναι θερμόμετρο αλλά στιγμιαία απεικόνιση του βαθμού ανταπόκρισης των υπαρκτών κομμάτων στο ερώτημα της πολιτικής εξουσίας. Αναλυτικά προσπάθησα να περιγράψω τη διαδικασία αυτή στο προεκλογικό ποστ[3]. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει, πάντως, άλλου τύπου προβλήματα. Αποτελείται από ετερόκλητα σχήματα και άρα καθίσταται μακροπρόθεσμα αναξιόπιστη. Επίσης υπάρχουν κομμάτια που ενώ αναγνωρίζουν με καλύτερο τρόπο αυτό το ριζοσπαστικό κομμάτι της κοινωνίας, κάνουν το ανάποδο σφάλμα από την καθεστωτική αριστερά. Ξεχνούν το υπόλοιπο 70% της κεντροδεξιάς κοινωνίας. Υποτιμούν το μέγεθος της σύγκρουσης που χρειάζεται να δώσουν κόντρα σε κρατικούς μηχανισμούς, βαθειά ριζωμένες αντιδραστικές απόψεις και εξαντλούν την επαναστατικότητα τους σε μια προπαγανδιστική ρητορεία. Η συνεχής υποτίμηση από τη μεριά τους καθημερινών αντιστάσεων στα σωματεία και στις γειτονιές  ή η υπεραπλουστευτική αναγωγή των προβλημάτων στο «πλαίσιο πάλης» τους ωθούν επανειλημμένα στο περιθώριο. Τα ριζοσπαστικά κομμάτια αισθάνονται προδομένα. Οι «εξωκοινοβουλευτικοί» τους λένε πχ ο Βοτανικός είναι δευτερεύων θέμα και από την άλλη του ΣΥΡΙΖΑ πως πρέπει να πάνε στα εγκαίνια του γηπέδου του Παναθηναϊκού παρέα με τον Βγενόπουλο. Δεν έχουν δίλημμα. Απλά φρικάρουν…

---

[1] Για την ακροδεξιά, Για την συντηρητική ευρώπη και το μηχανισμό των εκλογών, Για τη «δεξιά» στροφή της κοινωνίας

[2] Παραίτηση Καραμανλή: Προσωπικό ή συστημικό αδιέξοδο;

[3] «Μάλλον στραβά αρμενίζουμε» Τα τμήματα “Οι εκλογές ως «επιλογή» κομμάτων” και μέχρι το τέλος

Υπάρχει μια φωνή στη παγκόσμια μουσική σκηνή που πρέπει να θυμόμαστε κάπου-κάπου. Η Billie Holiday είναι μία από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες στην ιστορία της μουσικής. Ξαφνικά μέσα στο λαμπερό music hall του μεσοπολέμου, λίγο πριν ξεσπάσει ο 2^ος Παγκόσμιος Πόλεμος, μια φωνή έρχεται να ανατρέψει το μουσικό σύμπαν. Ποτέ η μπλουζ δεν θα είναι η ίδια από τότε.

Φαίνεται, όλα τα βάσανα της κατάφερε να τα περάσει με ένα απίστευτο δημιουργικό τρόπο… και δεν ήταν και λίγα. Στα 10 της βιάστηκε και από τα 15 δούλευε σαν πουτάνα. Μπαίνοντας στο λαμπερό κόσμο της μουσικής βιομηχανίας όχι μόνο σαν τραγουδίστρια αλλά και σαν δημιουργός, αναζητεί μέχρι το τέλος της ζωής της τον Έρωτα. Δυστυχώς θα βρει μόνο καθάρματα. Ο κάθε γκόμενος της είναι χειρότερος από τον προηγούμενο. Θα την κερατώνουν, θα της παρακρατούν τα κέρδη από τη μουσική της και θα την κακοποιούν βάναυσα μέχρι το τέλος. Θα πάει δυο φορές φυλακή για ναρκωτικά. Οι συνεχείς καταχρήσεις θα την καταβάλλουν. Θα πεθάνει στα 44 της προφυλακισμένη σε ένα νοσοκομείο με διαλυμένο συκώτι και καρδιά και με 70 σεντς στο λογαριασμό της.

Δεν ξέρω πως, αλλά αισθάνομαι ότι θα μπορούσε να ήταν ηρωίδα του Τρίαρ.

Το Don`t Explain το έγραψε μετά από ένα λεκιασμένο από κραγιόν πουκάμισο.

…και το κραγιόν δεν ήταν δικό της.

…Billy Holiday 1915-1959

Hush now, don’t explain
Just say you’ll remain
I’m glad your back, don’t explain

Quiet, don’t explain
What is there to gain
Skip that lipstick
Don’t explain

Την περασμένη εβδομάδα η κυβέρνηση ανακοίνωσε την απόλυση χιλιάδων εργαζόμενων μέσα από τη μη ανανέωση της σύμβασης εργασίας τους.

Μην το βλέπετε μέσα από τίτλους για δήθεν κατάργηση των stage . Πρόκειται για μια κλασσική πολιτική που εφαρμόζει κάθε νέα κυβέρνηση.

Φροντίζει να απολύσει τους έκτακτους τις προηγούμενης.

Αυτό έχει ένα τριπλό αποτέλεσμα:

1. Μια πρώτη και γρήγορη περικοπή κρατικών εξόδων. Δεν είναι τόσα πολλά τα φράγκα, αλλά «από κάπου πρέπει να αρχίσεις»
2. Δημιουργείς προσδοκίες προσλήψεων στις κενές θέσεις που κατείχαν οι προηγούμενοι συμβασιούχοι
3. Αναπαράγεις τη διάσπαση των εργαζομένων αφού οι προηγούμενοι «είναι λαμόγια της ΝΔ» και «οι επόμενοι είναι λαμόγια πρασινοφρουροί». Επίσης συνεχίζεται στο άπειρο η αναζήτηση των «πάγιων και διαρκών αναγκών». Είναι μεγάλη επιτυχία να υπάρχει μέχρι σήμερα η πεποίθηση «πλεονάζοντος προσωπικού» σε ένα δημόσιο που έχει τεράστιες ελλείψεις.

Όχι! Δεν πρόκειται να καταργήσει τα stage. Απλά θα τα σπρώξει στον ιδιωτικό τομέα.

Έτσι τα stage θα προσπαθήσουν αν παίξουν ένα ρόλο στην αναθέρμανση της οικονομίας. Ο κάθε ιδιώτης θα μπορέσει να αντικαταστήσει τους «ακριβούς» υπάλληλους του με «μαθητευόμενους».  Το όραμα του ΠΑΣΟΚ θα είναι εργαζόμενοι με 400 και 500 € χωρίς ασφάλιση και επιδόματα… και με επιδότηση του κράτους.

Το κόλπο της δεκαετίας του `90 όπου θησαύρισαν με τους απλήρωτους Αλβανούς θα ξαναπαιχτεί άλλη μια φορά. Μόνο οι Αλβανοί θα είμαστε εμείς τώρα.

Εδώ η αριστερά προσπαθεί να αντιδράσει και το ΚΚΕ[1] φαίνεται κατ` αρχήν να είναι σε μια σωστή κατεύθυνση. Μπορεί η ανακοίνωση του να διαπνέεται από ηττοπάθεια αφού καλεί τους χιλιάδες απολυμένους «να βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα» αλλά τουλάχιστον προσανατολίζεται στο αίτημα της άμεσης μονιμοποίησης τους. Μπορεί το ΠΑΜΕ να αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ανίκανο να περιγράψει και να οργανώσει μια σημαντική μάχη αλλά τουλάχιστον έχουν αποφασίσει οι άνθρωποι με ποιον είναι.

Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ[2], από την άλλη, είναι πράγματι αποκαρδιωτική. Μπορεί να θέτει το θέμα των stage στον ιδιωτικό τομέα αλλά για τις χιλιάδες απολύσεις παίρνει το μέρος του  κράτους. Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει πρόβλημα που χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους. Πιθανά να νομίζουν και οι σύντροφοι της Κουμουνδούρου πως πρόκειται για λαμόγια των δεξιών.

Ο τρόπος που αναφέρονται στα stage είναι σαν μην αφορά ανθρώπινες ζωές αλλά μόνο ένα τεχνοκρατικό σύστημα προσλήψεων. Συγγνώμη σύντροφοι, πως τολμάτε να βγάζετε ανακοινώσεις που να λένε «Να προκηρυχθούν άμεσα διαγωνισμοί μέσω ΑΣΕΠ για να καλυφθούν οι χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις»; Αυτοί που τις καλύπτουν μέχρι τώρα μέσα από τα ανασφάλιστα stage τι θα πάνε να κάνουν από τον επόμενο μήνα; Ποιος θα πληρώσει το νοίκι αυτουνού του φουκαρά που θα χάσει τη δουλειά του; Ποιος θα του συμπαρασταθεί όταν θα τον απειλούν και με δικαστήρια οι διάφοροι Πάγκαλοι του ΠΑΣΟΚ;

Κι όμως θα μπορούσε να υπάρχει άμεση και αγωνιστική λύση στο θέμα. Φτάνει αν επικρατούσαν ταξικά κριτήρια στην αριστερά. Κριτήρια που να έθεταν τους εργαζόμενους στο κέντρο της πολιτικής της.

Ας πούμε μια ανακοίνωση θα μπορούσε να ήταν η παρακάτω.

• Καμιά απόλυση συμβασιούχων
• Άμεση νομοθετική ρύθμιση για δίμηνη-τρίμηνη παράταση των συμβάσεων
• Άμεση ένταξη των συμβασιούχων στα συνδικάτα
• Μέσα στο επόμενο δίμηνο – τρίμηνο, τα συνδικάτα μας εκθέτουν ποιοι από τους συμβασιούχους είναι αργόμισθοι. Ξεχωριστές συμπληρωματικές εκθέσεις μπορούν να καταθέσουν και οι παρατάξεις, εφ` όσον υπάρχει διχογνωμία.
• Όσοι είναι αργόμισθοι καλούνται να παραιτηθούν χωρίς παραπέρα επιπτώσεις. Αν δεν το κάνουν θα διωχθούν μετά το πέρας της χαρτογράφησης.
• Οι υπόλοιποι προσλαμβάνονται με όρους δημόσιου υπάλληλου
• Καταργούνται από εδώ και πέρα τα stage σε ιδιωτικό και δημόσιο.

Για να μπορείς να έχεις μια παρόμοια γραμμή θα πρέπει,

Α) να έχεις αρχή σαν αρχή σου τις ανάγκες των εργαζόμενων και όχι «την αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα»

Β) να εμπιστεύεσαι το κριτήριο αυτής της τάξης άσχετα από ποιον προσλήφθηκε και σε ποια παράταξη ή συνδικάτο ανήκει

Γ) να προσπαθείς να βρεις πολιτικές που, όχι μόνο νε είναι «προς όφελος των εργαζομένων», αλλά και να προάγουν τη δημοκρατική οργάνωση τους.

Δεν θα μπορούσε να γίνει; Δεν θα είχε ενδιαφέρον μια τέτοια αριστερά;

[2] Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ σχετικά με την κυβερνητική απόφαση για τα STAGE

«Τέλος στα stage και στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου» Τα Νέα 22/10/2009

«Δεν θα επιτρέπεται σε κανένα όργανο του κράτους να αυθαιρετεί κατά της αξιοπρέπειας του πολίτη» Μιχ. Χρυσοχοΐδης, Υπ. Προστασίας του Πολίτη Ελευθεροτυπία 21/10/2009

«Την παραίτηση ζήτησε και πήρε από τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ Βασ. Τσιάτουρα, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχ. Χρυσοχοΐδης. Ο υπουργός της νέας κυβέρνησης βρέθηκε σε πολιτικά δυσχερή θέση όταν αναγκάστηκε μεσάνυχτα να τρέχει στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση για να ζητήσει συγγνώμη από πολίτες που προσήχθησαν ύστερα από εισβολή αστυνομικών σε βιβλιο-καφέ, όπου γινόταν παρουσίαση βιβλίου.» Ελευθεροτυπία 23/10/2009

«Συγγνώμη για το έλλειμμα ανθρωπιάς» που διαπίστωσε «σε αυτή την αποθήκη ψυχών, όπου η κόλαση του Δάντη ωχριά μπροστά της» Σπύρος Βούγιας, Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη για το κέντρο υποδοχής μεταναστών στην Παγανή Λέσβου. «Όπως είπε, θα μπει ένα χρονοδιάγραμμα ρεαλιστικό και εφικτό ώστε την επόμενη φορά που θα επισκεφθεί τη Μυτιλήνη να συναντήσει καλύτερες συνθήκες ή να μη συναντήσει καθόλου την Παγανή.» Ελευθεροτυπία 23/10/2009

«Να στηρίξουμε την κυβέρνηση του 44%... Η ΕΛΛΑΔΑ από μερικές μέρες κυβερνάται από μια κυβέρνηση που κάνει φιλότιμες προσπάθειες να δείξει πως πήρε το μήνυμα των εκλογών…  Μερικοί βιάζονται να δείξουν πως δεν είναι ικανοποιημένοι. Και πραγματικά τα προβλήματα πιέζουν από παντού… Με κατάρες όμως δεν διορθώνονται οι γενεσιουργές αιτίες. Χρειάζεται υπευθυνότητα, μακροχρόνιος σχεδιασμός και ψυχραιμία.» Λεωνίδας Κύρκος Τα Νέα 19/10/2009

Και ξαφνικά, οι φωνές της σύνεσης δικαιώνονται…

Και ξαφνικά, αυτοί που αναζητούν ρεαλισμό ξαναβγαίνουν στο προσκήνιο…

Και ξαφνικά, αυτοί που προσπαθούσαν να διατυπώσουν θέσεις αποδεκτές από το Ρεύμα, θα ανακαλύψουν τη γοητεία να διατυπώνεις θέσεις που είναι αποδεκτές από το Χρυσοχοΐδη… Ναι, ΚΑΙ αυτοί…

Και ξαφνικά, η πολιτική του ΠΑΣΟΚ δεν είναι και «τόσο» δεξιά…

Και ξαφνικά, ανακαλύπτεις πως και ο Κύρκος δεν είναι και τόσο λάθος.

Και ξαφνικά, βρίσκεις «δύσκολο»… και «ακραίο»… και «γκρίνια»… να επιχειρείς μια ΑΛΛΗ προοπτική…

Και ξαφνικά, αρκεί ένα κόμμα που ασκεί ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ αστική πολιτική, να σε μετατρέψει σε αρλεκίνο των μαϊντανών. Σε καφετζή των επόμενων Μπίστηδων που στριμώχνονται για ένα υπουργείο, ένας αυτοευνουχισμένος και ηττοπαθής πρώην αντικαπιταλιστής.

…και θα δούμε και χειρότερες ξεφτίλες..

O tempora! O mores!

Το είδα στη κοκκινομπαλόνη και σας το παρουσιάζω… Miss Landmine…

Γυναίκες ακρωτηριασμένες, θύματα ναρκοπέδιων σε ένα διπλό αγώνα..

“Κρέας” δε γουστάρετε; Πάρτε το όπως είναι… Μπα; Πειράζει που λείπει κανένα “κομμάτι”;

Η Καμπότζη μπλόκαρε το διαγωνισμό ως “προσβλητικό”… Φαντάζομαι αν ήταν μερικά “ξέκωλα”, αυτός θα ήταν μια “διαφήμιση της χώρας στο εξωτερικό”.

Αλήθεια, τώρα που το σκέφτομαι, μήπως θα έπρεπε να προτείνουμε στις μεταναστευτικές οργανώσεις να διοργανώσουμε μια “Μις Έβρος”; ΟΚ… δεν θα είναι τόσο “φαντασμαγορικός” σαν άλλες χώρες, αλλά να μη χάνουμε τις ευκαιρίες να προβάλλουμε τις ιδέες του Ελληνισμού και τον Ξένιο Δία.

Μπορείτε να ψηφίσετε και online την “καλύτερη”…