Έχω ανάγκη να σας εξομολογηθώ πως το τελευταίο δεκαήμερο δεν είμαι και στα πολύ καλά μου.. Δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ και έχω μηδαμινή διάθεση δημιουργικότητας… ξέρω πως βρίσκομαι σε μια από τις “ναρκωμένες” μου περιόδους.. Είναι η ώρα που γυρνάνε τα φαντασμάτα και οι Ερινύες σε στοιχειώνουν , σου υπενθυμίζουν πως υπάρχουν πράγματα που δεν διορθώνονται….

Βρίσκομαι σε μια κατάσταση που αδυνατώ να αισθανθώ τη διαφορά ασήμαντου και σημαντικού…κι έτσι προτιμώ να σιωπώ…Μόνο που ο Gatouleas κλείνει 2 μήνες ζωής…Θα `θελα να του κόψω τουρτίτσα και να κάνω μια μίνι καταγραφή της πορείας του.

Το μόνο που έχω για σήμερα είναι αυτό το animation…ένα “χαριτωμένο” καρτούν με τόσο αντριχιαστικό και καταθληπτικό περιεχόμενο. Αντικειμενικά, όμως, το θεωρώ εκπληκτικής σύλληψης και δημιουργίας. Όμως σας προειδοποιώ ξανά…είναι ο ορισμός του αδιέξοδου και της απαισιοδοξίας.. Ταιράζω τόσο πολύ μαζί του αυτές τις μέρες..

Περισσότερες πληροφορίες για το δημιουργό δεν μπορεσα να βρω.. ακόμα και από τους τίτλους το μόνο που παρατήρησα είναι πως πρόκειται για μια παραγωγή του School Of Arts , και άρα ισως είναι κάποια πτυχιακή εργασία αύτης της σχολής εικαστικών τεχνών.

Έστω και μετά από 3 μήνες βρήκα καποια στοιχεία για τον δημιουργό. Λέγεται Ronnarit Lueangwattanakij και πρόκειται, πράγματι, για την πτυχιακή του εργασία στο MFA Computer Art. Αποφοίτησε το 2007.